તતઃ ભરતમ્ આયાન્તમ્ શત ક્રતુમ્ ઇવ અમરાઃ । પ્રત્યનન્દન્ પ્રકૃતયો યથા દશરથમ્ તથા ॥૨-૮૧-
જ્યારે ભરત આવ્યા, ત્યારે પ્રજાએ તેમનું આવકાર એવું કર્યું જેમ દેવો ઇન્દ્રનું કરે, અને જેમ તેઓ દશરથનું કરતા હતા.
હ્રદૈવ તિમિ નાગ સમ્વૃતઃ । સ્તિમિત જલો મણિ શન્ખ શર્કરઃ । દશરથ સુત શોભિતા સભા । સદશરથા ઇવ બભૌ યથા પુરા ॥૨-૮૧-
દશરથના પુત્રથી શોભાયમાન એ સભા જાણે વિશાળ જળચરોથી ભરેલી, શાંત અને મણિ, શંખ, કંકરોથી શોભતી સરોવર જેવી લાગી; જેવું દશરથના સમયમાં હતું.
thumb|દ્વ્યશીતિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે દ્વ્યશીતિતમઃ સર્ગઃ ॥૨-
અહીં શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો બ્યાસી સર્ગ આરંભે છે.
તામ્ આર્ય ગણ સમ્પૂર્ણામ્ ભરતઃ પ્રગ્રહામ્ સભામ્ । દદર્શ બુદ્ધિ સમ્પન્નઃ પૂર્ણ ચન્દ્રામ્ નિશામ્ ઇવ ॥૨-૮૨-
બુદ્ધિશાળી ભરતે, આર્યજનોથી ભરેલી એ સભાને જોઈ, જાણે પૂર્ણચંદ્રથી પ્રકાશિત રાત્રિ હોય તેમ અનુભવ્યું.
આસનાનિ યથા ન્યાયમ્ આર્યાણામ્ વિશતામ્ તદા । અદૃશ્યત ઘન અપાયે પૂર્ણ ચન્દ્રા ઇવ શર્વરી ॥૨-૮૨-
જ્યારે આર્યજનો યોગ્ય રીતે બેઠા, ત્યારે એ સભા જાણે વાદળો દૂર થયા પછી પૂર્ણચંદ્રથી ઉજળાયેલી રાત્રિ જેવી લાગી.
સા વિદ્વજ્જનસમ્પૂર્ણા સભા સુરુચિરા તદા । અદૃશ્યત ઘનાપાયે પૂર્ણચન્દ્રેવ શર્વરી ॥૨-૮૨-
જ્ઞાનીઓથી ભરેલી એ સુંદર સભા, જાણે વાદળો દૂર થયા પછી પૂર્ણચંદ્રથી શોભાયમાન રાત્રિ જેવી જણાઈ.
રાજ્ઞઃ તુ પ્રકૃતીઃ સર્વાઃ સમગ્રાઃ પ્રેક્ષ્ય ધર્મવિત્ । ઇદમ્ પુરોહિતઃ વાક્યમ્ ભરતમ્ મૃદુ ચ અબ્રવીત્ ॥૨-૮૨-
પછી જ્યારે રાજાના બધા જ સલાહકારો, જે ધર્મ જાણનારા હતા, એકઠા થયા, ત્યારે મુખ્ય પુરૂહિતે ભરતને ધીરે અને નરમ શબ્દોમાં કહ્યું:
તાત રાજા દશરથઃ સ્વર્ ગતઃ ધર્મમ્ આચરન્ । ધન ધાન્યવતીમ્ સ્ફીતામ્ પ્રદાય પૃથિવીમ્ તવ ॥૨-૮૨-
બેટા, રાજા દશરથ ધર્મ પાળીને સ્વર્ગે ગયા છે. તેમણે ધન અને અનાજથી સમૃદ્ધ એવી પુરી ધરતી તને આપી છે.
