ઉત્સાહો બલવાનાર્ય નાસ્ત્યુત્સાહાત્ પરં બલમ્। સોત્સાહસ્ય હિ લોકેષુ ન કિંચિદપિ દુર્લભમ્
ઉત્સાહ એ બહુ જ મોટું બળ છે, હે આર્ય, ઉત્સાહથી મોટું બીજું કોઈ બળ નથી. ઉત્સાહી માણસ માટે દુનિયામાં કંઈ પણ અપ્રાપ્ય નથી.
ઉત્સાહવન્તઃ પુરુષા નાવસીદન્તિ કર્મસુ। ઉત્સાહમાત્રમાશ્રિત્ય પ્રતિલપ્સ્યામ જાનકીમ્
ઉત્સાહવાળા લોકો ક્યારેય પોતાના કામમાં હારતા નથી. માત્ર ઉત્સાહના આધાર પર જ આપણે જાનકીને પાછી લાવી શકીશું.
ત્યજતાં કામવૃત્તત્વં શોકં સંન્યસ્ય પૃષ્ઠતઃ। મહાત્માનં કૃતાત્માનમાત્માનં નાવબુધ્યસે
જ્યારે તું ઇચ્છાઓનો માર્ગ છોડે છે અને દુઃખને પીઠ પાછળ મૂકે છે, ત્યારે તું પોતાને, એ મહાન અને સંયમી આત્માને ઓળખતો નથી.
એવં સમ્બોધિતસ્તેન શોકોપહતચેતનઃ। ત્યજ્ય શોકં ચ મોહં ચ રામો ધૈર્યમુપાગમત્
એમ કહીને, જ્યારે રામનું મન દુઃખથી વ્યાકુળ હતું, ત્યારે તેણે દુઃખ અને મોહને છોડી દીધા અને ફરીથી ધીરજ પકડી.
સોઽભ્યતિક્રામદવ્યગ્રસ્તામચિન્ત્યપરાક્રમઃ। રામઃ પમ્પાં સુરુચિરાં રમ્યાં પારિપ્લવદ્રુમામ્
પછી એ અપરિમિત શક્તિવાળા, નિર્ભય રામે, સુંદર અને કાંઠે વૃક્ષોથી શોભતી એવી પંપા સરોવર પાર કરી.
નિરીક્ષમાણઃ સહસા મહાત્મા સર્વં વનં નિર્ઝરકન્દરં ચ। ઉદ્વિગ્નચેતાઃ સહ લક્ષ્મણેન વિચાર્ય દુઃખોપહતઃ પ્રતસ્થે
એ મહાન આત્માએ, લક્ષ્મણ સાથે, અચાનક આખું જંગલ, તેના ઝરણા અને ગુફાઓ જોઈને, દુઃખથી ભરાયેલા હૃદય સાથે, રસ્તો પકડ્યો.
તં મત્તમાતઙ્ગવિલાસગામી ગચ્છન્તમવ્યગ્રમના મહાત્મા। સ લક્ષ્મણો રાઘવમિષ્ટચેષ્ટો રરક્ષ ધર્મેણ બલેન ચૈવ
જ્યારે રાઘવ, મદમાં આવેલા હાથીની જેમ ધીરે-ધીરે ચાલતા, નિર્ભય મનથી આગળ વધતા હતા, ત્યારે લક્ષ્મણે, ભાઈ પ્રત્યેની ભક્તિથી, ધર્મ અને બળથી રાઘવની રક્ષા કરી.
તાવૃષ્યમૂકસ્ય સમીપચારી ચરન્ દદર્શાદ્ભુતદર્શનીયૌ। શાખામૃગાણામધિપસ્તરસ્વી વિતત્રસે નૈવ વિચેષ્ટ ચેષ્ટામ્
તેઓ ઋષ્યમૂક પર્વતની નજીક ફરી રહ્યા હતા ત્યારે, એમણે બે અજાયબી જેવા વાનરવૃંદના નેતાઓને જોયા, જે એમની આવકથી ન તો ડર્યા, ન તો હલનચલન કર્યા.
સ તૌ મહાત્મા ગજમન્દગામી શાખામૃગસ્તત્ર ચરંશ્ચરન્તૌ। દૃષ્ટ્વા વિષાદં પરમં જગામ ચિન્તાપરીતો ભયભારભગ્નઃ
ત્યાં, ધીમી ચાલે ચાલતા મહાન વાનર નેતાએ, જ્યારે એ બંનેને ફરતા જોયા, ત્યારે ભય અને ચિંતાથી ભરાઈને તે ઊંડા દુઃખમાં પડી ગયો.
