રાજા સત્યમ્ ચ ધર્મશ્ચ રાજા કુલવતામ્ કુલમ્ । રાજા માતા પિતા ચૈવ રાજા હિતકરો નૃણામ્ ॥૨-૬૭-
રાજા એ સત્ય અને ધર્મ છે; રાજા એ કુળવંતોનું કુળ છે; રાજા એ માતા અને પિતા છે; રાજા એ લોકોનો કલ્યાણકર્તા છે.
યમો વૈશ્રવણઃ શક્રો વરુણશ્ચ મહાબલઃ । વિશેષ્યન્તે નરેન્દ્રેણ વૃત્તેન મહાતા તતઃ ॥૨-૬૭-
યમ, કુબેર, ઇન્દ્ર અને મહાબળવાન વરુણ—even એ મહાન વર્તન ધરાવતાં રાજાથી ઓછા પડે છે.
અહો તમૈવ ઇદમ્ સ્યાન્ ન પ્રજ્ઞાયેત કિમ્ચન । રાજા ચેન્ ન ભવેન્ લોકે વિભજન્ સાધ્વ્ અસાધુની ॥૨-૬૭-
જો રાજા ન હોય તો આ જગત અંધકારમય બની જાય, અને સારું-ખરાબ કશું ઓળખી શકાતું નથી.
જીવતિ અપિ મહા રાજે તવ એવ વચનમ્ વયમ્ । ન અતિક્રમામહે સર્વે વેલામ્ પ્રાપ્ય ઇવ સાગરઃ ॥૨-૬૭-
મહાન રાજા જીવતા હોય ત્યાં સુધી, અમે બધા ફક્ત તમારો આદેશ પાળીએ છીએ, જેમ દરિયો પોતાની મર્યાદામાં રહે છે.
સ નઃ સમીક્ષ્ય દ્વિજ વર્ય વૃત્તમ્ । નૃપમ્ વિના રાજ્યમ્ અરણ્ય ભૂતમ્ । કુમારમ્ ઇક્ષ્વાકુ સુતમ્ વદાન્યમ્ । ત્વમ્ એવ રાજાનમ્ ઇહ અભિષિન્ચય ॥૨-૬૭-
અત્યારે, દ્વિજશ્રેષ્ઠ, અમારી આ ચાલ જોઈને, રાજા વિના રાજ્ય જંગલ જેવું થઈ ગયું છે; ઇક્ષ્વાકુ વંશના દયાળુ કુમારને તમે અહીં રાજા તરીકે અભિષેક કરો.
thumb|અષ્ટષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે અષ્ટષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ ॥૨-
શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો અઢીસઠમો સર્ગ હવે સાંભળો.
તેષામ્ તત્ વચનમ્ શ્રુત્વા વસિષ્ઠઃ પ્રત્યુવાચ હ । મિત્ર અમાત્ય ગણાન્ સર્વાન્ બ્રાહ્મણામ્સ્ તાન્ ઇદમ્ વચઃ ॥૨-૬૮-
તેઓના એ વચન સાંભળીને વસિષ્ઠજીએ બધા મિત્રોને, મંત્રીઓ અને બ્રાહ્મણોને કહ્યું:
યદ્ અસૌ માતુલ કુલે પુરે રાજ ગૃહે સુખી । ભરતઃ વસતિ ભ્રાત્રા શત્રુઘ્નેન સમન્વિતઃ ॥૨-૬૮-
હવે ભરત પોતાના મામાના શહેરમાં, રાજમહેલમાં, ભાઈ શત્રુઘ્ન સાથે આનંદથી રહે છે.
તત્ શીઘ્રમ્ જવના દૂતા ગચ્ચન્તુ ત્વરિતૈઃ હયૈઃ । આનેતુમ્ ભ્રાતરૌ વીરૌ કિમ્ સમીક્ષામહે વયમ્ ॥૨-૬૮-
તેથી ઝડપથી દૂતોને ઝડપી ઘોડા લઈને મોકલો, બંને વીર ભાઈઓને લાવવા માટે. આપણે શા માટે વિલંબ કરીએ?
ગચ્ચન્તુ ઇતિ તતઃ સર્વે વસિષ્ઠમ્ વાક્યમ્ અબ્રુવન્ । તેષામ્ તત્ વચનમ્ શ્રુત્વા વસિષ્ઠો વાક્યમ્ અબ્રવીત્ ॥૨-૬૮-
પછી બધા જણોએ વસિષ્ઠજીને કહ્યું, 'હા, મોકલો.' તેમનું વચન સાંભળીને વસિષ્ઠજીએ ફરી બોલ્યા:
એહિ સિદ્ધ અર્થ વિજય જયન્ત અશોક નન્દન । શ્રૂયતામ્ ઇતિકર્તવ્યમ્ સર્વાન્ એવ બ્રવીમિ વઃ ॥૨-૬૮-
સિદ્ધાર્થ, વિજય, જયંત, અશોક અને નંદન, આવો, સાંભળો, હું બધાને શું કરવું તે કહું છું.
