ન તે શતશલાકેન જલફેનનિભેન ચ। આવૃતં વદનં વલ્ગુ ચ્છત્રેણાભિવિરાજતે
'તમારું સુંદર ચહેરું, જે સામાન્ય રીતે સફેદ છત્રથી છાયામય રહે છે, આજે એ રીતે તેજસ્વી લાગતું નથી.'
વ્યજનાભ્યાં ચ મુખ્યાભ્યાં શતપત્રનિભેક્ષણમ્। ચન્દ્રહંસપ્રકાશાભ્યાં વીજ્યતે ન તવાનનમ્
'તમારી કમળ જેવી આંખોવાળું ચહેરું, ચાંદની અને હંસ જેવી ઝાંઝરથી પંખાવાળું, આજે પંખાવાળું નથી.'
વાગ્મિનો વન્દિનશ્ચાપિ પ્રહૃષ્ટાસ્ત્વાં નરર્ષભ। સ્તુવન્તો નાદ્ય દૃશ્યન્તે મઙ્ગલૈઃ સૂતમાગધાઃ
'વંદક અને સુત-માગધ જેવા કવિઓ, આનંદથી, આજે તમારી પ્રશંસા કરતા દેખાતા નથી, ન તો શુભ મંગળગીત ગાતા.'
ન તે ક્ષૌદ્રં ચ દધિ ચ બ્રાહ્મણા વેદપારગાઃ। મૂર્ધ્નિ મૂર્ધાભિષિક્તસ્ય દદતિ સ્મ વિધાનતઃ
'વેદના જાણકાર બ્રાહ્મણો, જેમ અભિષેક સમયે માથે મધ અને દહીં ધરાવે છે, એ પણ આજે તમારે માટે નથી લાવતાં.'
ન ત્વાં પ્રકૃતયઃ સર્વાઃ શ્રેણીમુખ્યાશ્ચ ભૂષિતાઃ। અનુવ્રજિતુમિચ્છન્તિ પૌરજાનપદાસ્તથા
'શહેરના બધા નાગરિકો અને શ્રેણીપ્રમુખો, શોભાયમાન, તમારો અનુસરણ કરવા ઇચ્છતા નથી, ન તો શહેર કે ગામના લોકો.'
ચતુર્ભિર્વેગસમ્પન્નૈર્હયૈઃ કાઞ્ચનભૂષણૈઃ। મુખ્યઃ પુષ્પરથો યુક્તઃ કિં ન ગચ્છતિ તેઽગ્રતઃ
'તમારી મુખ્ય પુષ્પોથી શોભાયમાન રથ, ચાર સોનાથી સજ્જ ઘોડાઓ સાથે, આગળ કેમ નથી જતો?'
ન હસ્તી ચાગ્રતઃ શ્રીમાન્ સર્વલક્ષણપૂજિતઃ। પ્રયાણે લક્ષ્યતે વીર કૃષ્ણમેઘગિરિપ્રભઃ
'તમારો સુંદર, સર્વલક્ષણોથી યુક્ત, કાળાં મેઘ કે પર્વત જેવો હાથી પણ, હે વીર, આગળ દેખાતો નથી.'
ન ચ કાઞ્ચનચિત્રં તે પશ્યામિ પ્રિયદર્શન। ભદ્રાસનં પુરસ્કૃત્ય યાન્તં વીર પુરઃસરમ્
'તમારું સુંદર સોનાથી શોભિત ભદ્રાસન પણ, હે વીર, આગળ મુકીને, જેમ તમે આગે વધો છો, એ રીતે નથી દેખાતું.'
અભિષેકો યદા સજ્જઃ કિમિદાનીમિદં તવ। અપૂર્વો મુખવર્ણશ્ચ ન પ્રહર્ષશ્ચ લક્ષ્યતે
જ્યારે તારી અભિષેકની તૈયારીઓ થઈ ગઈ છે, ત્યારે હવે તારો ચહેરો આવો અજાણ્યો કેમ લાગે છે? તારા ચહેરા પર આનંદ પણ દેખાતો નથી.
ઇતીવ વિલપન્તીં તાં પ્રોવાચ રઘુનન્દનઃ। સીતે તત્રભવાંસ્તાતઃ પ્રવ્રાજયતિ માં વનમ્
જ્યારે તે આ રીતે દુઃખ વ્યક્ત કરતી હતી, ત્યારે રઘુકુલના આનંદદાતા રામે કહ્યું: 'સીતા, મારા પિતા હવે મને વનમાં મોકલી રહ્યા છે.'
