એવમુક્તો ધિગિત્યેવ રાજા દશરથોઽબ્રવીત્। વ્રીડિતશ્ચ જનઃ સર્વઃ સા ચ તન્નાવબુધ્યત
આ રીતે 'શરમ આવો' કહીને રાજા દશરથે જવાબ આપ્યો; બધાં લોકો શરમાઈ ગયા, પણ કૈકેયી એ સમજાઈ નહીં.
તત્ર વૃદ્ધો મહામાત્રઃ સિદ્ધાર્થો નામ નામતઃ। શુચિર્બહુમતો રાજ્ઞઃ કૈકેયીમિદમબ્રવીત્
ત્યાં વૃદ્ધ અને રાજાના પ્રિય અને પવિત્ર મંત્રી સિદ્ધાર્થએ કૈકેયીને કહ્યું.
અસમઞ્જો ગૃહીત્વા તુ ક્રીડતઃ પથિ દારકાન્। સરય્વાં પ્રક્ષિપન્નપ્સુ રમતે તેન દુર્મતિઃ
અસમાન્જ રસ્તા પર રમતા બાળકોને પકડીને, તેમને સરયૂમાં ફેંકતો અને એ દુષ્ટતામાં આનંદ માણતો.
તં દૃષ્ટ્વા નાગરાઃ સર્વે ક્રુદ્ધા રાજાનમબ્રુવન્। અસમઞ્જં વૃણીષ્વૈકમસ્માન્ વા રાષ્ટ્રવર્ધન
આ જોઈને શહેરના બધા લોકો ગુસ્સે થઈ રાજાને કહ્યું: 'રાજ્યના વર્ધક, અમને કે અસમાન્જને, એકને પસંદ કરો.'
તાનુવાચ તતો રાજા કિંનિમિત્તમિદં ભયમ્। તાશ્ચાપિ રાજ્ઞા સમ્પૃષ્ટા વાક્યં પ્રકૃતયોઽબ્રુવન્
પછી રાજાએ પૂછ્યું: 'આ ભયનું કારણ શું છે?' ત્યારે પ્રજાએ જવાબ આપ્યો.
ક્રીડતસ્ત્વેષ નઃ પુત્રાન્ બાલાનુદ્ભ્રાન્તચેતસઃ। સરય્વાં પ્રક્ષિપન્મૌર્ખ્યાદતુલાં પ્રીતિમશ્નુતે
રમતા રમતા, આ અમારા બાળકો, જેમનું મન હજી અસ્થિર છે, તેમને સરયૂમાં ફેંકે છે અને મૂર્ખાઈથી એમાં ખૂબ આનંદ મેળવે છે.
સ તાસાં વચનં શ્રુત્વા પ્રકૃતીનાં નરાધિપઃ। તં તત્યાજાહિતં પુત્રં તાસાં પ્રિયચિકીર્ષયા
નાગરિકોના શબ્દો સાંભળી, રાજાએ પોતાના નિર્દોષ પુત્રને માત્ર પ્રજાને પ્રસન્ન કરવા માટે ત્યજી દીધો.
તં યાનં શીઘ્રમારોપ્ય સભાર્યં સપરિચ્છદમ્। યાવજ્જીવં વિવાસ્યોઽયમિતિ તાનન્વશાત્ પિતા
પિતા ના આદેશથી, તેણે પત્ની અને સેવકો સાથે તેને ઝડપથી રથ પર બેસાડ્યો અને જીવનભર માટે વનમાં મોકલી દીધો.
સ ફાલપિટકં ગૃહ્ય ગિરિદુર્ગાણ્યલોકયત્। દિશઃ સર્વાસ્ત્વનુચરન્ સ યથા પાપકર્મકૃત્
તેને ફાવડું અને ટોપલી લઈને, પહાડોના કઠણ રસ્તાઓમાં બધે ફરતો રહ્યો, જાણે કોઈ દોષી માણસ હોય એમ.
ઇત્યેનમત્યજદ્ રાજા સગરો વૈ સુધાર્મિકઃ। રામઃ કિમકરોત્ પાપં યેનૈવમુપરુધ્યતે
એવી રીતે ધર્મનિષ્ઠ રાજા સગરએ તો તેને ક્યારેય ત્યજી ન દીધો; તો રામે એવું કયું પાપ કર્યું કે એને આવું સહન કરવું પડે છે?
