ક્ષાત્ऺત્રં ધર્મમહં ત્યક્ષ્યે હ્યધર્મં ધર્મસંહિતમ્ । ક્ષુદ્રૈર્નૃશંસૈર્લુબ્ધૈશ્ચ સેવિતં પાપકર્મભિ: ।। ૨.૧૦૯.
હું ક્ષત્રિય ધર્મને છોડી દઈશ, જો એ અધર્મ હોય — ભલે એ ધર્મ સાથે જોડાયેલો હોય — જ્યારે એ નીચ, ક્રૂર, લોભી અને પાપી લોકો દ્વારા પાળવામાં આવે છે.
કાયેન કુરુતે પાપં મનસા સમ્પ્રધાર્ય ચ । અનૃતં જિહ્વયા ચાહ ત્રિવિધં કર્મ પાતકમ્ ।। ૨.૧૦૯.
મનુષ્ય ત્રણ રીતે પાપ કરે છે: શરીરથી પાપ કરે છે, મનમાં વિચારે છે, અને જીભથી ખોટું બોલે છે.
ભૂમિ: કીર્ત્તિર્યશો લક્ષ્મી: પુરુષં પ્રાર્થયન્તિ હિ । સ્વર્ગસ્થં ચાનુપશ્યન્તિ સત્યમેવ ભજેત તત્ ।। ૨.૧૦૯.
પૃથ્વી, કીર્તિ, યશ અને લક્ષ્મી માણસને શોધે છે; અને સ્વર્ગમાં રહેલા માણસને પણ જોવે છે — એટલે હંમેશા સાચાઈ પાળવી જોઈએ.
શ્રેષ્ઠં હ્યનાર્યમેવ સ્યાદ્યદ્ભવાનવધાર્ય્ય મામ્ । આહ યુક્તિકરૈર્વાક્યૈરિદં ભદ્રં કુરુષ્વ હ ।। ૨.૧૦૯.
ભલે જે શ્રેષ્ઠ છે એ અનાર્ય પણ હોઈ શકે, જો તમે, મહાન વ્યક્તિ, મને મારા મનને અવગણવા કહો; છતાં તમે યોગ્ય વાતો કહો છો — તો, હે શુભ, એ કરો.
કથં હ્યહં પ્રતિજ્ઞાય વનવાસમિમં ગુરૌ । ભરતસ્ય કરિષ્યામિ વચો હિત્વા ગુરોર્વચ: ।। ૨.૧૦૯.
હું કેવી રીતે, મારા ગુરુને વનવાસની પ્રતિજ્ઞા આપી છે, ત્યારે ભરતની ઈચ્છા પૂરી કરી શકું, ગુરુની આજ્ઞા છોડી?
સ્થિરા મયા પ્રતિજ્ઞાતા પ્રતિજ્ઞા ગુરુસન્નિધૌ । પ્રહૃષ્યમાણા સા દેવી કૈકેયી ચાભવત્તદા ।। ૨.૧૦૯.
મારી પ્રતિજ્ઞા ગુરુની હાજરીમાં મજબૂત હતી; એ સમયે રાણી કૈકેયી ખૂબ ખુશ થઈ હતી.
વનવાસં વસન્નેવં શુચિર્નિયતભોજન: । મૂલૈ: પુષ્પૈ: ફલૈ: પુણ્યૈ: પિતઽન્ દેવાંશ્ચ તર્પયન્ ।। ૨.૧૦૯.
હું વનમાં રહેતો, શુદ્ધ અને નિયમિત ભોજન કરતો, મૂળ, ફૂલ અને પવિત્ર ફળોથી પિતૃઓ અને દેવતાઓને તૃપ્ત કરું છું.
સન્તુષ્ટપઞ્ચવર્ગો ઽહં લોકયાત્રાં પ્રવર્ત્તયે । અકુહ: શ્રદ્દધાનસ્સન્ કાર્ય્યાકાર્ય્યવિચક્ષણ: ।। ૨.૧૦૯.
