સ મધુર્વીર્યસમ્પન્નો ધર્મે ચ સુસમાહિતઃ । બહુવર્ષસહસ્રાણિ રુદ્રપ્રીત્યા ઽકરોત્તપઃ ।। ૭.૬૧.
મધુ મહાન બળ અને ધર્મમાં સ્થિર હતો. તેણે રુદ્રને પ્રસન્ન કરવા માટે હજારો વર્ષો સુધી તપ કર્યું.
રુદ્રઃ પ્રીતો ઽભવત્તસ્મૈ વરં દાતું યયૌ ચ સઃ । બહુમાનાચ્ચ રુદ્રેણ દત્તસ્તસ્યાદ્ભુતો વરઃ ।। ૭.૬૧.
રુદ્ર પ્રસન્ન થઈને તેને વરદાન આપવા આવ્યા અને વિશેષ માન આપીને અદ્ભુત વરદાન આપ્યું.
શૂલં શૂલાદ્વિનિષ્કૃષ્ય મહાવીર્યં મહાપ્રભમ્ । દદૌ મહાત્મા સુપ્રીતો વાક્યં ચૈતદુવાચ હ ।। ૭.૬૧.
મહાન આત્માવાળા અને પ્રસન્ન થયેલા શિવજીએ પોતાના ત્રિશૂલમાંથી તેજસ્વી અને શક્તિશાળી ત્રિશૂલ કાઢી તેને આપ્યો અને કહ્યું:
ત્વયાયમતુલો ધર્મો મત્પ્રસાદકરઃ કૃતઃ । પ્રીત્યા પરમયા યુક્તો દદામ્યાયુધમુત્તમમ્ ।। ૭.૬૧.
તમે જે અપ્રતિમ અને મને પ્રસન્ન કરનાર ધર્મકર્મ કર્યો છે, તેના બદલામાં હું તને શ્રેષ્ઠ શસ્ત્ર આપું છું.
યાવત્સુરૈશ્ચ વિપ્રૈશ્ચ ન વિરુધ્યેર્મહાસુર । તાવચ્છૂલં તવેદં સ્યાદન્યથા નાશમેપ્યતિ ।। ૭.૬૧.
હે મહાસુર, જ્યાં સુધી તું દેવો કે બ્રાહ્મણો સામે નહિ જાય, ત્યાં સુધી આ ત્રિશૂલ તારો રહેશે; નહિ તો તે નાશ પામશે.
યશ્ચ ત્વામભિયુઞ્જીત યુદ્ધાય વિગતજ્વરઃ । તં શૂલો ભસ્મસાત્કૃત્વા પુનરેષ્યતિ તે કરમ્ ।। ૭.૬૧.
જે કોઈ નિર્ભય થઈને તારી સામે યુદ્ધ કરવા આવશે, તેને આ ત્રિશૂલ ભસ્મ કરી નાખશે અને પછી ફરી તારા હાથમાં પાછું આવશે.
એવં રુદ્રાદ્વરં લબ્ધ્વા ભૂય એવ મહાસુરઃ । પ્રણિપત્ય મહાદેવં વાક્યમેતદુવાચ હ ।। ૭.૬૧.
આ રીતે રુદ્ર પાસેથી વરદાન મેળવી, મહાસુર ફરી મહાદેવને વંદન કરીને કહ્યું:
ભગવન્મમ વંશસ્ય શૂલમેતદનુત્તમમ્ । ભવેત્તુ સતતં દેવ સુરાણામીશ્વરો હ્યસિ ।। ૭.૬૧.
પ્રભુ, આ શ્રેષ્ઠ ત્રિશૂલ હંમેશા મારા વંશમાં રહે, કેમ કે તમે દેવોના સ્વામી છો.
તં બ્રુવાણં મધું દેવઃ સર્વભૂતપતિઃ શિવઃ । પ્રત્યુવાચ મહાતેજા નૈતદેવં ભવિષ્યતિ ।। ૭.૬૧.
જ્યારે મધુએ આવું કહ્યું, ત્યારે સર્વભૂતોના સ્વામી, તેજસ્વી શિવજી બોલ્યા: 'એવું નહીં થાય.'
મા ભૂત્તે વિફલા વાણી મત્પ્રસાદકૃતા શુભા । ભવતઃ પુત્રમેકં તુ શૂલમેતદ્ભજિષ્યતે ।। ૭.૬૧.
મારા પ્રસાદથી બોલેલી તારી વાત વ્યર્થ ન જાય, પણ તારો એક જ પુત્ર આ ત્રિશૂલ ધરાવશે.
