ನ ತ್ವಾ ಜಿಘಾಂಸಾಮಿ ಚರೇತಿ ಯನ್ಮಾ- ಮಯಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಮತಿಮಾನುವಾಚ। ತಸ್ಯೈವ ತದ್ ರಾಮ ವಚೋಽನುರೂಪ- ಮಿದಂ ವಚಃ ಕರ್ಮ ಚ ಮೇಽನುರೂಪಮ್
ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ — ಮಹಾತ್ಮನು, ಜ್ಞಾನಿಯು ನನಗೆ ಹೀಗೆಂದನು. ರಾಮನ ಮಾತು ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಯಾಗಿದೆ.
ಭ್ರಾತಾ ಕಥಂ ನಾಮ ಮಹಾಗುಣಸ್ಯ ಭ್ರಾತುರ್ವಧಂ ರಾಮ ವಿರೋಚಯೇತ। ರಾಜ್ಯಸ್ಯ ದುಃಖಸ್ಯ ಚ ವೀರ ಸಾರಂ ವಿಚಿನ್ತಯನ್ ಕಾಮಪುರಸ್ಕೃತೋಽಪಿ
ರಾಮಾ, ಒಬ್ಬ ತಮ್ಮನು, ಮಹಾಗುಣಶಾಲಿಯಾದ ತಮ್ಮನ ಮರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸಬಹುದು? ರಾಜ್ಯದ ದುಃಖವನ್ನೂ, ಕಾಮದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಹೀಗೊಂದು ಮನಸ್ಸು ಬರದು.
ವಧೋ ಹಿ ಮೇ ಮತೋ ನಾಸೀತ್ ಸ್ವಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವ್ಯತಿಕ್ರಮಾತ್। ಮಮಾಸೀದ್ ಬುದ್ಧಿದೌರಾತ್ಮ್ಯಾತ್ ಪ್ರಾಣಹಾರೀ ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ
ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನನ್ನ ತಪ್ಪಾದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ನಾನು ಈ ಪ್ರಾಣಹರಣದ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು.
ದ್ರುಮಶಾಖಾವಭಗ್ನೋಽಹಂ ಮುಹೂರ್ತಂ ಪರಿನಿಷ್ಟನನ್। ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾ ತ್ವನೇನೋಕ್ತೋ ನ ಪುನಃ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ನಾನು ಮರದ ಕೊಂಬೆ ಮುರಿದಂತೆ ಬಿದ್ದು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, 'ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಭ್ರಾತೃತ್ವಮಾರ್ಯಭಾವಶ್ಚ ಧರ್ಮಶ್ಚಾನೇನ ರಕ್ಷಿತಃ। ಮಯಾ ಕ್ರೋಧಶ್ಚ ಕಾಮಶ್ಚ ಕಪಿತ್ವಂ ಚ ಪ್ರದರ್ಶಿತಮ್
ಅವನಿಂದ ತಮ್ಮತನ, ಆರ್ಯಭಾವ, ಧರ್ಮ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಉಳಿಯಿತು; ನನ್ನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕೋಪ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ವಾನರತನವೇ ತೋರಿತು.
ಅಚಿನ್ತನೀಯಂ ಪರಿವರ್ಜನೀಯ- ಮನೀಪ್ಸನೀಯಂ ಸ್ವನವೇಕ್ಷಣೀಯಮ್। ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಪಾಪ್ಮಾನಮಿದಂ ವಯಸ್ಯ ಭ್ರಾತುರ್ವಧಾತ್ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರವಧಾದಿವೇನ್ದ್ರಃ
ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯ ಯೋಚಿಸಬಾರದದು, ದೂರವಿಡಬೇಕಾದದು, ಬಯಸಬಾರದದು, ತಾನೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾದದು. ವಯಸ್ಯನೇ, ತಮ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದುದರಿಂದ ನಾನು ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದ್ರನು ತ್ವಷ್ಟೃಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ.