પાંચ ઇન્દ્રિયોમાં સંતોષ પામી, હું જીવનયાત્રા ચાલુ રાખું છું; હું કપટ કરતો નથી, શ્રદ્ધાળુ છું અને શું કરવું અને શું ન કરવું એ સમજું છું.
કર્મભૂમિમિમાં પ્રાપ્ય કર્ત્તવ્યં કર્મ યચ્છુભમ્ । અગ્નિર્વાયુશ્ચ સોમશ્ચ કર્મણાં ફલભાગિન: ।। ૨.૧૦૯.
આ કર્મભૂમિ પ્રાપ્ત કરીને, જે શુભ કર્મ કરવાનું છે તે કરવું જોઈએ; અગ્નિ, વાયુ અને સોમ કર્મોના ફળના ભાગીદાર છે.
શતં ક્રતૂનામાહૃત્ય દેવરાટ્ ત્રિદિવઙ્ગત: । તપાંસ્યુગ્રાણિ ચાસ્થાય દિવં યાતા મહર્ષય: ।। ૨.૧૦૯.
દેવરાજે શત યજ્ઞો કરીને સ્વર્ગમાં ગયા; મહર્ષિઓએ કઠિન તપ કરીને પણ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કર્યો.
અમૃષ્યમાણ: પુનરુગ્રતેજા નિશમ્ય તન્નાસ્તિકવાક્યહેતુમ્ । અથાબ્રવીત્તં નૃપતેસ્તનૂજો વિગર્હમાણો વચનાનિ તસ્ય ।। ૨.૧૦૯.
જ્યારે તેણે નાસ્તિકતાથી ભરેલા એ વચનો સાંભળ્યા, ત્યારે સહન ન કરી શકી, તેજસ્વી રાજપુત્રે તેની વાતોને ધિક્કારીને જવાબ આપ્યો.
સત્યં ચ ધર્મં ચ પરાક્રમં ચ ભૂતાનુકમ્પાં પ્રિયવાદિતાઞ્ચ । દ્વિજાતિદેવાતિથિપૂજનં ચ પન્થાનમાહુસ્ત્રિદિવસ્ય સન્ત: ।। ૨.૧૦૯.
સત્ય, ધર્મ, પરાક્રમ, સર્વજીવો પર દયા, મીઠું બોલવું અને દ્વિજ, દેવ અને અતિથિનું સન્માન—આ બધું સજ્જનો સ્વર્ગનો માર્ગ કહે છે.
તેનૈવમાજ્ઞાય યથાવદર્થમેકોદયં સમ્પ્રતિપદ્ય વિપ્રા: । ધર્મં ચરન્ત: સકલં યથાવત્ કાંક્ષન્તિ લોકાગમમપ્રમત્તા: ।। ૨.૧૦૯.
આ રીતે યોગ્ય રીતે સમજીને, એકાગ્ર મનથી, બ્રાહ્મણો સર્વ ધર્મનું પાલન કરે છે અને સાવધાન રહીને પરલોકની ઇચ્છા રાખે છે.
નિન્દામ્યહં કર્મ પિતુ: કૃતં તદ્યસ્ત્વામગૃહ્ણાદ્વિષમસ્થબુદ્ધિમ્ । બુદ્ધ્યાનયૈવંવિધયા ચરન્તં સુનાસ્તિકં ધર્મપથાદપેતમ્ ।। ૨.૧૦૯.
મારે પિતાએ જે કર્મ કર્યું, એ હું નિંદા કરું છું, કારણ કે તેણે તને, વિક્રમ માર્ગે ચાલનારા, સ્વીકાર્યો; આવી બુદ્ધિથી ચાલનારો સાચો નાસ્તિક ધર્મમાર્ગથી ભટકી જાય છે.
યથા હિ ચોર: સ તથા હિ બુદ્ધસ્તથાગતં નાસ્તિકમત્ર વિદ્ધિ । તસ્માદ્ધિ ય: શઙ્ક્યતમ: પ્રજાનાં ન નાસ્તિકેનાભિમુખો બુધ: સ્યાત્ ।। ૨.૧૦૯.
