સા તુ રાવણવેગેન પુષ્પવૃષ્ટિઃ સમન્તતઃ। સમાધૂતા દશગ્રીવં પુનરેવાભ્યવર્તત
રાવણની ઝડપથી ફેલાયેલી એ ફૂલોની વરસાદ ફરીથી દશમુખ પાસે આવી પહોંચી.
અભ્યવર્તત પુષ્પાણાં ધારા વૈશ્રવણાનુજમ્। નક્ષત્રમાલા વિમલા મેરું નગમિવોન્નતમ્
વૈશ્વરાણાના ભાઈ પર ફૂલોની ધારા આવી, જાણે નિર્મળ તારાઓની માળા ઊંચા મેરુ પર્વત પર વરસી રહી હોય.
ચરણાન્નૂપુરં ભ્રષ્ટં વૈદેહ્યા રત્નભૂષિતમ્। વિદ્યુન્મણ્ડલસંકાશં પપાત ધરણીતલે
વૈદેહીના પગમાંથી રત્નજડિત પાયલ પડી ગઈ, જે વીજળીના મંડળ જેવી ચમકતી હતી અને ધરતી પર ખસી પડી.
તરુપ્રવાલરક્તા સા નીલાઙ્ગં રાક્ષસેશ્વરમ્। પ્રશોભયત વૈદેહી ગજં કક્ષ્યેવ કાઞ્ચની
વૈદેહીના અંગો વૃક્ષના કોમળ પાંદડાંથી લાલ થઈ ગયા હતા. તે રાક્ષસોના કાળા રાજાને એવી શોભા આપતી હતી, જેમ ગજની કમરમાં સોનાની કમરપટ્ટી.
તાં મહોલ્કામિવાકાશે દીપ્યમાનાં સ્વતેજસા। જહારાકાશમાવિશ્ય સીતાં વૈશ્રવણાનુજઃ
વૈશ્વરાણાના ભાઈએ આકાશમાં પ્રવેશી, પોતાના તેજથી ઝગમગતી મહા ઉલ્કા જેવી સીતાને પકડી લીધી.
તસ્યાસ્તાન્યગ્નિવર્ણાનિ ભૂષણાનિ મહીતલે। સઘોષાણ્યવશીર્યન્ત ક્ષીણાસ્તારા ઇવામ્બરાત્
તેના અગ્નિ સમાન તેજસ્વી આભૂષણો ધરતી પર પડતાં, ઘંટિયાંઓની જેમ અવાજ કરતા, જાણે આકાશમાંથી ઝાંખા તારાઓ તૂટી પડે તેમ તૂટી ગયા.
તસ્યાઃ સ્તનાન્તરાદ્ ભ્રષ્ટો હારસ્તારાધિપદ્યુતિઃ। વૈદેહ્યા નિપતન્ ભાતિ ગઙ્ગેવ ગગનચ્યુતા
તેના સ્તન વચ્ચેનો હાર, જે તારા રાજા જેટલું તેજસ્વી હતો, વૈદેહી પાસે થી ખસી પડ્યો અને ગગનથી ઉતરતી ગંગા જેવી ચમકતો હતો.
ઉત્પાતવાતાભિરતા નાનાદ્વિજગણાયુતાઃ। મા ભૈરિતિ વિધૂતાગ્રા વ્યાજહ્રુરિવ પાદપાઃ
અપશકુન પવનથી ડોળાતા, અનેક પક્ષીઓથી ભરેલા વૃક્ષો, જાણે 'ભય ન કર' એમ બોલતા હોય તેમ લહેરાતા હતા.
નલિન્યો ધ્વસ્તકમલાસ્ત્રસ્તમીનજલેચરાઃ। સખીમિવ ગતોત્સાહાં શોચન્તીવ સ્મ મૈથિલીમ્
કમળોના ફૂલ વીંઝાઈ ગયા, માછલીઓ અને જળમાં રહેતાં જીવ ડરી ગયા, એ બધાંએ એમ લાગ્યું કે જાણે પોતાની આશા ગુમાવેલી માઇથિલી પોતાની સખીને શોક કરી રહ્યાં હોય.
સમન્તાદભિસમ્પત્ય સિંહવ્યાઘ્રમૃગદ્વિજાઃ। અન્વધાવંસ્તદા રોષાત્ સીતાચ્છાયાનુગામિનઃ
પછી સિંહ, વાઘ, હરણ અને પક્ષીઓ ચારેય બાજુથી ભેગા થઈ, ગુસ્સામાં સીતાની છાયાનો પીછો કરવા દોડ્યા.