ಪಾಪ್ಮಾನಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ಮಹೀ ಜಲಂ ಚ ವೃಕ್ಷಾಶ್ಚ ಕಾಮಂ ಜಗೃಹುಃ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ। ಕೋ ನಾಮ ಪಾಪ್ಮಾನಮಿಮಂ ಸಹೇತ ಶಾಖಾಮೃಗಸ್ಯ ಪ್ರತಿಪತ್ತುಮಿಚ್ಛೇತ್
ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಇಂದ್ರನ ಪಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ತಮ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದ ವಾನರನ ಪಾಪವನ್ನು ಯಾರು ಸಹಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಬಯಸಬಹುದು?
ನಾರ್ಹಾಮಿ ಸಮ್ಮಾನಮಿಮಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ನ ಯೌವರಾಜ್ಯಂ ಕುತ ಏವ ರಾಜ್ಯಮ್। ಅಧರ್ಮಯುಕ್ತಂ ಕುಲನಾಶಯುಕ್ತ- ಮೇವಂವಿಧಂ ರಾಘವ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ
ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ, ಯುವರಾಜ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಹೇಳಬೇಕೇ ಇಲ್ಲ ರಾಮಾ. ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ, ಕುಲವನ್ನಾಶಮಾಡುವ, ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ.
ಪಾಪಸ್ಯ ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ವಿಗರ್ಹಿತಸ್ಯ ಕ್ಷುದ್ರಸ್ಯ ಲೋಕಾಪಕೃತಸ್ಯ ಲೋಕೇ। ಶೋಕೋ ಮಹಾನ್ ಮಾಮಭಿವರ್ತತೇಽಯಂ ವೃಷ್ಟೇರ್ಯಥಾ ನಿಮ್ನಮಿವಾಮ್ಬುವೇಗಃ
ನಾನು ಪಾಪಕರ್ಯ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ಹೀನವಾದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ಇದು ನೀರಿನ ಹೊಳೆ ಒಂದು ಕುಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದೆ.
ಸೋದರ್ಯಘಾತಾಪರಗಾತ್ರವಾಲಃ ಸಂತಾಪಹಸ್ತಾಕ್ಷಿಶಿರೋವಿಷಾಣಃ। ಏನೋಮಯೋ ಮಾಮಭಿಹನ್ತಿ ಹಸ್ತೀ ದೃಪ್ತೋ ನದೀಕೂಲಮಿವ ಪ್ರವೃದ್ಧಃ
ನಾನು ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಹೊಡೆದವನಾಗಿ, ಕೈ, ಕಣ್ಣು, ತಲೆ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ದುಃಖದಿಂದ ಕಳಂಕಗೊಂಡಿವೆ. ಪಾಪದ ರೋಗ ಒಂದು ಕೋಪಗೊಂಡ ಆನೆ ನದಿಯ ದಂಡೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಅಂಹೋ ಬತೇದಂ ನೃವರಾವಿಷಹ್ಯಂ ನಿವರ್ತತೇ ಮೇ ಹೃದಿ ಸಾಧುವೃತ್ತಮ್। ಅಗ್ನೌ ವಿವರ್ಣಂ ಪರಿತಪ್ಯಮಾನಂ ಕಿಟ್ಟಂ ಯಥಾ ರಾಘವ ಜಾತರೂಪಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಭಾರವಾದ ಪಾಪ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ, ಮಹಾಮನುಷ್ಯನೇ. ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಚಿನ್ನ ಬಣ್ಣ ಕಳೆದು ಸುಡುವಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ದುಃಖದಿಂದ ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನೆ, ರಾಘವ.