તમાશ્રમં પુણ્યસુખં શરણ્યં સદૈવ શાખામૃગસેવિતાન્તમ્। ત્રસ્તાશ્ચ દૃષ્ટ્વા હરયોઽભિજગ્મુ- ર્મહૌજસૌ રાઘવલક્ષ્મણૌ તૌ
જ્યારે વાનરો એ બંને શક્તિશાળી રાઘવ અને લક્ષ્મણને જોયા, ત્યારે તેઓ ડરીને, હંમેશા વાનરમુખ્યો દ્વારા સેવિત, પવિત્ર અને આનંદદાયક એવા આશ્રમ તરફ દોડી ગયા.
thumb|દ્વિતીયઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે કિષ્કિન્ધાકાણ્ડે દ્વિતીયઃ સર્ગઃ ॥૪-
હવે શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના કિષ્કિંધા કાંડનો બીજો સર્ગ સાંભળો.
તૌ તુ દૃષ્ટ્વા મહાત્માનૌ ભ્રાતરૌ રામલક્ષ્મણૌ। વરાયુધધરૌ વીરૌ સુગ્રીવઃ શઙ્કિતોઽભવત્
જ્યારે સુગ્રીવએ મહાન આત્માવાળા, ઉત્તમ શસ્ત્રો ધારણ કરેલા, શૂરવીર રામ અને લક્ષ્મણને જોયા, ત્યારે તે ચિંતિત થયો.
નૈવ ચક્રે મનઃ સ્થાતું વીક્ષમાણૌ મહાબલૌ। કપેઃ પરમભીતસ્ય ચિત્તં વ્યવસસાદ હ
એ મહાબલવાને જોઈને, એ વાનર બહુ ડરી ગયો અને તેનું મન અસ્થિર થઈ ગયું, તેથી તે ત્યાં રહી શક્યો નહીં.
ચિન્તયિત્વા સ ધર્માત્મા વિમૃશ્ય ગુરુલાઘવમ્। સુગ્રીવઃ પરમોદ્વિગ્નઃ સર્વૈસ્તૈર્વાનરૈઃ સહ
પછી, સુગ્રીવએ, ધર્મનિષ્ઠા સાથે, સ્થિતિની ગંભીરતા વિચારી, પોતાના બધા વાનરો સાથે ખૂબ જ ચિંતિત થયો.
તતઃ સ સચિવેભ્યસ્તુ સુગ્રીવઃ પ્લવગાધિપઃ। શશંસ પરમોદ્વિગ્નઃ પશ્યંસ્તૌ રામલક્ષ્મણૌ
પછી વાનરોના રાજા સુગ્રીવએ, ખૂબ જ ઉદ્વિગ્ન થઈ, રામ અને લક્ષ્મણને જોઈને પોતાના મંત્રીઓને વાત કરી.
એતૌ વનમિદં દુર્ગં વાલિપ્રણિહિતૌ ધ્રુવમ્। છદ્મના ચીરવસનૌ પ્રચરન્તાવિહાગતૌ
આ બંને ચોક્કસ વાલી દ્વારા મોકલાયેલા છે અને આ કઠણ જંગલમાં આવ્યા છે. તેઓ વેશ બદલીને વટવૃક્ષના છાલના કપડાં પહેરીને, કોઈ છુપાયેલા હેતુથી અહીં ફરતા હોય છે.
તતઃ સુગ્રીવસચિવા દૃષ્ટ્વા પરમધન્વિનૌ। જગ્મુર્ગિરિતટાત્ તસ્માદન્યચ્છિખરમુત્તમમ્
પછી સુગ્રીવના મંત્રીઓએ, એ ઉત્તમ ધનુર્ધારીઓને જોઈને, એ પર્વતની કાંઠેથી બીજા શ્રેષ્ઠ શિખર પર ગયા.
તે ક્ષિપ્રમભિગમ્યાથ યૂથપા યૂથપર્ષભમ્। હરયો વાનરશ્રેષ્ઠં પરિવાર્યોપતસ્થિરે
પછી વાનરમુખ્યો ઝડપથી ત્યાં પહોંચી, વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ એવા સુગ્રીવને ઘેરીને, તેની પાસે ગયા.
એવમેકાયનગતાઃ પ્લવમાના ગિરેર્ગિરિમ્। પ્રકમ્પયન્તો વેગેન ગિરીણાં શિખરાણિ ચ
આ રીતે બધા વાનરોએ એકસાથે પંક્તિમાં આગળ વધતાં, પર્વત પરથી પર્વત પર ફાંફાં મારતાં, તેમની ઝડપથી પર્વતોના શિખરો ધ્રૂજી ઉઠ્યા.
તતઃ શાખામૃગાઃ સર્વે પ્લવમાના મહાબલાઃ। બભઞ્જુશ્ચ નગાંસ્તત્ર પુષ્પિતાન્ દુર્ગમાશ્રિતાન્
પછી બધા શક્તિશાળી વાનરોએ ત્યાં દુર્ગમ જગ્યાએ ઊગેલા ફૂલેલા વૃક્ષો ફાંફાં મારતાં તોડી નાખ્યા.
