તતઃ તુ આશ્રમમ્ આસાદ્ય મુનેર્ દર્શન કાન્ક્ષિણૌ । સીતયા અનુગતૌ વીરૌ દૂરાત્ એવ અવતસ્થતુઃ ॥૨-૫૪-
પછી, ઋષિના આશ્રમ સુધી પહોંચીને, સીતા સાથે એ બંને વીરોએ ઋષિના દર્શન કરવાની ઇચ્છા રાખી, અને થોડા અંતરે ઊભા રહ્યા.
સ પ્રવિશ્ય મહાત્માનમૃષિમ્ શિષ્યગણૈર્વઋતમ્ । સમ્શિતવ્રતમેકાગ્રમ્ તપસા લબ્ધચક્ષુષમ્ ॥૨-૫૪-
અંદર જઈને, તેમણે મહાન આત્માવાળા ઋષિને તેમના શિષ્યોથી ઘેરાયેલા, કઠોર વ્રત પાળતા, એકાગ્ર અને તપથી પ્રાપ્ત દ્રષ્ટિવાળા જોયા.
હુત અગ્નિ હોત્રમ્ દૃષ્ટ્વા એવ મહા ભાગમ્ કૃત અન્જલિઃ । રામઃ સૌમિત્રિણા સાર્ધમ્ સીતયા ચ અભ્યવાદયત્ ॥૨-૫૪-
ઋષિના યજ્ઞાગ્નિ અને હવન જોઈને, રામે લક્ષ્મણ અને સીતા સાથે હાથ જોડીને ઋષિને વિનમ્ર વંદન કર્યું.
ન્યવેદયત ચ આત્માનમ્ તસ્મૈ લક્ષ્મણ પૂર્વજઃ । પુત્રૌ દશરથસ્ય આવામ્ ભગવન્ રામ લક્ષ્મણૌ ॥૨-૫૪-
પછી, લક્ષ્મણના મોટા ભાઈ રામે ઋષિને પોતાનું પરિચય આપ્યો: 'ભગવાન, અમે દશરથના પુત્ર રામ અને લક્ષ્મણ છીએ.'
ભાર્યા મમ ઇયમ્ વૈદેહી કલ્યાણી જનક આત્મજા । મામ્ ચ અનુયાતા વિજનમ્ તપો વનમ્ અનિન્દિતા ॥૨-૫૪-
આ છે મારી પત્ની વૈદેહી, જનકની પુત્રી અને સદાય શુભકર્મી. નિર્દોષ વૈદેહી મને આ એકાંત તપોવનમાં સાથે રહી છે.
પિત્રા પ્રવ્રાજ્યમાનમ્ મામ્ સૌમિત્રિર્ અનુજઃ પ્રિયઃ । અયમ્ અન્વગમદ્ ભ્રાતા વનમ્ એવ દૃઢ વ્રતઃ ॥૨-૫૪-
પિતાએ મને વનમાં જવા કહ્યું ત્યારે મારો પ્રિય નાના ભાઈ સૌમિત્ર પણ મારી સાથે આવ્યો છે. આ મારો ભાઈ, જે પોતાના સંકલ્પમાં અડગ છે, એ પણ વનમાં મારી સાથે છે.
પિત્રા નિયુક્તા ભગવન્ પ્રવેષ્યામઃ તપો વનમ્ । ધર્મમ્ એવ આચરિષ્યામઃ તત્ર મૂલ ફલ અશનાઃ ॥૨-૫૪-
હે મહાત્મા, પિતાજીના આદેશથી અમે તપોવનમાં પ્રવેશીશું. ત્યાં અમે માત્ર ધર્મનું પાલન કરીશું અને મૂળ-ફળ ખાઈને જીવન પસાર કરીશું.
તસ્ય તત્ વચનમ્ શ્રુત્વા રાજ પુત્રસ્ય ધીમતઃ । ઉપાનયત ધર્મ આત્મા ગામ્ અર્ઘ્યમ્ ઉદકમ્ તતઃ ॥૨-૫૪-
ધીરજવંત રાજકુમારના એ વચન સાંભળી ધર્મનિષ્ઠ મહાત્માએ તેમના માટે ગાય, પુજન સામગ્રી અને પાણી લાવ્યાં.
નાનાવિધાનન્નરસાન્ વન્યમૂલફલાશ્રયાન્ । તેભ્યો દદૌ તપ્તતપા વાસમ્ ચૈવાભ્યકલ્પયત્ ॥૨-૫૪-
કઠિન તપસ્યા કરનાર મહાત્માએ તેમને અનેક પ્રકારના વન્ય ખોરાક, મૂળ અને ફળ આપ્યાં અને રહેવા માટે સ્થાન પણ તૈયાર કર્યું.
મૃગ પક્ષિભિર્ આસીનો મુનિભિઃ ચ સમન્તતઃ । રામમ્ આગતમ્ અભ્યર્ચ્ય સ્વાગતેન આહ તમ્ મુનિઃ ॥૨-૫૪-
ચારે બાજુથી હરણ, પક્ષીઓ અને ઋષિઓથી ઘેરાયેલા મહાત્માએ ત્યાં આવેલા રામનું સન્માનપૂર્વક સ્વાગત કર્યું અને શુભેચ્છા આપી.
પ્રતિગૃહ્ય ચ તામ્ અર્ચામ્ ઉપવિષ્ટમ્ સ રાઘવમ્ । ભરદ્વાજો અબ્રવીદ્ વાક્યમ્ ધર્મ યુક્તમ્ ઇદમ્ તદા ॥૨-૫૪-
તે પૂજન સ્વીકારીને અને રાઘવને બેઠા રાખીને, ભરદ્વાજે પછી ધર્મથી ભરપૂર આવા વચન કહ્યાં.
ચિરસ્ય ખલુ કાકુત્સ્થ પશ્યામિ ત્વામ્ ઇહ આગતમ્ । શ્રુતમ્ તવ મયા ચ ઇદમ્ વિવાસનમ્ અકારણમ્ ॥૨-૫૪-
હે કકુત્સ્થકુલના વંશજ, ઘણાં સમય પછી તને અહીં આવેલો જોઈ રહ્યો છું. તારો કારણ વિના થયેલો વનવાસ પણ મેં સાંભળ્યો છે.
અવકાશો વિવિક્તઃ અયમ્ મહા નદ્યોહ્ સમાગમે । પુણ્યઃ ચ રમણીયઃ ચ વસતુ ઇહ ભગાન્ સુખમ્ ॥૨-૫૪-
અહીં મહાન નદીઓના સંગમ પર એક એકાંત અને પવિત્ર, સુંદર સ્થાન છે. મહાત્માઓ અહીં આનંદથી રહી શકે છે.
એવમ્ ઉક્તઃ તુ વચનમ્ ભરદ્વાજેન રાઘવઃ । પ્રત્યુવાચ શુભમ્ વાક્યમ્ રામઃ સર્વ હિતે રતઃ ॥૨-૫૪-
ભરદ્વાજે આવું કહ્યાના પછી, સર્વના કલ્યાણમાં રત રાઘવે શુભ વચનોથી જવાબ આપ્યો.
ભગવન્ન્ ઇતાઅસન્નઃ પૌર જાનપદો જનઃ । સુદર્શમિહ મામ્ પ્રેક્ષ્ય મન્યેઽહ મિમમાશ્રમમ્ ॥૨-૫૪-
હે મહાત્મા, શહેર અને ગામના લોકો અહીં નજીક રહે છે. તેઓ મને અહીં જોઈને આ આશ્રમમાં આવવા લાગશે એવું મને લાગે છે.
આગમિષ્યતિ વૈદેહીમ્ મામ્ ચ અપિ પ્રેક્ષકો જનઃ । અનેન કારણેન અહમ્ ઇહ વાસમ્ ન રોચયે ॥૨-૫૪-
લોકો વૈદેહી અને મને જોવા અહીં આવશે. આ કારણથી હું અહીં રહેવું પસંદ કરતો નથી.
એક અન્તે પશ્ય ભગવન્ન્ આશ્રમ સ્થાનમ્ ઉત્તમમ્ । રમતે યત્ર વૈદેહી સુખ અર્હા જનક આત્મજા ॥૨-૫૪-
હે મહાત્મા, એ એકાંતમાં જોઅો એ ઉત્તમ આશ્રમસ્થાન છે, જ્યાં જનકની પુત્રી વૈદેહી, જે સુખની હકદાર છે, આનંદથી રહી શકે છે.
એતત્ શ્રુત્વા શુભમ્ વાક્યમ્ ભરદ્વાજો મહા મુનિઃ । રાઘવસ્ય તતઃ વાક્યમ્ અર્થ ગ્રાહકમ્ અબ્રવીત્ ॥૨-૫૪-
આ શુભ વચન સાંભળી મહાન ઋષિ ભરદ્વાજે પછી રાઘવને અર્થસભર વચન કહ્યાં.
દશ ક્રોશૈતઃ તાત ગિરિર્ યસ્મિન્ નિવત્સ્યસિ । મહર્ષિ સેવિતઃ પુણ્યઃ સર્વતઃ સુખ દર્શનઃ ॥૨-૫૪-
બેટા, અહીંથી દસ ક્રોશ દૂર એક પર્વત છે જ્યાં તું રહેવાનો છે. એ મહર્ષિઓનું સેવિત, પવિત્ર અને સર્વત્ર આનંદદાયક સ્થળ છે.
ગો લાન્ગૂલ અનુચરિતઃ વાનર ઋષ્ક નિષેવિતઃ । ચિત્ર કૂટૈતિ ખ્યાતઃ ગન્ધ માદન સમ્નિભઃ ॥૨-૫૪-
તે સ્થળ ગાય, વાંદરા, રીંછ અને વાનરો દ્વારા વસેલું છે. તેનું નામ છે ચિત્રકૂટ, જે ગંધમાદન પર્વત જેવું સુંદર છે.
