ರಾಮಾಯಣದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಾರುಚನು ರಾವಣನಿಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. “ನೀನು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವೆ, ಗಜದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವೆ. ಆದರೆ, ರಾಘವ—ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. “ಅವನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿನ ಸಿಂಹ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಚತುರ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು; ಅವನು ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಅವನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವನ ಬಲ್ಲಿಗಳು ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ,” ಎಂದು ಮಾರುಚನು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. “ಅವನ ಭುಜಗಳ ಬಲದ ಕೆಸರು, ಮಹಾ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರವಾಹ, ಬಾಣಗಳ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಧನುರ್ವಿಧಿಯ ಕಳವು—ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜಾ, ರಾಮನ ಭಯಾನಕ ಬಾಯಿಗೆ, ಪಾತಾಳದಂತೆ, ಹಾರುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. “ಲಂಕೆಯ ಸ್ವಾಮಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜಾ, ದಯೆ ಮಾಡು, ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟು, ಲಂಕೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು. ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಪಡು; ರಾಮನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದನ್ನು ಬಿಡು,” ಎಂದು ಮಾರುಚನು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮಾರುಚನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳ ರಾವಣನು ತಿರುಗಿ, ಲಂಕೆಯ ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಬಳಿಕ, ರಾಮಾಯಣದ ಅರಣ್ಯಕಾಂಡದ 32ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೂರ್ಪಣಖಾ, ರಾಮನು ಒಬ್ಬನೇ十四 ಸಾವಿರ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುಷಣ, ಖರ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶಿರಸ್ ಮಾರಣಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕೆ ಘನವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಗುಡುಗಿನ ಮೋಡದಂತೆ. ರಾಮನ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಅದು ಇತರರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು, ಆಕೆ ಭಯದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಾ, ರಾವಣನ ಆಳುವ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ರಾವಣನನ್ನು ministers ಗಳ ಮುಂದೆ, ಅರಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮರುತಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿನ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನನ್ನು ಆಕೆ ಚಿನ್ನದ ಸುಪ್ರೀಂ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ, ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಯಾರೂ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಂತೆ, ಅವನು ಪಾಶಾನ ಮುಖದ ಯಮನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ದಾಳಿಗಳ ಗಾಯಗಳಿವೆ; ಏರಾವತದ ದಂತಗಳಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಗುರುತುಗಳಿವೆ. ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಅದ್ಭುತ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಬಾಹುಗಳು, ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳಿರುವ ವೀರ, ಹಿರಿದು ದೇಹ. ಅವನನ್ನು ಆಭರಣಗಳು, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಾದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ; ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳು, ಬಿಳಿ ಹಲ್ಲುಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ರೂಪ. ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಒಡೆಯದೆ ಉಳಿದಿವೆ; ಅವನು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಅಲುಗಾಡಿಸಬಲ್ಲನು. ಅವನಿಂದ ಪರ್ವತ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ಎಸೆಯಬಹುದು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು, ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು, ಇತರರ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸಬಹುದು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಲ್ಲನು, ಸದಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅಡಚಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಭೋಗವತಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನರವಾಹನನನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ. ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವನ್ನು, ಚೈತ್ರರಥ, ನಲಿನಿ, ನಂದನ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ವನಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ತೋಟಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಬಲದಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪರ್ವತ ಶೃಂಗದಂತೆ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ನಾಗಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾನವನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭಯಪಡುವನು; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಶುಭ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನ ಬಲದೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಸೋಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅಡಚಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ದುಷ್ಟ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಂತಕ, ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕಠಿಣ, ನಿರ್ದಯ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುವನು; ರಾವಣನು ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವನು. ಶೂರ್ಪಣಖಾ ತನ್ನ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಸಹೋದರನನ್ನು, ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ, ಕಾಲದಂತೆ, ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಪೌಲಸ್ತ್ಯ ವಂಶದ ಮಹಾ ರಾಜ, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜ. ಶೂರ್ಪಣಖಾ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ, ರಾವಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕನಾದ ಅವನಿಗೆ, ಅವನ ಸಲಹೆಗಾರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಭಯ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದಾದ ನಂತರ, ರಾಮಾಯಣದ 33ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೂರ್ಪಣಖಾ, ದುಃಖದಿಂದ, ರಾವಣನಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಉಗ್ರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ; ಅವನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು, ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ. “ನೀನು ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವೆ, ಅಸಂಯಮಿತ, ಸ್ವಚ್ಛಂದ; ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಆಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. “ಅಪವಿತ್ರ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾದ ರಾಜ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ಜನರು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಶ್ಮಶಾನದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅವನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.” “ರಾಜನು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆರವಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವನು, ಅವನ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. “ಗುಪ್ತಚರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ದುರ್ಲಭ, ಅಸಂಯಮಿತ ರಾಜನು ಜನರಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಗಜಗಳು ಕೆಸರಿನ ದಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ.” “ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೆ, ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಐಶ್ವರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳು ಕಾಣಿಸದಂತೆ.” “ನೀನು ಯೋಗ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲದೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯರಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಹೇಗೆ ರಾಜನಾಗುತ್ತೀ?” “ನೀನು, ರಾಕ್ಷಸ, ಬಾಲಿಶ ಸ್ವಭಾವ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ; ತಿಳಿಯಬೇಕಾದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಹೇಗೆ ರಾಜನಾಗುತ್ತೀ?” ಎಂದು ಶೂರ್ಪಣಖಾ ರಾವಣನಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ರಾಮಾಯಣದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾರುಚನು ರಾವಣನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ, ಶೂರ್ಪಣಖಾ ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಗಂಭೀರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ ಘಟನೆಯು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.