ದಿವ್ಯಾ ಪುಣ್ಯೋದಕಾ ರಮ್ಯಾ ಹಿಮವನ್ತಮುಪಾಶ್ರಿತಾ ಲೋಕಸ್ಯ ಹಿತಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಭಗಿನೀ ಮಮ ॥೧-೩೪-
ದಿವ್ಯವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರಿನ, ಸುಂದರವಾದ, ಹಿಮವಂತದ ಬಳಿ ಹರಿಯುವ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ಕೌಶಿಕಿ, ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ.
ತತೋಽಹಂ ಹಿಮವತ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಸಾಮಿ ನಿಯತಃ ಸುಖಮ್ ಭಗಿನ್ಯಾಂ ಸ್ನೇಹಸಂಯುಕ್ತಃ ಕೌಶಿಕ್ಯಾಂ ರಘುನನ್ದನ ॥೧-೩೪-
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಮಾ, ನಾನು ಹಿಮವಂತದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ಕೌಶಿಕಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸಾ ತು ಸತ್ಯವತೀ ಪುಣ್ಯಾ ಸತ್ಯೇ ಧರ್ಮೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಪತಿವ್ರತಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಕೌಶಿಕೀ ಸರಿತಾಂ ವರಾ ॥೧-೩೪-
ಆ ಪುಣ್ಯವಂತಿಯಾದ ಸತ್ಯವತಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ, ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳದಾಗಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳಾಗಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಕೌಶಿಕಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
ಅಹಂ ಹಿ ನಿಯಮಾದ್ರಾಮ ಹಿತ್ವಾ ತಾಂ ಸಮುಪಾಗತಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮಮನುಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸಿದ್ಧೋಽಸ್ಮಿ ತವ ತೇಜಸಾ ॥೧-೩೪-
ರಾಮಾ, ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಗಾಗಿ ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆನು; ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧನಾದೆನು.
ಏಷಾ ರಾಮ ಮಮೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಸ್ವಸ್ಯ ವಂಶಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಾ ದೇಶಸ್ಯ ಚ ಮಹಾಬಾಹೋ ಯನ್ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ ॥೧-೩೪-
ರಾಮಾ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಇದು ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿನ, ನನ್ನ ವಂಶದ ಹಾಗೂ ದೇಶದ ಕಥೆ.
ಗತೋಽರ್ಧರಾತ್ರಃ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಕಥಾಃ ಕಥಯತೋ ಮಮ । ನಿದ್ರಾಮಭ್ಯೇಹಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಮಾ ಭೂದ್ ವಿಘ್ನೋಽಧ್ವನೀಹ ನಃ ॥೧-೩೪-
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಕುಲದವನೇ, ನಾನು ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಿದೆ; ಈಗ ನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಗು, ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಆಗದಿರಲಿ.
ನಿಷ್ಪನ್ದಾಸ್ತರವಃ ಸರ್ವೇ ನಿಲೀನಾ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಣಃ । ನೈಶೇನ ತಮಸಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾ ದಿಶಶ್ಚ ರಘುನನ್ದನ ॥೧-೩೪-
ಎಲ್ಲ ಮರಗಳು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿವೆ, ಮೃಗಗಳು ಹಾಗೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮೌನವಾಗಿವೆ, ರಘುನಂದನ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.