યાવત્કરસ્થઃ શૂલો ઽયં ભવિષ્યતિ સુતસ્ય તે । અવધ્યઃ સર્વભૂતાનાં શૂલહસ્તો ભવિષ્યતિ ।। ૭.૬૧.
જ્યાં સુધી આ ત્રિશૂલ તારા પુત્રના હાથમાં રહેશે, ત્યાં સુધી તે સર્વ જીવોથી અજય રહેશે—ત્રિશૂલધારી અપરાજિત રહેશે.
એવં મધુર્વરં લબ્ધ્વા દેવાત્સુમહદદ્ભુતમ્ । ભવનં સો ઽસુરશ્રેષ્ઠઃ કારયામાસ સુપ્રભમ્ ।। ૭.૬૧.
આ રીતે દેવ પાસેથી અદ્ભુત અને મહાન વરદાન મેળવી, તે અસુરશ્રેષ્ઠે તેજસ્વી મહેલ બનાવડાવ્યો.
તસ્ય પત્ની મહાભાગા પ્રિયા કુમ્ભીનસીતિ યા । વિશ્વાવસોરપત્યં સા હ્યનલાયાં મહાપ્રભા ।। ૭.૬૧.
તેની પત્ની, મહાભાગ્યશાળી અને પ્રિય કુંભીનસી હતી, જે વિશ્વાવસુ અને તેજસ્વી અનલાની પુત્રી હતી.
તસ્યાઃ પુત્રો મહાવીર્યો લવણો નામ દારુણઃ । બાલ્યાત્પ્રભૃતિ દુષ્ટાત્મા પાપાન્યેવ સમાચરત્ ।। ૭.૬૧.
કુંભીનસીનો પુત્ર, ભયાનક અને બળવાન, લવણ નામે ઓળખાતો. બાળપણથી જ દુષ્ટ સ્વભાવનો અને હંમેશા દુષ્કર્મોમાં લાગેલો.
તં પુત્રં દુર્વિનીતં તુ દૃષ્ટ્વા ક્રોધસમન્વિતઃ । મધુઃ સ શોકમાપેદે ન ચૈનં કિઞ્ચિદબ્રવીત્ ।। ૭.૬૧.
પુત્રના દુર્વ્યવહાર જોઈ મધુને ક્રોધ અને દુઃખ થયું, પણ તેણે કશું કહ્યું નહીં.
સ વિહાય ત્વિમં લોકં પ્રવિષ્ટો વરુણાલયમ્ । શૂલં નિવેશ્ય લવણે વરં તસ્મૈ ન્યવેદયત્ ।। ૭.૬૧.
પછી તેણે આ લોક છોડ્યો અને વરુણના ગૃહમાં ગયો. ત્રિશૂલ લવણને આપી, તેને વરદાન આપ્યું.
સ પ્રભાવેણ શૂલસ્ય દૌરાત્મ્યેનાત્મનસ્તથા । સન્તાપયતિ લોકાંસ્ત્રીન્વિશેષેણ ચ તાપસાન્ ।। ૭.૬૧.
આ ત્રિશૂલની શક્તિ અને પોતાની દુષ્ટતાથી, તે ત્રણેય લોક અને ખાસ કરીને તપસ્વીઓને બહુ પીડા આપે છે.
એવંપ્રભાવો લવણઃ શૂલં ચૈવ તથાવિધમ્ । શ્રુત્વા પ્રમાણં કાકુત્સ્થ ત્વં હિ નઃ પરમા ગતિઃ ।। ૭.૬૧.
લવણનો એવો જ બળ છે અને એ શૂળ પણ એવો જ ભયાનક છે. કકુત્સ્થ, આ બધું તમે સાંભળ્યું, હવે અમારે માટે તો તમે જ સર્વોપરી આશ્રય છો.
બહવઃ પાર્થિવા રામ ભયાર્તૈર્ઋષિભિઃ પુરા । અભયં યાચિતા વીર ત્રાતારં ન ચ વિદ્મહે ।। ૭.૬૧.
રામ, પહેલાં અનેક રાજાઓને ભયભીત ઋષિઓએ રક્ષા માટે વિનંતી કરી હતી, પણ હે વીર, અમને કોઈ રક્ષક મળ્યો નથી.
તે વયં રાવણં શ્રુત્વા હતં સબલવાહનમ્ । ત્રાતારં વિદ્મહે તાત નાન્યં ભુવિ નરાધિપમ્ । તત્પરિત્રાતુમિચ્છામો લવણાદ્ભયપીડિતાન્ ।। ૭.૬૧.
હવે જ્યારે અમને ખબર પડી કે રાવણ પોતાની સેનાઓ અને વાહનો સાથે મારો ગયો છે, ત્યારે હે પ્રિય, ધરતી પર મનુષ્યોમાં અમારે માટે તમે જ રક્ષક છો. તેથી, લવણના ભયથી પીડાતા અમને તમે બચાવો એવી અમારી ઇચ્છા છે.
ઇતિ રામ નિવેદિતં તુ તે ભયજં કારણમુત્થિતં ચ યત્ । વિનિવારયિતું ભવાન્ક્ષમઃ કુરુ તં કામમહીનવિક્રમ ।। ૭.૬૧.
રામ, આમ અમે અમારા ભયનું કારણ અને જે મુશ્કેલી ઊભી થઈ છે એ બધું તમને કહી દીધું. હવે એ દૂર કરવા માટે તમે જ સમર્થ છો—તમારી વીરતા વડે અમારી આ ઇચ્છા પૂર્ણ કરો.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે એકષષ્ટિતમઃ સર્ગઃ
આ રીતે ઋષિ વાલ્મીકી રચિત પવિત્ર રામાયણના ઉત્તરકાંડનો એકસઠમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
તથોક્તે તાનૃષીન્રામઃ પ્રત્યુવાચ કૃતાઞ્જલિઃ । કિમાહારઃ કિમાચારો લવણઃ ક્વ ચ વર્તતે ।। ૭.૬૨.
આમ સાંભળ્યા પછી રામે હાથ જોડીને એ ઋષિઓને પૂછ્યું: 'લવણ શું ખાય છે, એની ચાલચાલન કેવી છે અને એ ક્યાં રહે છે?'
રાઘવસ્ય વચઃ શ્રુત્વા ઋષયઃ સર્વ એવ તે । તતો નિવેદયામાસુર્લવણો વવૃધે યથા ।। ૭.૬૨.
રાઘવના આ શબ્દો સાંભળીને બધા ઋષિઓએ પછી લવણ કેવી રીતે મોટો થયો એ વાત કહેવાનું શરૂ કર્યું.
આહારઃ સર્વસત્ત્વાનિ વિશેષેણ ચ તાપસાઃ । આચારો રૌદ્રતા નિત્યં વાસો મધુવને તથા ।। ૭.૬૨.
એનું ખોરાક તો બધા જીવ છે, ખાસ કરીને તપસ્વીઓ. એનું વર્તન હંમેશા ક્રૂર છે અને એ મધુવનમાં રહે છે.
હત્વા બહુસહસ્રાણિ સિંહવ્યાઘ્રમૃગદ્વિપાન્ । માનુષાંશ્ચૈવ કુરુતે નિત્યમાહારમાહ્નિકમ્ ।। ૭.૬૨.
એ અનેક હજાર સિંહ, વાઘ, હરિણ અને હાથીઓને મારી નાખે છે, અને મનુષ્યોને પણ રોજિંદા ખોરાક બનાવે છે.
તતો ઽન્તરાણિ સત્ત્વાનિ ખાદતે સ મહાબલઃ । સંહારે સમનુપ્રાપ્તે વ્યાદિતાસ્ય ઇવાન્તકઃ ।। ૭.૬૨.
પછી એ મહાબળવાન લવણ વચ્ચેના બીજા જીવજંતુઓને પણ ભક્ષે છે, અને સંહારનો સમય આવે ત્યારે તો એ મરણદેવતા જેવો ભયાનક દેખાય છે.
તચ્છ્રુત્વા રાઘવો વાક્યમુવાચ સ મહામુનીન્ । ઘાતયિષ્યામિ તદ્રક્ષો હ્યપગચ્છતુ વો ભયમ્ ।। ૭.૬૨.
આ બધું સાંભળીને રાઘવે એ મહાન ઋષિઓને કહ્યું: 'હું એ રાક્ષસને મારી નાખીશ, હવે તમારો ભય દૂર થઈ જશે.'
પ્રતિજ્ઞાય તથા તેષાં મુનીનામુગ્રતેજસામ્ । સ ભ્રાતઽન્સહિતાન્સર્વાનુવાચ રઘુનન્દનઃ ।। ૭.૬૨.
આ રીતે ભયંકર તેજવાળા ઋષિઓને વચન આપ્યા પછી રઘુવંશી રામે પોતાના બધા ભાઈઓને સંબોધન કર્યું.
કો હન્તા લવણં વીરઃ કસ્યાંશઃ સ વિધીયતામ્ । ભરતસ્ય મહાબાહોઃ શત્રુઘ્નસ્ય ચ ધીમતઃ ।। ૭.૬૨.
લવણને કોણ મારે? આ કાર્ય કોને સોંપવું—મહાબાહુ ભરતને કે બુદ્ધિશાળી શત્રુઘ્નને?