ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે ચતુઃસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે મહાન ઋષિ વાલ્મીકી રચિત પવિત્ર રામાયણના ઉત્તરકાંડનો ચૌહત્તેરમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
નારદસ્ય તુ તદ્વાક્યં શ્રુત્વા ઽમૃતમયં તદા । પ્રહર્ષમતુલં લેભે લક્ષ્મણં ચેદમબ્રવીત્ ।। ૭.૭૫.
નારદજીના અમૃત જેવા વચનો સાંભળી લક્ષ્મણને અતુલ આનંદ થયો અને તેણે આ રીતે કહ્યું:
ગચ્છ સૌમ્ય દ્વિજશ્રેષ્ઠં સમાશ્વાસય સુવ્રતમ્ । બાલસ્ય તુ શરીરં તત્તૈલદ્રોણ્યાં નિધાપય ।। ૭.૭૫.
હે સ્નેહી, તું જા અને શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણને સાંત્વના આપ, જે સદાય વ્રતમાં સ્થિર છે. પછી બાળકના શરીરને તેલથી ભરેલી ડોલમાં રાખ.
ગન્ધૈશ્ચ પરમોદારૈસ્તૈલૈશ્ચાપિ સુગન્ધિભિઃ । યથા ન ક્ષીયતે બાલસ્તથા સૌમ્ય વિધીયતામ્ ।। ૭.૭૫.
સૌથી ઉત્તમ સુગંધો અને સુગંધિત તેલ વડે એવું કરજે કે બાળકનું શરીર બગડે નહીં, હે સ્નેહી.
યથા શરીરો બાલસ્ય ગુપ્તઃ સન્ શિષ્ટકર્મણઃ । વિપત્તિઃ પરિભેદો વા ન ભવેચ્ચ તથા કુરુ ।। ૭.૭૫.
બાળકનું શરીર સારી રીતે સાચવાય અને યોગ્ય વિધિ થાય, એમાં કોઈ નુકસાન કે ખોટ ન થાય, એ રીતે બધું કર.
એવમાદિશ્ય કાકુત્સ્થો લક્ષ્મણં શુભલક્ષણમ્ । મનસા પુષ્પકં દધ્યાવાગચ્છેતિ મહાયશાઃ ।। ૭.૭૫.
આ રીતે શુભ લક્ષણો ધરાવતા લક્ષ્મણને આજ્ઞા આપી, મહાન યશસ્વી કકુત્સ્થ વંશજ મનમાં પુષ્પક રથને બોલાવ્યું—'આવ.'
ઇઙ્ગિતં સ તુ વિજ્ઞાય પુષ્પકો હેમભૂષિતઃ । આજગામ મુહૂર્તેન સમીપે રાઘવસ્ય વૈ ।। ૭.૭૫.
પુષ્પક રથ, જે સોનાથી શોભાયમાન હતો, રાઘવના ઇશારોને સમજીને એક ક્ષણમાં જ તેની સામે આવી ગયો.
સો ઽબ્રવીત્પ્રણતો ભૂત્વા અયમસ્મિ નરાધિપ । વશ્યસ્તવ મહાબાહો કિઙ્કરઃ સમુપસ્થિતઃ ।। ૭.૭૫.
પુષ્પક રથ નમન કરીને બોલ્યું: 'હું અહીં હાજર છું, હે મનુષ્યાધિપતિ, હું તમારો આજ્ઞાકારી અને સેવક છું, હે મહાબાહુ.'
ભાષિતં રુચિરં શ્રુત્વા પુષ્પકસ્ય નરાધિપઃ । અભિવાદ્ય મહર્ષીંસ્તાન્ વિમાનં સો ઽધ્યરોહત ।। ૭.૭૫.
પુષ્પકના મીઠા વચનો સાંભળી, મનુષ્યાધિપતિએ મહર્ષિઓને વંદન કર્યા અને પછી તે વિમાનમાં ચઢ્યો.
ધનુર્ગૃહીત્વા તૂણી ચ ખડ્ગં ચ રુચિરપ્રભમ્ । નિક્ષિપ્ય નગરે વીરૌ સૌમિત્રિભરતાવુભૌ ।। ૭.૭૫.
પછી તેણે પોતાનું ધનુષ્ય, તુણીર અને તેજસ્વી ખડગ લઈને, સૌમિત્રિ અને ભરત—આ બંને વીરને શહેરમાં જ રાખ્યા.
પ્રાયાત્પ્રતીચીં હરિતં વિચિન્વંશ્ચ તતસ્તતઃ । ઉત્તરામગમચ્છ્રીમાન્દિશં હિમવતા વૃતામ્ ।। ૭.૭૫.
પછી તે પશ્ચિમ દિશામાં ગયો, અહીં-ત્યાં તપાસતો રહ્યો અને પછી તે મહાન યશસ્વી ઉત્તર દિશામાં, હિમાલયથી ઘેરાયેલી જગ્યાએ પહોંચ્યો.
અપશ્યમાનસ્તત્રાપિ સ્વલ્પમપ્યથ દુષ્કૃતમ્ । પૂર્વામપિ દિશં સર્વામથો ઽપશ્યન્નરાધિપઃ ।। ૭.૭૫.
ત્યાં પણ રાજાએ જરા પણ દુષ્કર્મ ક્યાંય જોયું નહીં, અને પૂર્વ દિશામાં પણ કશું ખોટું નજરે પડ્યું નહીં.
પ્રવિશુદ્ધસમાચારામાદર્શતલનિર્મલામ્ । પુષ્પકસ્થો મહાબાહુસ્તદાપશ્યન્નરાધિપઃ ।। ૭.૭૫.
પુષ્પક રથમાં બેઠેલા મહાબાહુ રાજાએ એ સમયે સંપૂર્ણ પવિત્ર વર્તનવાળી, કાચ જેવી નિર્મળ ભૂમિ જોઈ.
દક્ષિણાં દિશમાક્રામત્તતો રાજર્ષિનન્દનઃ । શૈવલસ્યોત્તરે પાર્શ્વે દદર્શ સુમહત્સરઃ ।। ૭.૭૫.
પછી રાજર્ષિનો પુત્ર દક્ષિણ દિશામાં ગયો અને શૈવલના ઉત્તર કાંઠે એક વિશાળ સરોવર જોયું.
તસ્મિન્સરસિ તપ્યન્તં તાપસં સુમહત્તપઃ । દદર્શ રાઘવઃ શ્રીમાઁલ્લમ્બમાનમધોમુખમ્ ।। ૭.૭૫.
એ સરોવર પાસે રાઘવે તેજસ્વી અને મહાન તપસ્યામાં લીન, માથું ઝુકાવેલું અને શરીર લટકાવતો એક તપસ્વી જોયો.
રાઘવસ્તમુપાગમ્ય તપ્યન્તં તપ ઉત્તમમ્ । ઉવાચ સ તદા વાક્યં ધન્યસ્ત્વમસિ સુવ્રત ।। ૭.૭૫.
રાઘવે એ ઉત્તમ તપમાં લીન તપસ્વી પાસે જઈને કહ્યું: 'હે સદ્વ્રત, તું ધન્ય છે.'
કસ્યાં યોન્યાં તપોવૃદ્ધ વર્તસે દૃઢવિક્રમ । કૌતૂહલાત્ત્વાં પૃચ્છામિ રામો દાશરથિર્હ્યહમ્ ।। ૭.૭૫.
હે તપમાં વૃદ્ધ અને દૃઢ નિશ્ચય ધરાવનાર, તું કયા કુળમાં જન્મેલો છે? હું જિજ્ઞાસાથી પૂછું છું—હું દશરથનો પુત્ર રામ છું.
કો ઽર્થો મનીષિતસ્તુભ્યં સ્વર્ગલાભઃ પરો ઽથવા । વરાશ્રયો યદર્થં ત્વં તપસ્યસિ સુદુષ્કરમ્ । યમાશ્રિત્ય તપસ્તપ્તં શ્રોતુમિચ્છામિ તાપસ ।। ૭.૭૫.
તમે આટલું કઠિન તપ શું માટે કરો છો? સ્વર્ગ મેળવવો છે કે બીજું કોઈ ઉત્તમ ફળ મેળવવું છે? તમે કયા આશ્રયે આ તપસ્યા કરો છો, એ સાંભળવા હું ઇચ્છું છું, હે તપસ્વી.
બ્રાહ્મણો વા ઽસિ ભદ્રં તે ક્ષત્રિયો વા ઽસિ દુર્જયઃ । વૈશ્યસ્તૃતીયવર્ણો વા શૂદ્રો વા સત્યવાગ્ભવ ।। ૭.૭૫.
તમે બ્રાહ્મણ છો કે ક્ષત્રિય, કે પછી ત્રીજા વર્ણના વૈશ્ય છો કે શૂદ્ર છો? સાચું કહો.
ઇત્યેવમુક્તઃ સ નરાધિપેન હ્યવાક્છિરા દાશરથાય તસ્મૈ । ઉવાચ જાતિં નૃપપુઙ્ગવાય યત્કારણે ચૈવ તપઃપ્રયત્નઃ ।। ૭.૭૫.
રાજાએ આમ પૂછતાં, તે તપસ્વીએ માથું નમાવી દાશરથ પુત્રને પોતાની જાતિ અને તપસ્યા કરવાનું કારણ કહ્યું.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે પઞ્ચસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે વાલ્મીકિ રચિત પાવન રામાયણના ઉત્તરકાંડનો પચોતેરમો સર્ગ પૂર્ણ થયો.
તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા રામસ્યાક્લિષ્ટકર્મણઃ । અવાક્છિરાસ્તથાભૂત્વા વાક્યમેતદુવાચ હ ।। ૭.૭૬.
રામના એ વચન સાંભળીને, નિર્દોષ કર્મ કરનાર રામ સામે તે તપસ્વીએ માથું નમાવીને આ રીતે કહ્યું.
શૂદ્રયોન્યાં પ્રસૂતો ઽસ્મિ શમ્બૂકો નામ નામતઃ । દેવત્વં પાર્થયે રામ સશરીરો મહાયશઃ ।। ૭.૭૬.
હું શૂદ્ર જાતિમાં જન્મેલો છું, મારું નામ શમ્બૂક છે. હે મહાપ્રસિદ્ધ રામ, હું આ શરીરથી જ દેવત્વ મેળવવા ઈચ્છું છું.
ન મિથ્યા ઽહં વદે રામ દેવલોકજિગીષયા । શૂદ્રં માં વિદ્ધિ કાકુત્સ્થ તપ ઉગ્રં સમાસ્થિતમ્ ।। ૭.૭૬.
હે કાકુત્સ્થ રામ, હું અસત્ય બોલતો નથી. દેવલોક મેળવવાની ઈચ્છાથી હું, એક શૂદ્ર, આ કઠિન તપસ્યા કરું છું—આ તમે જાણો.
ભાષતસ્તસ્ય શૂદ્રસ્ય ખડ્ગં સુરુચિરપ્રભમ્ । નિષ્કૃષ્ય કોશાદ્વિમલં શિરશ્ચિચ્છેદ રાઘવઃ ।। ૭.૭૬.
જ્યારે તે શૂદ્ર બોલી રહ્યો હતો, ત્યારે રાઘવએ પોતાના ખડગને કોશમાંથી કાઢી, ચમકતો અને નિર્મળ ખડગ વડે તેનું માથું કાપી નાખ્યું.
તસ્મિઞ્છૂદ્રે હતે દેવાઃ સેન્દ્રાઃ સાગ્નિપુરોગમાઃ । સાધુ સાધ્વિતિ કાકુત્સ્થં પ્રશશંસુર્મુહુર્મુહુઃ ।। ૭.૭૬.
તે શૂદ્રના મૃત્યુ પછી, દેવતાઓએ ઇન્દ્ર અને અગ્નિ સાથે વારંવાર કાકુત્સ્થની પ્રશંસા કરી—'શાબાશ, શાબાશ'.
પુષ્પવૃષ્ટિર્મહત્યાસીદ્દિવ્યાનાં સુસુગન્ધિનામ્ । પુષ્પાણાં વાયુમુક્તાનાં સર્વતઃ પ્રપપાત હ ।। ૭.૭૬.
પછી સર્વત્રથી પવનથી ઉડેલા સુગંધિત દિવ્ય ફૂલોની મોટી વરસાદ પડી.
સુપ્રીતાશ્ચાબ્રુવન્રામં દેવાઃ સત્યપરાક્રમમ્ । સુરકાર્યમિદં સૌમ્ય સુકૃતં તે મહામતે ।। ૭.૭૬.
આથી પ્રસન્ન થયેલા દેવતાઓએ સત્યવીર રામને કહ્યું: 'હે સૌમ્ય, દેવકાર્ય માટે તમે જે કર્યું તે ખૂબ સારું કર્યું, હે મહામતિ.'
ગૃહાણ ચ વરં સૌમ્ય યત્ત્વમિચ્છસ્યરિન્દમ । સ્વર્ગભાઙ્નહિ શૂદ્રો ઽયં ત્વત્કૃતે રઘુનન્દન ।। ૭.૭૬.
હે સૌમ્ય, જે કંઈ તું ઈચ્છે તે વર લે, હે રઘુનંદન, કેમ કે તારી કૃપાથી આ શૂદ્ર સ્વર્ગ પામે તે શક્ય નથી.
દેવાનાં ભાષિતં શ્રુત્વા રાઘવઃ સુસમાહિતઃ । ઉવાચ પ્રાઞ્જલિર્વાક્યં સહસ્રાક્ષં પુરન્દરમ્ ।। ૭.૭૬.
દેવતાઓના એ વચન સાંભળીને, રાઘવએ એકાગ્ર ચિત્તે હાથ જોડીને સહસ્રાક્ષ ઇન્દ્રને કહ્યું.