ಶನೈರ್ವಿಸೃಜ್ಯತೇ ಸಂಧ್ಯಾ ನಭೋ ನೇತ್ರೈರಿವಾವೃತಮ್ । ನಕ್ಷತ್ರತಾರಾಗಹನಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಭಿರವಭಾಸತೇ
ಸಂಜೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆಕಾಶವು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರಾಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಉತ್ತಿಷ್ಠತೇ ಚ ಶೀತಾಂಶುಃ ಶಶೀ ಲೋಕತಮೋನುದಃ । ಹ್ಲಾದಯನ್ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಲೋಕೇ ಮನಾಂಸಿ ಪ್ರಭಯಾ ಸ್ವಯಾ ॥೧-೩೪-
ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶೀತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಲೋಕದ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನೈಶಾನಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಪ್ರಚರನ್ತಿ ತತಸ್ತತಃ । ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಸಂಘಾಶ್ಚ ರೌದ್ರಾಶ್ಚ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ ೧-೩೪-
ರಾತ್ರಿ ಜೀವಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿವೆ, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರೇತಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ ಹೀಗೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾ ವಿರರಾಮ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ತಂ ಸರ್ವೇ ಮುನಯೋ ಹ್ಯಭ್ಯಪೂಜಯನ್ ॥೧-೩೪-
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು 'ಶಬಾಶ್, ಶಬಾಶ್' ಎಂದು ಆತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಕುಶಿಕಾನಾಮಯಂ ವಂಶೋ ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮಪರಃ ಸದಾ । ಬ್ರಹ್ಮೋಪಮಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಕುಶವಂಶ್ಯಾ ನರೋತ್ತಮಾಃ ॥೧-೩೪-
ಕುಶಿಕರ ವಂಶವು ಸದಾ ಧರ್ಮಪರವಾಗಿದ್ದು, ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಕುಶನSantಾನಿಗಳು ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನರು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
ವಿಶೇಷೇಣ ಭವಾನೇವ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮಹಾಯಶಃ । ಕೌಶಿಕೀ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಕುಲೋದ್ಯೋತಕರೀ ತವ ॥೧-೩೪-
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮಹಾಶಯ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೌಶಿಕಿ ನದಿಯು ನಿನ್ನ ವಂಶಕ್ಕೆ ಮಹಿಮೆ ತಂದಿದೆ.
ಮುದಿತೈರ್ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲೈಃ ಪ್ರಶಸ್ತಃ ಕುಶಿಕಾತ್ಮಜಃ । ನಿದ್ರಾಮುಪಾಗಮಚ್ಛ್ರೀಮಾನಸ್ತಂಗತ ಇವಾಂಶುಮಾನ್ ॥೧-೩೪-
ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕುಶಿಕನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುವಂತೆ, ಮಲಗಲು ಹೋದನು.
ರಾಮೋಽಪಿ ಸಹಸೌಮಿತ್ರಿಃ ಕಿಞ್ಚಿದಾಗತವಿಸ್ಮಯಃ । ಪ್ರಶಸ್ಯ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಂ ನಿದ್ರಾಂ ಸಮುಪಸೇವತೇ ॥೧-೩೪-
ರಾಮನು, ಸೌಮಿತ್ರಿಯೊಡನೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನಂತರ ಮಲಗಲು ಹೋದನು.
thumb|ಪಞ್ಚತ್ರಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಬಾಲಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚತ್ರಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೧-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿರಾಮಾಯಣದ ಬಾಲಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿ.
ಉಪಾಸ್ಯ ರಾತ್ರಿಶೇಷಂ ತು ಶೋಣಾಕೂಲೇ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ । ನಿಶಾಯಾಂ ಸುಪ್ರಭಾತಾಯಾಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋಽಭ್ಯಭಾಷತ ॥೧-೩೫-
ಶೋಣ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಉಳಿದ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಸುಪ್ರಭಾತಾ ನಿಶಾ ರಾಮ ಪೂರ್ವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಪ್ರವರ್ತತೇ । ಉತ್ತಿಷ್ಠೋತ್ತಿಷ್ಠ ಭದ್ರಂ ತೇ ಗಮನಾಯಾಭಿರೋಚಯ ॥೧-೩೫-
ರಾಮಾ, ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಎದ್ದೇಳು, ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ಕೃತಪೂರ್ವಾಹ್ಣಿಕಕ್ರಿಯಃ । ಗಮನಂ ರೋಚಯಾಮಾಸ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಹ ॥೧-೩೫-
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಪೂರ್ವಾಹ್ನದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ರಾಮನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸುಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅಯಂ ಶೋಣಃ ಶುಭಜಲೋಽಗಾಧಃ ಪುಲಿನಮಣ್ಡಿತಃ । ಕತರೇಣ ಪಥಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸಂತರಿಷ್ಯಾಮಹೇ ವಯಮ್ ॥೧-೩೫-
ಈ ಶೋಣ ನದಿಯು ಶುಭಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಆಳವಾಗಿದೆ, ಮರಳುಕಟ್ಟೆಗಳಿವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾವು ಯಾವ ದಾರಿಯಿಂದ ಈ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬೇಕು?
