ಹನುಮಂತನು ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪವಾಡಗರುಡನಂತೆ ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಜಿಗಿಯಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಹಾರಿದಾಗ, ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದವು. ಹನುಮಂತನು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಧುರಸದಿಂದ ಮತ್ತಿಯಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡು, ವಿಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿದನು. ಅವನ ಜಂಘೆಗಳ ಬಲದಿಂದ ಆ ಮರಗಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದವು—ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಬಂಧುವನ್ನು ಬಂಧುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ. ಹನುಮಂತನ ಜಂಘೆಗಳ ಬಲದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾ ವೃಕ್ಷಗಳು, ತಮ್ಮ ರಾಜನಾದವನನ್ನು ಸೇನೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬಂದವು. ಹೂವಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನೇಕ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಹನುಮಂತನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬೇರುಗಳಿದ್ದ ಮರಗಳು, ಭಯದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತಗಳು ವರुणನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಮುಳುಗುವಂತೆ, ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗಿದವು. ಹನುಮಂತನು ವಿಭಿನ್ನ ಹೂಗಳು ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯವಾಗಿ, ಜುಗುಪ್ಸಿತ ಹತ್ತಿರ ಹಾರುವ ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಹೂವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವು, ಆ ಹೂಗಳು ನೀರಿಗೆ ಚಿತರಿದವು—ಸ್ನೇಹಿತರು ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ ವಿದಾಯವಾಗುವಂತೆ. ಮರಗಳಿಂದ ಉದುರಿದ ಆ ವಿಭಿನ್ನ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಹನುಮಂತನ ಪವನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾ, ಮಹಾ ಸಾಗರವನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿತು. ಸುಗಂಧಮಯ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಹನುಮಂತನು, ಮೆಘಮಾಲೆಯೊಳಗೆ ಮಿಂಚು ಗುಂಪುಗಳು ತಂಗಿರುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಹರಡಿದ ಹೂಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಚಿತರಿದವು, ಅವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಅಥವಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ದೀಪಗಳಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವು ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿರುವ ಎರಡು ನಾಗಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಮಹಾ ವಾನರನು, ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಮಹಾ ಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಾರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಗಾಳಿಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ದೊಡ್ಡ, ಗೋಳಾಕಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಪಿತ್ತಳ ಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ನಾಯಕನದು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಮುಖವು ಕೆಂಪು ಮೂಗಿನೊಂದಿಗೆ, ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಹನುಮಂತನು ಹಾರುವಾಗ ಎತ್ತಿದ ಅವನ ಬಲ್ಲಿಯು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪವನಪುತ್ರನಾದ ಹನುಮಂತನು, ತನ್ನ ಬಲ್ಲಿಯಿಂದ ವಲಯ ರೂಪಗೊಂಡು, ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಕಾಶಪೂರ್ಣ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವಲಯದಿಂದ ಆವೃತನಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಹಳ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಸೊಂಟ ಭಾಗವು, ಚೀರೆ ಬಣ್ಣದ ಪುಡಿಯಿಂದ ಮೆರೆವಂತೆ, ಒಡೆದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವಾನರಸಿಂಹನು ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಾದುಹೋದ ಗಾಳಿ, ಮಿಂಚಿನ ಮೋಡಗಳು ಗುಡುಗಿದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಉರುಳುತ್ತಾ ಬರುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ಆ ಮಹಾ ವಾನರನು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ದೇಹವು, ಹಾರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯಂತೆ, ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ ರಶಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ದೇಹ ಮತ್ತು ಅದರ ನೆರಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಂತೆ ಕಂಡನು. ಹನುಮಂತನು ಸಾಗರದ ಯಾವ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ, ಅವನ ಅಂಗಗಳ ಬಲದಿಂದ ಅದು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ, ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಹೋದನು. ವಾನರನ ಬಲದ ಗಾಳಿಯೂ, ಮೋಡಗಳ ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿ, ಸಾಗರವನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಭೀಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನಾಡಿಸಿದವು. ಟೈಗರ್ನಂತೆ ವಾನರನು ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳ ದೊಡ್ಡ ಜಾಲವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚಿತರಿಸುವಂತೆ ಹಾರಿದನು. ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ, ಮೆರು ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಏಳುವ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ಅವುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವಂತೆ ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿರುವ ಶರದ್ಕಾಲದ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ತೆರೆದಂತೆ, ಶಾರ್ಕ್, ಮೊಸಳೆ, ಮೀನು, ಆಮೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು—ಅವುಗಳ ದೇಹಗಳು ಮುಡುಪು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ. ಅವನು ಹಾರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ಪಗಳು, ಆ ವಾನರಸಿಂಹನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಗರುಡನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವು. ಅವನ ವೇಗದ ನೆರಳು, ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಅಗಲ, ಮೂವತ್ತು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಾಗಿರುವಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಪವನಪುತ್ರನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ನೆರಳು, ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾದ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಹಾ ದೇಹದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಾನರನು, ಗಾಳಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವಾನರ-ಆನೆ, ಹೋದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗರವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಂಡದಂತೆ ತೋರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹನುಮಂತನು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನಂತೆ, ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಮೋಡಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳನ್ನು ಚಿತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು. ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು, ನೀಲಿ, ಮಂಜಿಷ್ಠೆ ಬಣ್ಣದ ಮಹಾ ಮೋಡಗಳು, ವಾನರನಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೋಡಗಳ ಗುಚ್ಛದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಂತಹ ವೇಗದ ಹಾರಾಟವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಚಾರಣರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.