અર્ધાસનેન શક્રસ્ય રાજ્યાર્ધેન ચ પાર્થિવઃ । વન્દ્યમાનઃ સુરગણૈઃ પ્રતિજ્ઞામધ્યરોહત ।। ૭.૬૭.
દેવતાઓએ માન આપ્યો ત્યારે એ રાજાએ પ્રતિજ્ઞા લીધી કે, ઇન્દ્રના સિંહાસન અને રાજ્યનો અડધો ભાગ હું લઉં.
તસ્ય પાપમભિપ્રાયં વિદિત્વા પાકશાસનઃ । સાન્ત્વપૂર્વમિદં વાક્યમુવાચ યુવનાશ્વજમ્ ।। ૭.૬૭.
તેના દુષ્કર્મના ઇરાદા જાણીને દેવતાઓના રાજા ઇન્દ્રે યુવનાશ્વના પુત્રને સૌમ્ય વાણીમાં સમજાવતાં કહ્યું.
રાજા ત્વં માનુષે લોકે ન તાવત્પુરુષર્ષભ । અકૃત્વા પૃથિવીં વશ્યાં દેવરાજ્યમિહેચ્છસિ ।। ૭.૬૭.
હે પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ રાજા, તું માનવલોકમાં પૃથ્વીને તારી આજ્ઞામાં લીધા વિના દેવરાજ્યની ઇચ્છા કરે છે.
યદિ વીર સમગ્રા તે મેદિની નિખિલા વશે । દેવરાજ્યં કુરુષ્વેહ સભૃત્યબલવાહનઃ ।। ૭.૬૭.
હે વીર, જો આખી પૃથ્વી તારા વશમાં હોય, તો તું તારા સેવકો, સેના અને રથ સાથે અહીં દેવરાજ્ય પર શાસન કરી શકે છે.
ઇન્દ્રમેવં બ્રુવાણં તં માન્ધાતા વાક્યમબ્રવીત્ । ક્વ મે શક્ર પ્રતિહતં શાસનં પૃથિવીતલે ।। ૭.૬૭.
જ્યારે ઇન્દ્રે આવું કહ્યું, ત્યારે માંધાતા બોલ્યા: હે શક્ર, પૃથ્વી પર મારી આજ્ઞા ક્યાં અટકાવવામાં આવી છે?
તમુવાચ સહસ્રાક્ષો લવણો નામ રાક્ષસઃ । મધુપુત્રો મધુવને ન તે ઽ ઽજ્ઞાં કુરુતે ઽનઘ ।। ૭.૬૭.
ત્યારે સહસ્રનેત્ર ઇન્દ્રે કહ્યું: મધુનું પુત્ર લવણ નામનો રાક્ષસ મધુવનમાં રહે છે, હે નિર્દોષ, જે તારી આજ્ઞા નથી માનતો.
તચ્છ્રુત્વા વિપ્રિયં ઘોરં સહસ્રાક્ષેણ ભાષિતમ્ । વ્રીડિતો ઽવાઙ્મુખો રાજા વ્યાહર્તું ન શશાક હ ।। ૭.૬૭.
ઇન્દ્રે કહેલા આ કઠોર અને ભયાનક વચનો સાંભળી રાજા શરમાઈ ગયા, માથું નીચે કરી દીધું અને જવાબ આપી શક્યા નહીં.
આમન્ત્ર્ય તુ સહસ્રાક્ષં હ્રિયા કિઞ્ચિદવાઙ્મુખઃ । પુનરેવાગમચ્છ્રીમાનિમં લોકં નરેશ્વરઃ ।। ૭.૬૭.
પછી રાજા થોડા શરમાઈને ઇન્દ્રને વિદાય આપી ફરીથી પોતાના લોકમાં પાછા ફર્યા.
સ કૃત્વા હૃદયે ઽમર્ષં સભૃત્યબલવાહનઃ । આજગામ મધોઃ પુત્રં વશે કર્તુમરિન્દમઃ ।। ૭.૬૭.
હૃદયમાં ગુસ્સો રાખીને, પોતાના સેવકો, સેના અને રથ સાથે દુશ્મનોને હરાવનાર રાજા મધુના પુત્રને પોતાના વશમાં લેવા માટે ગયો.
સ કાઙ્ક્ષમાણો લવણં યુદ્ધાય પુરુષર્ષભઃ । દૂતં સમ્પ્રેષયામાસ સકાશં લવણસ્ય હિ ।। ૭.૬૭.
લવણ સાથે યુદ્ધ કરવાની ઇચ્છા રાખીને, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ રાજાએ લવણ પાસે દૂત મોકલ્યો.
સ ગત્વા વિપ્રિયાણ્યાહ બહૂનિ મધુનઃ સુતમ્ । વદન્તમેવં તં દૂતં ભક્ષયામાસ રાક્ષસઃ ।। ૭.૬૭.
દૂત ગયો અને મધુના પુત્રને અનેક અપ્રિય વાતો કહી; એ બોલતો હતો ત્યારે રાક્ષસે એ દૂતને ભક્ષી લીધો.
ચિરાયમાણે દૂતે તુ રાજા ક્રોધસમન્વિતઃ । અર્દયામાસ તદ્રક્ષઃ શરવૃષ્ટ્યા સમન્તતઃ ।। ૭.૬૭.
જ્યારે દૂત પાછો ફરવામાં મોડું કરતો હતો, ત્યારે ગુસ્સે ભરાયેલા રાજાએ ચારેય બાજુથી તીરવર્ષાથી એ રાક્ષસને ઘેરી લીધો.
તતઃ પ્રહસ્ય તદ્રક્ષઃ શૂલં જગ્રાહ પાણિના । વધાય સાનુબન્ધસ્ય મુમોચાયુધમુત્તમમ્ ।। ૭.૬૭.
પછી એ રાક્ષસ હસતો હસતો હાથમાં શૂળ લઈને, રાજા અને તેના સહયોગીઓને મારવા માટે શ્રેષ્ઠ શસ્ત્ર ફેંક્યું.
તચ્છૂલં દીપ્યમાનં તુ સભૃત્યબલવાહનમ્ । ભસ્મીકૃત્વા નૃપં ભૂયો લવણસ્યાગમત્કરમ્ ।। ૭.૬૭.
એ ધધકતું શૂળ, સેવકો, સેના અને રથ સહિત રાજાને ભસ્મ કરી નાખ્યું અને પછી ફરીથી લવણ પાસે પાછું ગયું.
એવં સ રાજા સુમહાન્હતઃ સબલવાહનઃ । શૂલસ્ય તુ બલં સૌમ્ય અપ્રમેયમનુત્તમમ્ ।। ૭.૬૭.
આ રીતે એ મહાન રાજા પોતાની સેના અને રથ સાથે મારાયો; હે સૌમ્ય, એ શૂળની શક્તિ અપરંપાર અને અદ્વિતીય છે.
શ્વઃ પ્રભાતે તુ લવણં વધિષ્યસિ ન સંશયઃ । અગૃહીતાયુધં ક્ષિપ્રં ધ્રુવો હિ વિજયસ્તવ ।। ૭.૬૭.
કાલે સવારના સમયે તું લવણને નિશ્ચિતપણે મારશે; જો એ શસ્ત્ર વિના હોય તો તારી વિજય ચોક્કસ અને ઝડપી થશે.
લોકાનાં સ્વસ્તિ ચૈવ સ્યાત્કૃતે કર્મણિ ચ ત્વયા । એતત્તે સર્વમાખ્યાતં લવણસ્ય દુરાત્મનઃ ।। ૭.૬૭.
તારા કાર્યથી આખા લોકનું કલ્યાણ થશે; લવણ નામના દુષ્ટ વિશે બધું તને કહી દીધું છે.
શૂલસ્ય ચ બલં ઘોરમપ્રમેયં નરર્ષભ । વિનાશશ્ચૈવ માન્ધાતુર્યત્તેનાભૂચ્ચ પાર્થિવ ।। ૭.૬૭.
હે પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, એ ભયાનક અને અપરંપાર શૂળની શક્તિ અને એથી માંધાતૃનો વિનાશ કેવી રીતે થયો તે તને કહી દીધું છે.
ત્વં શ્વઃ પ્રભાતે લવણં મહાત્મન્વધિષ્યસે નાત્ર તુ સંશયો મે । શૂલં વિના નિર્ગતમામિષાર્થે ધ્રુવો જયસ્તે ભવિતા નરેન્દ્ર ।। ૭.૬૭.
કાલે સવારના સમયે, હે મહાત્મા, તું લવણને નિશ્ચિતપણે મારશે—મને એમાં કોઈ શંકા નથી; જ્યારે એ માંસ માટે શૂળ વિના બહાર જશે, ત્યારે, હે રાજા, તારી વિજય ચોક્કસ થશે.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે સપ્તષષ્ટિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે મહર્ષિ વાલ્મીકીકૃત પવિત્ર અને પ્રાચીન રામાયણના ઉત્તરકાંડનો સડસઠમો સર્ગ અહીં પૂર્ણ થાય છે.
કથાં કથયતાં તેષાં જયં ચાકાઙ્ક્ષતાં શુભમ્ । વ્યતીતા રજની શીઘ્રં શત્રુઘ્નસ્ય મહાત્મનઃ ।। ૭.૬૮.
જ્યારે તેઓ વાર્તાલાપ કરતા અને શુભ વિજયની આશા રાખતા હતા, ત્યારે મહાન આત્મા શત્રુઘ્ન માટે રાત ઝડપથી વીતી ગઈ.
તતઃ પ્રભાતે વિમલે તસ્મિન્કાલે સ રાક્ષસઃ । નિર્ગતસ્તુ પુરાદ્ધીરો ભક્ષ્યાહારપ્રચોદિતઃ ।। ૭.૬૮.
પછી, શુદ્ધ પ્રભાતે, તે સમયે, ધીરજવાળો રાક્ષસ ભૂખ અને ખોરાકની તલપથી શહેરમાંથી બહાર નીકળી ગયો.
એતસ્મિન્નન્તરે વીરઃ શત્રુઘ્નો યમુનાં નદીમ્ । તીર્ત્વા મધુપુરદ્વારિ ધનુષ્પાણિરતિષ્ઠત ।। ૭.૬૮.
આ દરમિયાન, વીર શત્રુઘ્ન યમુના નદી પાર કરીને મધુપુરના દ્વાર પાસે ધનુષ ધારણ કરીને ઊભો રહ્યો.
તતો ઽર્ધદિવસે પ્રાપ્તે ક્રૂરકર્મા સ રાક્ષસઃ । આગચ્છદ્બહુસાહસ્રં પ્રાણિનાં ભારમુદ્વહન્ ।। ૭.૬૮.
જ્યારે અડધો દિવસ વીતી ગયો, ત્યારે ક્રૂર કર્મો કરતો તે રાક્ષસ હજારો જીવંત પ્રાણીઓનો ભાર ઉઠાવીને ત્યાં આવ્યો.
તતો દદર્શ શત્રુઘ્નં સ્થિતં દ્વારિ ધૃતાયુધમ્ । તમુવાચ તતો રક્ષઃ કિમનેન કરિષ્યસિ ।। ૭.૬૮.
પછી તેણે શત્રુઘ્નને દ્વારે હથિયાર સાથે ઊભેલો જોયો અને એ રાક્ષસે કહ્યું: 'આ હથિયારથી તું શું કરશે?'
ઈદૃશાનાં સહસ્રાણિ સાયુધાનાં નરાધમ । ભક્ષિતાનિ મયા રોષાત્કાલમાકાઙ્ક્ષસે નુ કિમ્ ।। ૭.૬૮.
'એવા હજારો સશસ્ત્ર માણસોને હું ગુસ્સામાં ભક્ષી ગયો છું, હે નીચ માણસ, હવે તું પણ પોતાનો અંત ઇચ્છે છે?'
આહારશ્ચાસ્ય સમ્પૂર્ણો મમાયં પુરુષાધમ । સ્વયં પ્રવિષ્ટો ઽદ્ય મુખં કથમાસાદ્ય દુર્મતે ।। ૭.૬૮.
'હે પુરુષાધમ, આજે તું પોતે મારા મોઢામાં આવી ગયો છે, મારી ભૂખ હવે તારા પર પૂર્ણ થઈ ગઈ છે, દુર્મતિ, તું કેમ આવી પહોંચ્યો?'
તસ્યૈવં ભાષમાણસ્ય હસતશ્ચ મુહુર્મુહુઃ । શત્રુઘ્નો વીર્યસમ્પન્નો રોષાદશ્રૂણ્યવાસૃજત્ ।। ૭.૬૮.
તે રાક્ષસ વારંવાર હસતો અને આવા શબ્દો બોલતો રહ્યો, ત્યારે પરાક્રમી શત્રુઘ્ન ગુસ્સાથી આંખોમાંથી આંસુ વહાવી બેઠો.
તસ્ય રોષાભિભૂતસ્ય શત્રુઘ્નસ્ય મહાત્મનઃ । તેજોમયા મરીચ્યસ્તુ સર્વગાત્રૈર્વિનિષ્પતન્ ।। ૭.૬૮.
કોપથી ભરાયેલા મહાન આત્મા શત્રુઘ્નના આખા શરીરમાંથી તેજસ્વી કિરણો નીકળવા લાગ્યા.
ઉવાચ ચ સુસઙ્ક્રુદ્ધઃ શત્રુઘ્નસ્તં નિશાચરમ્ । યોદ્ધુમિચ્છામિ દુર્બુદ્ધે દ્વન્દ્વયુદ્ધં ત્વયા સહ ।। ૭.૬૮.
પછી શત્રુઘ્ને ભારે ગુસ્સાથી એ રાત્રિચર રાક્ષસને કહ્યું: 'હે દુષ્ટ, હું તારી સાથે એકલવીર યુદ્ધ કરવા માંગું છું.'