તથા પૃષ્ટા યથા તત્ત્વમ્ આખ્યાતુમ્ ઉપચક્રમે । માતા અસ્ય યુગપદ્ વાક્યમ્ વિપ્રિયમ્ પ્રિય શન્કયા ॥૨-૭૨-
એ રીતે પુછાતા, માતાએ સાચું જ કહવાનું શરૂ કર્યું, ભલે એ વાતો દુઃખદ હતી, પણ દીકરાને ગમશે કે નહીં એ ભય પણ હતો.
સ હિ રાજ સુતઃ પુત્ર ચીર વાસા મહા વનમ્ । દણ્ડકાન્ સહ વૈદેહ્યા લક્ષ્મણ અનુચરઃ ગતઃ ॥૨-૭૨-
મારો દીકરો, રાજકુમાર, વનવાસી વસ્ત્ર પહેરી, વૈદેહી અને લક્ષ્મણ સાથે દંડકવનમાં ગયો છે.
તત્ શ્રુત્વા ભરતઃ ત્રસ્તઃ ભ્રાતુઃ ચારિત્ર શન્કયા । સ્વસ્ય વમ્શસ્ય માહાત્મ્યાત્ પ્રષ્ટુમ્ સમુપચક્રમે ॥૨-૭૨-
આ સાંભળીને, ભરતને ભાઈના વર્તન વિશે શંકા જાગી અને પોતાનાં કુળની મહાનતાને યાદ કરીને વધુ પૂછવા લાગ્યો.
કચ્ચિન્ ન બ્રાહ્મણ વધમ્ હૃતમ્ રામેણ કસ્યચિત્ । કચ્ચિન્ ન આઢ્યો દરિદ્રઃ વા તેન અપાપો વિહિમ્સિતઃ ॥૨-૭૨-
રામે ક્યાંક કોઈ બ્રાહ્મણને મારી નાખ્યો તો નથી ને? ક્યાંક કોઈનું ધન બળજબરીથી લીધું તો નથી ને? ક્યાંક કોઈ નિર્દોષ ધનવાન કે ગરીબને દુઃખ તો નથી આપ્યું ને?
કચ્ચિન્ ન પર દારાન્ વા રાજ પુત્રઃ અભિમન્યતે । કસ્માત્ સ દણ્ડક અરણ્યે ભ્રૂણહા ઇવ વિવાસિતઃ ॥૨-૭૨-
રાજકુમારે ક્યાંક બીજાની પત્ની પર લાલચ તો નથી રાખી ને? પછી એ દંડકવનમાં, જેમ કોઈ ભયાનક પાપ કરનારને કાઢી મુકાય, એમ કેમ મોકલાયો?
અથ અસ્ય ચપલા માતા તત્ સ્વ કર્મ યથા તથમ્ । તેન એવ સ્ત્રી સ્વભાવેન વ્યાહર્તુમ્ ઉપચક્રમે ॥૨-૭૨-
પછી તેની ચંચળ માતાએ, પોતાનાં કર્મ પ્રમાણે અને સ્ત્રીસ્વભાવથી, જે થયું એ જ રીતે બોલવાનું શરૂ કર્યું.
એવમુક્તા તુ કૈકેયી ભરતેન મહાત્મના । ઉવાચ વચનમ્ હૃષ્ટા મૂઢા પણ્ડિતમાનિની ॥૨-૭૨-
મહાન આત્માવાળા ભરતે એમ પુછતાં, કૈકેયી ખુશ થઈને પણ મોહમાં પડી, પોતે જ્ઞાનવાન છે એમ માનીને બોલી.
ન બ્રાહ્મણ ધનમ્ કિમ્ચિદ્દ્ હૃતમ્ રામેણ કસ્યચિત્ । કશ્ચિન્ ન આઢ્યો દરિદ્રઃ વા તેન અપાપો વિહિમ્સિતઃ ॥૨-૭૨-
રામે ક્યાંય કોઈ બ્રાહ્મણનું ધન લીધું નથી, અને કોઈ નિર્દોષ ધનવાન કે ગરીબને દુઃખ પણ આપ્યું નથી.
ન રામઃ પર દારામઃ ચ ચક્ષુર્ભ્યામ્ અપિ પશ્યતિ । મયા તુ પુત્ર શ્રુત્વા એવ રામસ્ય એવ અભિષેચનમ્ ॥૨-૭૨-
રામે તો બીજાની પત્ની તરફ નજર પણ ઉઠાવી નથી. પણ, દીકરા, જ્યારે મેં રામના રાજ્યાભિષેકની વાત સાંભળી,
યાચિતઃ તે પિતા રાજ્યમ્ રામસ્ય ચ વિવાસનમ્ । સ સ્વ વૃત્તિમ્ સમાસ્થાય પિતા તે તત્ તથા અકરોત્ ॥૨-૭૨-
ત્યારે મેં તારા પપાને તારા માટે રાજ્ય અને રામના વનવાસની વિનંતી કરી. તારા પપાએ પોતાનું વચન પાળીને એ જ કર્યું.