કુલે મહતિ સમ્ભૂતે ધર્મજ્ઞે ધર્મચારિણિ। શૃણુ જાનકિ યેનેદં ક્રમેણાદ્યાગતં મમ
મોટા કુળમાં જન્મેલી, ધર્મ જાણનારી અને ધર્મમાં ચાલનારી જનકનંદિની, સાંભળ કે આ બધું હવે મારા પર કેવી રીતે આવ્યું છે.
રાજ્ઞા સત્યપ્રતિજ્ઞેન પિત્રા દશરથેન વૈ। કૈકેય્યૈ મમ માત્રે તુ પુરા દત્તૌ મહાવરૌ
મારા પિતા દશરથ રાજાએ, જે સત્યના પાળનાર છે, પહેલાં મારી માતા કૈકેયીને બે મહાન વરદાન આપ્યા હતા.
તયાદ્ય મમ સજ્જેઽસ્મિન્નભિષેકે નૃપોદ્યતે। પ્રચોદિતઃ સ સમયો ધર્મેણ પ્રતિનિર્જિતઃ
હવે જ્યારે મારા અભિષેકની તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી અને રાજા મને રાજ્ય આપવાના હતા, ત્યારે માતા કૈકેયીએ તેમને પ્રેર્યા છે અને તે વચન, જે ધર્મથી બંધાયેલું છે, હવે પૂર્ણ થવાનું છે.
ચતુર્દશ હિ વર્ષાણિ વસ્તવ્યં દણ્ડકે મયા। પિત્રા મે ભરતશ્ચાપિ યૌવરાજ્યે નિયોજિતઃ
મારે પિતાજીના આદેશથી ચૌદ વર્ષ દંડકવનમાં રહેવું પડશે અને ભરતને યુવરાજપદ માટે નિમવામાં આવ્યા છે.
સોઽહં ત્વામાગતો દ્રષ્ટું પ્રસ્થિતો વિજનં વનમ્। ભરતસ્ય સમીપે તે નાહં કથ્યઃ કદાચન
હું હવે તને મળવા આવ્યો છું, કારણ કે હું એકાંત વનમાં જવા નીકળી રહ્યો છું. ભરતની હાજરીમાં મારા વિશે કદી બોલવું નહીં.
ઋદ્ધિયુક્તા હિ પુરુષા ન સહન્તે પરસ્તવમ્। તસ્માન્ન તે ગુણાઃ કથ્યા ભરતસ્યાગ્રતો મમ
કારણ કે ધન અને સમૃદ્ધિ ધરાવનારા પુરુષો બીજાની પ્રશંસા સહન કરતા નથી, એટલે ભરત સામે મારા ગુણો વિશે કદી બોલવું નહીં.
તસ્મૈ દત્તં નૃપતિના યૌવરાજ્યં સનાતનમ્। સ પ્રસાદ્યસ્ત્વયા સીતે નૃપતિશ્ચ વિશેષતઃ
રાજાએ ભરતને ચિરંજીવ યુવરાજપદ આપ્યું છે. સીતા, તું ખાસ કરીને ભરત અને રાજાનું સન્માન કરજે.
અહં ચાપિ પ્રતિજ્ઞાં તાં ગુરોઃ સમનુપાલયન્। વનમદ્યૈવ યાસ્યામિ સ્થિરીભવ મનસ્વિનિ
હું પણ મારા ગુરુને આપેલું વચન પાળતો આજે જ વનમાં જઈશ. હે મનવાળી, તું દૃઢ રહેજે.
યાતે ચ મયિ કલ્યાણિ વનં મુનિનિષેવિતમ્। વ્રતોપવાસપરયા ભવિતવ્યં ત્વયાનઘે
હે કલ્યાણી, જ્યારે હું ઋષિઓના વનમાં જઈશ, ત્યારે તારે વ્રત અને ઉપવાસમાં મન લગાવવું, હે નિર્દોષે.
કલ્યમુત્થાય દેવાનાં કૃત્વા પૂજાં યથાવિધિ। વન્દિતવ્યો દશરથઃ પિતા મમ જનેશ્વરઃ
પ્રાતઃકાળે ઉઠીને, વિધિ પ્રમાણે દેવતાઓની પૂજા કરીને, મારા પિતા જનસમુદાયના રાજા દશરથને વંદન કરજે.