યાવતા ચિત્ર કૂટસ્ય નરઃ શૃન્ગાણિ અવેક્ષતે । કલ્યાણાનિ સમાધત્તે ન પાપે કુરુતે મનઃ ॥૨-૫૪-
જે જેટલું ચિત્રકૂટના શિખરોને જોઈ શકે છે, તેને શુભતા પ્રાપ્ત થાય છે અને તે ક્યારેય દુર્ભાવના તરફ વળતો નથી.
ઋષયઃ તત્ર બહવો વિહૃત્ય શરદામ્ શતમ્ । તપસા દિવમ્ આરૂધાઃ કપાલ શિરસા સહ ॥૨-૫૪-
ત્યાં અનેક ઋષિઓએ સો શરદ ઋતુ વિતાવી છે; તેઓએ તપસ્યાથી, કપાળ ધારણ કરીને, સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કર્યો છે.
પ્રવિવિક્તમ્ અહમ્ મન્યે તમ્ વાસમ્ ભવતઃ સુખમ્ । ઇહ વા વન વાસાય વસ રામ મયા સહ ॥૨-૫૪-
હું માનું છું કે આ એકાંતવાસ તમારે માટે સુખદ રહેશે. રામ, તમે અહીં કે વનમાં, મારા સાથે જ રહો.
સ રામમ્ સર્વ કામૈઅઃ તમ્ ભરદ્વાજઃ પ્રિય અતિથિમ્ । સભાર્યમ્ સહ ચ ભ્રાત્રા પ્રતિજગ્રાહ ધર્મવિત્ ॥૨-૫૪-
પછી ધર્મને જાણનારા ભરદ્વાજે પોતાના પ્રિય મહેમાન રામને, પત્ની અને ભાઈ સાથે, સર્વ સુખ-સુવિધા આપી સ્વાગત કર્યું.
તસ્ય પ્રયાગે રામસ્ય તમ્ મહર્ષિમ્ ઉપેયુષઃ । પ્રપન્ના રજની પુણ્યા ચિત્રાઃ કથયતઃ કથાઃ ॥૨-૫૪-
પ્રયાગમાં મહર્ષિ ભેટવા આવેલા રામ સાથે, પવિત્ર રાત અનેક રસપ્રદ વાર્તાલાપ કરતાં પસાર થઈ.
સીતાતૃતીય કાકુત્સ્થહ્ પરિશ્રાન્તઃ સુખોચિતઃ । ભરદ્વાજાશ્રમે રમ્યે તામ્ રાત્રિ મવસ્ત્સુખમ્ ॥૨-૫૪-
કકુત્સ વંશજ રામ, સીતાજી સાથે અને થાકેલા હોવા છતાં સુખપ્રિય, ભરદ્વાજના સુંદર આશ્રમમાં ત્રીજા વ્યક્તિ તરીકે આનંદથી રાત વિતાવી.
પ્રભાતાયામ્ રજન્યામ્ તુ ભરદ્વાજમ્ ઉપાગમત્ । ઉવાચ નર શાર્દૂલો મુનિમ્ જ્વલિત તેજસમ્ ॥૨-૫૪-
રાત પૂરી થતાં, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ રામ ભરદ્વાજ પાસે ગયા અને તેજસ્વી મુનિ સાથે વાત કરી.
શર્વરીમ્ ભવનન્ન્ અદ્ય સત્ય શીલ તવ આશ્રમે । ઉષિતાઃ સ્મ ઇહ વસતિમ્ અનુજાનાતુ નો ભવાન્ ॥૨-૫૪-
હે સત્યવ્રતી, તમારી આશ્રમમાં રાત વિતાવી છે; હવે અમને અહીંથી જવાની પરવાનગી આપો.
રાત્ર્યામ્ તુ તસ્યામ્ વ્યુષ્ટાયામ્ ભરદ્વાજો અબ્રવીદ્ ઇદમ્ । મધુ મૂલ ફલ ઉપેતમ્ ચિત્ર કૂટમ્ વ્રજ ઇતિ હ ॥૨-૫૪-
રાત પૂરી થતાં ભરદ્વાજે કહ્યું: 'મધ, મૂળ અને ફળોથી ભરપૂર ચિત્રકૂટ જાઓ.'
વાસમૌપયિકમ્ મન્યે તવ રામ મહાબલ । નાનાનગગણોપેતઃ કિન્નરોરગસેવિતહ્ ॥૨-૫૪-
હે મહાબલી રામ, હું માનું છું કે ચિત્રકૂટ તમારે રહેવા યોગ્ય છે. ત્યાં અનેક પક્ષીઓ, કિન્નર અને સાપો વસે છે.