બાલા અપિ ક્રીડમાના ગૃહદ્વારેષુ સઙ્ઘશઃ। રામાભિષવસંયુક્તાશ્ચક્રુરેવ કથા મિથઃ
નાનાં બાળકો પણ, પોતાના ઘરનાં દરવાજા પાસે ટોળામાં રમતાં, એકબીજાની વચ્ચે માત્ર રામજીના અભિષેકની જ વાતો કરતા હતા.
કૃતપુષ્પોપહારશ્ચ ધૂપગન્ધાધિવાસિતઃ। રાજમાર્ગઃ કૃતઃ શ્રીમાન્ પૌરૈ રામાભિષેચને
શહેરવાસીઓએ રામજીના અભિષેક માટે રાજમાર્ગને ફૂલોથી શોભાવેલો અને ધૂપના સુગંધથી મહેકતો સુંદર બનાવી દીધો હતો.
પ્રકાશકરણાર્થં ચ નિશાગમનશઙ્કયા। દીપવૃક્ષાંસ્તથા ચક્રુરનુરથ્યાસુ સર્વશઃ
રાતે અંધારું ન રહે એ માટે, શેરીઓમાં બધે દીવટીઓથી ઝળહળતા વૃક્ષો ઉભા કરવામાં આવ્યા.
અલંકારં પુરસ્યૈવં કૃત્વા તત્ પુરવાસિનઃ। આકાંક્ષમાણા રામસ્ય યૌવરાજ્યાભિષેચનમ્
આ રીતે શહેરને શણગારીને, શહેરવાસીઓ રામજીના યુવરાજપદના અભિષેકની આતુરતાથી રાહ જોઈ રહ્યા હતા.
સમેત્ય સઙ્ઘશઃ સર્વે ચત્વરેષુ સભાસુ ચ। કથયન્તો મિથસ્તત્ર પ્રશશંસુર્જનાધિપમ્
બધા લોકો ટોળાં બનાવીને ચૌકમાં અને સભાખંડોમાં ભેગા થઈ, એકબીજાની વચ્ચે વાતો કરતા અને જનાધિપતિની પ્રશંસા કરતા હતા.
અહો મહાત્મા રાજાયમિક્ષ્વાકુકુલનન્દનઃ। જ્ઞાત્વા વૃદ્ધં સ્વમાત્માનં રામં રાજ્યેઽભિષેક્ષ્યતિ
અરે, ઇક્ષ્વાકુ વંશના આનંદદાતા, મહાત્મા રાજા દશરથજી, પોતે વૃદ્ધ થયા છે એ જાણીને, રામજીને રાજસિંહાસન પર બેસાડશે.
સર્વે હ્યનુગૃહીતાઃ સ્મ યન્નો રામો મહીપતિઃ। ચિરાય ભવિતા ગોપ્તા દૃષ્ટલોકપરાવરઃ
અમે બધા ધન્ય છીએ, કેમ કે રામજી, જેણે જગતના સર્વ પ્રકારના વ્યવહાર જોયા છે, લાંબા સમય સુધી આપણા રક્ષા કરનાર રાજા બનશે.
અનુદ્ધતમના વિદ્વાન્ ધર્માત્મા ભ્રાતૃવત્સલઃ। યથા ચ ભ્રાતૃષુ સ્નિગ્ધસ્તથાસ્માસ્વપિ રાઘવઃ
રાઘવજી, જેમનું મન અહંકારથી રહિત છે, જ્ઞાની, ધર્મપ્રિય અને ભાઈઓ પર પ્રેમાળ છે, એ જ રીતે આપણાં પર પણ એટલો જ સ્નેહ રાખે છે.
ચિરં જીવતુ ધર્માત્મા રાજા દશરથોઽનઘઃ। યત્પ્રસાદેનાભિષિક્તં રામં દ્રક્ષ્યામહે વયમ્
ધર્મનિષ્ઠ અને નિર્દોષ રાજા દશરથજી લાંબા સમય સુધી જીવતા રહે, જેમની કૃપાથી આપણે રામજીનો અભિષેક જોઈ શકીશું.
એવંવિધં કથયતાં પૌરાણાં શુશ્રુવુઃ પરે। દિગ્ભ્યો વિશ્રુતવૃત્તાન્તાઃ પ્રાપ્તા જાનપદા જનાઃ
જ્યારે શહેરવાસીઓ આવી રીતે વાતો કરતા હતા, ત્યારે ચારેય દિશામાંથી સમાચાર સાંભળી, ગામડાંમાંથી પણ લોકો આવી પહોંચ્યા.
તે તુ દિગ્ભ્યઃ પુરીં પ્રાપ્તા દ્રષ્ટું રામાભિષેચનમ્। રામસ્ય પૂરયામાસુઃ પુરીં જાનપદા જનાઃ
રામજીના અભિષેકને જોવા માટે ચારેય દિશામાંથી આવેલા એ ગામડાનાં લોકોએ આખું શહેર ભરી દીધું.
જનૌઘૈસ્તૈર્વિસર્પદ્ભિઃ શુશ્રુવે તત્ર નિઃસ્વનઃ। પર્વસૂદીર્ણવેગસ્ય સાગરસ્યેવ નિઃસ્વનઃ
એ ટોળાં બધે ફેલાઈ ગયાં, અને ત્યાં એવો ગર્જનારો અવાજ થયો, જેવો પૂર્ણિમાની રાતે ઉછળતા સાગરનો અવાજ હોય છે.
તતસ્તદિન્દ્રક્ષયસંનિભં પુરં દિદૃક્ષુભિર્જાનપદૈરુપાહિતૈઃ। સમન્તતઃ સસ્વનમાકુલં બભૌ સમુદ્રયાદોભિરિવાર્ણવોદકમ્
પછી એ શહેર, જે ઇન્દ્રના મહેલ જેવું લાગતું હતું, ચારે બાજુથી ઉત્સુક ગામડાનાં લોકોથી ભરાઈ ગયું અને સાગર જેવો ગુંજતો અને તેજસ્વી દેખાતું હતું.
thumb|સપ્તમઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે અયોધ્યાકાણ્ડે સપ્તમઃ સર્ગઃ ॥૨-
આયોધ્યાકાંડનો સાતમો અધ્યાય સાંભળો.
જ્ઞાતિદાસી યતો જાતા કૈકેય્યા તુ સહોષિતા। પ્રાસાદં ચન્દ્રસંકાશમારુરોહ યદૃચ્છયા
મૈથિલી કુટુંબની એક દાસી, જે કૈકેયી સાથે રહી હતી, સહેજે જ ચાંદની જેવું તેજસ્વી મહેલ ચઢી ગઈ.
સિક્તરાજપથાં કૃત્સ્નાં પ્રકીર્ણકમલોત્પલામ્। અયોધ્યાં મન્થરા તસ્માત્ પ્રાસાદાદન્વવૈક્ષત
એ મહેલમાંથી મન્થરાએ અયોધ્યાને જોયું, જ્યાં રાજમાર્ગો ફૂલો અને કમળોથી છવાયેલા અને પાણીથી છાંટેલા હતા.
પતાકાભિર્વરાર્હાભિર્ધ્વજૈશ્ચ સમલંકૃતામ્। સિક્તાં ચન્દનતોયૈશ્ચ શિરઃસ્નાતજનૈર્યુતામ્
શહેરને સુંદર ધ્વજ અને પટાકાઓથી શોભાવેલી, ચંદનના પાણીથી ભીંજાયેલી અને માથું ધોઈને આવેલા લોકોથી ભરેલી જોઈ.
માલ્યમોદકહસ્તૈશ્ચ દ્વિજેન્દ્રૈરભિનાદિતામ્। શુક્લદેવગૃહદ્વારાં સર્વવાદિત્રનાદિતામ્
માળાં અને મીઠાઈઓ હાથમાં ધરેલા બ્રાહ્મણોના મીઠા અવાજોથી, સફેદ મંદિરોના દ્વારો અને સર્વ વાદ્યોના સંગીતથી આખું શહેર ગુંજી ઉઠ્યું હતું.
સમ્પ્રહૃષ્ટજનાકીર્ણાં બ્રહ્મઘોષનિનાદિતામ્। પ્રહૃષ્ટવરહસ્ત્યશ્વાં સમ્પ્રણર્દિતગોવૃષામ્
ખુશીથી ભરેલી પ્રજાથી ઘેરાયેલી, બ્રાહ્મણોના મંત્રોચ્ચારથી ગુંજતી, આનંદિત અને શોભાયમાન હાથી-ઘોડાઓ અને ઉત્સાહિત ગાય-બળદોના ગર્જનાથી ગૂંજી ઉઠેલી હતી.
હૃષ્ટપ્રમુદિતૈઃ પૌરૈરુચ્છ્રિતધ્વજમાલિનીમ્। અયોધ્યાં મન્થરા દૃષ્ટ્વા પરં વિસ્મયમાગતા
મંથરા એ અયોધ્યાને ઊંચા ધ્વજોથી શોભાયમાન અને ખુશખુશાલ નાગરિકોથી ભરેલી જોઈ, તો તે ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ.
ઉત્તમેનાભિસંયુક્તા હર્ષેણાર્થપરા સતી। રામમાતા ધનં કિં નુ જનેભ્યઃ સમ્પ્રયચ્છતિ
શ્રેષ્ઠ આનંદમાં લીન અને લાભની ઈચ્છાવાળી રામની માતા, લોકોમાં કયું ધન વહેંચી રહી છે?
અતિમાત્રં પ્રહર્ષઃ કિં જનસ્યાસ્ય ચ શંસ મે। કારયિષ્યતિ કિં વાપિ સમ્પ્રહૃષ્ટો મહીપતિઃ
આટલી મોટી ખુશી લોકોમાં શા માટે છે, એ મને કહો. આનંદિત રાજા હવે શું કરશે?
વિદીર્યમાણા હર્ષેણ ધાત્રી તુ પરયા મુદા। આચચક્ષેઽથ કુબ્જાયૈ ભૂયસીં રાઘવે શ્રિયમ્
ધાય ખૂબ જ આનંદથી ભરાઈ ગઈ અને ખુશીથી, તેણે પછી કુબજાને રાઘવ માટે આવનારી મોટી શુભતા વિશે કહ્યું.
શ્વઃ પુષ્યેણ જિતક્રોધં યૌવરાજ્યેન ચાનઘમ્। રાજા દશરથો રામમભિષેક્તા હિ રાઘવમ્
કાલે પુષ્ય નક્ષત્રે, રોષને જીતનારા અને નિર્દોષ રામને, રાજા દશરથ રાજતિલક કરશે.
ધાત્ર્યાસ્તુ વચનં શ્રુત્વા કુબ્જા ક્ષિપ્રમમર્ષિતઃ। કૈલાસશિખરાકારાત્ પ્રાસાદાદવરોહત
ધાયના શબ્દો સાંભળીને, કુબજા તરત જ ગુસ્સે થઈ અને કૈલાસ શિખર જેવા મહેલમાંથી નીચે ઉતરી.
સા દહ્યમાના ક્રોધેન મન્થરા પાપદર્શિની। શયાનામેવ કૈકેયીમિદં વચનમબ્રવીત્
કુબજ મનથરા, ક્રોધથી દહાઈ રહી હતી અને દુઃખદાયક વાતો સમજતી, તેણે શયન કરતી કૈકેયીને આ શબ્દો કહ્યા.
ઉત્તિષ્ઠ મૂઢે કિં શેષે ભયં ત્વામભિવર્તતે। ઉપપ્લુતમઘૌઘેન નાત્માનમવબુધ્યસે
ઊઠ, મૂર્ખ! શા માટે પડેલી છે? તને મોટું સંકટ આવતું છે. દુર્ભાગ્યની લહેરે તું ઘેરાઈ ગઈ છે અને તને પોતાનો ખ્યાલ નથી.
અનિષ્ટે સુભગાકારે સૌભાગ્યેન વિકત્થસે। ચલં હિ તવ સૌભાગ્યં નદ્યાઃ સ્રોત ઇવોષ્ણગે
તને સુખી દેખાવ આવે છે, પણ તું અનિષ્ટમાં પણ પોતાના ભાગ્યનું ગૌરવ કરે છે; તારો સદભાગ્ય તો ઉનાળાની નદીના પ્રવાહ જેવું અસ્થિર છે.
એવમુક્તા તુ કૈકેયી રુષ્ટયા પરુષં વચઃ। કુબ્જયા પાપદર્શિન્યા વિષાદમગમત્ પરમ્
આ રીતે ગુસ્સાવાળી અને કડક બોલતી દુઃખદાયક વાતો સાંભળીને, કૈકેયી ભારે ચિંતામાં પડી ગઈ.
કૈકેયી ત્વબ્રવીત્ કુબ્જાં કચ્ચિત્ ક્ષેમં ન મન્થરે। વિષણ્ણવદનાં હિ ત્વાં લક્ષયે ભૃશદુઃખિતામ્
કૈકેયીએ કુબજાને પૂછ્યું: 'મંથરા, બધું સારું છે ને? કેમ કે હું તને ખૂબ દુઃખી અને ચિંતિત ચહેરા સાથે જોઈ રહી છું.'