રામઃ તથા સત્ય ધૃતિઃ સતામ્ ધર્મમ્ અનુસ્મરન્ । ન અજહાત્ પિતુર્ આદેશમ્ શશી જ્યોત્સ્નામ્ ઇવ ઉદિતઃ ॥૨-૮૨-
રામ, જે સત્ય અને ધીરજમાં અડગ છે, સજ્જનોના ધર્મને યાદ રાખે છે. જેમ ચંદ્ર ઉગ્યા પછી પોતાની ચાંદની છોડતો નથી, એમ રામે પણ પિતાનું આજ્ઞાપાલન ક્યારેય છોડ્યું નથી.
પિત્રા ભ્રાત્રા ચ તે દત્તમ્ રાજ્યમ્ નિહત કણ્ટકમ્ । તત્ ભુન્ક્ષ્વ મુદિત અમાત્યઃ ક્ષિપ્રમ્ એવ અભિષેચય ॥૨-૮૨-
તારા પિતા અને ભાઈએ તને કંટકમુક્ત રાજ્ય આપ્યું છે. હવે તું આનંદિત મંત્રીઓ સાથે એ રાજ્ય ભોગવી અને વહેલી તકે અભિષેક કરાવ.
ઉદીચ્યાઃ ચ પ્રતીચ્યાઃ ચ દાક્ષિણાત્યાઃ ચ કેવલાઃ । કોટ્યા અપર અન્તાઃ સામુદ્રા રત્નાનિ અભિહરન્તુ તે ॥૨-૮૨-
ઉત્તર, પશ્ચિમ અને શુદ્ધ દક્ષિણના લોકો તથા દરિયાની સીમાએ રહેતા લોકો તારા માટે રત્નો અને ખજાનો લાવે.
તત્ શ્રુત્વા ભરતઃ વાક્યમ્ શોકેન અભિપરિપ્લુતઃ । જગામ મનસા રામમ્ ધર્મજ્ઞો ધર્મ કાન્ક્ષયા ॥૨-૮૨-
આવાં વચન સાંભળી ભરત દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ ગયા. તેમનું મન ધર્મમાં સ્થિર હતું અને તેઓ ધર્મની ઇચ્છાથી રામ તરફ વળી ગયા.
સ બાષ્પ કલયા વાચા કલ હમ્સ સ્વરઃ યુવા । વિલલાપ સભા મધ્યે જગર્હે ચ પુરોહિતમ્ ॥૨-૮૨-
ભરતના ગળામાં આંસુઓ ભરાયા, અવાજ કૂકડ્યો અને હંસના છોકરા જેવો મીઠો થયો. તેઓ સભામાં રડી પડ્યા અને પુરૂહિતને પણ ઠપકો આપ્યો.
ચરિત બ્રહ્મચર્યસ્ય વિદ્યા સ્નાતસ્ય ધીમતઃ । ધર્મે પ્રયતમાનસ્ય કો રાજ્યમ્ મદ્વિધો હરેત્ ॥૨-૮૨-
જે રામ બ્રહ્મચર્યમાં સ્થિર, વિદ્વાન, બુદ્ધિશાળી અને ધર્મમાં પ્રયત્નશીલ છે, એવા રામ પાસેથી મારે જેવો કોઈ રાજ્ય કેમ લઈ શકે?
કથમ્ દશરથાજ્ જાતઃ ભવેદ્ રાજ્ય અપહારકઃ । રાજ્યમ્ ચ અહમ્ ચ રામસ્ય ધર્મમ્ વક્તુમ્ ઇહ અર્હસિ ॥૨-૮૨-
દશરથના પુત્રે રાજ્ય કબજે કરવું કેમ બને? રાજ્ય પણ રામનું છે અને હું પણ રામનો છું. તમે અહીં ધર્મ શું છે એ સ્પષ્ટ કહો.