રામઃ ચ સહ સૌમિત્રિઃ પ્રેષિતઃ સહ સીતયા । તમ્ અપશ્યન્ પ્રિયમ્ પુત્રમ્ મહી પાલો મહા યશાઃ ॥૨-૭૨-
રામ, લક્ષ્મણ અને સીતા સાથે વનવાસે મોકલાયો; અને મહાન યશસ્વી રાજાએ, પ્રિય પુત્રને ન જોઈ શકતાં,
પુત્ર શોક પરિદ્યૂનઃ પન્ચત્વમ્ ઉપપેદિવાન્ । ત્વયા તુ ઇદાનીમ્ ધર્મજ્ઞ રાજત્વમ્ અવલમ્બ્યતામ્ ॥૨-૭૨-
પુત્રશોકથી દુઃખી થઈ, દેહ ત્યાગ કર્યો. હવે, ધર્મને જાણનારા, તું રાજ્ય સંભાળ.
ત્વત્ કૃતે હિ મયા સર્વમ્ ઇદમ્ એવમ્ વિધમ્ કૃતમ્ । મા શોકમ્ મા ચ સમ્તાપમ્ ધૈર્યમાશ્રય પુત્રક ॥૨-૭૨-
આ બધું મેં ફક્ત તારા માટે જ કર્યું છે. હવે દુઃખ કે પીડા ન લે, દીકરા, ધીરજ રાખ.
ત્વદધીના હિ નગરી રાજ્યમ્ ચૈતદનામયમ્ । તત્ પુત્ર શીઘ્રમ્ વિધિના વિધિજ્ઞૈઃ । વસિષ્ઠ મુખ્યૈઃ સહિતઃ દ્વિજ ઇન્દ્રૈઃ । સમ્કાલ્ય રાજાનમ્ અદીન સત્ત્વમ્ । આત્માનમ્ ઉર્વ્યામ્ અભિષેચયસ્વ ॥૨-૭૨-
હવે શહેર અને રાજ્ય બધું તારા હાથમાં છે અને નિરાપદ છે. તેથી, દીકરા, ઝડપથી યોગ્ય વિધિ પ્રમાણે, વશિષ્ઠજી અને અન્ય મહાન બ્રાહ્મણો સાથે, રાજસિંહાસન પર બેસી, પોતે રાજાભિષેક કરાવ.
thumb|ત્રિસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે ત્રિસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ ॥૨-
શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો ત્રિસપ્તતિમો સર્ગ હવે સાંભળો.
શ્રુત્વા તુ પિતરમ્ વૃત્તમ્ ભ્રાતરુ ચ વિવાસિતૌ । ભરતઃ દુહ્ખ સમ્તપ્તૈદમ્ વચનમ્ અબ્રવીત્ ॥૨-૭૩-
પિતાની અવસાન અને ભાઈઓના વનવાસની વાત સાંભળી, દુઃખથી વ્યાકુળ ભરતે આ શબ્દો કહ્યા.
કિમ્ નુણ્કાર્યમ્ હતસ્ય ઇહ મમ રાજ્યેન શોચતઃ । વિહીનસ્ય અથ પિત્રા ચ ભ્રાત્રા પિતૃ સમેન ચ ॥૨-૭૩-
હવે મને રાજયથી શું લાભ? પિતાશ્રી અને પિતા સમાન ભાઈ વિના, હું અહીં દુઃખી છું.
દુહ્ખે મે દુહ્ખમ્ અકરોર્ વ્રણે ક્ષારમ્ ઇવ આદધાઃ । રાજાનમ્ પ્રેત ભાવસ્થમ્ કૃત્વા રામમ્ ચ તાપસમ્ ॥૨-૭૩-
તમે તો મારા દુઃખ પર વધુ દુઃખ ઉમેર્યું છે, જાણે ઘા પર મીઠું છાંટ્યું હોય. રાજાને સ્વર્ગે મોકલી દીધા અને રામને વનવાસી બનાવી દીધા.
કુલસ્ય ત્વમ્ અભાવાય કાલ રાત્રિર્ ઇવ આગતા । અન્ગારમ્ ઉપગૂહ્ય સ્મ પિતા મે ન અવબુદ્ધવાન્ ॥૨-૭૩-
તમે તો અમારા કુળના વિનાશ માટે કાળરાત્રિ બની આવી છો. પિતાશ્રીએ જાણે અગ્નિનું કણ હાથે પકડી લીધું, પણ એ તમે છો એ સમજ્યા જ નહીં.
મૃત્યુમાપાદિતો રાજા ત્વયા મે પાપદર્શિનિ । સુખમ્ પરિહૃતમ્ મોહાત્કુલેઽસ્મિન્ કુલપામ્સનિ ॥૨-૭૩-
હે પાપી! તમારી કારણે રાજાને મૃત્યુ આવી. તમારા મોહથી આ કુળમાંથી સુખ દૂર થઈ ગયું, અને તમે તો કુળનું કલંક બની ગઈ.
