સ સમ્પ્રતસ્થે ધર્માત્મા પ્રીતો દશરથાત્મજ: । વૃતો મહત્યા નાદિન્યા સેનયા ચતુરઙ્ગયા ।। ૨.૯૩.
ધર્મનિષ્ઠ દશરથપુત્ર આનંદિત થઈ, મોટી અને ગર્જના કરતી ચતુરંગ સેના સાથે આગળ વધ્યા.
સાગરૌઘનિભા સેના ભરતસ્ય મહાત્મન: । મહીં સઞ્છાદયામાસ પ્રાવૃષિ દ્યામિવામ્બુદ: ।। ૨.૯૩.
ભરતજીની મહાન સેના સાગરના મોજાં જેવી લાગી, અને વરસાદના મેઘ જેવું ધરતીને ઢાંકી દીધી.
ચિરકાલમિત્યનેન કદાચિલ્લક્ષ્યત ઇતિ ગમ્યતે ।। ૨.૯૩.
આમાંથી સમજાય છે કે ઘણો સમય વીતી ગયો છે.
સ યાત્વા દૂરમધ્વાનં સુપરિશ્રાન્તવાહન: । ઉવાચ ભરત: શ્રીમાન્ વસિષ્ઠં મન્ત્રિણાં વરમ્ ।। ૨.૯૩.
લાંબો રસ્તો કાપીને, વાહનો થાકી ગયા પછી, શ્રીમંત ભરતે મંત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ વસિષ્ઠજીને કહ્યું.
યાદૃશં લક્ષ્યતે રૂપં યથા ચૈવ શ્રુતં મયા । વ્યક્તં પ્રાપ્તા: સ્મ તં દેશં ભરદ્વાજો યમબ્રવીત્ ।। ૨.૯૩.
જેવું અહીંનું રૂપ છે અને મેં જે સાંભળ્યું છે, એ પ્રમાણે સ્પષ્ટ લાગે છે કે આપણે એ સ્થળે આવી પહોંચ્યા છીએ, જેનું વર્ણન ભરદ્વાજજીએ કર્યું હતું.
અયં ગિરિશ્ચિત્રકૂટ ઇયં મન્દાકિની નદી । એતત્ પ્રકાશતે દૂરાન્નીલમેઘનિભં વનમ્ ।। ૨.૯૩.
આ રહ્યો ચિત્રકૂટ પર્વત, આ રહી મન્દાકિની નદી, અને દૂરથી એ જંગલ વરસાદના મેઘ જેવું ઘેરું દેખાય છે.
ગિરે: સાનૂનિ રમ્યાણિ ચિત્રકૂટસ્ય સમ્પ્રતિ । વારણૈરવમૃદ્યન્તે મામકૈ: પર્વતોપમૈ: ।। ૨.૯૩.
ચિત્રકૂટ પર્વતના આ મનમોહક ઢોળાવો હવે મારા હાથીઓના પગલાંથી દબાઈ રહ્યા છે, જે પોતે પણ પર્વત જેટલા જ બલવાન છે.
મુઞ્ચન્તિ કુસુમાન્યેતે નગા: પર્વતસાનુષુ । નીલા ઇવાતપાપાયે તોયં તોયધરા ઘના: ।। ૨.૯૩.
આ પર્વતના ઢોળાવ પરના વૃક્ષો હવે ફૂલ ઝાડવી રહ્યા છે, જેમ વરસાદી વાદળો ઉનાળાની તીવ્રતા ઓછી થાય ત્યારે પાણી વરસાવે છે.
કિન્નરાચરિતં દેશં પશ્ય શત્રુઘ્ન પર્વતમ્ । મૃગૈ: સમન્તાદાકીર્ણં મકરૈરિવ સાગરમ્ ।। ૨.૯૩.
શત્રુઘ્ન, જુઓ તો સાચું, કિન્નરો ફરતા હોય એવા આ પર્વત પ્રદેશને, ચારેય બાજુ હરણોથી ઘેરાયેલો છે, જાણે દરિયો મકરો દ્વારા ઘેરાયો હોય.
એતે મૃગગણા ભાન્તિ શીઘ્રવેગા: પ્રચોદિતા: । વાયુપ્રવિદ્ધા શરદિ મેઘરાજિરિવામ્બરે ।। ૨.૯૩.
આ હરણોના ટોળા, ઝડપથી દોડતાં અને ઉશ્કેરાયેલા, એવી રીતે દેખાય છે કે જાણે પવનથી વિખેરાયેલા શરદ ઋતુના વાદળોના પાંજરા આકાશમાં ફેલાયા હોય.
કુર્વન્તિ કુસુમાપીડાન્ શિરસ્સુ સુરભીનમી । મેઘપ્રકાશૈ: ફલકૈર્દાક્ષિણાત્યા યથા નરા: ।। ૨.૯૩.
આ હરણો પોતાના માથા પર સુગંધિત ફૂલોની વેણી પહેરે છે, જેમ દક્ષિણના લોકો વાદળ જેવાં તેજસ્વી ફળોથી શણગાર કરે છે.
નિષ્કૂજમિવ ભૂત્વેદં વનં ઘોરપ્રદર્શનમ્ । અયોધ્યેવ જનાકીર્ણા સમ્પ્રતિ પ્રતિભાતિ મા ।। ૨.૯૩.
આ જંગલ, જે પહેલાં નિર્વાત અને ભયજનક લાગતું હતું, હવે મને અયોધ્યા જેટલું જ ભીડભાડવાળું લાગે છે.
ખુરૈરુદીરિતો રેણુર્દિવં પ્રચ્છાદ્ય તિષ્ઠતિ । તં વહત્યનિલ: શીઘ્રં કુર્વન્નિવ મમ પ્રિયમ્ ।। ૨.૯૩.
ઘોડાંઓના ખુરથી ઉડેલો ધૂળ આકાશને ઢાંકી રહી છે અને પવન તેને ઝડપથી ઉડાવી જાય છે, જાણે મારા માટે કોઈ સુખદ કામ કરે છે.
સ્યન્દનાંસ્તુરગોપેતાન્ સૂતમુખ્યૈરધિષ્ઠિતાન્ । એતાન્ સમ્પતત: શીઘ્રં પશ્ય શત્રુઘ્ન કાનને ।। ૨.૯૩.
શત્રુઘ્ન, જુઓ તો, કુશળ સારથિઓ દ્વારા ચલાવવામાં આવતાં ઘોડાવાળા રથો કેવી ઝડપથી જંગલમાં દોડે છે.
એતાન્ વિત્રાસિતાન્ પશ્ય બર્હિણ: પ્રિયદર્શનાન્ । એતમાવિશત: શીઘ્રમધિવાસં પતત્ऺિત્રણ: ।। ૨.૯૩.
આ ડરાયેલા અને સુંદર મોરોને જુઓ, કેવા ઝડપથી વૃક્ષોમાં પોતાના નિવાસસ્થાનમાં છુપાઈ જાય છે.
અતિમાત્રમયં દેશો મનોજ્ઞ: પ્રતિભાતિ મા । તાપસાનાં નિવાસો ઽયં વ્યક્તં સ્વર્ગપથો યથા ।। ૨.૯૩.
આ પ્રદેશ મને અત્યંત મનોહર લાગે છે; નિશ્ચિતપણે આ તપસ્વીઓનું નિવાસસ્થાન છે, જાણે સ્વર્ગમાર્ગ હોય.
મૃગા મૃગીભિ: સહિતા બહવ: પૃષતા વને । મનોજ્ઞરૂપા લક્ષ્યન્તે કુસુમૈરિવ ચિત્રિતા: ।। ૨.૯૩.
આ જંગલમાં અનેક હરણો પોતાના સાથીઓ સાથે જોવા મળે છે, સુંદર આકારવાળા અને જાણે ફૂલો વડે શોભાયમાન હોય.
સાધુસૈન્યા: પ્રતિષ્ઠન્તાં વિચિન્વન્તુ ચ કાનને । યથા તૌ પુરુષવ્યાઘ્રૌ દૃશ્યેતે રામલક્ષ્મણૌ ।। ૨.૯૩.
સારા સૈનિકો આગળ વધે અને જંગલમાં શોધ કરે, જેથી તે બે વાઘ સમાન પુરુષો, રામ અને લક્ષ્મણ, મળી આવે.
ભરતસ્ય વચ: શ્રુત્વા પુરુષા: શસ્ત્રપાણય: । વિવિશુસ્તદ્વનં શૂરા ધૂમં ચ દદૃશુસ્તત: ।। ૨.૯૩.
ભરતના શબ્દો સાંભળી, શસ્ત્રધારી વીરોએ તે જંગલમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં ધૂમાડો ઉઠતો જોયો.
તે સમાલોક્ય ધૂમાગ્રમૂચુર્ભરતમાગતા: । નામનુષ્યે ભવત્યાગ્નિર્વ્યક્તમત્રૈવ રાઘવૌ ।। ૨.૯૩.
ધૂમાડાની રેખા જોઈ તેઓ ભરતને કહ્યું, 'જ્યાં માનવો ન હોય ત્યાં અગ્નિ થાય નહીં; નિશ્ચયે રાઘવો અહીં જ છે.'
અથ નાત્ર નરવ્યાઘ્રૌ રાજપુત્રૌ પરન્તપૌ । મન્યે રામોપમા: સન્તિ વ્યક્તમત્ર તપસ્વિન: ।। ૨.૯૩.
જો એ બે વાઘ સમાન રાજકુમારો અહીં નથી, તો મને લાગે છે કે રામ જેવા દેખાતા તપસ્વીઓ અહીં નિવાસ કરે છે.
તચ્છ્રુત્વા ભરતસ્તેષાં વચનં સાધુસમ્મતમ્ । સૈન્યાનુવાચ સર્વાંસ્તાનમિત્રબલમર્દન: ।। ૨.૯૩.
તેમના સર્વેના માન્ય એવા શબ્દો સાંભળી, શત્રુ દળના વિનાશક ભરતે આખા સૈન્યને સંબોધન કર્યું.
યત્તા ભવન્તસ્તિષ્ઠન્તુ નેતો ગન્તવ્યમગ્રત: । અહમેવ ગમિષ્યામિ સુમન્ત્રો ગુરુરેવ ચ ।। ૨.૯૩.
તમામ લોકો અહીં જ રહે, કોઈ પણ આગળ ન જાય; હું માત્ર સુમંત્ર અને ગુરુજી સાથે જ આગળ જઈશ.
એવમુક્તાસ્તત: સર્વે તત્ર તસ્થુ: સમન્તત: । ભરતો યત્ર ધૂમાગ્રં તત્ર દૃષ્ટિં સમાદધાત્ ।। ૨.૯૩.
આ રીતે આજ્ઞા મળતાં બધા ચારે બાજુ ઊભા રહ્યા અને ભરતે જ્યાં ધૂમાડો ઉઠતો હતો ત્યાં નજર ગાઢ કરી.
વ્યવસ્થિતા યા ભરતેન સા ચમૂર્નિરીક્ષમાણાપિ ચ ધૂમમગ્રત: । બભૂવ હૃષ્ટા નચિરેણ જાનતી પ્રિયસ્ય રામસ્ય સમાગમં તદા ।। ૨.૯૩.
ભરતે જ્યાં સેના રોકાવી હતી અને આગળ ધૂમાડો દેખાતો હતો, ત્યાં બધાને જલ્દી ખબર પડી ગઈ કે પ્રિય રામજી સાથે મળવાનું હવે નજીક છે, એટલે બધાની મનમાં આનંદ છવાઈ ગયો.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદયોધ્યાકાણ્ડે ત્રિનવતિતમ: સર્ગ:
આ રીતે મહાન વાલ્મીકીકૃત રામાયણના શ્રીમદ અયોધ્યાકાંડનો ત્રાણોઁવુ સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
thumb|ચતુર્નવતિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center દીર્ઘકાલોષિતસ્તસ્મિન્ ગિરૌ ગિરિવનપ્રિય: । વૈદેહ્યા: પ્રિયમાકાંક્ષન્ સ્વં ચ ચિત્તં વિલોભયન્ ।। ૨.૯૪.
તે પહાડ પર લાંબા સમયથી રહેતા, જંગલ અને પર્વતોને પ્રિય એવા સ્થળે, રામજી વૈદેહીને યાદ કરતા અને પોતાના મનને મોહી લેતા ત્યાં જ રહ્યા.
અથ દાશરથિશ્ચિત્રં ચિત્રકૂટમદર્શયત્ । ભાર્ય્યામમરસઙ્કાશ: શચીમિવ પુરન્દર: ।। ૨.૯૪.
પછી દશરથપુત્ર રામજી એ પોતાની પત્નીને ચિત્રકૂટનું અદ્ભુત સૌંદર્ય બતાવ્યું, જેમ ઇન્દ્રે શચીને સ્વર્ગનું શહેર બતાવ્યું હોય એમ.
ન રાજ્યાદ્ભ્રંશનં ભદ્રે ન સુહૃદ્ભિર્વિનાભવ: । મનો મે બાધતે દૃષ્ટ્વા રમણીયમિમં ગિરિમ્ ।। ૨.૯૪.
હે સુમને! રાજ્ય ગુમાવવું કે મિત્રોથી વિયોગ થવો, એ બધું મને દુ:ખ આપતું નથી, કારણ કે આ સુંદર પર્વત જોઈને મારું મન ખુશ થઈ જાય છે.
પશ્યેમમચલં ભદ્રે નાનાદ્વિજગણાયુતમ્ । શિખરૈ: ખમિવોદ્વિદ્ધૈર્દ્ધાતુમદ્ભિર્વિભૂષિતમ્ ।। ૨.૯૪.
હે સુમને! જુઓ તો ખરા, આ પર્વત કેટલા પ્રકારના પક્ષીઓથી ભરેલો છે, એની ચોટીઓ આકાશને ભેદે છે અને વિવિધ ધાતુઓથી શોભે છે.