આપ્લવન્તો હરિવરાઃ સર્વતસ્તં મહાગિરિમ્। મૃગમાર્જારશાર્દૂલાંસ્ત્રાસયન્તો યયુસ્તદા
શ્રેષ્ઠ વાનરો એ મહાપર્વતની ચારે બાજુ ફાંફાં મારતાં, હરણ, બિલાડા અને વાઘને ડરાવતાં આગળ વધ્યા.
તતઃ સુગ્રીવસચિવાઃ પર્વતેન્દ્રે સમાહિતાઃ। સંગમ્ય કપિમુખ્યેન સર્વે પ્રાઞ્જલયઃ સ્થિતાઃ
પછી સુગ્રીવના મંત્રીઓ, વાનરમુખ્યા સાથે મળી, પર્વતરાજ પર એકઠા થયા અને બધા હાથ જોડીને ઊભા રહ્યા.
તતસ્તુ ભયસંત્રસ્તં વાલિકિલ્બિષશઙ્કિતમ્। ઉવાચ હનુમાન્ વાક્યં સુગ્રીવં વાક્યકોવિદઃ
પછી હનુમાન, જે વાણીમાં નિપુણ હતો, તેણે ભયગ્રસ્ત અને વાલીનું દુષ્કર્મ શંકાતો સુગ્રીવને કહ્યું.
સમ્ભ્રમસ્ત્યજ્યતામેષ સર્વૈર્વાલિકૃતે મહાન્। મલયોઽયં ગિરિવરો ભયં નેહાસ્તિ વાલિનઃ
વાલી વિશેનું આ મોટું ચિંતાનુ બધાએ છોડી દો; આ મલય પર્વત ઉત્તમ છે અને અહીં વાલીનો કોઈ ભય નથી.
યસ્માદુદ્વિગ્નચેતાસ્ત્વં વિદ્રુતો હરિપુઙ્ગવ। તં ક્રૂરદર્શનં ક્રૂરં નેહ પશ્યામિ વાલિનમ્
હે વાનરશ્રેષ્ઠ, તું ડરીને ભાગ્યો છે, પણ હું અહીં એ ક્રૂર અને ભયાનક વાલી ક્યાંય દેખાતો નથી.
યસ્માત્ તવ ભયં સૌમ્ય પૂર્વજાત્ પાપકર્મણઃ। સ નેહ વાલી દુષ્ટાત્મા ન તે પશ્યામ્યહં ભયમ્
હે સૌમ્ય, તારો ભય તો તારા મોટા ભાઈના દુષ્કર્મોથી છે; એ દુષ્ટ હૃદય વાલી અહીં નથી, અને હું તારા માટે કોઈ ભય નથી જોઉં.
અહો શાખામૃગત્વં તે વ્યક્તમેવ પ્લવઙ્ગમ। લઘુચિત્તતયાઽઽત્માનં ન સ્થાપયસિ યો મતૌ
અરે, તારી વાનરવૃત્તિ તો સ્પષ્ટ દેખાય છે, હે ફાંફાં મારનાર; તું મનથી હલકું છે, એટલે વિચારમાં સ્થિર રહી શકતો નથી.
બુદ્ધિવિજ્ઞાનસમ્પન્ન ઇઙ્ગિતૈઃ સર્વમાચર। નહ્યબુદ્ધિં ગતો રાજા સર્વભૂતાનિ શાસ્તિ હિ
બુદ્ધિ અને સમજથી ભરપૂર રહી, દરેક કાર્યમાં સંકેતો પ્રમાણે વર્ત; કારણ કે જે રાજા પાસે બુદ્ધિ નથી, એ બધાને શાસન કરી શકતો નથી.
સુગ્રીવસ્તુ શુભં વાક્યં શ્રુત્વા સર્વં હનૂમતઃ। તતઃ શુભતરં વાક્યં હનૂમન્તમુવાચ હ
સુગ્રીવે હનુમાનના બધા શુભ વચન સાંભળ્યા પછી, હનુમાનને એથી પણ વધુ શુભ વચન કહ્યા.
દીર્ઘબાહૂ વિશાલાક્ષૌ શરચાપાસિધારિણૌ। કસ્ય ન સ્યાદ્ ભયં દૃષ્ટ્વા હ્યેતૌ સુરસુતોપમૌ
લાંબા હાથ અને વિશાળ આંખો ધરાવતા, ધનુષ્ય, બાણ અને તલવાર પકડીને ઊભેલા—દેવપુત્ર જેવા આ બેને જોઈને કોણ ડરશે નહીં?