નહિ કંચન પશ્યામો રાઘવસ્યાગુણં વયમ્। દુર્લભો હ્યસ્ય નિરયઃ શશાઙ્કસ્યેવ કલ્મષમ્
અમે રાઘવમાં કોઈ ખોટ જોઈ શકતા નથી; તેને માટે નરકમાં જવું એટલું અશક્ય છે જેટલું ચાંદ્રમાં કલંક લાગવો.
અથવા દેવિ ત્વં કંચિદ્ દોષં પશ્યસિ રાઘવે। તમદ્ય બ્રૂહિ તત્ત્વેન તદા રામો વિવાસ્યતે
પણ, દેવી, જો તને રાઘવમાં કોઈ દોષ દેખાય તો આજે સાચું કહી દે; પછી રામને વનમાં મોકલી દેવામાં આવશે.
અદુષ્ટસ્ય હિ સંત્યાગઃ સત્પથે નિરતસ્ય ચ। નિર્દહેદપિ શક્રસ્ય દ્યુતિં ધર્મવિરોધવાન્
નિર્દોષ અને સદ્માર્ગે ચાલનારા માણસને ત્યજી દેવું એ તો ધર્મના વિરોધી છે, જે ઈન્દ્રની પણ તેજસ્વિતાને નાશ કરી શકે.
તદલં દેવિ રામસ્ય શ્રિયા વિહતયા ત્વયા। લોકતોઽપિ હિ તે રક્ષ્યઃ પરિવાદઃ શુભાનને
હવે પૂરું, દેવી, રામના ભાગ્યને તું વધારે બગાડતી નહી; અને, સુશોભિતે, તારે પણ લોકનિંદાથી પોતાને બચાવવું જોઈએ.
શ્રુત્વા તુ સિદ્ધાર્થવચો રાજા શ્રાન્તતરસ્વરઃ। શોકોપહતયા વાચા કૈકેયીમિદમબ્રવીત્
સિદ્ધાર્થના શબ્દો સાંભળી, દુઃખથી કંટાળેલા અવાજે રાજાએ કૈકેયીને 이렇게 કહ્યું:
એતદ્વચો નેચ્છસિ પાપરૂપે હિતં ન જાનાસિ મમાત્મનોઽથવા। આસ્થાય માર્ગં કૃપણં કુચેષ્ટા ચેષ્ટા હિ તે સાધુપથાદપેતા
તું મારા કે તારા હિતના આ કઠોર લાગતા પણ સારા શબ્દો સાંભળવા ઈચ્છતી નથી; તું જાણતી નથી કે શું સારું છે. દુઃખદ માર્ગ પકડીને, તારો વલણ સારા લોકોના રસ્તાથી વિમુખ થઈ ગયું છે.
અનુવ્રજિષ્યામ્યહમદ્ય રામં રાજ્યં પરિત્યજ્ય સુખં ધનં ચ। સર્વે ચ રાજ્ઞા ભરતેન ચ ત્વં યથાસુખં ભુઙ્ક્ષ્વ ચિરાય રાજ્યમ્
હું આજે રામના પાછળ જઇશ, રાજપદ, સુખ અને ધન બધું છોડી દઈશ; તું અને ભરત, રાજાના બધા લોકો સાથે, મન ભાવે લાંબા સમય સુધી રાજ્ય ભોગવી લેજો.
thumb|સપ્તત્રિંશઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે સપ્તત્રિંશઃ સર્ગઃ ॥૨-
શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યાકાંડનો સત્તત્રીસમો સર્ગ સાંભળો.
મહામાત્રવચઃ શ્રુત્વા રામો દશરથં તદા। અભ્યભાષત વાક્યં તુ વિનયજ્ઞો વિનીતવત્
મહામંત્રીના શબ્દો સાંભળી, રામે વિનયપૂર્વક અને આદરથી દશરથને કહ્યું.
ત્યક્તભોગસ્ય મે રાજન્ વને વન્યેન જીવતઃ। કિં કાર્યમનુયાત્રેણ ત્યક્તસઙ્ગસ્ય સર્વતઃ
રાજા, હવે જ્યારે મેં સૌ ભોગ છોડી દીધા છે અને વનમાં ફળમૂળે જીવવાનો નિશ્ચય કર્યો છે, ત્યારે બધું ત્યજી દીધા પછી મને સાથે જનારની શું જરૂર છે?
યો હિ દત્ત્વા દ્વિપશ્રેષ્ઠં કક્ષ્યાયાં કુરુતે મનઃ। રજ્જુસ્નેહેન કિં તસ્ય ત્યજતઃ કુઞ્જરોત્તમમ્
જે માણસે શ્રેષ્ઠ હાથી આપી દીધો છે અને પછી પણ તેની વાડ વિશે વિચારે છે, તો તેણે જ્યારે હાથી જ છોડી દીધો, ત્યારે દોરીના બંધનનો શું અર્થ?
તથા મમ સતાં શ્રેષ્ઠ કિં ધ્વજિન્યા જગત્પતે। સર્વાણ્યેવાનુજાનામિ ચીરાણ્યેવાનયન્તુ મે
એ જ રીતે, સજ્જનોમાં શ્રેષ્ઠ, જગતના સ્વામી, મને સૈન્યની શું જરૂર? હું બધાને પરવાનગી આપું છું કે પાછા જઈ શકે; મને તો ફક્ત વનવાસ માટેના વસ્ત્રો લાવી આપો.
ખનિત્રપિટકે ચોભે સમાનયત ગચ્છત। ચતુર્દશ વને વાસં વર્ષાણિ વસતો મમ
અને, જ્યારે હું જાઉં છું ત્યારે ફાવડું અને ટોપલી પણ લાવી દો, કેમ કે મને ચૌદ વર્ષ વનમાં રહેવું છે.
અથ ચીરાણિ કૈકેયી સ્વયમાહૃત્ય રાઘવમ્। ઉવાચ પરિધત્સ્વેતિ જનૌઘે નિરપત્રપા
પછી કૈકેયીએ જાતે જ, બધાના સામે શરમ વિના, રાઘવને વનવાસના વસ્ત્રો લાવી આપ્યા અને કહ્યું, 'આ પહેરી લો.'
સ ચીરે પુરુષવ્યાઘ્રઃ કૈકેય્યાઃ પ્રતિગૃહ્ય તે। સૂક્ષ્મવસ્ત્રમવક્ષિપ્ય મુનિવસ્ત્રાણ્યવસ્ત હ
પુરૂષશ્રેષ્ઠ રામે કૈકેયી પાસેથી છાલનાં વસ્ત્ર સ્વીકારીને પોતાનું સુંદર વસ્ત્ર ઉતારી દીધું અને મુનિ જેવા વસ્ત્ર પહેરી લીધાં.
લક્ષ્મણશ્ચાપિ તત્રૈવ વિહાય વસને શુભે। તાપસાચ્છાદને ચૈવ જગ્રાહ પિતુરગ્રતઃ
લક્ષ્મણે પણ ત્યાં જ પોતાના સુંદર વસ્ત્રો ઉતારીને પિતાજીના સામે તપસ્વી જેવા વસ્ત્ર લઈ લીધાં.
અથાત્મપરિધાનાર્થં સીતા કૌશેયવાસિની। સમ્પ્રેક્ષ્ય ચીરં સંત્રસ્તા પૃષતી વાગુરામિવ
કૌશેય વસ્ત્ર પહેરેલી સીતા એ છાલનાં વસ્ત્ર જોઈને ગભરાઈ ગઈ, જાણે ડરેલી હરણીએ જાળ જોઈ હોય એમ.
સા વ્યપત્રપમાણેવ પ્રગૃહ્ય ચ સુદુર્મનાઃ। કૈકેય્યાઃ કુશચીરે તે જાનકી શુભલક્ષણા
શુભ લક્ષણો ધરાવતી જનકનંદિની સીતા મનમાં ખૂબ દુઃખી અને શરમાઈને, આંખ નીચે કરીને કૈકેયી પાસેથી કુશની છાલ લીધા.
અશ્રુસમ્પૂર્ણનેત્રા ચ ધર્મજ્ઞા ધર્મદર્શિની। ગન્ધર્વરાજપ્રતિમં ભર્તારમિદમબ્રવીત્
ધર્મને જાણનારી અને ધર્મપ્રેમી સીતાની આંખો આંસુથી ભરાઈ ગઈ, અને ગંધર્વરાજ સમાન પતિને એણે કહ્યું:
કથં નુ ચીરં બઘ્નન્તિ મુનયો વનવાસિનઃ। ઇતિ હ્યકુશલા સીતા સા મુમોહ મુહુર્મુહુઃ
"વનમાં રહેતા ઋષિઓ આવાં છાલનાં વસ્ત્ર કેવી રીતે પહેરે છે?" એમ કહીને, આવાં કામમાં અજાણ સીતાને વારંવાર ચક્કર આવી ગયો.