જ્યેષ્ઠઃ શ્રેષ્ઠઃ ચ ધર્મ આત્મા દિલીપ નહુષ ઉપમઃ । લબ્ધુમ્ અર્હતિ કાકુત્સ્થો રાજ્યમ્ દશરથો યથા ॥૨-૮૨-
રામ મોટા, શ્રેષ્ઠ અને ધર્મમય છે. તેઓ દિલીપ અને નહુષ જેવા મહાન છે. જેમ દશરથને રાજ્ય મળ્યું, તેમ રામને પણ રાજ્ય મળવું જ જોઈએ.
અનાર્ય જુષ્ટમ્ અસ્વર્ગ્યમ્ કુર્યામ્ પાપમ્ અહમ્ યદિ । ઇક્ષ્વાકૂણામ્ અહમ્ લોકે ભવેયમ્ કુલ પામ્સનઃ ॥૨-૮૨-
જો હું આવું પાપ કામ કરું, જે અનારીયોને યોગ્ય નથી અને સ્વર્ગ પણ નથી આપતું, તો હું ઇક્ષ્વાકુ વંશમાં કલંકરૂપ બની જઉં.
યદ્દ્ હિ માત્રા કૃતમ્ પાપમ્ ન અહમ્ તત્ અભિરોચયે । ઇહસ્થો વન દુર્ગસ્થમ્ નમસ્યામિ કૃત અન્જલિઃ ॥૨-૮૨-
મારી માતાએ જે પાપ કર્યું છે, એ મને મનગમતું નથી. હું અહીં ઉભો રહી, હાથ જોડીને—even જો રામ જંગલમાં દૂર રહેતા હોય તો પણ—તેમને વંદન કરું છું.
રામમ્ એવ અનુગચ્ચામિ સ રાજા દ્વિપદામ્ વરઃ । ત્રયાણામ્ અપિ લોકાનામ્ રાઘવો રાજ્યમ્ અર્હતિ ॥૨-૮૨-
હું તો ફક્ત રામનું અનુસરણ કરીશ, જે મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ અને રાજા છે. રાઘવ તો ત્રણેય લોકના રાજ્ય લાયક છે.
તત્ વાક્યમ્ ધર્મ સમ્યુક્તમ્ શ્રુત્વા સર્વે સભાસદઃ । હર્ષાન્ મુમુચુર્ અશ્રૂણિ રામે નિહિત ચેતસઃ ॥૨-૮૨-
ધર્મથી ભરપૂર આવા વચનો સાંભળી સભાના બધા સભ્યોએ આનંદના આંસુ વહાવ્યા અને તેમનું મન રામમાં સ્થિર થયું.
યદિ તુ આર્યમ્ ન શક્ષ્યામિ વિનિવર્તયિતુમ્ વનાત્ । વને તત્ર એવ વત્સ્યામિ યથા આર્યો લક્ષ્મણઃ તથા ॥૨-૮૨-
જો હું મારા આર્ય ભાઈને જંગલમાંથી પાછા લાવી ન શકું, તો હું પણ લક્ષ્મણની જેમ એ જંગલમાં રહીશ.
સર્વ ઉપાયમ્ તુ વર્તિષ્યે વિનિવર્તયિતુમ્ બલાત્ । સમક્ષમ્ આર્ય મિશ્રાણામ્ સાધૂનામ્ ગુણ વર્તિનામ્ ॥૨-૮૨-
હું બધાં ઉપાય અજમાવીશ કે જેમ કરીને તેમને જબરદસ્તી પાછા લાવી શકું, એ પણ વડીલો, સજ્જનો અને સારા લોકોની હાજરીમાં.
વિષ્ટિકર્માન્તિકાઃ સર્વે માર્ગશોધનરક્ષકાઃ । પ્રસ્થાપિતા મયા પૂર્વમ્ યાત્રાપિ મમ રોચતે ॥૨-૮૨-
બધા બાંધકામકર્તા, માર્ગ સાફ કરનારા અને રક્ષા કરનારાઓને મેં પહેલેથી જ મોકલી દીધા છે. મને આ યાત્રા પણ ખૂબ ગમે છે.