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ರಾಮೇಣ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್ । ಏಷ ಪನ್ಥಾ ಮಯೋದ್ದಿಷ್ಟೋ ಯೇನ ಯಾನ್ತಿ ಮಹರ್ಷಯಃ ॥೧-೩೫-
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಈ ದಾರಿಯೇ ನಾನು ಸೂಚಿಸಿದದು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಇದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.'
ಏವಮುಕ್ತಾ ಮಹರ್ಷಯೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ । ಪಶ್ಯನ್ತಸ್ತೇ ಪ್ರಯಾತಾ ವೈ ವನಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ॥೧-೩೫-
ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವಿಧ ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
ತೇ ಗತ್ವಾ ದೂರಮಧ್ವಾನಂ ಗತೇಽರ್ಧದಿವಸೇ ತದಾ । ಜಾಹ್ನವೀಂ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ದದೃಶುರ್ಮುನಿಸೇವಿತಾಮ್ ॥೧-೩೫-
ಅವರು ಬಹುದೂರ ನಡೆದು, ಅರ್ಧ ದಿನ ಕಳೆದಾಗ, ಮುನಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಜಾಹ್ನವಿ ನದಿಯನ್ನು ಕಂಡರು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುಣ್ಯಸಲಿಲಾಂ ಹಂಸಸಾರಸಸೇವಿತಾಮ್ । ಬಭೂವುರ್ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಮುದಿತಾಃ ಸಹರಾಘವಾಃ ॥೧-೩೫-
ಆ ಪುಣ್ಯನದಿಯನ್ನು, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳು ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ರಾಮನೊಡನೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
ತಸ್ಯಾಸ್ತೀರೇ ತದಾ ಸರ್ವೇ ಚಕ್ರುರ್ವಾಸಪರಿಗ್ರಹಮ್ । ತತಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ಪಿತೃದೇವತಾಃ ॥೧-೩೫-
ಅವರು ಆ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರು.
ಹುತ್ವಾ ಚೈವಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಾಣಿ ಪ್ರಾಶ್ಯ ಚಾಮೃತವದ್ಧವಿಃ । ವಿವಿಶುರ್ಜಾಹ್ನವೀತೀರೇ ಶುಭಾ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ ॥೧-೩೫-
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಮೃತದಂತೆ ಹವಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುಭವಾದ ಜಾಹ್ನವಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪರಿವಾರ್ಯ ಸಮನ್ತತಃ । ವಿಷ್ಠಿತಾಶ್ಚ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ರಾಘವೌ ಚ ಯಥಾರ್ಹತಃ । ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಾ ರಾಮೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಮಥಾಬ್ರವೀತ್ ॥೧-೩೫-
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಮನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.
ಭಗವಞ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಗಙ್ಗಾಂ ತ್ರಿಪಥಗಾಂ ನದೀಮ್ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕಥಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಗತಾ ನದನದೀಪತಿಮ್ ॥೧-೩೫-
ಭಗವಂತನೆ, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆಕೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನದಿಗಳ ರಾಜನಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?
ಚೋದಿತೋ ರಾಮವಾಕ್ಯೇನ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ವೃದ್ಧಿಂ ಜನ್ಮ ಚ ಗಙ್ಗಾಯಾ ವಕ್ತುಮೇವೋಪಚಕ್ರಮೇ ॥೧-೩೫-
ರಾಮನ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಗಂಗೆಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಶೈಲೇನ್ದ್ರೋ ಹಿಮವಾನ್ ರಾಮ ಧಾತೂನಾಮಾಕರೋ ಮಹಾನ್ । ತಸ್ಯ ಕನ್ಯಾದ್ವಯಂ ರಾಮ ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮಂ ಭುವಿ ॥೧-೩೫-
ರಾಮಾ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಹಿಮವಂತನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯದ ಎರಡು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.