ઉપદ્રુતમિદમ્ સર્વમનાલમ્બમનાયકમ્ । કૈકેય્યા હિ કૃતે સર્વમ્ વિનાશમુપયાસ્યતિ ॥૨-૪૮-
આ બધું દુઃખી, આધારવિહોણું અને નેતાવિહોણું થઈ ગયું છે; કૈકેયી કારણે બધું જ નાશ પામશે.
ન હિ પ્રવ્રજિતે રામે જીવિષ્યતિ મહી પતિઃ । મૃતે દશરથે વ્યક્તમ્ વિલોપઃ તત્ અનન્તરમ્ ॥૨-૪૮-
રામ જંગલમાં ગયા પછી રાજા જીવશે નહીં; દશરથના મૃત્યુ પછી તો વિનાશ ચોક્કસ આવશે.
તે વિષમ્ પિબત આલોડ્ય ક્ષીણ પુણ્યાઃ સુદુર્ગતાઃ । રાઘવમ્ વા અનુગચ્ચધ્વમ્ અશ્રુતિમ્ વા અપિ ગચ્ચત ॥૨-૪૮-
હવે, જેમના પુણ્ય ખૂટ્યા છે અને જે મુશ્કેલીમાં છે, એ લોકો ઝેર પી લો, અથવા તો રાઘવને અનુસરો, નહિતર ભૂલાઈ જાવ.
મિથ્યા પ્રવ્રાજિતઃ રામઃ સભાર્યઃ સહ લક્ષ્મણઃ । ભરતે સમ્નિષૃષ્ટાઃ સ્મઃ સૌનિકે પશવો યથા ॥૨-૪૮-
રામને ખોટી રીતે પત્ની અને લક્ષ્મણ સાથે વનમાં મોકલવામાં આવ્યા છે; હવે આપણે ભરતના હાથમાં છોડી દેવાયેલા શિકાર જેવા છીએ.
પૂર્ણચન્દ્રાનનઃ શ્યામો ગૂઢજત્રુરરિંદમઃ । આજાનુબાહુઃ પદ્માક્ષો રામો લક્ષ્મનપૂર્વજઃ ॥૨-૪૮-
લક્ષ્મણના મોટા ભાઈ રામ શ્યામવર્ણ, પૂર્ણચંદ્ર જેવું મુખ, છાતી છુપાયેલી, દુશ્મનોને હરાવનાર, લાંબા હાથવાળા અને કમળ જેવી આંખો ધરાવે છે—
પૂર્વાભિભાષી મધુરઃ સત્યવાદી મહાબલઃ । સૌમ્યઃ સર્વસ્ય લોકસ્ય ચન્દ્રવત્પ્રિયદર્શનઃ ॥૨-૪૮-
એ સૌપ્રથમ બોલે છે, મીઠું બોલે છે, સત્ય બોલે છે, બહુ બળવાન છે; સૌમ્ય સ્વભાવ ધરાવે છે, બધાને પ્રિય છે અને ચંદ્ર જેવી મનોહર મુખાકૃતિ ધરાવે છે.
નૂનમ્ પુરુષશાર્દૂલો મત્તમાતઙ્ગવિક્રમઃ । શોભયુશ્યત્યરણ્યાનિ વિચરન્ સ મહારથઃ ॥૨-૪૮-
નિશ્ચિતપણે એ પુરુષશ્રેષ્ઠ, ઉન્મત્ત હાથી જેવી ચાલ ધરાવતો મહારથી, વનમાં ફરતાં વનોને શોભાવશે.
તાસ્તથા વિલપન્ત્યસ્તુ નગરે નાગરસ્ત્રિયઃ । ચુક્રુશુર્દુઃખસમ્તપ્તામૃત્યોરિવ ભયાગમે ॥૨-૪૮-
શહેરની સ્ત્રીઓ દુઃખથી તપેલી અને મૃત્યુના ભયથી જેમ ચીસો પાડે, તેમ રડવા લાગી.
ઇત્યેવ વિલપન્તીનામ્ સ્ત્રીણામ્ વેશ્મસુ રાઘવમ્ । જગામાસ્તમ્ દિનકરો રજની ચાભ્યવર્તત ॥૨-૪૮-
સ્ત્રીઓ ઘરમાં રાઘવ માટે વિલાપ કરતી રહી, ત્યારે સૂર્ય અસ્ત ગયો અને રાત્રિ આવી.
નષ્ટજ્વલનસમ્પાતા પ્રશાન્તાધ્યાયસત્કથા । તિમિરેણાભિલિપ્તેવ તદા સા નગરી બભૌ ॥૨-૪૮-
જ્યાં અગ્નિ બુઝાઈ ગઈ હતી, વાતો અને કથાઓ શાંત થઈ ગઈ હતી, એવી એ શહેર અંધકારથી ઘેરાયેલી જેવી લાગતી હતી.
ઉપશાન્તવણિક્પણ્યા નષ્ટહર્ષા નિરાશ્રયા । અયોધ્યા નગરી ચાસીન્નષ્ટતારમિવામ્બરમ્ ॥૨-૪૮-
વેપારીઓના વેપાર ઠપ્પ, આનંદ ગુમ, આશ્રય ન રહ્યો—અયોધ્યા શહેર તારાઓ વિના આકાશ જેવી બની ગઈ.
તથા સ્ત્રિયો રામ નિમિત્તમ્ આતુરા । યથા સુતે ભ્રાતરિ વા વિવાસિતે । વિલપ્ય દીના રુરુદુર્ વિચેતસઃ । સુતૈઃ હિ તાસામ્ અધિકો હિ સો અભવત્ ॥૨-૪૮-
રામના કારણે દુઃખી થયેલી સ્ત્રીઓ, જેમ પુત્ર કે ભાઈ વિદાય જાય ત્યારે રડે, તેમ દુઃખી અને ગભરાયેલી બની રડી ઉઠી; પોતાના સંતાનો કરતાં પણ રામ માટે તેમનું દુઃખ વધારે હતું.
પ્રશાન્તગીતોત્સવ નૃત્તવાદના । વ્યપાસ્તહર્ષા પિહિતાપણોદયા । તદા હ્યયોધ્યા નગરી બભૂવ સા । મહાર્ણવઃ સમ્ક્ષપિતોદકો યથા ॥૨-૪૮-
અયોધ્યા શહેર એ સમયે એવી શાંત થઈ ગઈ હતી કે જાણે વિશાળ દરિયો પોતાનું પાણી ગુમાવી બેઠો હોય. ગીતો, ઉત્સવો, નૃત્ય અને વાદ્ય બધું જ શાંત પડી ગયું હતું, આનંદ ઓસરાઈ ગયો હતો અને બજારો પણ બંધ થઈ ગયા હતા.
ઇતિ વાલ્મીકિ રામાયણે આદિ કાવ્યે અયોધ્યાકાણ્ડે અષ્ટચત્વારિંશઃ સર્ગઃ ॥૨-
આ રીતે વાલ્મીકી રચિત પ્રાચીન રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો આ અઢીચાળીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
thumb|નવચત્વારિંશઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center]] રામઃ અપિ રાત્રિ શેષેણ તેન એવ મહદ્ અન્તરમ્ । જગામ પુરુષ વ્યાઘ્રઃ પિતુર્ આજ્ઞામ્ અનુસ્મરન્ ॥૨-૪૯-
રામ, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, રાત્રિના બાકી રહેલા ભાગમાં પોતાના પિતાની આજ્ઞા યાદ કરતાં લાંબું અંતર કાપતો ગયો.
તથૈવ ગચ્ચતઃ તસ્ય વ્યપાયાત્ રજની શિવા । ઉપાસ્ય સ શિવામ્ સમ્ધ્યામ્ વિષય અન્તમ્ વ્યગાહત ॥૨-૪૯-
તે જ રીતે આગળ વધતા-વધતા શુભ રાત્રિ પૂરી થઈ ગઈ. તેણે પ્રભાતની પૂજા કરી અને રાજ્યની સીમા પાર કરી.
ગ્રામાન્ વિકૃષ્ટ સીમાન્ તાન્ પુષ્પિતાનિ વનાનિ ચ । પશ્યન્ન્ અતિયયૌ શીઘ્રમ્ શરૈઃ ઇવ હય ઉત્તમૈઃ ॥૨-૪૯-
રામે દૂર સુધી વિસ્તરેલા ગામો અને ફૂલી રહેલા જંગલો જોઈને, ઉત્તમ ઘોડાઓની ઝડપે, ઝડપથી તે બધું પાર કરી દીધું.
શૃણ્વન્ વાચો મનુષ્યાણામ્ ગ્રામ સમ્વાસ વાસિનામ્ । રાજાનમ્ ધિગ્ દશરથમ્ કામસ્ય વશમ્ આગતમ્ ॥૨-૪૯-
ગામોમાં રહેતા લોકોની બોલાચાલી રામના કાનમાં પડતી હતી: 'દશરથ રાજાને શરમ આવવી જોઈએ, જે કામના વશ થઈ ગયો છે.'
હા નૃશમ્સ અદ્ય કૈકેયી પાપા પાપ અનુબન્ધિની । તીક્ષ્ણા સમ્ભિન્ન મર્યાદા તીક્ષ્ણે કર્મણિ વર્તતે ॥૨-૪૯-
'હાય! આજે કૈકેયી કેટલી ક્રૂર અને પાપી બની ગઈ છે, પાપના બંધનમાં બંધાઈ ગઈ છે; તે મર્યાદા તોડી, કઠોર કામમાં લાગી ગઈ છે.'
યા પુત્રમ્ ઈદૃશમ્ રાજ્ઞઃ પ્રવાસયતિ ધાર્મિકમ્ । વન વાસે મહા પ્રાજ્ઞમ્ સાનુક્રોશમ્ અતન્દ્રિતમ્ ॥૨-૪૯-
'જે ધર્મનિષ્ઠ, મહાપંડિત, દયાળુ અને સતર્ક રાજપુત્રને વનમાં રહેવા માટે દૂર મોકલે છે.'