ಮಹಾಬಲಾನಾಂ ಹರಿಯೂಥಪಾನಾ- ಮಿದಂ ಕುಲಂ ರಾಘವ ಮನ್ನಿಮಿತ್ತಮ್। ಅಸ್ಯಾಙ್ಗದಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಶೋಕತಾಪಾ- ದರ್ಧಸ್ಥಿತಪ್ರಾಣಮಿತೀವ ಮನ್ಯೇ
ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ, ರಾಘವ, ಈ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವಾನರರ ಕುಟುಂಬವೇ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ. ಅಂಗದನಿಗೂ ಈ ದುಃಖದಿಂದ ಜೀವದ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಸುತಃ ಸುಲಭ್ಯಃ ಸುಜನಃ ಸುವಶ್ಯಃ ಕುತಸ್ತು ಪುತ್ರಃ ಸದೃಶೋಽಙ್ಗದೇನ। ನ ಚಾಪಿ ವಿದ್ಯೇತ ಸ ವೀರ ದೇಶೋ ಯಸ್ಮಿನ್ ಭವೇತ್ ಸೋದರಸಂನಿಕರ್ಷಃ
ಮಗನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹುಡುಕಬಹುದು, ಒಳ್ಳೆಯವನೂ, ವಿಧೇಯನೂ ಸಿಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂಗದನಂತ ಮಗ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗಬಹುದು? ಮತ್ತು ತಮ್ಮನಂತ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧ ಎಲ್ಲ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ವೀರ.
ಅದ್ಯಾಙ್ಗದೋ ವೀರವರೋ ನ ಜೀವೇ- ಜ್ಜೀವೇತ ಮಾತಾ ಪರಿಪಾಲನಾರ್ಥಮ್। ವಿನಾ ತು ಪುತ್ರಂ ಪರಿತಾಪದೀನಾ ಸಾ ನೈವ ಜೀವೇದಿತಿ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಮೇ
ಇಂದು ಆ ವೀರ ಅಂಗದ ಜೀವಂತವಿರಲಾರನು; ಅವನ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಯಲು ಮಾತ್ರ ಬದುಕುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಮಗನಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ಅವಳು ಕೂಡ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ.
ಸೋಽಹಂ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತಿದೀಪ್ತಮಗ್ನಿಂ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಚ ಪುತ್ರೇಣ ಚ ಸಖ್ಯಮಿಚ್ಛನ್। ಇಮೇ ವಿಚೇಷ್ಯನ್ತಿ ಹರಿಪ್ರವೀರಾಃ ಸೀತಾಂ ನಿದೇಶೇ ಪರಿವರ್ತಮಾನಾಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಮಗನ ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಈ ಭಯಂಕರ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ವಾನರ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆ ಪ್ರಕಾರ ಸೀತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಕೃತ್ಸ್ನಂ ತು ತೇ ಸೇತ್ಸ್ಯತಿ ಕಾರ್ಯಮೇತ- ನ್ಮಯ್ಯಪ್ಯತೀತೇ ಮನುಜೇನ್ದ್ರಪುತ್ರ। ಕುಲಸ್ಯ ಹನ್ತಾರಮಜೀವನಾರ್ಹಂ ರಾಮಾನುಜಾನೀಹಿ ಕೃತಾಗಸಂ ಮಾಮ್
ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ರಾಜಕುಮಾರ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ, ಬದುಕಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿದುಕೋ, ರಾಮ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷಣೇಽಭೀಕ್ಷ್ಣಮವೇಕ್ಷಮಾಣಃ ಕ್ಷಿತಿಕ್ಷಮಾವಾನ್ ಭುವನಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾ। ರಾಮೋ ರುದನ್ತೀಂ ವ್ಯಸನೇ ನಿಮಗ್ನಾಂ ಸಮುತ್ಸುಕಃ ಸೋಽಥ ದದರ್ಶ ತಾರಾಮ್
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಸಹನಶೀಲನಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕರಾದ ರಾಮನು, ಆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ತಾರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತಿತನಾದನು.
