સ્ફુરતે નયનં સવ્યં બાહુશ્ચ હૃદયં ચ મે। દૃષ્ટ્વા લક્ષ્મણ દૂરે ત્વાં સીતાવિરહિતં પથિ
લક્ષ્મણ, જ્યારે હું તમને સીતાવિહિન રસ્તે દૂર જોઈ રહ્યો છું, ત્યારે મારું ડાબું આંખ, ડાબું હાથ અને હૃદય ધડકતું રહે છે.
એવમુક્તસ્તુ સૌમિત્રિર્લક્ષ્મણઃ શુભલક્ષણઃ। ભૂયો દુઃખસમાવિષ્ટો દુઃખિતં રામમબ્રવીત્
આવી રીતે કહેતાં, શુભ લક્ષણો ધરાવતો સૌમિત્રિ લક્ષ્મણ પણ દુઃખથી ઘેરાઈ ગયો અને દુઃખી રામને ફરી બોલ્યો.
ન સ્વયં કામકારેણ તાં ત્યક્ત્વાહમિહાગતઃ। પ્રચોદિતસ્તયૈવોગ્રૈસ્ત્વત્સકાશમિહાગતઃ
હું મારી ઈચ્છાથી સીતાને છોડી અહીં આવ્યો નથી; એના કઠોર શબ્દોથી મજબૂર થઈને જ હું તમારી પાસે આવ્યો છું.
આર્યેણેવ પરિક્રુષ્ટં લક્ષ્મણેતિ સુવિસ્વરમ્। પરિત્રાહીતિ યદ્વાક્યં મૈથિલ્યાસ્તચ્છ્રુતિં ગતમ્
એણે 'લક્ષ્મણ' કહીને ઉંચા અવાજે બૂમ પાડી, જાણે કોઈ વડીલ ગુસ્સે બોલ્યા હોય, અને 'મને બચાવો' એમ કહ્યું એ શબ્દો મારા કાન સુધી પહોંચ્યા.
સા તમાર્તસ્વરં શ્રુત્વા તવ સ્નેહેન મૈથિલી। ગચ્છ ગચ્છેતિ મામાશુ રુદતી ભયવિક્લવા
તમારો દુઃખદ અવાજ સાંભળી, માઇથિલી સીતાએ તમારા માટે પ્રેમથી, ભયથી કાંપતી અને રડતી, વારંવાર મને જલદી જવા કહ્યું.
પ્રચોદ્યમાનેન મયા ગચ્છેતિ બહુશસ્તયા। પ્રત્યુક્તા મૈથિલી વાક્યમિદં તત્ પ્રત્યયાન્વિતમ્
એના વારંવાર કહેવા છતાં, જ્યારે એ મને જવા દબાણ કરતી હતી, ત્યારે મેં માઇથિલીને આશ્વાસન આપતાં આ શબ્દો કહ્યા.
ન તત્ પશ્યામ્યહં રક્ષો યદસ્ય ભયમાવહેત્। નિર્વૃતા ભવ નાસ્ત્યેતત્ કેનાપ્યેતદુદાહૃતમ્
હું અહીં કોઈ રાક્ષસ નથી જોતો કે જે આવું ભય પેદા કરે. તું નિડર રહીશ, આવું કશુંયે કદી થયું નથી.
વિગર્હિતં ચ નીચં ચ કથમાર્યોઽભિધાસ્યતિ। ત્રાહીતિ વચનં સીતે યસ્ત્રાયેત્ ત્રિદશાનપિ
જે ભગવાન સુધીનું રક્ષણ કરી શકે છે, એ આર્ય પુરુષ કદી આવી નીચ અને લાજવંતી વાત, 'સીતે, બચાવો' કેમ બોલી શકે?
કિંનિમિત્તં તુ કેનાપિ ભ્રાતુરાલમ્બ્ય મે સ્વરમ્। વિસ્વરં વ્યાહૃતં વાક્યં લક્ષ્મણ ત્રાહિ મામિતિ
લક્ષ્મણ, મારા ભાઈનો અવાજ લઇને, એ પણ તૂટેલા સ્વરે, 'લક્ષ્મણ, મને બચાવ' એમ કોણે અને કયા કારણથી બોલાવ્યું?
રાક્ષસેનેરિતં વાક્યં ત્રાસાત્ ત્રાહીતિ શોભને। ન ભવત્યા વ્યથા કાર્યા કુનારીજનસેવિતા
'મને બચાવ', આ ભયથી રાક્ષસે બોલાવેલું છે, હે કલ્યાણી, તારે એથી દુઃખી થવું જોઈએ નહીં, કારણ કે આવું દુષ્ટ સ્ત્રીઓના વર્તનમાં હોય છે.
અલં વિક્લવતાં ગન્તું સ્વસ્થા ભવ નિરુત્સુકા। ન ચાસ્તિ ત્રિષુ લોકેષુ પુમાન્ યો રાઘવં રણે
આવી ચિંતા છોડ, શાંત અને નિરાશ્રય બની રહે. ત્રણેય લોકમાં એવો કોઈ પુરુષ નથી કે જે રાઘવને યુદ્ધમાં હરાવી શકે.
જાતો વા જાયમાનો વા સંયુગે યઃ પરાજયેત્। અજેયો રાઘવો યુદ્ધે દેવૈઃ શક્રપુરોગમૈઃ
હવે સુધી જન્મેલો હોય કે પછી જન્મે, એવો કોઈ નથી કે જે યુદ્ધમાં રાઘવને હરાવી શકે. દેવો અને ઇન્દ્ર પણ યુદ્ધમાં રાઘવને જીતવા અસમર્થ છે.
એવમુક્તા તુ વૈદેહી પરિમોહિતચેતના। ઉવાચાશ્રૂણિ મુઞ્ચન્તી દારુણં મામિદં વચઃ
આવી રીતે કહેતાં, વૈદેહીનું મન ગૂંચવાઈ ગયું, અને એ રડતી રડતી મને કઠોર શબ્દો બોલી.
ભાવો મયિ તવાત્યર્થં પાપ એવ નિવેશિતઃ। વિનષ્ટે ભ્રાતરિ પ્રાપ્તું ન ચ ત્વં મામવાપ્સ્યસે
મારા પર તારો ભાવ સંપૂર્ણ પાપમય છે. જો મારા ભાઈનો નાશ થાય તો તું મને કદી મળવા પામશે નહીં.
સંકેતાદ્ ભરતેન ત્વં રામં સમનુગચ્છસિ। ક્રોશન્તં હિ યથાત્યર્થં નૈનમભ્યવપદ્યસે
ભરતના સંકેતથી તું રામના પીછા કરે છે, અને જ્યારે તે ખૂબ જ પીડામાં રડે છે, ત્યારે પણ તું તેની પાસે જતી નથી.
રિપુઃ પ્રચ્છન્નચારી ત્વં મદર્થમનુગચ્છસિ। રાઘવસ્યાન્તરં પ્રેપ્સુસ્તથૈનં નાભિપદ્યસે
તું છુપાયેલો શત્રુ છે, મારા માટે જ પીછો કરે છે. રાઘવને નુકસાન પહોંચાડવાનો ઈરાદો રાખે છે, એટલે તું તેની પાસે જતી નથી.
એવમુક્તસ્તુ વૈદેહ્યા સંરબ્ધો રક્તલોચનઃ। ક્રોધાત્ પ્રસ્ફુરમાણોષ્ઠ આશ્રમાદભિનિર્ગતઃ
વૈદેહીએ આવું કહ્યાથી, લક્ષ્મણ ગુસ્સે લાલ આંખો અને કંપતા હોઠ સાથે આશ્રમમાંથી બહાર નીકળી ગયો.
એવં બ્રુવાણં સૌમિત્રિં રામઃ સંતાપમોહિતઃ। અબ્રવીદ્ દુષ્કૃતં સૌમ્ય તાં વિના ત્વમિહાગતઃ
આવી રીતે બોલતા સૌમિત્રને, દુઃખ અને ગૂંચવણમાં પડેલા રામે કહ્યું: 'હે સૌમ્ય, તું એના વિના અહીં આવીને પાપ કર્યું છે.'
જાનન્નપિ સમર્થં માં રક્ષસામપવારણે। અનેન ક્રોધવાક્યેન મૈથિલ્યા નિર્ગતો ભવાન્
તને ખબર હોવા છતાં કે હું રાક્ષસોથી બચાવવા સક્ષમ છું, તું માઈથિલીના ગુસ્સાના શબ્દોથી અહીં આવ્યો.
નહિ તે પરિતુષ્યામિ ત્યક્ત્વા યદસિ મૈથિલીમ્। ક્રુદ્ધાયાઃ પરુષં શ્રુત્વા સ્ત્રિયા યત્ ત્વમિહાગતઃ
હું તારા પર પ્રસન્ન નથી, કારણ કે તું માઈથિલીને છોડી અહીં આવી ગયો, માત્ર ગુસ્સે ભરેલી સ્ત્રીના કઠોર શબ્દો સાંભળી.
