હનિષ્યે પિતરં વૃદ્ધં કૈકેય્યાસક્તમાનસમ્। કૃપણં ચ સ્થિતં બાલ્યે વૃદ્ધભાવેન ગર્હિતમ્
કૈકેયી પ્રત્યે મન લગાવનાર, વૃદ્ધ, બાળપણમાં અટવાયેલો અને દયનીય એવા મારા પિતાને પણ હું મારી નાખીશ.
એતત્ તુ વચનં શ્રુત્વા લક્ષ્મણસ્ય મહાત્મનઃ। ઉવાચ રામં કૌસલ્યા રુદતી શોકલાલસા
મહાન આત્માવાળા લક્ષ્મણના આ વચન સાંભળી, શોકથી વ્યાકુળ અને રડતી કૌસલ્યાએ રામને કહ્યું.
ન ચાધર્મ્યં વચઃ શ્રુત્વા સપત્ન્યા મમ ભાષિતમ્। વિહાય શોકસંતપ્તાં ગન્તુમર્હસિ મામિતઃ
મારી બીજી પત્ની દ્વારા કહેવામાં આવેલા અયોગ્ય શબ્દો સાંભળી, દુઃખથી તપ્ત થયેલી મને અહીં છોડીને તું જતો નહી.
ધર્મજ્ઞ ઇતિ ધર્મિષ્ઠ ધર્મં ચરિતુમિચ્છસિ। શુશ્રૂષ મામિહસ્થસ્ત્વં ચર ધર્મમનુત્તમમ્
તને બધા ધર્મ જાણે છે અને તું સદા ધર્મનું પાલન કરવા ઈચ્છે છે; એટલે, તું અહીં રહીને મારી સેવા કર અને શ્રેષ્ઠ ધર્મનું પાલન કર.
શુશ્રૂષુર્જનનીં પુત્ર સ્વગૃહે નિયતો વસન્। પરેણ તપસા યુક્તઃ કાશ્યપસ્ત્રિદિવં ગતઃ
પુત્ર જે પોતાના ઘરે રહીને માતાની આજ્ઞાપાલક સેવા કરે છે, એવો કાશ્યપ મહાન તપથી સ્વર્ગને પામ્યો હતો.
યથૈવ રાજા પૂજ્યસ્તે ગૌરવેણ તથા હ્યહમ્। ત્વાં સાહં નાનુજાનામિ ન ગન્તવ્યમિતો વનમ્
જેમ રાજાને તું માનપૂર્વક પૂજ્ય માને છે, તેમ જ હું પણ તારી માટે માનનીય છું; તેથી હું તને જવા દેતી નથી—તું અહીંથી વનમાં જતો નહી.
ત્વદ્વિયોગાન્ન મે કાર્યં જીવિતેન સુખેન ચ। ત્વયા સહ મમ શ્રેયસ્તૃણાનામપિ ભક્ષણમ્
તારા વિના મને જીવન કે સુખનું કોઈ મૂલ્ય નથી; તારી સાથે રહીને ઘાસ પણ ખાવું એ મને વધારે સારું લાગે.
યદિ ત્વં યાસ્યસિ વનં ત્યક્ત્વા માં શોકલાલસામ્। અહં પ્રાયમિહાસિષ્યે ન ચ શક્ષ્યામિ જીવિતુમ્
જો તું મને દુઃખમાં મૂકી વનમાં જશે, તો હું અહીં ઉપવાસ કરીને પ્રાણ ત્યાગી દઈશ, કેમ કે તારા વિના જીવવું મારા માટે શક્ય નથી.
તતસ્ત્વં પ્રાપ્સ્યસે પુત્ર નિરયં લોકવિશ્રુતમ્। બ્રહ્મહત્યામિવાધર્માત્ સમુદ્રઃ સરિતાં પતિઃ
પછી, પુત્ર, તારે એ દુર્ભાગ્યપ્રસિદ્ધ નરક ભોગવવો પડશે, જેમ અધર્મથી સમુદ્રે બ્રાહ્મણહત્યાનો પાપ ભોગવ્યો હતો.
વિલપન્તીં તથા દીનાં કૌસલ્યાં જનનીં તતઃ। ઉવાચ રામો ધર્માત્મા વચનં ધર્મસંહિતમ્
જ્યારે કૌશલ્યા માતા દુઃખી થઈને આ રીતે રડતી હતી, ત્યારે ધર્મનિષ્ઠ રામે ધર્મયુક્ત વચન કહ્યું.
નાસ્તિ શક્તિઃ પિતુર્વાક્યં સમતિક્રમિતું મમ। પ્રસાદયે ત્વાં શિરસા ગન્તુમિચ્છામ્યહં વનમ્
મારે પિતાની આજ્ઞા ઉલ્લંઘવાની શક્તિ નથી; હું તને વિનંતી કરું છું—મને વનમાં જવાની પરવાનગી આપ.
ઋષિણા ચ પિતુર્વાક્યં કુર્વતા વનચારિણા। ગૌર્હતા જાનતાધર્મં કણ્ડુના ચ વિપશ્ચિતા
એક ઋષિએ, પિતાની આજ્ઞા પાળતા અને વનમાં રહેતા, જાણતા જાણતા ગૌહત્યાનું પાપ કર્યું હતું, જેમ કંડુ ઋષિએ કર્યું.
અસ્માકં તુ કુલે પૂર્વં સગરસ્યાજ્ઞયા પિતુઃ। ખનદ્ભિઃ સાગરૈર્ભૂમિમવાપ્તઃ સુમહાન્ વધઃ
અમારા કુળમાં પણ, સગરના પુત્રોએ પિતાની આજ્ઞાએ ભૂમિ ખોદી અને તેથી મોટું વિનાશ થયું.
જામદગ્ન્યેન રામેણ રેણુકા જનની સ્વયમ્। કૃત્તા પરશુનારણ્યે પિતુર્વચનકારણાત્
જામદગ્ન્ય રામે પોતાના પિતા માટે વચન પાળવા માટે જંગલમાં પોતાની માતા રેણુકાનું કુહાડાથી વધ કર્યું.
એતૈરન્યૈશ્ચ બહુભિર્દેવિ દેવસમૈઃ કૃતમ્। પિતુર્વચનમક્લીબં કરિષ્યામિ પિતુર્હિતમ્
હે દેવી, આવા અને ઘણા દેવતુલ્ય પુરુષોએ પિતાનું વચન નિર્ભયપણે પાળ્યું છે; હું પણ પિતાને પ્રસન્ન કરવા તેમ જ કરીશ.
ન ખલ્વેતન્મયૈકેન ક્રિયતે પિતૃશાસનમ્। એતૈરપિ કૃતં દેવિ યે મયા પરિકીર્તિતાઃ
માત્ર હું જ પિતાની આજ્ઞા પાળું છું એવું નથી; જેમને મેં ઉલ્લેખ કર્યા, તેઓએ પણ પિતાનું વચન પાળ્યું છે, હે દેવી.
નાહં ધર્મમપૂર્વં તે પ્રતિકૂલં પ્રવર્તયે। પૂર્વૈરયમભિપ્રેતો ગતો માર્ગોઽનુગમ્યતે
હું તારા સામે કોઈ નવો કે વિરોધી ધર્મ ચલાવતો નથી; આ તો પૂર્વજોએ માન્ય માર્ગ છે અને હું એ જ અનુસરો છું.
તદેતત્ તુ મયા કાર્યં ક્રિયતે ભુવિ નાન્યથા। પિતુર્હિ વચનં કુર્વન્ ન કશ્ચિન્નામ હીયતે
આ કાર્ય મને પૃથ્વી પર કરવું જ છે, બીજું કોઈ માર્ગ નથી; પિતાનું વચન પાળવાથી કોઈને કદી નુકસાન થતું નથી.
તામેવમુક્ત્વા જનનીં લક્ષ્મણં પુનરબ્રવીત્। વાક્યં વાક્યવિદાં શ્રેષ્ઠઃ શ્રેષ્ઠઃ સર્વધનુષ્મતામ્
માતાને આમ કહીને, પછી રામે પોતાના ભાઈ લક્ષ્મણને, જે વાક્યમાં શ્રેષ્ઠ અને ધનુર્ધારોમાં સર્વોત્તમ છે, ફરી સંબોધન કર્યું.
તવ લક્ષ્મણ જાનામિ મયિ સ્નેહમનુત્તમમ્। વિક્રમં ચૈવ સત્ત્વં ચ તેજશ્ચ સુદુરાસદમ્
લક્ષ્મણ, તારો મારા માટેનો અનન્ય પ્રેમ, તારી બહાદુરી, સ્થિરતા અને દુર્લંઘ્ય તેજ—આ બધું હું સારી રીતે જાણું છું.
મમ માતુર્મહદ્ દુઃખમતુલં શુભલક્ષણ। અભિપ્રાયં ન વિજ્ઞાય સત્યસ્ય ચ શમસ્ય ચ
મારી માતા, શુભ લક્ષણો ધરાવનારી, અતુલ્ય દુઃખ સહન કરી રહી છે, કારણ કે તે સત્ય અને શમનો અર્થ સમજતી નથી.
ધર્મો હિ પરમો લોકે ધર્મે સત્યં પ્રતિષ્ઠિતમ્। ધર્મસંશ્રિતમપ્યેતત્ પિતુર્વચનમુત્તમમ્
આ જગતમાં ધર્મ સર્વોપરી છે અને સત્ય પણ ધર્મ પર જ આધાર રાખે છે; પિતાજીનું આ આદેશ પણ ધર્મમાં જ વણાયેલું છે અને ઉત્તમ છે.
સંશ્રુત્ય ચ પિતુર્વાક્યં માતુર્વા બ્રાહ્મણસ્ય વા। ન કર્તવ્યં વૃથા વીર ધર્મમાશ્રિત્ય તિષ્ઠતા
હે વીરો, જે ધર્મમાં સ્થિર રહે છે, એ પિતા, માતા કે બ્રાહ્મણના વચન આપ્યા પછી તેને વ્યર્થ ન જવા દેવું જોઈએ.
સોઽહં ન શક્ષ્યામિ પુનર્નિયોગમતિવર્તિતુમ્। પિતુર્હિ વચનાદ્ વીર કૈકેય્યાહં પ્રચોદિતઃ
હું ફરીથી પિતાજીના આદેશને અવગણવાનો પ્રયત્ન કરી શકતો નથી; કેમ કે કૈકેયી દ્વારા પિતાના વચનથી મને પ્રેરણા મળી છે.
તદેતાં વિસૃજાનાર્યાં ક્ષત્રધર્માશ્રિતાં મતિમ્। ધર્મમાશ્રય મા તૈક્ષ્ણ્યં મદ્બુદ્ધિરનુગમ્યતામ્
આથી, તું આ આર્ય અને ક્ષત્રિય ધર્મથી ભરેલી મનોભાવના ત્યાગ કર અને ધર્મને અપનાવ; કઠોરતા છોડ અને મારી બુદ્ધિને અનુસરી લે.
તમેવમુક્ત્વા સૌહાર્દાદ્ ભ્રાતરં લક્ષ્મણાગ્રજઃ। ઉવાચ ભૂયઃ કૌસલ્યાં પ્રાઞ્જલિઃ શિરસા નતઃ
આ રીતે પોતાના ભાઈને પ્રેમથી કહી, લક્ષ્મણના મોટા ભાઈએ હાથ જોડીને અને માથું ઝુકાવી ફરી કૌશલ્યાને સંબોધન કર્યું.
અનુમન્યસ્વ માં દેવિ ગમિષ્યન્તમિતો વનમ્। શાપિતાસિ મમ પ્રાણૈઃ કુરુ સ્વસ્ત્યયનાનિ મે
માતા, મને અહીંથી વનમાં જવા દેવાની મંજૂરી આપો; તમે મારા પ્રાણોથી જોડાયેલી છો—મારા માટે શુભ કાર્ય કરો.
તીર્ણપ્રતિજ્ઞશ્ચ વનાત્ પુનરેષ્યામ્યહં પુરીમ્। યયાતિરિવ રાજર્ષિઃ પુરા હિત્વા પુનર્દિવમ્
મારે જે પ્રતિજ્ઞા લીધી છે, તે પૂર્ણ કરીને હું વનથી પાછો આવીશ, જેમ યયાતિ રાજર્ષિએ એક વખત સ્વર્ગ છોડીને ફરી પાછો ગયો હતો.
શોકઃ સંધાર્યતાં માતર્હૃદયે સાધુ મા શુચઃ। વનવાસાદિહૈષ્યામિ પુનઃ કૃત્વા પિતુર્વચઃ
માતા, તું તારો શોક હૃદયમાં રાખજે, દુઃખ ન કર; પિતાના વચનનું પાલન કરીને હું વનવાસથી પાછો આવીશ.
ત્વયા મયા ચ વૈદેહ્યા લક્ષ્મણેન સુમિત્રયા। પિતુર્નિયોગે સ્થાતવ્યમેષ ધર્મઃ સનાતનઃ
તું, હું, વૈદેહી, લક્ષ્મણ અને સુમિત્રા—પાંચેયે પિતાના આદેશમાં સ્થિર રહેવું જોઈએ; એ જ સનાતન ધર્મ છે.