ತಸ್ಮಾತ್ ತು ಮಿಥುನಾದೇಕಂ ಪುಮಾಂಸಂ ಪಾಪನಿಶ್ಚಯಃ । ಜಘಾನ ವೈರನಿಲಯೋ ನಿಷಾದಸ್ತಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ ॥೧-೨-
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗಂಡು ಕ್ರೌಂಚವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ಬೇಟೆಗಾರನು, ಮಹರ್ಷಿಯವರ ಮುಂದೆ, ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದನು.
ತಂ ಶೋಣಿತಪರೀತಾಙ್ಗಂ ಚೇಷ್ಟಮಾನಂ ಮಹೀತಲೇ । ಭಾರ್ಯಾ ತು ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುರಾವ ಕರುಣಾಂ ಗಿರಮ್ ॥೧-೨-
ಅವನ ದೇಹವು ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕ್ರೌಂಚಿ, ಗಂಭೀರವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಗಿದಳು.
ವಿಯುಕ್ತಾ ಪತಿನಾ ತೇನ ದ್ವಿಜೇನ ಸಹಚಾರಿಣಾ । ತಾಮ್ರಶೀರ್ಷೇಣ ಮತ್ತೇನ ಪತ್ತ್ರಿಣಾ ಸಹಿತೇನ ವೈ ॥೧-೨-
ತಾನು ಪ್ರಿಯ ಸಂಗಾತಿಯಿಂದ, ಅಂದರೆ ಆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ತಾಮ್ರವರ್ಣ ತಲೆ, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮಸ್ತಾಗಿದ್ದ, ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗಂಡಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆಂದು ಆ ಕ್ರೌಂಚಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಥಾವಿಧಂ ದ್ವಿಜಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಷಾದೇನ ನಿಪಾತಿತಮ್ । ಋಷೇರ್ಧರ್ಮಾತ್ಮನಸ್ತಸ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಂ ಸಮಪದ್ಯತ ॥೧-೨-
ಹೀಗೆ ಆ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬೇಟೆಗಾರನು ಕೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ ನೋಡಿ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಮೂಡಿತು.
ತತಃ ಕರುಣವೇದಿತ್ವಾದಧರ್ಮೋಽಯಮಿತಿ ದ್ವಿಜಃ । ನಿಶಾಮ್ಯ ರುದತೀಂ ಕ್ರೌಞ್ಚೀಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ॥೧-೨-
ಆಗ, ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿಯವರು 'ಇದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದು, ಅಳುತ್ತಿರುವ ಆ ಕ್ರೌಂಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ಮಾ ನಿಷಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ತ್ವಮಗಮಃ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ । ಯತ್ ಕ್ರೌಞ್ಚಮಿಥುನಾದೇಕಮವಧೀಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಮ್ ॥೧-೨-
'ಓ ಬೇಟೆಗಾರ, ನೀನು ಕ್ರೌಂಚ ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು, ಕಾಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಕೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಹೆಸರು ಸಿಗದು.'
ತಸ್ಯೈವಂ ಬ್ರುವತಶ್ಚಿನ್ತಾ ಬಭೂವ ಹೃದಿ ವೀಕ್ಷತಃ । ಶೋಕಾರ್ತೇನಾಸ್ಯ ಶಕುನೇಃ ಕಿಮಿದಂ ವ್ಯಾಹೃತಂ ಮಯಾ ॥೧-೨-
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಪಕ್ಷಿಯ ದುಃಖದಿಂದ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಿದೆನು ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮೂಡಿತು.
ಚಿನ್ತಯನ್ ಸ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಶ್ಚಕಾರ ಮತಿಮಾನ್ಮತಿಮ್ । ಶಿಷ್ಯಂ ಚೈವಾಬ್ರವೀದ್ ವಾಕ್ಯಮಿದಂ ಸ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ ॥೧-೨-
ಆ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಪಾದಬದ್ಧೋಽಕ್ಷರಸಮಸ್ತನ್ತ್ರೀಲಯಸಮನ್ವಿತಃ । ಶೋಕಾರ್ತಸ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತೋ ಮೇ ಶ್ಲೋಕೋ ಭವತು ನಾನ್ಯಥಾ ॥೧-೨-
'ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತವಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ರಾಗದೊಡನೆ, ನನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ.'