ತಾಂ ಚಾರುನೇತ್ರಾಂ ಕಪಿಸಿಂಹನಾಥಾಂ ಪತಿಂ ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಯ ತದಾ ಶಯಾನಾಮ್। ಉತ್ಥಾಪಯಾಮಾಸುರದೀನಸತ್ತ್ವಾಂ ಮನ್ತ್ರಿಪ್ರಧಾನಾಃ ಕಪಿರಾಜಪತ್ನೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ತಾರೆಯನ್ನು, ವಾನರಸಿಂಹನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ಪತಿಯನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯರು ಅವಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಎತ್ತಿದರು, ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಸಾ ವಿಸ್ಫುರನ್ತೀ ಪರಿರಭ್ಯಮಾಣಾ ಭರ್ತುಃ ಸಮೀಪಾದಪನೀಯಮಾನಾ। ದದರ್ಶ ರಾಮಂ ಶರಚಾಪಪಾಣಿಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ ಸೂರ್ಯಮಿವ ಜ್ವಲನ್ತಮ್
ಅವಳನ್ನು ಪತಿಯ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಾರಾ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಸುಸಂವೃತಂ ಪಾರ್ಥಿವಲಕ್ಷಣೈಶ್ಚ ತಂ ಚಾರುನೇತ್ರಂ ಮೃಗಶಾವನೇತ್ರಾ। ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ ಪುರುಷಪ್ರಧಾನ- ಮಯಂ ಸ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಇತಿ ಪ್ರಜಜ್ಞೇ
ಮೃಗದ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ, ಮಹಾರಾಜನ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದ, ಮೊದಲು ಯಾರೂ ನೋಡಿರದ ಆ ಪುರುಷ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಕುತ್ಸ್ಥನು ಗುರುತಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಕಲ್ಪಸ್ಯ ದುರಾಸದಸ್ಯ ಮಹಾನುಭಾವಸ್ಯ ಸಮೀಪಮಾರ್ಯಾ। ಆರ್ತಾತಿತೂರ್ಣಂ ವ್ಯಸನಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಜಗಾಮ ತಾರಾ ಪರಿವಿಹ್ವಲನ್ತೀ
ತಾರಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ, ಎದುರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯನಾದ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹತ್ತಿರ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋದಳು.
ತಂ ಸಾ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ವಿಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಂ ಶೋಕೇನ ಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಶರೀರಭಾವಾ। ಮನಸ್ವಿನೀ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ತಾರಾ ರಾಮಂ ರಣೋತ್ಕರ್ಷಣಲಬ್ಧಲಕ್ಷ್ಯಮ್
ಅವಳ ದೇಹ ದುಃಖದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ತಾರಾ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಪಡೆದ ರಾಮನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ತ್ವಮಪ್ರಮೇಯಶ್ಚ ದುರಾಸದಶ್ಚ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಶ್ಚೋತ್ತಮಧರ್ಮಕಶ್ಚ। ಅಕ್ಷೀಣಕೀರ್ತಿಶ್ಚ ವಿಚಕ್ಷಣಶ್ಚ ಕ್ಷಿತಿಕ್ಷಮಾವಾನ್ ಕ್ಷತಜೋಪಮಾಕ್ಷಃ
ನೀನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಎದುರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಿರುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು, ನೀನು ವಿವೇಕಿಯೂ, ಭೂಮಿಯಂತೆ ಸಹನಶೀಲನೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡವನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿವೆ.
ತ್ವಮಾತ್ತಬಾಣಾಸನಬಾಣಪಾಣಿ- ರ್ಮಹಾಬಲಃ ಸಂಹನನೋಪಪನ್ನಃ। ಮನುಷ್ಯದೇಹಾಭ್ಯುದಯಂ ವಿಹಾಯ ದಿವ್ಯೇನ ದೇಹಾಭ್ಯುದಯೇನ ಯುಕ್ತಃ
ನೀನು ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಲವಂತನಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದರೂ, ದೈವಿಕ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ.