પુરમ્ રાજ ગૃહમ્ ગત્વા શીઘ્રમ્ શીઘ્ર જવૈઃ હયૈઃ । ત્યક્ત શોકૈઃ ઇદમ્ વાચ્યઃ શાસનાત્ ભરતઃ મમ ॥૨-૬૮-
શહેર અને રાજમહેલમાં ઝડપથી જાઓ, ઝડપી ઘોડા લઈને, દુઃખ છોડીને, અને મારા કહેવા મુજબ ભરતને આ કહો:
પુરોહિતઃ ત્વામ્ કુશલમ્ પ્રાહ સર્વે ચ મન્ત્રિણઃ । ત્વરમાણઃ ચ નિર્યાહિ કૃત્યમ્ આત્યયિકમ્ ત્વયા ॥૨-૬૮-
'પુરોહિત અને બધા મંત્રી તમારો સુખ પૂછે છે. તાત્કાલિક અને ઝડપથી નીકળી પડો; તુમારે માટે અગત્યનું કામ છે.'
મા ચ અસ્મૈ પ્રોષિતમ્ રામમ્ મા ચ અસ્મૈ પિતરમ્ મૃતમ્ । ભવન્તઃ શમ્સિષુર્ ગત્વા રાઘવાણામ્ ઇમમ્ ક્ષયમ્ ॥૨-૬૮-
પણ ભરતને એ ન કહો કે રામ વનમાં ગયા છે કે પિતા અવસાન પામ્યા છે; ફક્ત રાઘવકુળના આ સંદેશ વિશે જ કહો.
કૌશેયાનિ ચ વસ્ત્રાણિ ભૂષણાનિ વરાણિ ચ । ક્ષિપ્રમ્ આદાય રાજ્ઞઃ ચ ભરતસ્ય ચ ગચ્ચત ॥૨-૬૮-
રાજા અને ભરત માટે સુંદર રેશમી વસ્ત્રો અને ઉત્તમ આભૂષણો ઝડપથી લઈ જાઓ.
દત્તપથ્યશના દૂતાજગ્મુઃ સ્વમ્ સ્વમ્ નિવેશનમ્ । કેકયામ્સ્તે ગમિષ્યન્તો હયાનારુહ્ય સમ્મતાન્ ॥૨-૬૮-
માર્ગ માટે યોગ્ય ભોજન કરીને દૂતોએ પોતાના ઘરે જઈ તૈયારીઓ કરી, પસંદ કરેલા ઘોડા પર કૈકય દેશ જવા નીકળ્યા.
તતઃ પ્રાસ્થાનિકમ્ કૃત્વા કાર્યશેષમનન્તરમ્ । વસિષ્ઠેનાભ્યનુજ્ઞાતા દૂતાઃ સમ્ત્વરિતા યયુઃ ॥૨-૬૮-
પછી વિદાયવિધિ અને બાકી કામ પૂરા કરીને, વસિષ્ઠજીની આજ્ઞાથી દૂતોએ ઉત્સાહપૂર્વક પ્રસ્થાન કર્યું.
ન્યન્તેનાપરતાલસ્ય પ્રલમ્બસ્યોત્તરમ્ પ્રતિ । નિષેવમાણાસ્તે જગ્મુર્નદીમ્ મધ્યેન માલિનીમ્ ॥૨-૬૮-
લાંબા અપરતાલા નદીના પશ્ચિમ કાંઠે ઉત્તર તરફ જતા, તેઓએ મધ્યમાં માલિની નદી પાર કરી.
તે હસ્તિનાપુરે ગઙ્ગામ્ તીર્ત્વા પ્રત્યઙ્મુખા યયુઃ । પાઞલદેશમાસાદ્ય મધ્યેન કુરુજાઙ્ગલમ્ ॥૨-૬૮-
હસ્તિનાપુર પાસે ગંગા પાર કરીને, તેઓ પશ્ચિમ તરફ ગયા, પાંજલ દેશ પહોંચ્યા અને મધ્યમાં કુરુજાંગલ પ્રદેશમાંથી પસાર થયા.
સરામ્સિ ચ સુપૂર્ણાનિ નદીશ્ચ વિમલોદકાઃ । નિરીક્ષમાણાસ્તે જગ્મુર્દૂતાઃ કાર્યવશાદ્દ્રુતમ્ ॥૨-૬૮-
સંપૂર્ણ સરોવર અને શુદ્ધ પાણીવાળી નદીઓ જોઈને, દૂતોએ પોતાના કાર્ય માટે ઝડપથી યાત્રા કરી.
