ગતો હિ લક્ષ્મણઃ પૂર્વં ભરતશ્ચ મહાયશાઃ । શ્રુત્વા તુ વચનં તસ્ય શત્રુઘ્નઃ પરમાસનાત્ ।। ૭.૪૪.
'લક્ષ્મણ પહેલેથી જ ગયા છે અને મહાન યશસ્વી ભરત પણ.' આ વાત સાંભળી, શત્રુઘ્ન ઉત્તમ આસન પરથી ઊભો થયો.
શિરસા ધરણીં પ્રાપ્ય પ્રયયૌ યત્ર રાઘવઃ । દ્વાઃસ્થસ્ત્વાગમ્ય રામાય સર્વાનેવ કૃતાઞ્જલિઃ । નિવેદયામાસ તદા ભ્રાતઽન્સ્વાન્સમુપસ્થિતાન્ ।। ૭.૪૪.
માથું ઝુકાવી જમીનને સ્પર્શી, તે રાઘવ પાસે ગયો. દ્વારપાળ ત્યાં પહોંચીને હાથ જોડીને રામને બધાં ભાઈઓ આવી ગયા છે એમ જાણ કરાવી.
કુમારાનાગતાઞ્છ્રુત્વા ચિન્તાવ્યાકુલિતેન્દ્રિયઃ । અવાઙ્મુખો દીનમના દ્વાઃસ્થં વચનમબ્રવીત્ ।। ૭.૪૪.
કુમારો આવી ગયા છે એમ સાંભળી, ચિંતાથી રામના ઇન્દ્રિયો વ્યાકુળ થઈ ગયા; મન દુઃખી અને મુખ નીચે કરી, તેણે દ્વારપાળને કહ્યું.
પ્રવેશય કુમારાંસ્ત્વં મત્સમીપં ત્વરાન્વિતઃ । એતેષુ જીવિતં મહ્યમેતે પ્રાણાઃ પ્રિયા મમ ।। ૭.૪૪.
'તુજથી વિનંતી છે, કુમારોને ઝડપથી મારી પાસે લાવ; એમાં જ મારું જીવન છે, એ જ મને પ્રાણથી પણ વધુ પ્રિય છે.'
આજ્ઞપ્તાસ્તુ નરેન્દ્રેણ કુમારાઃ શક્રતેજસઃ । પ્રહ્વાઃ પ્રાઞ્જલયો ભૂત્વા વિવિશુસ્તે સમાહિતાઃ ।। ૭.૪૪.
રાજાના આદેશથી, ઇન્દ્ર જેવી તેજસ્વી કુમારો, નમ્રતા અને એકાગ્રતાથી, હાથ જોડીને અંદર આવ્યા.
તે તુ દૃષ્ટ્વા મુખં તસ્ય સગ્રહં શશિનં યથા । સન્ધ્યાગતમિવાદિત્યં પ્રભયા પરિવર્જિતમ્ ।। ૭.૪૪.
પણ જ્યારે તેમણે રામનું ચહેરું જોયું, ત્યારે તે ગ્રહથી પીડાયેલી ચાંદની જેમ અને સાંજના સમયે તેજ ગુમાવેલા સૂર્ય જેવું લાગ્યું.
બાષ્પપૂર્ણે ચ નયને દૃષ્ટ્વા રામસ્ય ધીમતઃ । હતશોભં યથા પદ્મં મુખં વીક્ષ્ય ચ તસ્ય તે ।। ૭.૪૪.
અને વિદ્વાન રામના આંખોમાં આંસુ ભરાયેલા જોઈ, તેમનું ચહેરું શોભા ગુમાવેલા કમળ જેવું લાગતું હતું; તેઓ એ ચહેરા તરફ જોઈ રહ્યા.
તતો ઽભિવાદ્ય ત્વરિતાઃ પાદૌ રામસ્ય મૂર્ધભિઃ । તસ્થુઃ સમાહિતાઃ સર્વે રામસ્ત્વશ્રૂણ્યવર્તયત્ ।। ૭.૪૪.
પછી બધા ભાઈઓએ ઉતાવળથી રામના પગે માથું ટેકીને વંદન કર્યું અને એકાગ્રતાથી ઊભા રહ્યા; રામે પોતાના આંસુ પુંછ્યા.
તાન્પરિષ્વજ્ય બાહુભ્યામુત્થાપ્ય ચ મહાબલઃ । આસનેષ્વાસતેત્યુક્ત્વા તતો વાક્યં જગાદ હ ।। ૭.૪૪.
મહાબલી રામે તેમને બાહુપાશમાં લઈ ઉઠાવ્યા અને 'બેસો' એમ કહી, પછી વાત શરૂ કરી.
ભવન્તો મમ સર્વસ્વં ભવન્તો જીવિતં મમ । ભવદ્ભિશ્ચ કૃતં રાજ્યં પાલયામિ નરેશ્વરાઃ ।। ૭.૪૪.
તમારે વગર હું કંઈ નથી; તમે જ મારું જીવન છો. તમારાં પ્રયત્નોથી જ હું આ રાજ્ય ચલાવું છું, રાજાઓ.
ભવન્તઃ કૃતશાસ્ત્રાર્થા બુદ્ધ્યા ચ પરિનિષ્ઠિતાઃ । સમ્ભૂય ચ મદર્થો ઽયમન્વેષ્ટવ્યો નરેશ્વરાઃ ।। ૭.૪૪.