જેમ ચોર, તેમ આવી બુદ્ધિ ધરાવનાર; નાસ્તિકપણું પણ એ જ છે. તેથી સર્વમાં સૌથી શંકાસ્પદ નાસ્તિક છે; વિદ્વાન કદી પણ નાસ્તિકની સાથે ન રહે.
ત્વત્તો જના: પૂર્વતરે વરાશ્ચ શુભાનિ કર્માણિ બહૂનિ ચક્રુ: । જિત્વા સદેમં ચ પરઞ્ચ લોકં તસ્માદ્દ્વિજા: સ્વસ્તિ હુતં કૃતં ચ ।। ૨.૧૦૯.
તારા પહેલાંના અને તારા કરતાં શ્રેષ્ઠ લોકોએ પણ અનેક શુભ કર્મો કર્યા, આ લોક અને પરલોક જીત્યા; તેથી, બ્રાહ્મણો, યજ્ઞ અને દાન ખરેખર શુભ છે.
ધર્મે રતા: સત્પુરુષૈ: સમેતાસ્તેજસ્વિનો દાનગુણપ્રધાના: । અહિંસકા વીતમલાશ્ચ લોકે ભવન્તિ પૂજ્યા મુનય: પ્રધાના: ।। ૨.૧૦૯.
જે લોકો ધર્મમાં રત, સજ્જનો સાથે, તેજસ્વી, દાન અને ગુણમાં શ્રેષ્ઠ, અહિંસક અને નિર્મળ હોય છે, એવા મુનિઓ જગતમાં પૂજનીય ગણાય છે.
ઇતિ બ્રુવન્તં વચનં સરોષં રામં મહાત્માનમદીનસત્ત્વમ્ । ઉવાચ તથ્યં પુનરાસ્તિકં ચ સત્યં વચ: સાનુનયં ચ વિપ્ર: ।। ૨.૧૦૯.
રામે ક્રોધથી આ વચન કહ્યાં, ત્યારે મહાન આત્માવાળા, સ્થિર મનવાળા રામને બ્રાહ્મણે ફરીથી સત્ય અને શ્રદ્ધાપૂર્વક, વિનયથી જવાબ આપ્યો.
ન નાસ્તિકાનાં વચનં બ્રવીમ્યહં ન નાસ્તિકોઽહં ન ચ નાસ્તિ કિઞ્ચન। સમીક્ષ્ય કાલં પુનરાસ્તિકોઽભવં ભવેય કાલે પુનરેવ નાસ્તિકઃ।।૨.૧૦૯.
હું નાસ્તિકોના વચન બોલતો નથી; હું નાસ્તિક નથી, અને કંઈ પણ અસ્તિત્વમાં નથી એવું નથી માનતો. સમયને જોઈને હું ફરીથી શ્રદ્ધાળુ બન્યો છું; અને બીજા સમયે ફરી નાસ્તિક પણ બની શકું.
સ ચાપિ કાલો ઽયમુપાગત: શનૈર્યથા મયા નાસ્તિકવાગુદીરિતા । નિવર્ત્તનાર્થં તવ રામ કારણાત્ પ્રસાદનાર્થં તુ મયૈતદીરિતમ્ ।। ૨.૧૦૯.
હવે એ સમય આવી ગયો છે, જેમ મેં નાસ્તિકતાના વચન કહ્યા; પણ, રામ, મેં આ બધું તને પાછું વાળવા અને તારી કૃપા મેળવવા માટે કહ્યું હતું.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદયોધ્યાકાણ્ડે નવોત્તરશતતમ: સર્ગ:
આ રીતે શ્રીમદ્ વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડના નવસો નવમા સર્ગનો અંત આવે છે.
thumb|દશાધિકશતતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center ક્રુદ્ધમાજ્ઞાય રામં તં વસિષ્ઠ: પ્રત્યુવાચ હ । જાબાલિરપિ જાનીતે લોકસ્યાસ્ય ગતાગતિમ્ ।। ૨.૧૧૦.
રામને ક્રોધિત જોઈ, વશિષ્ઠજી બોલ્યા: 'જાબાલિ પણ આ જગતના આવાગમનને જાણે છે.'
