ન અરાજકે જનપદે મહાયજ્ઞેષુ યજ્વનઃ । બ્રાહ્મણા વસુસમ્પન્ના વિસૃજન્ત્યાપ્તદક્ષિણાઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં મહાયજ્ઞોમાં ધનવાન બ્રાહ્મણો યોગ્ય દક્ષિણાથી દાન આપતા નથી.
ન અરાજકે જન પદે પ્રભૂત નટ નર્તકાઃ । ઉત્સવાઃ ચ સમાજાઃ ચ વર્ધન્તે રાષ્ટ્ર વર્ધનાઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં અનેક કલાકાર-નૃત્યકારો દેખાતા નથી, અને neither ઉત્સવો કે મેળા, જે રાજ્યને સમૃદ્ધ કરે, વધે છે.
ન અરજકે જન પદે સિદ્ધ અર્થા વ્યવહારિણઃ । કથાભિર્ અનુરજ્યન્તે કથા શીલાઃ કથા પ્રિયૈઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં વેપારીઓ પોતાના કામમાં સફળ થતા નથી અને વાર્તાલાપ પ્રેમીઓ મનગમતી વાતોમાં આનંદ પામતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે ઉદ્યાનાનિ સમાગતાઃ । સાયાહ્ને ક્રીડિતુમ્ યાન્તિ કુમાર્યો હેમભૂષિતાઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં સજ્જડ કન્યાઓ સાંજના સમયે બગીચામાં રમવા જમાવટ કરતી નથી.
ન અરાજકે જન પદે વાહનૈઃ શીઘ્ર ગામિભિઃ । નરા નિર્યાન્તિ અરણ્યાનિ નારીભિઃ સહ કામિનઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં પુરુષો ઝડપી વાહનોમાં પોતાની પ્રિય સ્ત્રીઓ સાથે જંગલમાં ફરવા જતા નથી.
ન અરાકજે જન પદે ધનવન્તઃ સુરક્ષિતાઃ । શેરતે વિવૃત દ્વારાઃ કૃષિ ગો રક્ષ જીવિનઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં ધનવાન અને ખેતી-પશુપાલનથી જીવિકા ચલાવનારા લોકો સુરક્ષિત રીતે દરવાજા ખુલ્લા રાખી સુતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે બદ્દઘણ્ટા વિષાણીનઃ । આટન્તિ રાજમાર્ગેષુ કુઞ્જરાઃ ષષ્ટિહાયનાઃ ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં ઘંટા અને શૃંગોથી સજ્જ હાથીઓ સાઠ વર્ષના થયા પછી રાજમાર્ગે ફરતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે શરાન્ સમ્તતમસ્યતામ્ । શ્રૂયતે તલનિર્ઘોષ ઇષ્વસ્ત્રાણામુપાસને ॥૨-૬૭-
જ્યાં રાજા નથી, ત્યાં ધનુષ્યની તાણ અને બાણ છોડવાના અવાજો યથાવત્ સાંભળાતા નથી, ન તો શસ્ત્રવિદ્યાના મેદાનમાં એ ધ્વનિ ગૂંજતી નથી.
ન અરાજકે જન પદે વણિજો દૂર ગામિનઃ । ગચ્ચન્તિ ક્ષેમમ્ અધ્વાનમ્ બહુ પુણ્ય સમાચિતાઃ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, દુર જતાં વેપારીઓ—even જો એમણે ઘણું પુણ્ય કમાયું હોય—માર્ગ પર સુરક્ષિત રીતે જઈ શકતા નથી.
ન અરાજકે જન પદે ચરતિ એક ચરઃ વશી । ભાવયન્ન્ આત્મના આત્માનમ્ યત્ર સાયમ્ ગૃહો મુનિઃ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, એકલો સંયમી મનુષ્ય પણ નિર્ભયતાથી ફરતો નથી, પોતાનું ધ્યાન કરતો નથી, અને ઋષિ પણ સાંજે ઘરે પાછા ફરતો નથી.
ન અરાજકે જન પદે યોગ ક્ષેમમ્ પ્રવર્તતે । ન ચ અપિ અરાજકે સેના શત્રૂન્ વિષહતે યુધિ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં સુખ-સુરક્ષા રહેતી નથી, અને સેના પણ યુદ્ધમાં દુશ્મન સામે ટકી શકતી નથી.
