ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ವೀರರು, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಶಂಖ-ಭೇರಿ ಮುಳುಗಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರರಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟಾಗ, ಅವರ ಘೋಷಗಳೂ ಹೊಡೆತಗಳ ಧ್ವನಿಗಳೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ರಾಕ್ಷಸರ ಸಿಂಹನಾದಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದಂತೆ ತೋರಿತು; ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಅವರು ಮುಂದೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಆಂಜನೇಯನಂತಹ ಮಹಾವೀರ ಕೋತಿಗಳು ಶಿಲೆಗಳನ್ನು, ಮರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಕೋತಿಗಳು ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಗೆ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ನೂರಾರು ಘಂಟೆಗಳ ನಾದದಿಂದ, ನೀಲಿ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಕತ್ತಲಾಗಿ, ಭಾರವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಚರ ರಾಕ್ಷಸರು ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಅವರು ಉರಿಯುವ ರಶ್ಮಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸೇನೆ ತಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಮಹಾಕೋತಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಕೋತಿಗಳು ಪ್ರತಿಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೂಗಿದವು. ಆಗ, ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯ ಘೋಷ ಮತ್ತು ಕೋತಿ ನಾಯಕರ ಘೋಷಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಯಂಕರ ಶತ್ರುಗಳ ಹರ್ಷವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಆ ಕೋತಿ ನಾಯಕರು, ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಎತ್ತಿದ ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಭೂಮಿಗೆ ಜಿಗಿದರು; ಕೆಲವು ಕೋಪದಿಂದ ಮರಗಳು, ಶಿಲೆಗಳನ್ನಾಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನಿಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೋತಿಗಳು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಂಡಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಭಯಂಕರವಾಗಿಸಿದರು; ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳು ತುಂಬಿದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ ಭಯಾನಕವಾಯಿತು. ಮರಗಳು, ಶಿಲೆಗಳು, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು; ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಬಿದ್ದರೂ, ಭಯಂಕರ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಕೋತಿಗಳು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆಯೇ ಹೋರಾಡಿದರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರು, ಕೋತಿಗಳು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಕೋತಿಗಳು ಶಿಲೆಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನುಚ್ಚುರುಮಾಡಿದರು. ಕೋಪಗೊಂಡ ಕೋತಿಗಳು, ಕವಚಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು, ರಥದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು, ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತವರನ್ನೂ ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದರು. ಕೋತಿಗಳು ಹಠಾತ್ ಹಾರಿ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಕ್ತಭರಿತ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಕೆರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹೊಡೆದರು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ರಾಕ್ಷಸರು ತೊಡಕುಹೋಗಿ ಬಿದ್ದರು, ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ರಾಕ್ಷಸರು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೋತಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಆನೆಗಳನ್ನು ವಿದ್ರಾವಿಸಿದರು. ಗದೆಗಳು, ಕುಂಟಿಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಶೂಲಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು, ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದವು. ಅಲ್ಲಿ ಕೋತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು, ಶತ್ರುಗಳ ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಎಸೆದರು. ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸ ಶವಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಯುದ್ಧದ ಉন্মಾದದಿಂದ ಆ ಭೂಮಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲಾಗದಂತಾಯಿತು. ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಎಸೆದು, ಹೊಡೆದು, ಬಿದ್ದ ಕೋತಿಗಳು ಮತ್ತೆ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದರು; ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಯುದ್ಧದೃಶ್ಯವಾಯಿತು. ಪ್ರಮುಖ ರಾಕ್ಷಸರು, ಕೋತಿಗಳಿಂದ ಕೋತಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು; ಕೋತಿಗಳು ಕೂಡ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹೊಡೆದರು. ಆಗ, ರಾಕ್ಷಸರು ಶಿಲೆಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದರು; ಕೋತಿಗಳು ಅವರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಕೆಡವಿದರು. ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು ಮುರಿದುಹೋದರು; ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ರಾಕ್ಷಸರ ಕವಚ, ಅಂಗರಕ್ಷಕಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿ, ಕೋತಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅವರ ರಕ್ತ ಮರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ರಸದಂತೆ ಹರಿಯಿತು. ಕೆಲ ಕೋತಿಗಳು ರಥದಿಂದ ರಥವನ್ನು, ಆನೆಗಳಿಂದ ಆನೆಯನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದರು. ರಾಕ್ಷಸರು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕತ್ತಿಗಳು, ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕೃತಿವಾದ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೋತಿಯ ನಾಯಕರು ಎಸೆದ ಮರಗಳು, ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದರು. ಪರ್ವತಗಳು ಚದುರಿ, ಮರಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿ, ಕೋತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕೋತಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಬಿಸುಟು, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು. ಆ ಭಾರವಾದ, ಭಯಂಕರ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಕೋತಿ ನಾಯಕರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ನರಾಂತಕನು, ಗಾಳಿಗಿಂತ ವೇಗವಾದ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯಂಕರ ಕೋತಿ ಸೇನೆಗೆ ಮತ್ಸ್ಯನು ಮಹಾಸಾಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ವೀರನು, ಜ್ವಲಿಸುವ ಶೂಲದಿಂದ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ನೂರು ಕೋತಿಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ಅವನು ಪ್ರಮುಖ ಕೋತಿಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆ ಮಹಾಬಲಿಶಾಲಿ ನರಾಂತಕನನ್ನು, ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಕೋತಿ ಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಪ್ರಮುಖ ಕೋತಿಗಳು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದಾಗ, ನರಾಂತಕನು ಅವರನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಭೇದಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಂತ ಶೂಲವನ್ನು ಉಯ್ಯಾಲೆ ಹಾಕುತ್ತಾ, ನರಾಂತಕನು ಕಾಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯು ಹಬ್ಬುವಂತೆ ಕೋತಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಕಾಡಿನ ಕೋತಿಗಳು ಮರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶೂಲದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅವುಗಳು ವಜ್ರದಿಂದ ಚಿಲುಕು ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದವು. ನರಾಂತಕನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಚ್ಚುರುಮಾಡಿದನು, ಮಳೆಗಾಲದ ಗಾಳಿಯಂತೆ. ವೀರರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಲು, ನಿಲ್ಲಲು, ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಹಾರಿ, ನಿಂತು, ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ನರಾಂತಕನು ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಒಂದು ಶೂಲದಿಂದ, ಪ್ರಳಯಾಂತದಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೋತಿ ಸೇನೆಗಳು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಶೂಲದ ಹೊಡೆತ ವಜ್ರದ ಪ್ರಹಾರದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು; ಕೋತಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಭಾರಿ ಗರ್ಜನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿದರು. ಕೋತಿ ವೀರರು ಬಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ರೂಪಗಳು ವಜ್ರದಿಂದ ಚಿಲುಕು ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು.