વિષયં ત્વાં પુરં ચૈવ શપિષ્યે રાઘવં તથા । ભરતં ચૈવ સૌમિત્રે યુષ્માકં યા ચ સન્તતિઃ ।। ૭.૧૦૫.
'તો હું તને, તારા શહેરને, રાઘવને, ભરતને અને તારી આખી વંશને શાપ આપી દઈશ, સૌમિત્રિ.'
ન હિ શક્ષ્યામ્યહં ભૂયો મન્યું ધારયિતું હૃદિ । તચ્છ્રુત્વા ઘોરસઙ્કાશં વાક્યં તસ્ય મહાત્મનઃ । ચિન્તયામાસ મનસા તસ્ય વાક્યસ્ય નિશ્ચયમ્ ।। ૭.૧૦૫.
'હવે હું હૃદયમાં ગુસ્સો વધુ સહન કરી શકતો નથી.' એ મહાત્માના ભયાનક વચન સાંભળી, લક્ષ્મણે મનમાં વિચાર કર્યો કે શું કરવું.
એકસ્ય મરણં મે ઽસ્તુ મા ભૂત્સર્વવિનાશનમ્ । ઇતિ બુદ્ધ્યા વિનિશ્ચિત્ય રાઘવાય ન્યવેદયત્ ।। ૭.૧૦૫.
'એકનો નાશ થાય, પણ બધાનો વિનાશ ન થાય.' આવું મનમાં નક્કી કરીને, તેણે રાઘવને જાણ કરી.
લક્ષ્મણસ્ય વચઃ શ્રુત્વા રામઃ કાલં વિસૃજ્ય ચ । નિસ્સૃત્ય ત્વરિતં રાજા અત્રેઃ પુત્રં દદર્શ હ ।। ૭.૧૦૫.
લક્ષ્મણના વચન સાંભળી, રામે નિર્ધારિત સમય છોડીને, ઝડપથી બહાર જઈને અત્રિના પુત્રને જોયા.
સો ઽભિવાદ્ય મહાત્માનં જ્વલન્તમિવ તેજસા । કિં કાર્યમિતિ કાકુત્સ્થઃ કૃતાઞ્જલિરભાષત ।। ૭.૧૦૫.
પછી રામે તેજમાં અગ્નિ જેવાં મહાત્માને વંદન કર્યા અને હાથ જોડીને પૂછ્યું: 'શું કરવું છે?'
તદ્વાક્યં રાઘવેણોક્તં શ્રુત્વા મુનિવરઃ પ્રભુમ્ । પ્રત્યાહ રામં દુર્વાસાઃ શ્રૂયતાં ધર્મવત્સલ ।। ૭.૧૦૫.
રાઘવે કહ્યું એ વચન સાંભળી, મહાન ઋષિએ રામને કહ્યું: 'ધર્મપ્રેમી, હવે સાંભળ.'
અદ્ય વર્ષસહસ્રસ્ય સમાપ્તિસ્તપસો મમ । સો ઽહં ભોજનમિચ્છામિ યથાસિદ્ધં તવાનઘ ।। ૭.૧૦૫.
આજે મારા હજાર વર્ષના તપનો પૂર્ણ દિવસ છે. તેથી, પાપરહિત, હું તારા ઘરે જે ભોજન બને છે એવું જ ભોજન ઈચ્છું છું.
તચ્છ્રુત્વા વચનં રાજા રાઘવઃ પ્રીતમાનસઃ । ભોજનં મુનિમુખ્યાય યથાસિદ્ધમુપાહરત્ ।। ૭.૧૦૫.
એ વિનંતી સાંભળી રાજા રાઘવ આનંદિત મનથી, જે ભોજન તૈયાર હતું તે મહાન મુનિને પ્રેમથી પીરસ્યું.
સ તુ ભુક્ત્વા મુનિશ્રેષ્ઠસ્તદન્નમમૃતોપમમ્ । સાધુ રામેતિ સમ્ભાષ્ય સ્વમાશ્રમમુપાગમત્ ।। ૭.૧૦૫.
મહાન મુનિએ તે અમૃત સમાન ભોજન કરી, રામને 'શાબાશ' કહીને પોતાના આશ્રમ તરફ પાછા ગયા.
તસ્મિન્ ગતે મુનિવરે સ્વાશ્રમં લક્ષ્મણાગ્રજઃ । સંસ્મૃત્ય કાલવાક્યાનિ તતો દુઃખમુપાગમત્ ।। ૭.૧૦૫.
મહાન મુનિ પોતાના આશ્રમમાં ગયા પછી, લક્ષ્મણના મોટા ભાઈએ કાળના શબ્દો યાદ કરીને દુઃખ અનુભવું લાગ્યું.
દુઃખેન ચ સુસન્તપ્તઃ સ્મૃત્વા તદ્ઘોરદર્શનમ્ । અવાઙ્મુખો દીનમના વ્યાહર્તું ન શશાક હ ।। ૭.૧૦૫.
તે ભયાનક દૃશ્ય યાદ કરીને દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, રામ ઉદાસ અને નિરાશ થઈ ગયા, બોલી પણ ન શક્યા.
તતો બુદ્ધ્યા વિનિશ્ચિત્ય કાલવાક્યાનિ રાઘવઃ । નૈતદસ્તીતિ નિશ્ચિત્ય તૂષ્ણીમાસીન્મહાયશાઃ ।। ૭.૧૦૫.
પછી રાઘવે મનમાં કાળના શબ્દો વિચારી, 'આવું જ થવાનું છે' એવું નક્કી કરીને, પ્રસિદ્ધ રામ શાંતિથી બેઠા રહ્યા.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે પઞ્ચોત્તરશતતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે શ્રીમદ વાલ્મીકિ રામાયણના ઉત્તરકાંડમાં પચાસ પછીનો પાંચમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
અવાઙ્મુખમથો દીનં દૃષ્ટ્વા સોમમિવાપ્લુતમ્ । રાઘવં લક્ષ્મણો વાક્યં હૃષ્ટો મધુરમબ્રવીત્ ।। ૭.૧૦૬.
પછી, રાઘવને ઉદાસ અને મૌન જોઈને, જેમ ચાંદ્રમા ગ્રહણમાં ઢંકાઈ જાય, તેમ લક્ષ્મણે આનંદથી મીઠા શબ્દો કહ્યા.
ન સંતાપં મહાબાહો મદર્થં કર્તુમર્હસિ । પૂર્વનિર્માણબદ્ધા હિ કાલસ્ય ગતિરીદૃશી ।। ૭.૧૦૬.
હે મહાબાહુ, મારા માટે તું દુઃખ ન કર; કારણ કે કાળની ગતિ પહેલેથી જ નક્કી થયેલી છે.
જહિ માં સૌમ્ય વિસ્રબ્ધં પ્રતિજ્ઞાં પરિપાલય । હીનપ્રતિજ્ઞાઃ કાકુત્સ્થ પ્રયાન્તિ નરકં નરાઃ ।। ૭.૧૦૬.
હે સૌમ્ય, નિર્ભય બની મને મારી નાખ, અને તારી પ્રતિજ્ઞા પાળ; કારણ કે જે પુરુષો પોતાની પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તેઓ નરકમાં જાય છે.
યદિ પ્રીતિર્મહારાજ યદ્યનુગ્રાહ્યતા મયિ । જહિ માં નિર્વિશઙ્કસ્ત્વં ધર્મં વર્ધય રાઘવ ।। ૭.૧૦૬.
હે મહારાજ, જો તને મારા પર પ્રેમ હોય, જો હું તારા માટે પ્રિય હોઉં, તો તું શંકા વિના મને મારી નાખ અને ધર્મનું પાલન કર, હે રાઘવ.
લક્ષ્મણેન તથોક્તસ્તુ રામઃ પ્રચલિતેન્દ્રિયઃ । મન્ત્રિણઃ સમુપાનીય તથૈવ ચ પુરોધસમ્ ।। ૭.૧૦૬.
લક્ષ્મણના આવા શબ્દો સાંભળીને, રામના ઇન્દ્રિયો વ્યાકુળ થઈ ગયા; પછી તેમણે પોતાના મંત્રીઓ અને પુરોહિતને બોલાવ્યા.
અબ્રવીચ્ચ તદા વૃત્તં તેષાં મધ્યે સ રાઘવઃ । દુર્વાસોભિગમં ચૈવ પ્રતિજ્ઞાં તાપસસ્ય ચ ।। ૭.૧૦૬.
પછી રાઘવે બધાના વચ્ચે જે બન્યું હતું, દુર્વાસાના આગમન અને તપસ્વીની પ્રતિજ્ઞા બધું વર્ણવ્યું.
તચ્છ્રુત્વા મન્ત્રિણઃ સર્વે સોપાધ્યાયાઃ સમાસત । વસિષ્ઠસ્તુ મહાતેજા વાક્યમેતદુવાચ હ ।। ૭.૧૦૬.
આ સાંભળીને બધા મંત્રીઓ અને ઉપાધ્યાયો બેઠા; પછી મહાન તેજસ્વી વસિષ્ઠે આ શબ્દો કહ્યા.
દૃષ્ટમેતન્મહાબાહો ક્ષયં તે રોમહર્ષણમ્ । લક્ષ્મણેન વિયોગશ્ચ તવ રામ મહાયશઃ ।। ૭.૧૦૬.
હે મહાબાહુ, આ તારા માટે ભયાનક અને રોમાચક વિનાશ છે—લક્ષ્મણથી વિયોગ, હે મહાપ્રસિદ્ધ રામ.
ત્યજૈનં બલવાન્કાલો મા પ્રતિજ્ઞાં વૃથા કૃતાઃ । વિનષ્ટાયાં પ્રતિજ્ઞાયાં ધર્મો ઽપિ ચ લયં વ્રજેત્ ।। ૭.૧૦૬.
તેને છોડી દે; કાળ બહુ શક્તિશાળી છે—તારી પ્રતિજ્ઞા વ્યર્થ ન થવા દે. જો પ્રતિજ્ઞા તૂટી જાય, તો ધર્મ પણ નાશ પામે.
તતો ધર્મે વિનષ્ટે તુ ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્ । સદેવર્ષિગણં સર્વં વિનશ્યેત્તુ ન સંશયઃ ।। ૭.૧૦૬.
પછી, જો ધર્મ નાશ પામે, તો ત્રણેય લોક અને તેમાં રહેલા બધા જીવો, દેવો અને ઋષિઓ સહિત, નિશ્ચિતપણે વિનાશ પામશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
સ ત્વં પુરુષશાર્દૂલ ત્રૈલોક્યસ્યાભિપાલનાત્ । લક્ષ્મણેન વિના ચાદ્ય જગત્સ્વસ્થં કુરુષ્વ હ ।। ૭.૧૦૬.
હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, ત્રણેય લોકની રક્ષા માટે, આજે લક્ષ્મણ વિના પણ જગતને સુવ્યવસ્થિત રાખ.
તેષાં તત્સમવેતાનાં વાક્યં ધર્માર્થસંહિતમ્ । શ્રુત્વા પરિષદો મધ્યે રામો લક્ષ્મણમબ્રવીત્ ।। ૭.૧૦૬.
બધા એકત્રિત થયેલા લોકોના ધર્મ અને હિતથી ભરેલા શબ્દો સાંભળીને, રામે સભામાં લક્ષ્મણને કહ્યું.
વિસર્જયે ત્વાં સૌમિત્રે મા ભૂદ્ધર્મવિપર્યયઃ । ત્યાગો વધો વા વિહિતઃ સાધૂનાં તૂભયં સમમ્ ।। ૭.૧૦૬.
હે સુમિત્રાનંદન, હું તને મુક્ત કરું છું; ધર્મનો ભંગ ન થાય. સારા લોકો માટે ત્યાગ કે મૃત્યુ — બંને સમાન ગણાય છે.
રામેણ ભાષિતે વાક્યે બાષ્પવ્યાકુલિતેન્દ્રિયઃ । લક્ષ્મણસ્ત્વરિતં પ્રાયાત્સ્વગૃહં ન વિવેશ હ ।। ૭.૧૦૬.
રામે આવું કહ્યું ત્યારે, લક્ષ્મણના નેત્રોમાંથી આંસુ વહેતા હતા, તે ઝડપથી ત્યાંથી નીકળી ગયો અને પોતાના ઘરમાં ગયો નહીં.
સ ગત્વા સરયૂતીરમુપસ્પૃશ્ય કૃતાઞ્જલિઃ । નિગૃહ્ય સર્વસ્રોતાંસિ નિઃશ્વાસં ન મુમોચ હ ।। ૭.૧૦૬.
પછી તે સરયૂના કિનારે ગયો, શુદ્ધિ કરી, હાથ જોડીને ઊભો રહ્યો, સર્વે ઇન્દ્રિયોને વશમાં રાખી, શ્વાસ પણ બહાર ન છોડ્યો.
અનિઃશ્વસન્તં યુક્તં તં સશક્રાઃ સાપ્સરોગણાઃ । દેવાઃ સર્ષિગણાઃ સર્વે પુષ્પૈરભ્યકિરંસ્તદા ।। ૭.૧૦૬.
જ્યારે તે શ્વાસ રોકી, સ્થિર ઊભો રહ્યો, ત્યારે ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવો, અપ્સરાઓ અને ઋષિઓએ તેના પર પુષ્પવર્ષા કરી.
અદૃશ્યં સર્વમનુજૈઃ સશરીરં મહાબલમ્ । પ્રગૃહ્ય લક્ષ્મણં શક્રસ્ત્રિદિવં સંવિવેશ હ ।। ૭.૧૦૬.
મહાબલી લક્ષ્મણને કોઈ માનવી જોઈ શક્યા નહીં, ત્યારે ઇન્દ્રે તેને શરીર સહિત સ્વર્ગમાં લઈ ગયો.