ન અરાજકે જનપદે હૃષ્ટૈઃ પરમવાજિભિઃ । નરાઃ સમ્યાન્તિ સહસા રથૈશ્ચ પરિમણ્ડિતાઃ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, સુંદર ઘોડા અને રથોથી શોભિત પુરુષો ઝડપથી એકઠા થતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે નરાઃ શાસ્ત્રવિશારદાઃ । સમ્પદન્તોઽવતિષ્ઠન્તે વનેષૂપવનેષુ ચ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, શાસ્ત્રમાં નિપુણ મનુષ્યો વન કે બગીચામાં સુખી રહી શકતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે માલ્યમોદકદક્ષિણાઃ । દેવતાભ્યર્ચનાર્થય કલ્પ્યન્તે નિયતૈર્જનૈઃ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, નિયમિત લોકો દેવતાઓની પૂજા માટે માળા, મીઠાઈ અને દક્ષિણા તૈયાર કરતા નથી.
ન અરાજકે જનપદે ચન્દનાગુરુરૂષિતાઃ । રાજપુત્રા વિરાજન્તે વસન્ત ઇવ શાખિનઃ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, ચંદન, અગર અને સુગંધોથી શોભિત રાજકુમારો વસંતના વૃક્ષો જેવી તેજસ્વિતા ધરાવતા નથી.
યથા હિ અનુદકા નદ્યો યથા વા અપિ અતૃણમ્ વનમ્ । અગોપાલા યથા ગાવઃ તથા રાષ્ટ્રમ્ અરાજકમ્ ॥૨-૬૭-
જેમ પાણી વિના નદીઓ, ઘાસ વિના વન અને ગવાળિયા વિના ગાયો નિરર્થક છે, તેમ રાજા વિના રાજ્ય પણ નિરર્થક છે.
ધ્વજો રથસ્ય પ્રજ્ઞાનમ્ ધૂમો જ્ઞાનમ્ વિભાવસોઃ । તેષામ્ યો નો ધ્વજો રાજ સ દેવત્વમિતો ગતઃ ॥૨-૬૭-
જેમ રથનો ધ્વજ એ ઓળખ છે, અને ધૂમો અગ્નિની ઓળખ છે, તેમ રાજા આપણો ધ્વજ છે, જે અહીંથી દેવત્વ પામ્યા છે.
ન અરાજકે જન પદે સ્વકમ્ ભવતિ કસ્યચિત્ । મત્સ્યાઇવ નરા નિત્યમ્ ભક્ષયન્તિ પરસ્પરમ્ ॥૨-૬૭-
રાજા વિના દેશમાં, કોઈની પાસે કંઈ પોતાનું રહેતું નથી; માછલીઓની જેમ, લોકો એકબીજાને હમેશા ભક્ષે છે.
યેહિ સમ્ભિન્ન મર્યાદા નાસ્તિકાઃ ચિન્ન સમ્શયાઃ । તે અપિ ભાવાય કલ્પન્તે રાજ દણ્ડ નિપીડિતાઃ ॥૨-૬૭-
જેઓ સીમા તોડી નાખે છે, નાસ્તિક છે, અને શંકાથી ભરેલા છે—even તેઓ રાજાની દંડથી કાબૂમાં આવે છે.
યથા દૃષ્ટિઃ શરીરસ્ય નિત્યમેવપ્રવર્તતે । તથા નરેન્દ્રો રાષ્ટ્રસ્ય પ્રભવઃ સત્યધર્મયોઃ ॥૨-૬૭-
જેમ શરીરમાં દૃષ્ટિ હંમેશા કાર્ય કરે છે, તેમ રાજા રાજ્યમાં સત્ય અને ધર્મનો આધાર છે.
રાજા સત્યમ્ ચ ધર્મશ્ચ રાજા કુલવતામ્ કુલમ્ । રાજા માતા પિતા ચૈવ રાજા હિતકરો નૃણામ્ ॥૨-૬૭-
રાજા એ સત્ય અને ધર્મ છે; રાજા એ કુળવંતોનું કુળ છે; રાજા એ માતા અને પિતા છે; રાજા એ લોકોનો કલ્યાણકર્તા છે.