સર્વથા ત્વપનીતં તે સીતયા યત્ પ્રચોદિતઃ। ક્રોધસ્ય વશમાગમ્ય નાકરોઃ શાસનં મમ
નિષ્શંકપણે, તું સીતાના ઉશ્કેરાવાથી અને ગુસ્સાના વશમાં આવીને, મારી આજ્ઞાનું પાલન કર્યું નહીં.
અસૌ હિ રાક્ષસઃ શેતે શરેણાભિહતો મયા। મૃગરૂપેણ યેનાહમાશ્રમાદપવાહિતઃ
એ રાક્ષસ, જે મૃગરૂપે આવીને મને આશ્રમથી દૂર લઈ ગયો હતો, હવે મારા બાણથી ઘાયલ થઈને મરી પડ્યો છે.
વિકૃષ્ય ચાપં પરિધાય સાયકં સલીલબાણેન ચ તાડિતો મયા। માર્ગીં તનું ત્યજ્ય ચ વિક્લવસ્વરો બભૂવ કેયૂરધરઃ સ રાક્ષસઃ
મેં ધનુષ ખેંચી અને બાણ ચડાવી, ઝડપથી એ પર બાણ છોડ્યું. એણે પોતાની માયાવિ દેહ છોડી, અવાજ કંપતો થયો અને કંકણ પહેરેલો એ રાક્ષસ દેખાઈ પડ્યો.
શરાહતેનૈવ તદાર્તયા ગિરા સ્વરં મમાલમ્બ્ય સુદૂરસુશ્રવમ્। ઉદાહૃતં તદ્ વચનં સુદારુણં ત્વમાગતો યેન વિહાય મૈથિલીમ્
મારા બાણથી ઘાયલ થઈ, એ રાક્ષસે દુઃખથી ભરેલા અવાજે દૂરથી મને ભયાનક રીતે બોલાવ્યું — જેના કારણે તું માઈથિલીને છોડી અહીં આવ્યો.
thumb|ષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અરણ્યકાણ્ડે ષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ ॥૩-
શ્રીમદ્ વાલ્મીકિ રામાયણના અરણ્યકાંડનો સાઠમો સર્ગ હવે સાંભળો.
ભૃશમાવ્રજમાનસ્ય તસ્યાધો વામલોચનમ્। પ્રાસ્ફુરચ્ચાસ્ખલદ્ રામો વેપથુશ્ચાસ્ય જાયતે
જ્યારે રામજી ઝડપથી આગળ વધતા હતા, ત્યારે એમની ડાબી આંખ ફફડી, પગ લથડ્યો અને આખું શરીર કાંપતું થયું.
ઉપાલક્ષ્ય નિમિત્તાનિ સોઽશુભાનિ મુહુર્મુહુઃ। અપિ ક્ષેમં તુ સીતાયા ઇતિ વૈ વ્યાજહાર હ
આવી અશુભ નિશાનીઓ વારંવાર જોઈને, રામજી વારંવાર બોલતા, 'સીતા સુખી હોય.'
ત્વરમાણો જગામાથ સીતાદર્શનલાલસઃ। શૂન્યમાવસથં દૃષ્ટ્વા બભૂવોદ્વિગ્નમાનસઃ
સીતા દર્શન માટે આતુર થઈને, રામજી ઝડપથી ત્યાં પહોંચ્યા, પણ આશ્રમ ખાલી જોઈને એમનું મન ચિંતાથી ભરાઈ ગયું.
ઉદ્ભ્રમન્નિવ વેગેન વિક્ષિપન્ રઘુનન્દનઃ। તત્ર તત્રોટજસ્થાનમભિવીક્ષ્ય સમન્તતઃ
રઘુનંદન ત્યાં-ત્યાં ઝડપથી દોડી, ચારેય બાજુ આશ્રમની જગ્યાઓ જોઈ રહ્યા હતા.
દદર્શ પર્ણશાલાં ચ સીતયા રહિતાં તદા। શ્રિયા વિરહિતાં ધ્વસ્તાં હેમન્તે પદ્મિનીમિવ
એમણે પર્ણશાળા જોઈ, જે હવે સીતાવિહોણી, સૌંદર્યથી ખાલી અને શિયાળામાં કમળની તળાવ જેવી ઉજડી પડી હતી.