માતા ચ મમ કૌસલ્યા વૃદ્ધા સંતાપકર્શિતા। ધર્મમેવાગ્રતઃ કૃત્વા ત્વત્તઃ સમ્માનમર્હતિ
મારી માતા કૌશલ્યા, વૃદ્ધ અને દુઃખથી કંટાળેલી છે. હંમેશા ધર્મને આગળ રાખીને, તારે તેમને વિશેષ સન્માન આપવું જોઈએ.
વન્દિતવ્યાશ્ચ તે નિત્યં યાઃ શેષા મમ માતરઃ। સ્નેહપ્રણયસમ્ભોગૈઃ સમા હિ મમ માતરઃ
મારી બાકીની માતાઓને પણ તું રોજ વંદન કરજે. પ્રેમ, લાગણી અને સેવા દ્વારા, એ બધું મારી માતા સમાન છે.
ભ્રાતૃપુત્રસમૌ ચાપિ દ્રષ્ટવ્યૌ ચ વિશેષતઃ। ત્વયા ભરતશત્રુઘ્નૌ પ્રાણૈઃ પ્રિયતરૌ મમ
ભરત અને શત્રુઘ્નને તું ખાસ કરીને ભાઈ અને પુત્ર સમાન જ માનજે, કારણ કે તેઓ મને પ્રાણથી પણ વધુ પ્રિય છે.
વિપ્રિયં ચ ન કર્તવ્યં ભરતસ્ય કદાચન। સ હિ રાજા ચ વૈદેહિ દેશસ્ય ચ કુલસ્ય ચ
ભરતને કદી પણ દુઃખદાયક કંઈ ન કરજે, હે વૈદેહી, કારણ કે હવે દેશ અને કુળના રાજા ભરત છે.
આરાધિતા હિ શીલેન પ્રયત્નૈશ્ચોપસેવિતાઃ। રાજાનઃ સમ્પ્રસીદન્તિ પ્રકુપ્યન્તિ વિપર્યયે
રાજાઓને સારા વર્તન અને પ્રયત્નથી પ્રસન્ન થાય છે અને વિપરીત વર્તનથી ગુસ્સે થાય છે.
ઔરસ્યાનપિ પુત્રાન્ હિ ત્યજન્ત્યહિતકારિણઃ। સમર્થાન્ સમ્પ્રગૃહ્ણન્તિ જનાનપિ નરાધિપાઃ
રાજાઓ પોતાના જ પુત્રોને પણ, જો તેઓ અયોગ્ય વર્તન કરે તો, ત્યજી દે છે અને યોગ્ય વ્યક્તિઓને, ભલે પરાયા હોય, સ્વીકારી લે છે.
સા ત્વં વસેહ કલ્યાણિ રાજ્ઞઃ સમનુવર્તિની। ભરતસ્ય રતા ધર્મે સત્યવ્રતપરાયણા
હે શુભલક્ષણી, તું અહીં જ રહીને રાજાને માન આપતી રહે, ભરત પ્રત્યે ધર્મમાં આનંદ માણ અને સત્ય તથા પ્રતિજ્ઞામાં અડગ રહે.
અહં ગમિષ્યામિ મહાવનં પ્રિયે ત્વયા હિ વસ્તવ્યમિહૈવ ભામિનિ। યથા વ્યલીકં કુરુષે ન કસ્યચિત્ તથા ત્વયા કાર્યમિદં વચો મમ
પ્રિયે, હું તો મોટા જંગલમાં જઇશ, પણ તારે અહીં જ રહેવું છે, સુંદરિ. જેમ તું ક્યારેય કોઈનું અપરાધ નથી કર્યું, એમ જ મારા આ વચનનું પાલન કરજે.
thumb|સપ્તવિંશઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે સપ્તવિંશઃ સર્ગઃ ॥૨-
હવે શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના અયોધ્યા કાંડનો સત્તાવીસમો સર્ગ સાંભળો.
એવમુક્તા તુ વૈદેહી પ્રિયાર્હા પ્રિયવાદિની। પ્રણયાદેવ સંક્રુદ્ધા ભર્તારમિદમબ્રવીત્
આ રીતે કહેતાં, સ્નેહપાત્ર અને મીઠું બોલનારી વૈદેહી પ્રેમથી જ ગુસ્સે થઈને પતિને આ રીતે બોલી.