નિવર્ત્તયિતુકામસ્તુ ત્વામેતદ્વાક્યમુક્તવાન્ । ઇમાં લોકસમુત્પત્તિં લોકનાથ નિબોધ મે ।। ૨.૧૧૦.
પણ તને પાછું વાળવા માટે તેણે એ વચન કહ્યાં; હવે, હે જગતના સ્વામી, મારી પાસેથી આ જગતની ઉત્પત્તિ સાંભળ.
સર્વં સલિલમેવાસીત્ પૃથિવી યત્ર નિર્મિતા । તત: સમભવદ્બ્રહ્મા સ્વયમ્ભૂર્દૈવતૈ: સહ । સ વરાહસ્તતો ભૂત્વા પ્રોજ્જહાર વસુન્ધરામ્ ।। ૨.૧૧૦.
સૌ પ્રથમ બધું જ પાણી હતું, જ્યાં પૃથ્વીનું સર્જન થયું; પછી સ્વયંભૂ બ્રહ્મા દેવતાઓ સાથે પ્રગટ થયા. પછી તેઓ વારાહ રૂપે પૃથ્વીને ઊંચે ઉપાડી લાવ્યા.
અસૃજચ્ચ જગત્ સર્વં સહ પુત્રૈ: કૃતાત્મભિ: । આકાશપ્રભવો બ્રહ્મા શાશ્વતો નિત્ય અવ્યય: ।। ૨.૧૧૦.
આકાશમાંથી જન્મેલા, શાશ્વત અને અવિનાશી બ્રહ્માએ પોતાના આત્મસંયમી પુત્રો સાથે આખું જગત રચ્યું.
તસ્માન્મરીચિ: સંજજ્ઞે મરીચે: કાશ્યપ: સુત: ।। ૨.૧૧૦.
બ્રહ્માથી મરીચિ જન્મ્યા અને મરીચિમાંથી તેમનો પુત્ર કશ્યપ થયો.
વિવસ્વાન્ કાશ્યપાજ્જજ્ઞે મનુર્વૈવસ્વતસ્સુત: । સ તુ પ્રજાપતિ: પૂર્વમિક્ષ્વાકુસ્તુ મનો: સુત: ।। ૨.૧૧૦.
કશ્યપમાંથી વિવસ્વાન જન્મ્યા, વિવસ્વાનમાંથી મનુ થયા; એ મનુ, જે પ્રજાપતિ હતા, તેમના પુત્ર ઇક્ષ્વાકુ હતા.
યસ્યેયં પ્રથમં દત્તા સમૃદ્ધા મનુના મહી । તમિક્ષ્વાકુમયોધ્યાયાં રાજાનં વિદ્ધિ પૂર્વકમ્ ।। ૨.૧૧૦.
મનુએ આ સમૃદ્ધ ધરતી સૌપ્રથમ ઇક્ષ્વાકુને આપી હતી; એ ઇક્ષ્વાકુ અયોધ્યાના પ્રથમ રાજા હતા.
ઇક્ષ્વાકોસ્તુ સુત: શ્રીમાન્ કુક્ષિરેવેતિ વિશ્રુત: । કુક્ષેરથાત્મજો ऺવીરો વિકુક્ષિરુદપદ્યત ।। ૨.૧૧૦.
ઇક્ષ્વાકુના પ્રસિદ્ધ પુત્ર શ્રીમંત કુક્ષિ હતા; કુક્ષિમાંથી વિરુધ્ધ અને પરાક્રમી વિકુક્ષિ જન્મ્યા.
વિકુક્ષેસ્તુ મહાતેજા બાણ: પુત્ર: પ્રતાપવાન્ । બાણસ્ય તુ મહાબાહુરનરણ્યો મહાયશા: ।। ૨.૧૧૦.
વિકુક્ષિમાંથી મહાશક્તિશાળી અને વિક્રમશાળી બાણ જન્મ્યા; બાણમાંથી મહાબાહુ અને પ્રસિદ્ધ અનરણ્ય થયા.