ಶಿಷ್ಯಸ್ತು ತಸ್ಯ ಬ್ರುವತೋ ಮುನೇರ್ವಾಕ್ಯಮನುತ್ತಮಮ್ । ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಸಂಹೃಷ್ಟಸ್ತಸ್ಯ ತುಷ್ಟೋಽಭವದ್ಗುರುಃ ॥೧-೨-
ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಈ ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಶಿಷ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಗುರು ಕೂಡ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಸೋಽಭಿಷೇಕಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ತೀರ್ಥೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಯಥಾವಿಧಿ । ತಮೇವ ಚಿನ್ತಯನ್ನರ್ಥಮುಪಾವರ್ತತ ವೈ ಮುನಿಃ ॥೧-೨-
ಆ ಬಳಿಕ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆ ಘಟನೆಯನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
ಭರದ್ವಾಜಸ್ತತಃ ಶಿಷ್ಯೋ ವಿನೀತಃ ಶ್ರುತವಾನ್ ಗುರೋಃ । ಕಲಶಂ ಪೂರ್ಣಮಾದಾಯ ಪೃಷ್ಠತೋಽನುಜಗಾಮ ಹ ॥೧-೨-
ಆಮೇಲೆ, ಭರದ್ವಾಜ ಎಂಬ ವಿಧೇಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಶಿಷ್ಯನು, ತುಂಬಿದ ಜಲಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಗುರುಹಿರಿಯರ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು.
ಸ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶ್ರಮಪದಂ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಸಹ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಉಪವಿಷ್ಟಃ ಕಥಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚಕಾರ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಿತಃ ॥೧-೨-
ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಶಿಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಕುಳಿತು, ಬೇರೆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ಆಜಗಾಮ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಕರ್ತಾ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ । ಚತುರ್ಮುಖೋ ಮಹಾತೇಜಾ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಮ್ ॥೧-೨-
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು, ಸ್ವತಃ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
ವಾಲ್ಮೀಕಿರಥ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ವಾಗ್ಯತಃ । ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಯತೋ ಭೂತ್ವಾ ತಸ್ಥೌ ಪರಮವಿಸ್ಮಿತಃ ॥೧-೨-
ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಂತು, ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು.
ಪೂಜಯಾಮಾಸ ತಂ ದೇವಂ ಪಾದ್ಯಾರ್ಘ್ಯಾಸನವನ್ದನೈಃ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಧಿವಚ್ಚೈನಂ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚೈವ ನಿರಾಮಯಮ್ ॥೧-೨-
ಅವರು ಆ ದೇವರನ್ನು ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಸನ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.
ಅಥೋಪವಿಶ್ಯ ಭಗವಾನಾಸನೇ ಪರಮಾರ್ಚಿತೇ । ವಾಲ್ಮೀಕಯೇ ಚ ಋಷಯೇ ಸಂದಿದೇಶಾಸನಂ ತತಃ ॥೧-೨-
ನಂತರ, ಆ ಭಗವಂತನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಕೂಡ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಮನುಜ್ಞಾತಃ ಸೋಽಪ್ಯುಪಾವಿಶದಾಸನೇ । ಉಪವಿಷ್ಟೇ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಾಕ್ಷಾಲ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹೇ ।॥೧-೨-
ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಅವನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಅವನು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ತದ್ಗತೇನೈವ ಮನಸಾ ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಪಾಪಾತ್ಮನಾ ಕೃತಂ ಕಷ್ಟಂ ವೈರಗ್ರಹಣಬುದ್ಧಿನಾ ।॥೧-೨-
ಆ ಘಟನೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಟ್ಟ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದವನಿಂದ ನಡೆದ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯತ್ ತಾದೃಶಂ ಚಾರುರವಂ ಕ್ರೌಞ್ಚಂ ಹನ್ಯಾದಕಾರಣಾತ್ । ಶೋಚನ್ನೇವ ಪುನಃ ಕ್ರೌಞ್ಚೀಮುಪಶ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಜಗೌ ॥೧-೨-
ಅಂತಹ ಸುಂದರ ಧ್ವನಿಯ ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಶೋಕದಿಂದ ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಪುನಃ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಕ್ರೌಂಚಿಗಾಗಿ ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹಾಡಿದನು.