જલપ્રપાતાસ્રમુખાઃ શૃઙ્ગૈરુચ્છ્રિતબાહુભિઃ। સીતાયાં હ્રિયમાણાયાં વિક્રોશન્તીવ પર્વતાઃ
પર્વતો, જેમના ઝરણાં મોઢા જેવા અને શિખરો હાથ ઊંચક્યા જેવા લાગતા, સીતાને લઈ જવામાં આવી રહી છે ત્યારે જાણે રડતા હોય એમ લાગ્યા.
હ્રિયમાણાં તુ વૈદેહીં દૃષ્ટ્વા દીનો દિવાકરઃ। પ્રવિધ્વસ્તપ્રભઃ શ્રીમાનાસીત્ પાણ્ડુરમણ્ડલઃ
વૈદેહીને અપહરણ કરતાં જોઈને, તેજસ્વી અને દુઃખી સૂર્યદેવનો કાંતિ ઓછી પડી ગઈ અને તેમનું મંડળ ફિક્કું દેખાવું લાગ્યું.
નાસ્તિ ધર્મઃ કુતઃ સત્યં નાર્જવં નાનૃશંસતા। યત્ર રામસ્ય વૈદેહીં સીતાં હરતિ રાવણઃ
જ્યાં રાવણ રામની વૈદેહી સીતાનું અપહરણ કરે છે, ત્યાં ન તો ધર્મ છે, ન સત્ય, ન સીધાઈ, ન દયાળુતા.
ઇતિ ભૂતાનિ સર્વાણિ ગણશઃ પર્યદેવયન્। વિત્રસ્તકા દીનમુખા રુરુદુર્મૃગપોતકાઃ
આ રીતે બધાં જીવ જૂથોમાં દુઃખ વ્યક્ત કરતાં, ડરાયેલા અને ઉદાસ ચહેરાવાળા નાના પ્રાણીઓ રડવા લાગ્યા.
ઉદ્વીક્ષ્યોદ્વીક્ષ્ય નયનૈર્ભયાદિવ વિલક્ષણૈઃ। સુપ્રવેપિતગાત્રાશ્ચ બભૂવુર્વનદેવતાઃ
વનદેવતાઓના શરીર ખૂબ કાંપતા હતા, તેઓ ભયભીત અને ગભરાયેલા આંખોથી વારંવાર જોઈ રહ્યાં હતા.
વિક્રોશન્તીં દૃઢં સીતાં દૃષ્ટ્વા દુઃખં તથા ગતામ્। તાં તુ લક્ષ્મણ રામેતિ ક્રોશન્તીં મધુરસ્વરામ્
સીતાને જોરથી રડતી, દુઃખમાં ડૂબેલી, 'રામ, લક્ષ્મણ' એમ મીઠા અવાજે પુકારતી જોઈને—
અવેક્ષમાણાં બહુશો વૈદેહીં ધરણીતલમ્। સ તામાકુલકેશાન્તાં વિપ્રમૃષ્ટવિશેષકામ્। જહારાત્મવિનાશાય દશગ્રીવો મનસ્વિનીમ્
એ દશમુખ રાવણે, વારંવાર ધરતી તરફ જોતી, વાળ વિખરાયેલા અને આભૂષણ ખસેડાયેલા વૈદેહીને, પોતાના વિનાશ માટે, પકડી લીધી.
તતસ્તુ સા ચારુદતી શુચિસ્મિતા વિનાકૃતા બન્ધુજનેન મૈથિલી। અપશ્યતી રાઘવલક્ષ્મણાવુભૌ વિવર્ણવક્ત્રા ભયભારપીડિતા
પછી એ સુંદર સ્મિતવાળી, નિર્દોષ માઇથિલી, પોતાના સગાં વિના, ડરીને, ફિક્કા ચહેરે, રાઘવ અને લક્ષ્મણને શોધતી રહી.
thumb|ત્રિપઞ્ચાશઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અરણ્યકાણ્ડે ત્રિપઞ્ચાશઃ સર્ગઃ ॥૩-
હવે શ્રીમદ્ વાલ્મીકી રામાયણના અરણ્યકાંડનો ત્રિપંચાશિતમો સર્ગ સાંભળો.
ખમુત્પતન્તં તં દૃષ્ટ્વા મૈથિલી જનકાત્મજા। દુઃખિતા પરમોદ્વિગ્ના ભયે મહતિ વર્તિની
આકાશમાં ઉડતો રાવણને જોઈને, જનકનંદિની માઇથિલી ખૂબ દુઃખી અને અત્યંત ગભરાઈ ગઈ, અને ભારે ભયમાં પડી ગઈ.