ಯೇನೈವ ಬಾಣೇನ ಹತಃ ಪ್ರಿಯೋ ಮೇ ತೇನೈವ ಬಾಣೇನ ಹಿ ಮಾಂ ಜಹೀಹಿ। ಹತಾ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಮೀಪಮಸ್ಯ ನ ಮಾಂ ವಿನಾ ವೀರ ರಮೇತ ವಾಲೀ
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಯಾವ ಬಾಣದಿಂದ ಕೊಂದೆಯೋ, ಅದೇ ಬಾಣದಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ಕೊಯ್ಯು. ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಯಾಕಂದರೆ ವಾಲಿ ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷಪಡುವವನಲ್ಲ, ವೀರ.
ಸ್ವರ್ಗೇಽಪಿ ಶೋಕಂ ಚ ವಿವರ್ಣತಾಂ ಚ ಮಯಾ ವಿನಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತಿ ವೀರ ವಾಲೀ। ರಮ್ಯೇ ನಗೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತಟಾವಕಾಶೇ ವಿದೇಹಕನ್ಯಾರಹಿತೋ ಯಥಾ ತ್ವಮ್
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ವಾಲಿಗೆ ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖವೂ, ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದೂ ಬರುತ್ತದೆ, ವೀರ. ಹೇಗೋ ನೀನು ವಿದೇಹನಂದನಿಯನ್ನು ಕಳೆದು, ಸುಂದರ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ.
ತ್ವಂ ವೇತ್ಥ ತಾವದ್ ವನಿತಾವಿಹೀನಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ದುಃಖಂ ಪುರುಷಃ ಕುಮಾರಃ। ತತ್ ತ್ವಂ ಪ್ರಜಾನಞ್ಜಹಿ ಮಾಂ ನ ವಾಲೀ ದುಃಖಂ ಮಮಾದರ್ಶನಜಂ ಭಜೇತ
ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವೆ, ರಾಜಕುಮಾರ, ಪ್ರಿಯತಮೆಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ದುಃಖವಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದು. ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡು, ಹಾಗಾದರೆ ವಾಲಿಗೆ ನನ್ನ ಅಗಲುವಿಕೆಯ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಚ್ಚಾಪಿ ಮನ್ಯೇತ ಭವಾನ್ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ್ತ್ರೀಘಾತದೋಷಸ್ತು ಭವೇನ್ನ ಮಹ್ಯಮ್। ಆತ್ಮೇಯಮಸ್ಯೇತಿ ಹಿ ಮಾಂ ಜಹಿ ತ್ವಂ ನ ಸ್ತ್ರೀವಧಃ ಸ್ಯಾನ್ಮನುಜೇನ್ದ್ರಪುತ್ರ
ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಪಾಪವೆಂದು ನೀನು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಅವನದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಡು. ನೀನು ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಂದವನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜಕುಮಾರ.
ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರಯೋಗಾದ್ ವಿವಿಧಾಶ್ಚ ವೇದಾ- ದನನ್ಯರೂಪಾಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ದಾರಾಃ। ದಾರಪ್ರದಾನಾದ್ಧಿ ನ ದಾನಮನ್ಯತ್ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ ಜ್ಞಾನವತಾಂ ಹಿ ಲೋಕೇ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ವೇದಗಳೂ ಹೇಳುವಂತೆ, ಪತಿಯ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಅವನಿಂದ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದಾನವೇ ಇಲ್ಲ.
ತ್ವಂ ಚಾಪಿ ಮಾಂ ತಸ್ಯ ಮಮ ಪ್ರಿಯಸ್ಯ ಪ್ರದಾಸ್ಯಸೇ ಧರ್ಮಮವೇಕ್ಷ್ಯ ವೀರ। ಅನೇನ ದಾನೇನ ನ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇ ತ್ವ- ಮಧರ್ಮಯೋಗಂ ಮಮ ವೀರ ಘಾತಾತ್
ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವೆ, ವೀರನೇ. ಈ ದಾನದ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಹತ್ಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಪಾಪಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.