યમો વૈશ્રવણઃ શક્રો વરુણશ્ચ મહાબલઃ । વિશેષ્યન્તે નરેન્દ્રેણ વૃત્તેન મહાતા તતઃ ॥૨-૬૭-
યમ, કુબેર, ઇન્દ્ર અને મહાબળવાન વરુણ—even એ મહાન વર્તન ધરાવતાં રાજાથી ઓછા પડે છે.
અહો તમૈવ ઇદમ્ સ્યાન્ ન પ્રજ્ઞાયેત કિમ્ચન । રાજા ચેન્ ન ભવેન્ લોકે વિભજન્ સાધ્વ્ અસાધુની ॥૨-૬૭-
જો રાજા ન હોય તો આ જગત અંધકારમય બની જાય, અને સારું-ખરાબ કશું ઓળખી શકાતું નથી.
જીવતિ અપિ મહા રાજે તવ એવ વચનમ્ વયમ્ । ન અતિક્રમામહે સર્વે વેલામ્ પ્રાપ્ય ઇવ સાગરઃ ॥૨-૬૭-
મહાન રાજા જીવતા હોય ત્યાં સુધી, અમે બધા ફક્ત તમારો આદેશ પાળીએ છીએ, જેમ દરિયો પોતાની મર્યાદામાં રહે છે.
સ નઃ સમીક્ષ્ય દ્વિજ વર્ય વૃત્તમ્ । નૃપમ્ વિના રાજ્યમ્ અરણ્ય ભૂતમ્ । કુમારમ્ ઇક્ષ્વાકુ સુતમ્ વદાન્યમ્ । ત્વમ્ એવ રાજાનમ્ ઇહ અભિષિન્ચય ॥૨-૬૭-
અત્યારે, દ્વિજશ્રેષ્ઠ, અમારી આ ચાલ જોઈને, રાજા વિના રાજ્ય જંગલ જેવું થઈ ગયું છે; ઇક્ષ્વાકુ વંશના દયાળુ કુમારને તમે અહીં રાજા તરીકે અભિષેક કરો.
thumb|અષ્ટષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે અષ્ટષષ્ઠિતમઃ સર્ગઃ ॥૨-
શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો અઢીસઠમો સર્ગ હવે સાંભળો.
તેષામ્ તત્ વચનમ્ શ્રુત્વા વસિષ્ઠઃ પ્રત્યુવાચ હ । મિત્ર અમાત્ય ગણાન્ સર્વાન્ બ્રાહ્મણામ્સ્ તાન્ ઇદમ્ વચઃ ॥૨-૬૮-
તેઓના એ વચન સાંભળીને વસિષ્ઠજીએ બધા મિત્રોને, મંત્રીઓ અને બ્રાહ્મણોને કહ્યું:
યદ્ અસૌ માતુલ કુલે પુરે રાજ ગૃહે સુખી । ભરતઃ વસતિ ભ્રાત્રા શત્રુઘ્નેન સમન્વિતઃ ॥૨-૬૮-
હવે ભરત પોતાના મામાના શહેરમાં, રાજમહેલમાં, ભાઈ શત્રુઘ્ન સાથે આનંદથી રહે છે.
તત્ શીઘ્રમ્ જવના દૂતા ગચ્ચન્તુ ત્વરિતૈઃ હયૈઃ । આનેતુમ્ ભ્રાતરૌ વીરૌ કિમ્ સમીક્ષામહે વયમ્ ॥૨-૬૮-
તેથી ઝડપથી દૂતોને ઝડપી ઘોડા લઈને મોકલો, બંને વીર ભાઈઓને લાવવા માટે. આપણે શા માટે વિલંબ કરીએ?
ગચ્ચન્તુ ઇતિ તતઃ સર્વે વસિષ્ઠમ્ વાક્યમ્ અબ્રુવન્ । તેષામ્ તત્ વચનમ્ શ્રુત્વા વસિષ્ઠો વાક્યમ્ અબ્રવીત્ ॥૨-૬૮-
પછી બધા જણોએ વસિષ્ઠજીને કહ્યું, 'હા, મોકલો.' તેમનું વચન સાંભળીને વસિષ્ઠજીએ ફરી બોલ્યા: