ಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹನುಮಂತನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಸೀತೆಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ವೀರವಾದ ವಾನರರನ್ನು ನೋಡುವೆ, ಅವರು ಗರುಡಗಳಂತೆ ತೋಳಿನಿಂದ, ದಂತಗಳಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜರಾಗಿರುವರು; ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರು; ಗಜಪತಿಯಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿರುವರು; ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುವರು.” ಹನುಮಂತನು ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪರ್ವತಗಳ ಹಾಗು ಮೇಘಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ವಾನರಗಳ ಗಲಭೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಲಂಕಾ ಮತ್ತು ಮಲಯ ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುವೆ.” ಆ ಬಳಿಕ ಹನುಮಂತನು ಸೀತೆಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು: “ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ರಾಮನನ್ನು, ಅರಣ್ಯ ವಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಾಣುವೆ.” ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಹಿತವಾದ, ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಿಥಿಲಾದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಗಾಢ ದುಃಖವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಇದಾದಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪಾಠಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ. ಹನುಮಂತನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾದ, ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಗರುಡ, ವಾಯು ಅಥವಾ ಹನುಮಂತನ ಹೊರತು ಯಾರೂ ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ರಾವಣನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪನ್ನಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರೂ ದಾಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಆ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೊರಬರುವವರು ಯಾರು? ಹನುಮಂತನಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಯಾರೂ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹನುಮಂತನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೀರತ್ವವನ್ನು ತಾಳೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತನ್ನ ಒಡೆಯನಿಂದ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂರೈಸುವ ಸೇವಕನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದ ಸೇವಕನು ಮಧ್ಯಮ; ರಾಜನ ನಿಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದ ಸೇವಕನು ಕೆಳಮಟ್ಟದವನು. ಹನುಮಂತನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು; ಅವನ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ; ಸುಗ್ರೀವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ನಾನು, ರಘುವಂಶದ ರಾಮ, ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ, ಹನುಮಂತನು ಸಂತೋಷದ ಸುದ್ದಿ ತಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಅಲಿಂಗನವನ್ನು ನೀಡುವೆನು; ಇದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೌಲ್ಯವಾದುದು. ಹನುಮಂತನು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ರಾಮನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಲಿಂಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ರಾಮನು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, “ಸೀತೆಯ ಹುಡುಕಾಟ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಸಮುದ್ರದ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. “ವಾನರರು ಹೇಗೆ ಈ ವಿಶಾಲವಾದ, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪುವರು? ವೈದೇಹಿಯ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ವಾನರರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಯಾವ ಪರಿಹಾರವಿದೆ?” ಎಂದು ರಾಮನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರಾಮನು ಹನುಮಂತನ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಗ್ರೀವನು, ದಶರಥನ ಪುತ್ರ ರಾಮನಿಗೆ, ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ರಘುವಂಶದ ರಾಮಾ, ಈಗ ನಾವು ಶತ್ರುವಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಬುದ್ದಿಮಾನ್, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ, ಸ್ವವಿರೋಧಕ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತೊರೆದಿಡು.” “ನಾವು ಮಹಾ मगरಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಲಂಕೆಗೆ ಹತ್ತಿ, ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆವು. ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ನಿರಾಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಫಲತೆ ಎದುರಿಸುವುದು ಖಚಿತ.” “ಈ ವಾನರ ನಾಯಕರು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ವೀರರು; ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ನಾನು ವೀರತ್ವದಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವುದು, ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು; ನೀನು ಕೂಡ ಅದರಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು.” “ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು, ಆಗ ನಾವು ಆ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ, ರಘುವಂಶದವನೇ, ನೀನು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು. ನೀನು ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ತ್ರಿಕುಟ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿದಾಗ, ರಾವಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರವಾದಾಗ, ನಿನ್ನ ಗುರಿ ಸಾಧಿತವಾಗುತ್ತದೆ.” “ಭಯಾನಕವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸದೆ, ವರುಣನ ನಿವಾಸವಾದ ಆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟದೆ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಲಂಕಾವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆ ದಾಟಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ವಿಜಯ ಖಚಿತ; ಈ ವೀರ ವಾನರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳೆ ಮಾಡಬಹುದು.” “ಆದರಿಂದ, ರಾಜಾ, ಈ ತಾಳ್ಮೆಯಿಲ್ಲದ ಮನೋಭಾವ ಸಾಕು; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖವು ಮಾನವನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾನವನು ಮಾಡಬೇಕೋ, ಅವನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕು; ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.” “ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ನೀನು ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನಂತಹ ಮಹಾತ್ಮನಲ್ಲಿ, ನಷ್ಟ ಅಥವಾ ನಾಶದ ದುಃಖವು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತದೆ. ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತವನು; ನನ್ನಂತಹ ಸಲಹೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು.” “ರಘುವಂಶದವನೇ, ನೀನು ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿನ್ನ ಎದುರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೋ, ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ.” ಹೀಗೆ, ಹನುಮಂತನ ಮಹಾಕಾರ್ಯ, ರಾಮನ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಸುಗ್ರೀವನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯ ಭರವಸೆ—allವು ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹರಿದು, ರಾಮಾಯಣದ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಮಹಾ ಘಟನಾಕ್ರಮವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.