ಪುನರನ್ತರ್ಗತಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಶೋಕಪರಾಯಣಃ । ತಮುವಾಚ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಹಸನ್ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಮ್ ॥೧-೨-
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೆಳೆದು, ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ ಏವಾಸ್ತ್ವಯಂ ಬದ್ಧೋ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಮಚ್ಛನ್ದಾದೇವ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪ್ರವೃತ್ತೇಯಂ ಸರಸ್ವತೀ ॥೧-೨-
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ, ಮಹರ್ಷೇ, ಈ ಸರಸ್ವತಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಉದಯವಾಗಿದೆ.
ರಾಮಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಕುರು ತ್ವಮೃಷಿಸತ್ತಮ । ಧರ್ಮಾತ್ಮನೋ ಭಗವತೋ ಲೋಕೇ ರಾಮಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ॥೧-೨-
ಓ ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ರಾಮನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ರಚಿಸು.
ವೃತ್ತಂ ಕಥಯ ಧೀರಸ್ಯ ಯಥಾ ತೇ ನಾರದಾಚ್ಛ್ರುತಮ್ । ರಹಸ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಕಾಶಂ ಚ ಯದ್ ವೃತ್ತಂ ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ॥೧-೨-
ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅವನ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾರದನಿಂದ ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ವಿವರಿಸು; ಅವನಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಗುಪ್ತವಾದ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗವಾದ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳು.
ರಾಮಸ್ಯ ಸಹಸೌಮಿತ್ರೇ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ । ವೈದೇಹ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಯದ್ ವೃತ್ತಂ ಪ್ರಕಾಶಂ ಯದಿ ವಾ ರಹಃ ॥೧-೨-
ರಾಮನಿಗೆ, ಸೌಮಿತ್ರಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ, ವೈದೇಹಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು — ಬಹಿರಂಗವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತವಾಗಿರಲಿ —
ತಚ್ಚಾಪ್ಯವಿದಿತಂ ಸರ್ವಂ ವಿದಿತಂ ತೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ನ ತೇ ವಾಗನೃತಾ ಕಾವ್ಯೇ ಕಾಚಿದತ್ರ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥೧-೨-
ಅದರಲ್ಲಿಯೆನನ್ನೂ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸುಳ್ಳು ಇರದು.
ಕುರು ರಾಮಕಥಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಶ್ಲೋಕಬದ್ಧಾಂ ಮನೋರಮಾಮ್ । ಯಾವತ್ ಸ್ಥಾಸ್ಯನ್ತಿ ಗಿರಯಃ ಸರಿತಶ್ಚ ಮಹೀತಲೇ ॥೧-೨-
ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ನೀನು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಮನೋಹರವಾದ ರಾಮಕಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸು.
ತಾವದ್ ರಾಮಾಯಣಕಥಾ ಲೋಕೇಷು ಪ್ರಚರಿಷ್ಯತಿ । ಯಾವದ್ ರಾಮಸ್ಯ ಚ ಕಥಾ ತ್ವತ್ಕೃತಾ ಪ್ರಚರಿಷ್ಯತಿ ॥೧-೨-
ನೀನು ರಚಿಸಿದ ರಾಮನ ಕಥೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟುಕಾಲ ರಾಮಾಯಣ ಕಥೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ತಾವದೂರ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚ ತ್ವಂ ಮಲ್ಲೋಕೇಷು ನಿವತ್ಸ್ಯಸಿ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ । ತತಃ ಸಶಿಷ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ರ್ಮುನಿರ್ವಿಸ್ಮಯಮಾಯಯೌ ॥೧-೨-
ಅಷ್ಟುವರೆಗೆ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನೀನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ನಂತರ ಮಹರ್ಷಿಯು ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ಜಗುಃ ಶ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಪುನಃ । ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಪ್ರೀಯಮಾಣಾಃ ಪ್ರಾಹುಶ್ಚ ಭೃಶವಿಸ್ಮಿತಾಃ ॥೧-೨-
ನಂತರ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಶಿಷ್ಯರು ಆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಡಿದರು; ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಘಾತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು.