ગજકન્યા ગજાશ્ચૈવ હેમકક્ષ્યા: પતાકિન: । જીમૂતા ઇવ ઘર્માન્તે સઘોષા: સમ્પ્રતસ્થિરે ।। ૨.૯૨.
સુવર્ણની પટ્ટીઓ અને ધ્વજાવાળા ગજકન્યાઓ અને હાથીઓ, ઉનાળાના અંતે ઊઠેલા મેઘ જેવા ગર્જના સાથે આગળ વધ્યા.
વિવિધાન્યપિ યાનાનિ મહાન્તિ ચ લઘૂનિ ચ । પ્રયયુ: સુમહાર્હાણિ પાદૈરેવ પદાતય: ।। ૨.૯૨.
વિવિધ પ્રકારના મોટા અને નાના વાહનો પણ નીકળી પડ્યા, અને પદાતી સૈનિકો તો પગપાળા જ આગળ વધ્યા.
અથ યાનપ્રવેકૈસ્તુ કૌસલ્યાપ્રમુખા: સ્ત્રિય: । રામદર્શનકાંક્ષિણ્ય: પ્રયયુર્મુદિતાસ્તદા ।। ૨.૯૨.
પછી કૌશલ્યા સહિતની સ્ત્રીઓ, રામજીના દર્શન માટે આતુર થઈ, આનંદપૂર્વક ઢાંકાયેલા વાહનોમાં ચડીને નીકળી.
ચન્દ્રાર્કતરુણાભાસાં નિયુક્તાં શિબિકાં શુભામ્ । આસ્થાય પ્રયયૌ શ્રીમાન્ ભરત: સપરિચ્છદ: ।। ૨.૯૨.
ચાંદ્ર-સૂર્ય-પ્રભા જેવી તેજસ્વી અને સુંદર પલખીમાં, ભરતજી પોતાના સહયોગીઓ સાથે બેઠા અને આગળ વધ્યા.
સા પ્રયાતા મહાસેના ગજવાજિરથાકુલા । દક્ષિણાં દિશમાવૃત્ય મહામેઘ ઇવોત્થિત: ।। ૨.૯૨.
હાથી, ઘોડા અને રથોથી ભરેલી એ મહાસેના દક્ષિણ દિશામાં મેઘમાળા જેવી ફેલાઈને આગળ વધવા લાગી.
વનાનિ તુ વ્યતિક્રમ્ય જુષ્ટાનિ મૃગપક્ષિભિ: । ગઙ્ગાયા: પરવેલાયાં ગિરિષ્વપિ નદીષુ ચ ।। ૨.૯૨.
મૃગ અને પક્ષીઓથી ભરેલા વનો પાર કરીને, તેઓ ગંગાજીના પારના કિનારે, પહાડો અને નદીઓ સુધી પહોંચી ગયા.
સા સમ્પ્રહૃષ્ટદ્વિજવાજિયોધા વિત્રાસયન્તી મૃગપક્ષિસઙ્ઘાન્ । મહદ્વનં તત્પ્રતિગાહમાના રરાજ સેના ભરતસ્ય તત્ર ।। ૨.૯૨.
પંડિતો, ઘોડા અને યોદ્ધાઓથી આનંદિત ભરતજીની સેના, મૃગ અને પક્ષીઓના ટોળાંને ડરાવતી, મોટા જંગલમાં આગળ વધતી, ત્યાં તેજસ્વી લાગી.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદયોધ્યાકાણ્ડે દ્વિનવતિતમ: સર્ગ:
આ રીતે મહર્ષિ વાલ્મીકિ રચિત શ્રીમદ્ રામાયણના શ્રીમદ્ અયોધ્યાકાંડનો બાવનવો સર્ગ પૂર્ણ થયો.
thumb|ત્રિનવતિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center તયા મહત્યા યાયિન્યા ધ્વજિન્યા વનવાસિન: । અર્દ્દિતા યૂથપા મત્તા: સયૂથા: સમ્પ્રદુદ્રુવુ: ।। ૨.૯૩.
જ્યારે એ મહાન ધ્વજાવાળી સેના આગળ વધી, ત્યારે જંગલના જંગલી હાથીઓ પોતાના ટોળાં સાથે ડરીને ભાગી ગયા.
ઋક્ષા: પૃષતસઙ્ઘાશ્ચ રુરવશ્ચ સમતન્ત: । દૃશ્યન્તે વનરાજીષુ ગિરિષ્વપિ નદીષુ ચ ।। ૨.૯૩.
રીંછ, ચિતરેલા હરણોના ઝુંડ અને કૃષ્ણમૃગો, જંગલની ઝાડીઓમાં, પહાડો પર અને નદીઓ પાસે દેખાતા હતા.
સ સમ્પ્રતસ્થે ધર્માત્મા પ્રીતો દશરથાત્મજ: । વૃતો મહત્યા નાદિન્યા સેનયા ચતુરઙ્ગયા ।। ૨.૯૩.
ધર્મનિષ્ઠ દશરથપુત્ર આનંદિત થઈ, મોટી અને ગર્જના કરતી ચતુરંગ સેના સાથે આગળ વધ્યા.
સાગરૌઘનિભા સેના ભરતસ્ય મહાત્મન: । મહીં સઞ્છાદયામાસ પ્રાવૃષિ દ્યામિવામ્બુદ: ।। ૨.૯૩.
ભરતજીની મહાન સેના સાગરના મોજાં જેવી લાગી, અને વરસાદના મેઘ જેવું ધરતીને ઢાંકી દીધી.
ચિરકાલમિત્યનેન કદાચિલ્લક્ષ્યત ઇતિ ગમ્યતે ।। ૨.૯૩.
આમાંથી સમજાય છે કે ઘણો સમય વીતી ગયો છે.
સ યાત્વા દૂરમધ્વાનં સુપરિશ્રાન્તવાહન: । ઉવાચ ભરત: શ્રીમાન્ વસિષ્ઠં મન્ત્રિણાં વરમ્ ।। ૨.૯૩.
લાંબો રસ્તો કાપીને, વાહનો થાકી ગયા પછી, શ્રીમંત ભરતે મંત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ વસિષ્ઠજીને કહ્યું.
યાદૃશં લક્ષ્યતે રૂપં યથા ચૈવ શ્રુતં મયા । વ્યક્તં પ્રાપ્તા: સ્મ તં દેશં ભરદ્વાજો યમબ્રવીત્ ।। ૨.૯૩.
જેવું અહીંનું રૂપ છે અને મેં જે સાંભળ્યું છે, એ પ્રમાણે સ્પષ્ટ લાગે છે કે આપણે એ સ્થળે આવી પહોંચ્યા છીએ, જેનું વર્ણન ભરદ્વાજજીએ કર્યું હતું.
અયં ગિરિશ્ચિત્રકૂટ ઇયં મન્દાકિની નદી । એતત્ પ્રકાશતે દૂરાન્નીલમેઘનિભં વનમ્ ।। ૨.૯૩.
આ રહ્યો ચિત્રકૂટ પર્વત, આ રહી મન્દાકિની નદી, અને દૂરથી એ જંગલ વરસાદના મેઘ જેવું ઘેરું દેખાય છે.
ગિરે: સાનૂનિ રમ્યાણિ ચિત્રકૂટસ્ય સમ્પ્રતિ । વારણૈરવમૃદ્યન્તે મામકૈ: પર્વતોપમૈ: ।। ૨.૯૩.
ચિત્રકૂટ પર્વતના આ મનમોહક ઢોળાવો હવે મારા હાથીઓના પગલાંથી દબાઈ રહ્યા છે, જે પોતે પણ પર્વત જેટલા જ બલવાન છે.
મુઞ્ચન્તિ કુસુમાન્યેતે નગા: પર્વતસાનુષુ । નીલા ઇવાતપાપાયે તોયં તોયધરા ઘના: ।। ૨.૯૩.
આ પર્વતના ઢોળાવ પરના વૃક્ષો હવે ફૂલ ઝાડવી રહ્યા છે, જેમ વરસાદી વાદળો ઉનાળાની તીવ્રતા ઓછી થાય ત્યારે પાણી વરસાવે છે.
કિન્નરાચરિતં દેશં પશ્ય શત્રુઘ્ન પર્વતમ્ । મૃગૈ: સમન્તાદાકીર્ણં મકરૈરિવ સાગરમ્ ।। ૨.૯૩.
શત્રુઘ્ન, જુઓ તો સાચું, કિન્નરો ફરતા હોય એવા આ પર્વત પ્રદેશને, ચારેય બાજુ હરણોથી ઘેરાયેલો છે, જાણે દરિયો મકરો દ્વારા ઘેરાયો હોય.
એતે મૃગગણા ભાન્તિ શીઘ્રવેગા: પ્રચોદિતા: । વાયુપ્રવિદ્ધા શરદિ મેઘરાજિરિવામ્બરે ।। ૨.૯૩.
આ હરણોના ટોળા, ઝડપથી દોડતાં અને ઉશ્કેરાયેલા, એવી રીતે દેખાય છે કે જાણે પવનથી વિખેરાયેલા શરદ ઋતુના વાદળોના પાંજરા આકાશમાં ફેલાયા હોય.
કુર્વન્તિ કુસુમાપીડાન્ શિરસ્સુ સુરભીનમી । મેઘપ્રકાશૈ: ફલકૈર્દાક્ષિણાત્યા યથા નરા: ।। ૨.૯૩.
આ હરણો પોતાના માથા પર સુગંધિત ફૂલોની વેણી પહેરે છે, જેમ દક્ષિણના લોકો વાદળ જેવાં તેજસ્વી ફળોથી શણગાર કરે છે.
નિષ્કૂજમિવ ભૂત્વેદં વનં ઘોરપ્રદર્શનમ્ । અયોધ્યેવ જનાકીર્ણા સમ્પ્રતિ પ્રતિભાતિ મા ।। ૨.૯૩.
આ જંગલ, જે પહેલાં નિર્વાત અને ભયજનક લાગતું હતું, હવે મને અયોધ્યા જેટલું જ ભીડભાડવાળું લાગે છે.
ખુરૈરુદીરિતો રેણુર્દિવં પ્રચ્છાદ્ય તિષ્ઠતિ । તં વહત્યનિલ: શીઘ્રં કુર્વન્નિવ મમ પ્રિયમ્ ।। ૨.૯૩.
ઘોડાંઓના ખુરથી ઉડેલો ધૂળ આકાશને ઢાંકી રહી છે અને પવન તેને ઝડપથી ઉડાવી જાય છે, જાણે મારા માટે કોઈ સુખદ કામ કરે છે.
સ્યન્દનાંસ્તુરગોપેતાન્ સૂતમુખ્યૈરધિષ્ઠિતાન્ । એતાન્ સમ્પતત: શીઘ્રં પશ્ય શત્રુઘ્ન કાનને ।। ૨.૯૩.
શત્રુઘ્ન, જુઓ તો, કુશળ સારથિઓ દ્વારા ચલાવવામાં આવતાં ઘોડાવાળા રથો કેવી ઝડપથી જંગલમાં દોડે છે.
એતાન્ વિત્રાસિતાન્ પશ્ય બર્હિણ: પ્રિયદર્શનાન્ । એતમાવિશત: શીઘ્રમધિવાસં પતત્ऺિત્રણ: ।। ૨.૯૩.
આ ડરાયેલા અને સુંદર મોરોને જુઓ, કેવા ઝડપથી વૃક્ષોમાં પોતાના નિવાસસ્થાનમાં છુપાઈ જાય છે.
અતિમાત્રમયં દેશો મનોજ્ઞ: પ્રતિભાતિ મા । તાપસાનાં નિવાસો ઽયં વ્યક્તં સ્વર્ગપથો યથા ।। ૨.૯૩.
આ પ્રદેશ મને અત્યંત મનોહર લાગે છે; નિશ્ચિતપણે આ તપસ્વીઓનું નિવાસસ્થાન છે, જાણે સ્વર્ગમાર્ગ હોય.
મૃગા મૃગીભિ: સહિતા બહવ: પૃષતા વને । મનોજ્ઞરૂપા લક્ષ્યન્તે કુસુમૈરિવ ચિત્રિતા: ।। ૨.૯૩.
આ જંગલમાં અનેક હરણો પોતાના સાથીઓ સાથે જોવા મળે છે, સુંદર આકારવાળા અને જાણે ફૂલો વડે શોભાયમાન હોય.
સાધુસૈન્યા: પ્રતિષ્ઠન્તાં વિચિન્વન્તુ ચ કાનને । યથા તૌ પુરુષવ્યાઘ્રૌ દૃશ્યેતે રામલક્ષ્મણૌ ।। ૨.૯૩.
સારા સૈનિકો આગળ વધે અને જંગલમાં શોધ કરે, જેથી તે બે વાઘ સમાન પુરુષો, રામ અને લક્ષ્મણ, મળી આવે.
ભરતસ્ય વચ: શ્રુત્વા પુરુષા: શસ્ત્રપાણય: । વિવિશુસ્તદ્વનં શૂરા ધૂમં ચ દદૃશુસ્તત: ।। ૨.૯૩.
ભરતના શબ્દો સાંભળી, શસ્ત્રધારી વીરોએ તે જંગલમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં ધૂમાડો ઉઠતો જોયો.
તે સમાલોક્ય ધૂમાગ્રમૂચુર્ભરતમાગતા: । નામનુષ્યે ભવત્યાગ્નિર્વ્યક્તમત્રૈવ રાઘવૌ ।। ૨.૯૩.
ધૂમાડાની રેખા જોઈ તેઓ ભરતને કહ્યું, 'જ્યાં માનવો ન હોય ત્યાં અગ્નિ થાય નહીં; નિશ્ચયે રાઘવો અહીં જ છે.'