તસ્ય તે દેવદેવસ્ય નિશમ્ય વચનં સુરાઃ । આજગ્મુર્યત્ર યુધ્યેતે શત્રુઘ્નલવણાવુભૌ ।। ૭.૬૯.
પછી દેવો, દેવોના દેવના આ વચન સાંભળીને, ત્યાં ગયા જ્યાં શત્રુઘ્ન અને લવણ બંને યુદ્ધ કરી રહ્યા હતા.
તં શરં દિવ્યસઙ્કાશં શત્રુઘ્નકરધારિતમ્ । દદૃશુઃ સર્વભૂતાનિ યુગાન્તાગ્નિમિવોત્થિતમ્ ।। ૭.૬૯.
બધા જીવોએ શત્રુઘ્નના હાથમાં દિવ્ય અને તેજસ્વી બાણ જોયો, જે યુગના અંતના અગ્નિ જેવો ઉગતો હતો.
અકાશમાવૃતં દૃષ્ટ્વા દેવૈર્હિ રઘુનન્દનઃ । સિંહનાદં ભૃશં કૃત્વા દદર્શ લક્ષણં પુનઃ ।। ૭.૬૯.
આકાશ ઢંકાઈ ગયું જોઈને રઘુવંશી શત્રુઘ્ને જોરદાર સિંહગર્જના કરી અને પછી ફરીથી પોતાના લક્ષ્ય તરફ જોયું.
આહૂતશ્ચ પુનસ્તેન શત્રુઘ્નેન મહાત્મના । લવણઃ ક્રોધસંયુક્તો યુદ્ધાય સમુપસ્થિતઃ ।। ૭.૬૯.
પછી મહાન આત્માવાળા શત્રુઘ્ન દ્વારા ફરી બોલાવવામાં આવતા, લવણ ક્રોધથી ભરાઈને યુદ્ધ માટે આગળ આવ્યો.
આકર્ણાત્સ વિકૃષ્યાથ તદ્ધનુર્ધન્વિનાં વરઃ । તં મુમોચ મહાબાણં લવણસ્ય મહોરસિ ।। ૭.૬૯.
પછી ધનુર્ધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા શત્રુઘ્ને પોતાના ધનુષ્યને કાન સુધી ખેંચી, મોટો બાણ લવણના પહોળા છાતી પર છોડ્યો.
ઉરસ્તસ્ય વિદાર્યાશુ પ્રવિવેશ રસાતલમ્ ।। ૭.૬૯.
એ બાણ તેની છાતી ચીરીને ઝડપથી પાતાળમાં પ્રવેશી ગયો.
ગત્વા રસાતલં દિવ્યઃ શરો વિબુધપૂજિતઃ । પુનરેવાગમત્તૂર્ણમિક્ષ્વાકુકુલનન્દનમ્ ।। ૭.૬૯.
પાતાળમાં જઈને, દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત એ દિવ્ય બાણ, ઇક્ષ્વાકુ વંશના આનંદરૂપ શત્રુઘ્ન પાસે ફરી ઝડપથી પાછો આવ્યો.
શત્રુઘ્નશરનિર્ભિન્નો લવણઃ સ નિશાચરઃ । પપાત સહસા ભૂમૌ વજ્રાહત ઇવાચલઃ ।। ૭.૬૯.
શત્રુઘ્નના બાણથી ઘાયલ થયેલો, રાત્રે ફરતો રાક્ષસ લવણ અચાનક જમીન પર પડી ગયો, જાણે વીજળી પડવાથી પર્વત ધરાશાયી થાય.
તચ્ચ શૂલં મહત્તેન હતે લવણરાક્ષસે । પશ્યતાં સર્વદેવાનાં રુદ્રસ્ય વશમન્વગાત્ ।। ૭.૬૯.
લવણ રાક્ષસના મરણ પછી, એ મોટું શૂળ, સર્વ દેવતાઓની નજર સામે, રુદ્રના અધિકારમાં પહોંચી ગયું.
એકેષુપાતેન ભૃશં નિપાત્ય લોકત્રયસ્યાપિ રઘુપ્રવીરઃ । વિનિર્બભાવુત્તમચાપબાણસ્તમઃ પ્રણુદ્યેવ સહસ્રરશ્મિઃ ।। ૭.૬૯.
રઘુકુળના પરાક્રમી શત્રુઘ્ને એક જ બાણથી ત્રણેય લોકને હલાવી દીધા; શ્રેષ્ઠ ધનુર્ધર એવા શત્રુઘ્નનો બાણ, જાણે હજાર કિરણોવાળો સૂર્ય અંધકાર દૂર કરે તેમ, તેજથી ઝગમગ્યો.
તતો હિ દેવા ઋષિપન્નગાશ્ચ પ્રપૂજિરે હ્યપ્સરસશ્ચ સર્વાઃ । દિષ્ટ્યા જયો દાશરથેરવાપ્તસ્ત્યક્ત્વા ભયં સર્પ ઇવ પ્રશાન્તઃ ।। ૭.૬૯.
પછી દેવતાઓ, ઋષિઓ, નાગો અને સર્વ અપ્સરાઓએ આનંદથી કહ્યું: 'સૌભાગ્યથી દશરથપુત્રે વિજય પ્રાપ્ત કર્યો; હવે ડર છોડો, જેમ સાપ શાંત થઈ જાય છે.'
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે એકોનસપ્તતિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે શ્રીમદ્ વાલ્મીકિ રચિત, પવિત્ર અને પ્રાચીન શ્રીમદ્ રામાયણના ઉત્તરકાંડનો ઐકોણસિત્તેરમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
હતે તુ લવણે દેવાઃ સેન્દ્રાઃ સાગ્નિપુરોગમાઃ । ઊચુઃ સુમધુરાં વાણીં શત્રુઘ્નં શત્રુતાપનમ્ ।। ૭.૭૦.
લવણના વધ થયા પછી, ઇન્દ્ર અને અગ્નિ સહિતના દેવતાઓએ શત્રુઘ્ન, જે શત્રુઓને દુઃખ આપનાર છે, તેને મીઠા શબ્દોમાં સંબોધન કર્યું.
દિષ્ટ્યા તે વિજયો વત્સ દિષ્ટ્યા લવણરાક્ષસઃ । હતઃ પુરુષશાર્દૂલ વરં વરય સુવ્રત ।। ૭.૭૦.
'વત્સ, તને વિજય મળ્યો એ સૌભાગ્ય છે; લવણ રાક્ષસનો નાશ થયો એ પણ શુભ છે. પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, ધીરજવાળા, તું ઈચ્છિત વર માંગ.'
વરદાસ્તુ મહાબાહો સર્વ એવ સમાગતાઃ । વિજયાકાઙ્ક્ષિણસ્તુભ્યમમોઘં દર્શનં હિ નઃ ।। ૭.૭૦.
'મહાબાહુ, અમે બધા તને વર આપવા માટે અહીં આવ્યા છીએ, કારણ કે તારી વિજયની ઈચ્છા છે; અમારું દર્શન ક્યારેય વ્યર્થ નથી જતું.'
દેવાનાં ભાષિતં શ્રુત્વા શૂરો મૂર્ધ્નિ કૃતાઞ્જલિઃ । પ્રત્યુવાચ મહાબાહુઃ શત્રુઘ્નઃ પ્રયતાત્મવાન્ ।। ૭.૭૦.
દેવતાઓના વચન સાંભળી, વીર શત્રુઘ્ને માથા પર હાથ જોડીને, મનથી એકાગ્ર અને મહાબાહુ બનીને ઉત્તર આપ્યો.
ઇયં મધુપુરી રસ્યા મધુરા દેવનિર્મિતા । નિવેશં પ્રાપ્નુયાચ્છીઘ્રમેષ મે ઽસ્તુ વરઃ પરઃ ।। ૭.૭૦.
'આ મધુપુર સુંદર છે, મીઠી છે અને દેવતાઓએ બનાવેલી છે; મને ઝડપથી અહીં વસવાટ કરવાની તક મળે—આ સર્વોત્તમ વર મને મળે.'
તં દેવાઃ પ્રીતમનસો બાઢમિત્યેવ રાઘવમ્ । ભવિષ્યતિ પુરી રમ્યા શૂરસેના ન સંશયઃ ।। ૭.૭૦.
દેવતાઓએ પ્રસન્ન થઈને રાઘવને કહ્યું: 'એવું જ થશે! આ પુરી ખરેખર સુંદર બનશે, હે શૂરસેન, તેમાં કોઈ સંશય નથી.'
તે તથોક્ત્વા મહાત્માનો દિવમારુરુહુસ્તદા । શત્રુઘ્નો ઽપિ મહાતેજાસ્તાં સેનાં સમુપાનયત્ ।। ૭.૭૦.
આ રીતે કહી, મહાન આત્માઓ સ્વર્ગે ગયા; અને મહાતેજસ્વી શત્રુઘ્ને પોતાની સેનાને એકત્ર કરી.
સા સેના શીઘ્રમાગચ્છચ્છ્રુત્વા શત્રુઘ્નશાસનમ્ । નિવેશનં ચ શત્રુઘ્નઃ શ્રાવણેન સમારભત્ ।। ૭.૭૦.
શત્રુઘ્નના આદેશ સાંભળીને એ સેનાએ ઝડપથી આગમન કર્યું; અને શત્રુઘ્ને શ્રાવણ માસમાં વસાહત શરૂ કરી.
સા પુરા દિવ્યસઙ્કાશા વર્ષે દ્વાદશમે શુભે । નિવિષ્ટા શૂરસેનાનાં વિષયશ્ચાકુતોભયઃ ।। ૭.૭૦.
દિવ્ય તેજથી ઝગમગતી એ પુરી શુભ બારમા વર્ષે વસાવી, શૂરસેનોના નિર્ભય રાજ્યરૂપે સ્થાપિત થઈ.
ક્ષેત્રાણિ સસ્યયુક્તાનિ કાલે વર્ષતિ વાસવઃ । અરોગવીરપુરુષા શત્રુઘ્નભુજપાલિતા ।। ૭.૭૦.
ખેતરો પાકથી ભરપૂર હતાં, સમયસર વરસાદ વરસતો હોવાથી બધું હરીયાળું બન્યું હતું. લોકો તંદુરસ્ત અને બહાદુર હતાં, અને શત્રુઘ્નની રક્ષા હેઠળ સુખી જીવન જીવતા હતા.
અર્ધચન્દ્રપ્રતીકાશા યમુનાતીરશોભિતા । શોભિતા ગૃહમુખ્યૈશ્ચ ચત્વરાપણવીથિકૈઃ । ચાતુર્વર્ણ્યસમાયુક્તા નાનાવાણિજ્યશોભિતા ।। ૭.૭૦.
યમુના કાંઠે આવેલી એ નગરી અર્ધચંદ્ર જેવી સુંદર લાગી, જ્યાં ભવ્ય મકાનો, ચોક, બજારો અને રસ્તાઓથી શોભાયમાન હતી. ચારેય વર્ણના લોકો ત્યાં વસતા અને વિવિધ વેપારથી નગરી વધુ જ તેજસ્વી બની હતી.
યચ્ચ તેન પુરા શુભ્રં લવણેન કૃતં મહત્ । તચ્છોભયતિ શત્રુઘ્નો નાનાવર્ણોપશોભિતામ્ ।। ૭.૭૦.
લવણ દ્વારા પહેલાં જે મહાન અને સુંદર કાર્ય થયું હતું, તેને શત્રુઘ્ને અનેક જાતિના લોકોથી વધુ શોભાયમાન બનાવી દીધું.
આરામૈશ્ચ વિહારૈશ્ચ શોભમાનં સમન્તતઃ । શોભિતાં શોભનીયૈશ્ચ તથા ઽન્યૈર્દૈવમાનુષૈઃ ।। ૭.૭૦.
આ નગરી ચારેય બાજુ બગીચાઓ અને વિહારોથી ઝગમગતી હતી, અને અનેક દૈવી તથા માનવીય સુંદર વસ્તુઓથી પણ શોભિત હતી.
તાં પુરીં દિવ્યસઙ્કાશાં નાનાપણ્યોપશોભિતામ્ । નાનાદેશાગતૈશ્ચાપિ વણિગ્ભિરુપશોભિતામ્ ।। ૭.૭૦.
એ નગરી દેવો જેવી તેજસ્વી હતી, જ્યાં અનેક પ્રકારના માલસામાનથી બજારો સજેલા હતા અને વિવિધ પ્રદેશોમાંથી આવેલા વેપારીઓએ તેને વધુ શોભા આપી હતી.
તાં સમૃદ્ધાં સમૃદ્ધાર્થઃ શત્રુઘ્નો ભરતાનુજઃ । નિરીક્ષ્ય પરમપ્રીતઃ પરં હર્ષમુપાગમત્ ।। ૭.૭૦.
એ સમૃદ્ધ નગરીને જોઈને સમૃદ્ધ ભરતનો નાના ભાઈ શત્રુઘ્ન અત્યંત આનંદિત થયો અને તેના હૃદયમાં પરમ આનંદ છવાઈ ગયો.
તસ્ય બુદ્ધિઃ સમુત્પન્ના નિવેશ્ય મધુરાં પુરીમ્ । રામપાદૌ નિરીક્ષે ઽહં વર્ષે દ્વાદશ આગતે ।। ૭.૭૦.
પછી તેના મનમાં વિચાર આવ્યો: 'હવે જ્યારે મધુરા નગરી સ્થાપી દીધી છે, ત્યારે બારમું વર્ષ પૂરું થાય ત્યારે હું રામના ચરણોનું દર્શન કરવા જઈશ.'
તતઃ સ તામમરપુરોપમાં પુરીં નિવેશ્ય વૈ વિવિધજનાભિસંવૃતામ્ । નરાધિપો રઘુપતિપાદદર્શને દધે મતિં રઘુકુલવંશવર્ધનઃ ।। ૭.૭૦.
એ અમરપુર જેવી નગરીમાં અનેક જાતિના લોકો વસતા હતા. એ નગરી સ્થાપ્યા પછી રઘુકુળને વધારનાર રાજાએ રઘુનાથના ચરણ દર્શન કરવા મનમાં નક્કી કર્યું.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે સપ્તતિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે મહર્ષિ વાલ્મીકી રચિત પવિત્ર અને પ્રાચીન રામાયણના ઉત્તરકાંડનો સિત્તેરમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.