રોષરોદનતામ્રાક્ષી ભીમાક્ષં રાક્ષસાધિપમ્। રુદતી કરુણં સીતા હ્રિયમાણા તમબ્રવીત્
રોષ અને રડવાથી આંખો લાલ થયેલી સીતાએ, જ્યારે રાક્ષસરાજ રાવણ તેને લઈ જઈ રહ્યો હતો, ત્યારે દુઃખથી રડતાં કહ્યું—
ન વ્યપત્રપસે નીચ કર્મણાનેન રાવણ। જ્ઞાત્વા વિરહિતાં યો માં ચોરયિત્વા પલાયસે
રાવણ, તું એવું નીચ કામ કરીને શરમ નથી આવતી? જાણીને કે હું એકલી છું, તું મને ચોરીને લઈ જાય છે અને પલાયન કરે છે.
ત્વયૈવ નૂનં દુષ્ટાત્મન્ ભીરુણા હર્તુમિચ્છતા। મમાપવાહિતો ભર્તા મૃગરૂપેણ માયયા
નિશ્ચયે, દુષ્ટ મનવાળો અને ડરપોક તું જ, મને અપહરણ કરવા માગતો હતો, એટલે હરણનું રૂપ ધારણ કરીને મારા પતિને દૂર લઈ ગયો.
યો હિ મામુદ્યતસ્ત્રાતું સોઽપ્યયં વિનિપાતિતઃ। ગૃધ્રરાજઃ પુરાણોઽસૌ શ્વશુરસ્ય સખા મમ
જે મને બચાવવા ઊભો રહ્યો હતો, એ જૂનો ગૃધ્રરાજ, મારા સસરાના મિત્ર, એ પણ હવે તારી હાથે પડી ગયો છે.
પરમં ખલુ તે વીર્યં દૃશ્યતે રાક્ષસાધમ। વિશ્રાવ્ય નામધેયં હિ યુદ્ધે નાસ્મિ જિતા ત્વયા
રાક્ષસોમાં સૌથી નીચ, તારી હિંમત ખરેખર હવે દેખાઈ રહી છે—કારણ કે તું નામ જાહેર કરીને પણ યુદ્ધમાં મને જીત્યો નથી.
ઈદૃશં ગર્હિતં કર્મ કથં કૃત્વા ન લજ્જસે। સ્ત્રિયાશ્ચાહરણં નીચ રહિતે ચ પરસ્ય ચ
આવું નિંદનીય કામ કરીને, બીજાના પત્નીને ગુપ્ત રીતે અપહરણ કરીને, તને શરમ કેમ નથી આવતી, હે નીચ?
કથયિષ્યન્તિ લોકેષુ પુરુષાઃ કર્મ કુત્સિતમ્। સુનૃશંસમધર્મિષ્ઠં તવ શૌટીર્યમાનિનઃ
દુનિયામાં લોકો તારા આ કર્મને નિંદનીય કહેશે—ક્રૂર અને અધર્મથી ભરેલું, ભલે તું પોતાને બહાદુર ગણાવતો હોય.
ધિક્ તે શૌર્યં ચ સત્ત્વં ચ યત્ત્વયા કથિતં તદા। કુલાક્રોશકરં લોકે ધિક્ તે ચારિત્રમીદૃશમ્
તારા所谓 શૌર્ય અને સ્વભાવ પર શરમ આવે છે; આવું વર્તન તો તારા કુળને પણ બદનામ કરે છે—એવું આચરણ તને શોભતું નથી.
કિં શક્યં કર્તુમેવં હિ યજ્જવેનૈવ ધાવસિ। મુહૂર્તમપિ તિષ્ઠ ત્વં ન જીવન્ પ્રતિયાસ્યસિ
તું એટલી ઝડપથી ભાગી રહ્યો છે કે હવે શું કરી શકાય? એક ક્ષણ માટે ઊભો રહીને બતાવ, જીવતો પાછો નહીં ફરશે.
નહિ ચક્ષુઃપથં પ્રાપ્ય તયોઃ પાર્થિવપુત્રયોઃ। સસૈન્યોઽપિ સમર્થસ્ત્વં મુહૂર્તમપિ જીવિતુમ્
એ બંને રાજકુમારોની નજરમાં આવી ગયા પછી, તું તારી સેનાની સાથે પણ એક ક્ષણ માટે જીવતો રહી શકતો નથી.