एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैश्चान्यैश्च राघवम्। पूजयित्वा यथाकामं ततोऽगस्त्यस्तमब्रवीत्
ऐसा कहकर, अगस्त्य ने राघव का मनचाहे फल, मूल, फूल और अन्य चीजों से सत्कार किया, फिर उनसे बोले।
इदं दिव्यं महच्चापं हेमवज्रविभूषितम्। वैष्णवं पुरुषव्याघ्र निर्मितं विश्वकर्मणा
"यह दिव्य, महान धनुष, जो सोने और हीरों से सजा है, विष्णु का है, और हे पुरुषश्रेष्ठ, इसे विश्वकर्मा ने बनाया है।"
अमोघः सूर्यसंकाशो ब्रह्मदत्तः शरोत्तमः। दत्तौ मम महेन्द्रेण तूणी चाक्षय्यसायकौ
"यह अचूक बाण, जो सूर्य के समान चमकता है, ब्रह्मा ने दिया था; ये दो अक्षय तूणीर मुझे महेन्द्र ने दिए थे।"
सम्पूर्णौ निशितैर्बाणैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः। महाराजतकोशोऽयमसिर्हेमविभूषितः
"ये तूणीर तेजस्वी और तीक्ष्ण बाणों से भरे हैं, जो अग्नि के समान प्रज्वलित हैं; और यह तलवार, सुनहरी म्यान में, सोने से सुसज्जित है।"
अनेन धनुषा राम हत्वा संख्ये महासुरान्। आजहार श्रियं दीप्तां पुरा विष्णुर्दिवौकसाम्
हे राम, इसी धनुष से विष्णु ने पहले युद्ध में बड़े-बड़े असुरों का वध किया था और देवताओं के बीच तेजस्वी कीर्ति प्राप्त की थी।
तद्धनुस्तौ च तूणी च शरं खड्गं च मानद। जयाय प्रतिगृह्णीष्व वज्रं वज्रधरो यथा
हे मान देने वाले, विजय के लिए यह धनुष, ये दोनों तरकश, बाण और तलवार स्वीकार करो, जैसे इन्द्र वज्र को ग्रहण करते हैं।
एवमुक्त्वा महातेजाः समस्तं तद्वरायुधम्। दत्त्वा रामाय भगवानगस्त्यः पुनरब्रवीत्
ऐसा कहकर तेजस्वी महर्षि अगस्त्य ने वे सभी दिव्य अस्त्र-शस्त्र राम को देकर फिर उनसे बोले।
thumb|त्रयोदशः सर्गः श्रूयताम्|center श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे अरण्यकाण्डे त्रयोदशः सर्गः ॥३-
अब श्रीमद्वाल्मीकि रामायण के अरण्यकाण्ड का तेरहवाँ सर्ग सुनिए।
राम प्रीतोऽस्मि भद्रं ते परितुष्टोऽस्मि लक्ष्मण। अभिवादयितुं यन्मां प्राप्तौ स्थः सह सीतया
राम, मैं तुमसे प्रसन्न हूँ—तुम्हारा कल्याण हो। लक्ष्मण, मैं संतुष्ट हूँ कि तुम सीता के साथ मुझसे मिलने आए हो।
अध्वश्रमेण वां खेदो बाधते प्रचुरश्रमः। व्यक्तमुत्कण्ठते वापि मैथिली जनकात्मजा
शायद यात्रा की थकान से तुम दोनों को बहुत कष्ट हुआ है, या फिर जनकनंदिनी सीता अपने घर की याद में व्याकुल है।
एषा च सुकुमारी च खेदैश्च न विमानिता। प्राज्यदोषं वनं प्राप्ता भर्तृस्नेहप्रचोदिता
यह तो बहुत कोमल है, फिर भी कष्टों से विचलित नहीं हुई; पति के प्रेम से प्रेरित होकर, अनेक दोषों वाले इस वन में आ गई है।
यथैषा रमते राम इह सीता तथा कुरु। दुष्करं कृतवत्येषा वने त्वामभिगच्छती
जैसे सीता यहाँ आनंदित है, हे राम, वैसे ही तुम भी रहो; उसने कठिन कार्य किया है, तुम्हारे साथ वन में आकर।
एषा हि प्रकृतिः स्त्रीणामासृष्टे रघुनन्दन। समस्थमनुरज्यन्ते विषमस्थं त्यजन्ति च
हे रघुनंदन, स्त्रियों की यही प्रकृति है—जब सब ठीक हो, तब साथ देती हैं, और विपत्ति में छोड़ देती हैं।
शतह्रदानां लोलत्वं शस्त्राणां तीक्ष्णतां तथा। गरुडानिलयोः शैघ्र्यमनुगच्छन्ति योषितः
स्त्रियाँ बिजली की चंचलता, शस्त्रों की तीक्ष्णता और गरुड़ तथा वायु की गति का अनुसरण करती हैं।
इयं तु भवतो भार्या दोषैरेतैर्विवर्जिता। श्लाघ्या च व्यपदेश्या च यथा देवीष्वरुन्धती
लेकिन तुम्हारी पत्नी इन दोषों से रहित है; वह प्रशंसा और प्रसिद्धि के योग्य है, जैसे देवी अरुंधती।
अलंकृतोऽयं देशश्च यत्र सौमित्रिणा सह। वैदेह्या चानया राम वत्स्यसि त्वमरिंदम
हे शत्रुओं का दमन करने वाले, जहाँ तुम सौमित्रि और इस वैदेही के साथ निवास करोगे, वह स्थान पवित्र हो गया है।
एवमुक्तस्तु मुनिना राघवः संयताञ्जलिः। उवाच प्रश्रितं वाक्यमृषिं दीप्तमिवानलम्
ऋषि के ऐसे वचन सुनकर, राघव ने हाथ जोड़कर, अग्नि के समान तेजस्वी मुनि से आदरपूर्वक कहा।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः। गुणैः सभ्रातृभार्यस्य गुरुर्नः परितुष्यति
मैं धन्य हूँ, कृतार्थ हूँ, क्योंकि श्रेष्ठ मुनि मेरे और मेरे भाई की पत्नी के गुणों से प्रसन्न होकर हमारे गुरु रूप में संतुष्ट हैं।
किं तु व्यादिश मे देशं सोदकं बहुकाननम्। यत्राश्रमपदं कृत्वा वसेयं निरतः सुखम्
किन्तु कृपा करके मुझे कोई ऐसा स्थान बताइए, जहाँ जल और बहुत से वृक्ष हों, ताकि मैं वहाँ आश्रम बनाकर सुखपूर्वक निवास कर सकूँ।
ततोऽब्रवीन्मुनिश्रेष्ठः श्रुत्वा रामस्य भाषितम्। ध्यात्वा मुहूर्तं धर्मात्मा ततोवाच वचः शुभम्
राम के वचन सुनकर, श्रेष्ठ मुनि ने थोड़ी देर ध्यान करके, धर्मात्मा होकर शुभ वचन कहे।
तत्र गत्वाऽऽश्रमपदं कृत्वा सौमित्रिणा सह। रमस्व त्वं पितुर्वाक्यं यथोक्तमनुपालयन्
वहाँ जाकर सौमित्रि के साथ आश्रम बनाओ और अपने पिता की आज्ञा का पालन करते हुए आनंदपूर्वक रहो।
विदितो ह्येष वृत्तान्तो मम सर्वस्तवानघ। तपसश्च प्रभावेण स्नेहाद् दशरथस्य च
हे निष्पाप, तुम्हारा सारा हाल मुझे तपस्या की शक्ति और दशरथ के प्रति स्नेह से ज्ञात है।
हृदयस्थं च ते च्छन्दो विज्ञातं तपसा मया। इह वासं प्रतिज्ञाय मया सह तपोवने
मेरे तप से मैंने तुम्हारे मन की वह इच्छा जान ली है, जो यहाँ मेरे साथ इस वन में रहने की है।
अतश्च त्वामहं ब्रूमि गच्छ पञ्चवटीमिति। स हि रम्यो वनोद्देशो मैथिली तत्र रंस्यते
इसलिए मैं तुमसे कहता हूँ—पंचवटी जाओ, वह वन का स्थान बहुत सुंदर है, वहाँ मैथिली को आनंद मिलेगा।
स देशः श्लाघनीयश्च नातिदूरे च राघव। गोदावर्याः समीपे च मैथिली तत्र रंस्यते
वह स्थान सराहनीय है, बहुत दूर भी नहीं है, हे राघव, और गोदावरी नदी के पास है; वहाँ मैथिली सुख पाएगी।
प्राज्यमूलफलैश्चैव नानाद्विजगणैर्युतः। विविक्तश्च महाबाहो पुण्यो रम्यस्तथैव च
वहाँ कंद-मूल-फल बहुत हैं, तरह-तरह के पक्षी हैं, वह जगह एकांत है, हे महाबाहु, पवित्र और सुंदर भी है।
भवानपि सदाचारः शक्तश्च परिरक्षणे। अपि चात्र वसन् राम तापसान् पालयिष्यसि
आप सदा धर्म का पालन करने वाले और रक्षा करने में समर्थ हैं; और यहाँ रहते हुए, हे राम, आप तपस्वियों की भी रक्षा करेंगे।
एतदालक्ष्यते वीर मधूकानां महावनम्। उत्तरेणास्य गन्तव्यं न्यग्रोधमपि गच्छता
देखो, यहाँ मधूक वृक्षों का बड़ा वन है, हे वीर; इसके उत्तर की ओर बढ़ते हुए, तुम वटवृक्ष भी पाओगे।
ततः स्थलमुपारुह्य पर्वतस्याविदूरतः। ख्यातः पञ्चवटीत्येव नित्यपुष्पितकाननः
फिर पर्वत के पास वाले समतल स्थान पर चढ़कर, तुम उस प्रसिद्ध पंचवटी तक पहुँचोगे, जहाँ सदा फूलों से भरा उपवन है।
अगस्त्येनैवमुक्तस्तु रामः सौमित्रिणा सह। सत्कृत्यामन्त्रयामास तमृषिं सत्यवादिनम्
अगस्त्य मुनि के ऐसे कहने पर, राम ने लक्ष्मण के साथ उस सत्यवादी ऋषि को आदरपूर्वक विदा किया।