ಅವನ ಪಿಂಚು, ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವಾಗ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಅದು ಗರುಡನಿಂದ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುವ ಭಯಾನಕ ಸರ್ಪದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು, ಮಹಾ ಉಕ್ಕಿನ ದಂಡಗಳಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದ ಅವುಗಳನ್ನು, ಬೆನ್ನಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಘನವಾದ ಕಂಠವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ, ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತಯಾರಾದನು. ಹನುಮಂತನು ದೂರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಕಾಶದತ್ತ ನೆಟ್ಟನು; ಉಸಿರನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದನು. ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ನೆಟ್ಟು, ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹನುಮಂತನು, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಾರಲು ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುವ ಇತರ ವಾನರರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಘವನು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣವು ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತದೋ, ನಾನೂ ಕೂಡ ಆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ರಾಜ್ಯವಾದ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ಹೋದರೆ, ಈ ವೇಗದಲ್ಲೇ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವೆನು, ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಾದರೂ ಸಹ. ಅಥವಾ ನಾನು ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ರಾವಣನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ. ಅಥವಾ ಲಂಕೆಯನ್ನೇ ರಾವಣನೊಡನೆ ಸೇರಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಳೆದು ತರುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಹನುಮಂತನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿ, ಮಹಾ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗರುಡನಂತೆ ತಾನೇ ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಹಾರಿದಾಗ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿ ಬಂದವು. ಹನುಮಂತನು ಹಾರುವಾಗ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನುಮಧು ಕುಡಿದು ಮಸ್ತರಾದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅವನೊಡನೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದವು. ಅವನ ತುಂಡುಗಳ ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದ ಮರಗಳು, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವು; ಅದು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಬಂಧುವನ್ನು ಹತ್ತಿರದವರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಆ ಮಹಾ ಮರಗಳು, ಹನುಮಂತನನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜನಂತೆ ಅನುಸರಿಸಿದ ಸೇನೆಯಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು. ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಹನುಮಂತನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಮರಗಳು, ಬಲವಾದ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪು ನೀರಿಗೆ ಮುಳುಗಿದವು; ಅದು ಭಯದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತಗಳು ವರुणನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ವಿವಿಧ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಆ ವಾನರನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಜುಗುಪ್ಸೆಗೊಳಿಸುವ ಜ್ಯೋತಿ ಪುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಪ್ಪು ಮೋಡದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಮರಗಳು ಹೂಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವು; ಆ ಹೂಗಳು ನೀರಿಗೆ ಚಿಮ್ಮಿದವು, ಮಿತ್ರರು ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ವಿದಾಯ ಹೇಳುವಂತೆ. ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ವಿವಿಧ ವರ್ಣದ ಹೂಗಳ ಗುಂಪು, ವಾನರನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿದವು; ಅದು ಆ ಮಹಾ ಸಾಗರವನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಿತು. ಸುಗಂಧಭರಿತ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯೊಳಗೆ ನೆನೆಸಿದ ಹನುಮಂತನು, ಮಿಂಚಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏರುವ ಮೋಡದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಲದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೂಗಳು ಹರಡಿದವು; ಅದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ದೀಪಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೈಗಳು, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಐದು ಬಾಯಿಗಳಿರುವ ಎರಡು ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಕಂಡವು. ಆ ಮಹಾ ವಾನರನು, ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಮಹಾ ಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಪಿಪಾಸೆಯಿಂದ ನೋಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಗಾಳಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚಿದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಳದಿ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಹನುಮಂತನ ದೊಡ್ಡ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಮುಖ, ಕೆಂಪು ಮೂಗಿನಿಂದ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವನ್ನು ತೊಟ್ಟಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಅವನು ಹಾರಿದಾಗ ಅವನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದ ಪಿಂಚು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವಾಯುಪುತ್ರನಾದ ಹನುಮಂತನು, ಪಿಂಚಿನಿಂದ ವಲಯ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವಲಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ತುಂಬಾ ಕೆಂಪಾದ ಕಟಿಭಾಗವು, ಕೆಂಪು ಗೆರುವಿನಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ಪರ್ವತದ ಚಿರಿದ ಭಾಗದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವಾನರಸಿಂಹನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದ ಇಬ್ಬದಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹರಿಯುವ ಗಾಳಿ, ಮೇಘಗಳ ಗುಡುಗು ಶಬ್ದದಂತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಿದ್ದುಬರುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಾನರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದನು; ದೊಡ್ಡ ಆನೆ, ದೇಹದ ಚಾಚಿಕೊಂಡಂತೆ, ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡನು. ಅವನ ದೇಹವೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆಳವಾದ ನೆರಳೂ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಮಹಾ ವಾನರನು ಸಾಗರದ ಯಾವ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ, ಅದು ಅವನ ಅಂಗಗಳ ಬಲದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ, ಹನುಮಂತನು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹಾರಿ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದನು. ವಾನರನ ಬಲದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಳಿಯೂ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಬರುವ ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿ, ಸಾಗರವನ್ನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿದವು. ಉಪ್ಪು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳ ದೊಡ್ಡ ಬಲೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಆ ವಾನರಸಿಂಹನು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದನು; ಅದು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ, ಅವನು ವಿಶಾಲ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವುಗಳು ಮೆರು ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವಂತೆ ಹನುಮಂತನು ಹಾರುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾದ ಜಲಧ್ವನಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ ಶರದ್ಕಾಲದ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.