કથમ્ નામ મહાભાગા સીતા જનકનન્દિની । સદા સુખેષ્વભિરતા દુઃખાન્યનુભવિષ્યતિ ॥૨-૪૯-
'જાણકિની પુત્રી, સીતાજી, જે હંમેશા સુખમાં રહી છે, હવે દુઃખ કેવી રીતે સહન કરશે?'
અહો દશરથો રાજા નિસ્નેહઃ સ્વસુત પ્રિયમ્ । પ્રજાનામનઘમ્ રામમ્ પરિત્યક્તુમિહેચ્છતિ ॥૨-૪૯-
'અરે, દશરથ રાજા તો પોતાના પુત્ર પ્રત્યે નિષ્કૃણ છે, નિર્દોષ અને પ્રિય રામને પ્રજાના હિત માટે ત્યાગવા ઈચ્છે છે.'
એતા વાચો મનુષ્યાણામ્ ગ્રામ સમ્વાસ વાસિનામ્ । શૃણ્વન્ન્ અતિ યયૌ વીરઃ કોસલાન્ કોસલ ઈશ્વરઃ ॥૨-૪૯-
ગામના લોકોના આવા શબ્દો સાંભળીને, કોશલ દેશના પરાક્રમી રાજા રામ ઝડપથી આગળ વધતો રહ્યો.
તતઃ વેદ શ્રુતિમ્ નામ શિવ વારિ વહામ્ નદીમ્ । ઉત્તીર્ય અભિમુખઃ પ્રાયાત્ અગસ્ત્ય અધ્યુષિતામ્ દિશમ્ ॥૨-૪૯-
પછી તેણે શુદ્ધ જળવાળી, વેદશ્રુતિ નામની નદી પાર કરી અને અગસ્ત્યમુનિ વસતા પ્રદેશ તરફ પ્રયાણ કર્યું.
ગત્વા તુ સુચિરમ્ કાલમ્ તતઃ શીત જલામ્ નદીમ્ । ગોમતીમ્ ગોયુત અનૂપામ્ અતરત્ સાગરમ્ ગમામ્ ॥૨-૪૯-
લાંબો સમય મુસાફરી કર્યા પછી, તેણે ઠંડા પાણી અને ગાયોથી ભરેલા કિનારા ધરાવતી ગોમતી નદી પાર કરી અને સમુદ્ર તરફ આગળ વધ્યો.
ગોમતીમ્ ચ અપિ અતિક્રમ્ય રાઘવઃ શીઘ્રગૈઃ હયૈઃ । મયૂર હમ્સ અભિરુતામ્ તતાર સ્યન્દિકામ્ નદીમ્ ॥૨-૪૯-
રામે ઝડપી ઘોડાઓ દ્વારા ગોમતી નદી પણ પાર કરી, પછી મયૂર અને હંસોના કલરવથી ગુંજતી સ્યંદિકા નદી પણ ઓળંગી.
સ મહીમ્ મનુના રાજ્ઞા દત્તામ્ ઇક્ષ્વાકવે પુરા । સ્ફીતામ્ રાષ્ટ્ર આવૃતામ્ રામઃ વૈદેહીમ્ અન્વદર્શયત્ ॥૨-૪૯-
રામે વૈદેહી (સીતાજી)ને તે સમૃદ્ધ ભૂમિ બતાવી, જે પ્રાચીનકાળે મનુ રાજાએ ઇક્ષ્વાકુને આપી હતી અને જે અનેક સમૃદ્ધ પ્રદેશોથી ભરપૂર હતી.
સૂતૈતિ એવ ચ આભાષ્ય સારથિમ્ તમ્ અભીક્ષ્ણશઃ । હમ્સ મત્ત સ્વરઃ શ્રીમાન્ ઉવાચ પુરુષ ઋષભઃ ॥૨-૪૯-
રામ વારંવાર પોતાના સારથીને સંબોધી, હંસના મદમસ્ત સ્વર જેવી મધુર વાણીથી વાત કરતાં, તેજસ્વી પુરુષોએ કહ્યું.
કદા અહમ્ પુનર્ આગમ્ય સરય્વાઃ પુષ્પિતે વને । મૃગયામ્ પર્યાટષ્યામિ માત્રા પિત્રા ચ સમ્ગતઃ ॥૨-૪૯-
'ક્યારે હું ફરીથી સરયૂના ફૂલી રહેલા જંગલમાં પાછો આવીશ, માતા-પિતા સાથે મળીને શિકાર અને ફરવાનો આનંદ માણીશ?'
ન અત્યર્થમ્ અભિકાન્ક્ષામિ મૃગયામ્ સરયૂ વને । રતિર્ હિ એષા અતુલા લોકે રાજ ઋષિ ગણ સમ્મતા ॥૨-૪૯-
'મને સરયૂના જંગલમાં શિકાર કરવાની વધારે ઈચ્છા નથી, પણ એ આનંદ તો દુનિયામાં અનન્ય છે, રાજાઓ અને ઋષિઓ પણ તેને માન્યતા આપે છે.'