ಜನಕನ ಪುತ್ರಿ ಸೀತೆಯು, ಆ ದುಃಖದ, ಭಯಾನಕವಾದ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಾ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆನೋ ಎಂದು ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಈ ಭೀಕರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಗಿದೆ, ನಾನು ಯಾವ ಭಯಾನಕ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೆ?" ಎಂದು ಆತ್ಮವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಇಚ್ಛೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ರಾಕ್ಷಸೀಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಕಾವಲು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ, ನಾನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಳವಾದ ವಿಷಾದದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. "ಮಾನವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಸೀತೆಯ ಮನಸ್ಸು ಸಂಕಟದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇದೀಗ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಸುಂದರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಸರ್ಗದ ಕಥನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಸೀತೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅವಳ ಮುಖ ಕೆಳಗಾಗಿತ್ತು; ಅವಳು ಕಿರಿಯ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಬುದ್ಧಿಹೀನಳಂತೆ, ಅಥವಾ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿದವನಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತ, ಹಿಂದುಗೊಳ್ಳುವ ಹಸುಮರಿ ತರಹ ದುಃಖದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. "ರಾಮನು ಅಶ್ರಧ್ದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಗ, ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನನ್ನ ಅಳಲನ್ನು ತೊಡೆದು, ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಅಳುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಕ್ಷಸೀಗಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವರ ಕಠಿಣ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ನಾನು, ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ನನಗೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ, ಧನಕ್ಕೆ, ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ; ರಾಮ ಎಂಬ ಮಹಾ ರಥಯೋಧನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ರಾಕ್ಷಸೀಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅದು ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಅಮೃತವಾದದು ಇರಬಹುದು; ಈ ದುಃಖದಿಂದ ಅದು ಚೂರು ಚೂರು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವಳು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವಳು. "ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ನಿಷ್ಠುರಳಾಗಿ, ರಾಮನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕಿರುವುದು ಪಾಪಕರ ಜೀವನ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಆತ್ಮನಿಂದ ಧಿಕ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ಆ ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಯಾದ ರಾವಣನನ್ನು ನಾನು ಎಡಕಾಲಿನಿಂದ ಕೂಡ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಂತಹ ನಿಂದನೀಯನನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಚ್ಛಿಸುವೆ?" ಎಂದು ಅವಳು ಘೃಣೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಅವನಿಗೆ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನು, ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ನಾನು ಚೂರು ಚೂರು ಆಗಿದ್ದರೂ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನಾನು ರಾವಣನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಮುಂದುವರೆಸಬೇಕು?" ಎಂದು ಅವಳು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಮನು ಜ್ಞಾನಿ, ಕೃತಜ್ಞ, ದಯಾಮಯ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ; ಆದರೆ ನನ್ನ ದುಃಖದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಈಗ ದಯೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಯ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಕಳವಳದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ರಾಕ್ಷಸರು ಅವನಿಂದ ಒಬ್ಬನೇ ಸೋತುಹೋಗಿದ್ದರು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವನು ನನಗಾಗಿ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ಅವಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ನಾನು ರಾವಣನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ದುರ್ಬಲ ರಾಕ್ಷಸ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಪತಿ ರಾವಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯದ ವಿರಾಧ ಎಂಬ ಪ್ರಧಾನ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತಮಾಡಿದ್ದನು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನನಗಾಗಿ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?" ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಕುತೂಹಲವು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. "ಲಂಕೆಯು ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸ್ಥಳ; ಆದರೆ ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಭರವಸೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಮನು ಶೂರವಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ಅಪಹರಿಸಿದಾಗ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. "ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ ತಿಳಿದರೂ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಈ ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಶಂಕಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಗಿಡುಗದ ರಾಜ, ಜಟಾಯು, ನನನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನೆ ಎಂದು ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ರಾವಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹತಮಾಡಿದನು," ಎಂದು ಅವಳು ಜಟಾಯುವಿನ ಸಾಹಸವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಆ ವೃದ್ಧ ಜಟಾಯು, ನನ್ನ خاطرಕ್ಕಾಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು; ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಮನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಈಗಲೇ ಕೋಪದಿಂದ, ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಅವಳು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಅವನು ಲಂಕೆಯ ನಗರವನ್ನು, ಮಹಾ ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದನು; ರಾವಣನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಹೆಸರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿತ್ತು," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಕ್ಷಸೀಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪತಿಗಳು ಹತಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ನಾನು ಈಗ ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವಳು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಲಂಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹತಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಇಬ್ಬರ ಕಣಿಗೆ ಬರುವ ಶತ್ರುವು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಈ ಸ್ಥಳವು ಶ್ಮಶಾನದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರ ದಾರಿಗಳು ಧೂಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗಿಡುಗಗಳ ವಲಯಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು," ಎಂದು ಅವಳು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ನಾನೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ ಆಸೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಹೋದವು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ, ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ದುಃಖದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಪಾಪಿ ರಾವಣನು ಹತಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಲಂಕೆಯು ಪತಿ ಹೀನಳಾದ ವಧುವಂತೆ ವಿಕಸಿತವಾಗುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಅವಳು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ಲಂಕೆಯು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಗಳಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ನಗರ, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದು, ಪತಿ ಹೀನಳಾದ ಮಹಿಳೆಯಂತೆ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರತಿ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿರುವ ರಾಕ್ಷಸೀಕೆಯರ ಅಳಲನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಅವಳು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಲಂಕೆಯು, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಪ್ರಮುಖ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹತಮಾಡಿದ, ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುವುದು," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. "ಆ ಶೂರ ರಾಮನು, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ರಾಕ್ಷಸನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು," ಎಂದು ಅವಳು ಆಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ಆ ಕ್ರೂರ, ಹೀನ ರಾವಣನು ನನಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯ ಈಗ ಬಂದಿದೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ವಿಷಾದದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಈ ದುಷ್ಟನಿಂದ ನನಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮರಣ ಈಗ ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ; ಆ ಪಾಪಕರ ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ಮಹಾ ಅನರ್ಥವು ಈಗ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗಲಿದೆ; ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ರಾಕ್ಷಸನು ನನನ್ನು ಬೆಳಗಿನ ಆಹಾರವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಬಹುದು; ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ರಾಮನ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ?" ಎಂದು ಅವಳು ಆಳವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. "ದುಃಖದಿಂದ ಪಿಡುಗಿ, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ರಾಮನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ವೈವಸ್ವತ ದೇವರನ್ನು, ನನ್ನ ಪತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕದಲ್ಲಿ, ನೋಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಸೀತೆಯು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. "ರಾಮನು, ಭರತನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು, ಅಥವಾ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ತಿಳಿದರೂ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂಬ ಆತಂಕವು ಅವಳನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಸೀತೆಯು ತನ್ನ ದುಃಖ, ಆಶೆ, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ, ತನ್ನ ಪತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕದಲ್ಲಿ, ಲಂಕೆಯ ರಾಕ್ಷಸೀಗಳ ನಡುವೆ, ಅಳಲುತ್ತ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.