ત્વામ્ પ્રાપ્ય હિ પિતા મે.દ્ય સત્યસન્ધો મહાયશાઃ । તીવ્રદુઃખાભિસમ્તપ્તો વૃત્તો દશરથો નૃપઃ ॥૨-૭૩-
મારા પિતાશ્રી, સત્યનિષ્ઠ અને મહાન પ્રતિષ્ઠાવાળા, તમને મળ્યા પછી ભારે દુઃખે દઝળી ગયા અને દશરથ રાજા જીવતા રહ્યા નહીં.
વિનાશિતો મહારાજઃ પિતા મે ધર્મવત્સલઃ । કસ્માત્પ્રવ્રાજિતો રામઃ કસ્માદેવ વનમ્ ગતઃ ॥૨-૭૩-
મારા પિતા, ધર્મપ્રેમી મહારાજા, વિનાશ પામ્યા. રામને શા માટે વનમાં મોકલવામાં આવ્યા? એનું કારણ શું છે?
કૌસલ્યા ચ સુમિત્રા ચ પુત્ર શોક અભિપીડિતે । દુષ્કરમ્ યદિ જીવેતામ્ પ્રાપ્ય ત્વામ્ જનનીમ્ મમ ॥૨-૭૩-
પુત્રશોકથી પીડાયેલી કૌશલ્યા અને સુમિત્રા, તમને મળ્યા પછી, કેમ જીવતી રહી શકે?
નનુ તુ આર્યો અપિ ધર્મ આત્મા ત્વયિ વૃત્તિમ્ અનુત્તમામ્ । વર્તતે ગુરુ વૃત્તિજ્ઞો યથા માતરિ વર્તતે ॥૨-૭૩-
નિષ્ઠાવાન અને ધર્મમય રામ તો હંમેશા તમારી સાથે માતા તરીકે જ વર્તે છે, જેમ પુત્રને પોતાની માતા સાથે વર્તવું જોઈએ.
તથા જ્યેષ્ઠા હિ મે માતા કૌસલ્યા દીર્ઘ દર્શિની । ત્વયિ ધર્મમ્ સમાસ્થાય ભગિન્યામ્ ઇવ વર્તતે ॥૨-૭૩-
એ જ રીતે, મારી મોટી માતા કૌશલ્યા, દૂરની વિચારવાળી, તમારી સાથે ધર્મ પાળીને બહેન જેવી વર્તે છે.
તસ્યાઃ પુત્રમ્ કૃત આત્માનમ્ ચીર વલ્કલ વાસસમ્ । પ્રસ્થાપ્ય વન વાસાય કથમ્ પાપે ન શોચસિ ॥૨-૭૩-
પોતાના આત્મસંયમી અને વનવાસી વસ્ત્રધારી પુત્રને વનમાં મોકલ્યા પછી, હે પાપી, તમને શા માટે દુઃખ થતું નથી?
અપાપ દર્શિનમ્ શૂરમ્ કૃત આત્માનમ્ યશસ્વિનમ્ । પ્રવ્રાજ્ય ચીર વસનમ્ કિમ્ નુ પશ્યસિ કારણમ્ ॥૨-૭૩-
દોષરહિત, શૂરવીર, આત્મસંયમી અને પ્રતિષ્ઠિત એવા, વનવાસી વસ્ત્રધારીને દૂર મોકલ્યા પછી, તમે આ માટે શું કારણ માનો છો?
લુબ્ધાયા વિદિતઃ મન્યે ન તે અહમ્ રાઘવમ્ પ્રતિ । તથા હિ અનર્થો રાજ્ય અર્થમ્ ત્વયા નીતઃ મહાન્ અયમ્ ॥૨-૭૩-
હું તો જાણતો જ હતો કે રાઘવ માટે તમારો લોભ છુપાયો નથી. રાજ્ય માટે તમે આ મોટું દુઃખ લાવ્યું છે.
અહમ્ હિ પુરુષ વ્યાઘ્રાવ્ અપશ્યન્ રામ લક્ષ્મણૌ । કેન શક્તિ પ્રભાવેન રાજ્યમ્ રક્ષિતુમ્ ઉત્સહે ॥૨-૭૩-
રામ અને લક્ષ્મણ જેવા પુરુષશ્રેષ્ઠ વિના, હું કઈ શક્તિથી કે બળથી રાજ્યની રક્ષા કરી શકું?
તમ્ હિ નિત્યમ્ મહા રાજો બલવન્તમ્ મહા બલઃ । ઉઅપાશ્રિતઃ અભૂદ્ ધર્મ આત્મા મેરુર્ મેરુ વનમ્ યથા ॥૨-૭૩-
મહાન રાજા તો હંમેશા રામ પર આધાર રાખતા, જેમ મેરુ પર્વત પોતાના વનમાં આધાર રાખે છે.