તે પ્રસન્નોદકામ્ દિવ્યામ્ નાનાવિહગસેવિતામ્ । ઉપાતિજગ્મુર્વેગેન શરદણ્ડામ્ જનાકુલામ્ ॥૨-૬૮-
એવી સ્પષ્ટ અને દિવ્ય, વિવિધ પક્ષીઓથી ભરેલી અને લોકોથી ગભરાયેલી શરદંડા નદી સુધી તેઓ ઝડપથી પહોંચી ગયા.
નિકૂલવૃક્ષમાસાદ્ય દિવ્યમ્ સત્યોપયાચનમ્ । અભિગમ્યાભિવાદ્યમ્ તમ્ કુલિઙ્ગામ્ પ્રાવિશન્ પુરીમ્ ॥૨-૬૮-
નિકૂળ વૃક્ષોના વન પાસે, જે ઇચ્છાપૂર્તિ સ્થાન છે, પહોંચી, તેમણે વંદન કર્યું અને પછી કુલિંગા શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો.
અભિકાલમ્ તતઃ પ્રાપ્યતે બોધિભવનાચ્ચ્યુતામ્ । પિતૃપૈતામહીમ્ પુણ્યામ્ તેરુરિક્ષુમતીમ્ નદીમ્ ॥૨-૬૮-
પછી યોગ્ય સમયે તેઓ પિતૃ-પિતામહોની પવિત્ર ઇક્ષુમતી નદી, જે બોધિભવનથી વહે છે, ત્યાં પહોંચ્યા.
અવેક્સ્યાઞ્જલિપાનામ્શ્ચ બ્રાહ્મણાન્ વેદપારગાન્ । યયુર્મધ્યેન બાહ્લીકાન્ સુદામાનમ્ ચ પર્વતમ્ ॥૨-૬૮-
અંજલિથી પાણી પીતા અને વેદમાં પારંગત બ્રાહ્મણોને જોઈ, તેઓ બાહ્લીક દેશ અને સુદામાન નામના પર્વતમાંથી પસાર થયા.
વિષ્ણોઃ પદમ્ પ્રેક્ષમાણા વિપાશામ્ ચાપિ શાલ્માલીમ્ । નદીર્વાપીસ્તટાકાનિ પલ્વલાનિ સરામ્સિ ચ ॥૨-૬૮-
વિષ્ણુનું પવિત્ર સ્થાન અને વિપાશા તથા શાલ્માલી નદીઓ જોઈ, તેઓએ અનેક નદીઓ, તળાવો, સરોવરો, કાદવાળાં ખાડાં અને જળાશયો નિહાળ્યા.
પસ્યન્તો વિવિધામ્શ્ચાપિ સિમહવ્યાગ્રમૃગદ્વિપાન્ । યયુઃ પથાતિમહતા શાસનમ્ ભર્તુરીપ્સવઃ ॥૨-૬૮-
વિવિધ સિંહો, વાઘો, હરણો અને હાથીઓને જોઈને, તેઓ પોતાના સ્વામીનો આદેશ પાળવાની ઉત્સુકતા સાથે વિશાળ માર્ગે આગળ વધ્યા.
તે શ્રાન્ત વાહના દૂતા વિકૃષ્ટેન સતા પથા । ગિરિ વ્રજમ્ પુર વરમ્ શીઘ્રમ્ આસેદુર્ અન્જસા ॥૨-૬૮-
લાંબા પ્રવાસથી તેમના વાહનો થાકી ગયા હતા, છતાં દૂતોએ વિલંબ કર્યા વિના ઝડપથી એ પર્વતીય શ્રેષ્ઠ નગરમાં પહોંચી ગયા.
ભર્તુઃ પ્રિય અર્થમ્ કુલ રક્ષણ અર્થમ્ । ભર્તુઃ ચ વમ્શસ્ય પરિગ્રહ અર્થમ્ । અહેડમાનાઃ ત્વરયા સ્મ દૂતા । રાત્ર્યામ્ તુ તે તત્ પુરમ્ એવ યાતાઃ ॥૨-૬૮-
પોતાના સ્વામીના આનંદ માટે, કુટુંબની રક્ષા માટે અને વંશની જાળવણી માટે, દૂતોએ કોઈ અવરોધ વિના ઉતાવળથી રાત્રે જ એ નગરમાં પ્રવેશ કર્યો.
thumb|એકોનસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે એકોનસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ ॥૨-
હવે શ્રેષ્ઠ વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યા કાંડનો ઉગણસિત્તેરમો સર્ગ સાંભળો.
યામ્ એવ રાત્રિમ્ તે દૂતાઃ પ્રવિશન્તિ સ્મ તામ્ પુરીમ્ । ભરતેન અપિ તામ્ રાત્રિમ્ સ્વપ્નો દૃષ્ટઃ અયમ્ અપ્રિયઃ ॥૨-૬૯-
જે રાત્રે દૂતોએ એ નગરમાં પ્રવેશ કર્યો, એ જ રાત્રે ભરતને પણ આ અપ્રિય સ્વપ્ન આવ્યો.