એવમ્ ઉક્ત્વા તુ ધર્મ આત્મા ભરતઃ ભ્રાતૃ વત્સલઃ । સમીપસ્થમ્ ઉવાચ ઇદમ્ સુમન્ત્રમ્ મન્ત્ર કોવિદમ્ ॥૨-૮૨-
આવી રીતે ધર્મમય અને ભાઈપ્રેમી ભરતે, નજીક ઊભેલા સુમંત્રને, જે મંત્રવિદ્ હતો, આ શબ્દો કહ્યા:
તૂર્ણમ્ ઉત્થાય ગચ્ચ ત્વમ્ સુમન્ત્ર મમ શાસનાત્ । યાત્રામ્ આજ્ઞાપય ક્ષિપ્રમ્ બલમ્ ચૈવ સમાનય ॥૨-૮૨-
તુ તુરંત ઊઠી જા, સુમંત્ર, મારા આદેશથી. તરત જ યાત્રાની તૈયારી કરાવ અને આખું સેનાદળ ભેગું કર.
એવમ્ ઉક્તઃ સુમન્ત્રઃ તુ ભરતેન મહાત્મના । હૃષ્ટઃ સો અદિશત્ સર્વમ્ યથા સમ્દિષ્ટમ્ ઇષ્ટવત્ ॥૨-૮૨-
મહાન આત્માવાળા ભરતના આ શબ્દો સાંભળીને સુમંત્ર ખૂબ આનંદિત થયો અને જે રીતે કહેવામાં આવ્યું હતું એ પ્રમાણે બધાને આજ્ઞા આપી.
તાઃ પ્રહૃષ્ટાઃ પ્રકૃતયો બલ અધ્યક્ષા બલસ્ય ચ । શ્રુત્વા યાત્રામ્ સમાજ્ઞપ્તામ્ રાઘવસ્ય નિવર્તને ॥૨-૮૨-
રાઘવને પરત લાવવાની યાત્રાની આજ્ઞા મળતાં જ પ્રજાજનો, સેનાપતિઓ અને સૈનિકો ખુશીથી ઝૂમી ઉઠ્યા.
તતઃ યોધ અન્ગનાઃ સર્વા ભર્તૃઋન્ સર્વાન્ ગૃહે ગૃહે । યાત્રા ગમનમ્ આજ્ઞાય ત્વરયન્તિ સ્મ હર્ષિતાઃ ॥૨-૮૨-
પછી દરેક ઘરમાં યોદ્ધાઓની પત્નીઓ આનંદથી પોતાના પતિઓને યાત્રાની તૈયારી માટે ઉત્સાહિત કરવા લાગી.
તે હયૈઃ ગો રથૈઃ શીઘ્રૈઃ સ્યન્દનૈઃ ચ મનો જવૈઃ । સહ યોધૈઃ બલ અધ્યક્ષા બલમ્ સર્વમ્ અચોદયન્ ॥૨-૮૨-
ઝડપી ઘોડા, બળદગાડાં અને ઝડપી રથો સાથે સેનાપતિઓ અને યોદ્ધાઓએ આખી સેના તૈયાર કરી.
સજ્જમ્ તુ તત્ બલમ્ દૃષ્ટ્વા ભરતઃ ગુરુ સમ્નિધૌ । રથમ્ મે ત્વરયસ્વ ઇતિ સુમન્ત્રમ્ પાર્શ્વતઃ અબ્રવીત્ ॥૨-૮૨-
ગુરુજનોની હાજરીમાં આખી સેના તૈયાર જોઈને ભરતે પોતાના બાજુમાં ઉભેલા સુમંત્રને કહ્યું: 'મારો રથ ઝડપથી લાવ.'