તમે શાસ્ત્રના અર્થમાં નિષ્ણાત અને બુદ્ધિમાં સ્થિર છો; હવે સૌ મળીને મારા હિત માટે આ વિષય શોધો, રાજાઓ.
તથા વદતિ કાકુત્સ્થે અવધાનપરાયણાઃ । ઉદ્વિગ્નમનસઃ સર્વે કિં નુ રાજાભિધાસ્યતિ ।। ૭.૪૪.
કાકુત્સ્થ વંશજ રામ આવું બોલતા, બધાં એકાગ્ર અને ચિંતિત મનથી વિચારી રહ્યા કે રાજા હવે શું કહેશે.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે શ્રીમદુત્તરકાણ્ડે ચતુશ્ચત્વારિંશઃ સર્ગઃ
આ રીતે મહર્ષિ વાલ્મીકી રચિત પવિત્ર અને પ્રાચીન રામાયણના ઉત્તરકાંડનો ચૌવ્વીસમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
તેષાં સમુપવિષ્ટાનાં સર્વેષાં દીનચેતસામ્ । ઉવાચ વાક્યં કાકુત્સ્થો મુખેન પરિશુષ્યતા ।। ૭.૪૫.
ત્યાં બધા દુઃખી મનથી બેઠેલા હતા, ત્યારે કાકુત્સ્થે સુકાઈ ગયેલા મોઢેથી એમને વાત કરી.
સર્વે શૃણુત ભદ્રં વો મા કુરુધ્વં મનો ઽન્યથા । પૌરાણાં મમ સીતાયાં યાદૃશી વર્તતે કથા ।। ૭.૪૫.
તમામ લોકો, મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળો, તમારો કલ્યાણ થાય. નાગરિકોમાં સીતા વિશે જે કહાણી ફેલાઈ છે, તેના કારણે તમારું મન ભટકવા દો નહીં.
પૌરાપવાદઃ સુમહાંસ્તથા જનપદસ્ય ચ । વર્તતે મયિ બીભત્સા સા મે મર્માણિ કૃન્તતિ ।। ૭.૪૫.
મારા વિશે શહેરમાં અને ગામડાંમાં પણ બહુ મોટો દુષ્પ્રચાર ફેલાયો છે, એ ગંદી વાત મને અંદર સુધી દુખાવે છે.
અહં કિલ કુલે જાત ઇક્ષ્વાકૂણાં મહાત્મનામ્ । સીતા ઽપિ સત્કુલે જાતા જનકાનાં મહાત્મનામ્ ।। ૭.૪૫.
હું તો ઇક્ષ્વાકુઓના મહાન કુળમાં જન્મેલો છું અને સીતા પણ જનકના મહાન કુળમાં જન્મેલી છે.
જાનાસિ ત્વં યથા સૌમ્ય દણ્ડકે વિજને વને । રાવણેન હૃતા સીતા સ ચ વિધ્વંસિતો મયા ।। ૭.૪૫.
હે સૌમ્ય, તને ખબર છે કે દંડકવનમાં, જ્યારે અમે એકલા હતા, ત્યારે રાવણે સીતાને અપહરણ કરી હતી અને પછી મેં રાવણને નાશ કર્યો હતો.
તત્ર મે બુદ્ધિરુત્પન્ના જનકસ્ય સુતાં પ્રતિ । અત્રોષિતામિમાં સીતામાનયેયં કથં પુરીમ્ ।। ૭.૪૫.
ત્યાં મને જનકની દીકરી વિશે વિચાર આવ્યો કે, અહીં રહી ગયેલી સીતાને હું શહેરમાં કેવી રીતે પાછી લાવું?
પ્રત્યયાર્થં તતઃ સીતા વિવેશ જ્વલનં તદા । પ્રત્યક્ષં તવ સૌમિત્રે દેવાનાં હવ્યવાહનઃ । અપાપાં મૈથિલીમાહ વાયુશ્ચાકાશગોચરઃ ।। ૭.૪૫.
પછી, સાબિતી માટે, સીતાએ અગ્નિમાં પ્રવેશ કર્યો; તારી સામે, હે સૌમિત્ર, દેવોના સાક્ષી અગ્નિદેવ અને આકાશમાં ફરતો પવનદેવે પણ મૈથિલી સીતાને નિર્દોષ જાહેર કરી.
ચન્દ્રાદિત્યૌ ચ શંસેતે સુરાણાં સન્નિધૌ પુરા । ઋષીણાં ચૈવ સર્વેષામપાપાં જનકાત્મજામ્ ।। ૭.૪૫.
ચાંદ્ર અને સૂર્યે પણ, એક વખત દેવો અને બધા ઋષિઓની હાજરીમાં, જનકની દીકરીની પવિત્રતાની સાક્ષી આપી હતી.
એવં શુદ્ધસમાચારા દેવગન્ધર્વસન્નિધૌ । લઙ્કાદ્વીપે મહેન્દ્રેણ મમ હસ્તે નિવેશિતા ।। ૭.૪૫.
આ રીતે, શ્રેષ્ઠ વર્તનવાળી સીતાને, દેવો અને ગંધર્વોની હાજરીમાં, મહેન્દ્રે લંકાદ્વીપ પર મારા હાથમાં સોંપી હતી.
અન્તરાત્મા ચ મે વેત્તિ સીતાં શુદ્ધાં યશસ્વિનીમ્ । તતો ગૃહીત્વા વૈદેહીમયોધ્યામહમાગતઃ ।। ૭.૪૫.
મારું અંતરાત્મા જાણે છે કે સીતાજી પવિત્ર અને યશસ્વિ છે; તેથી, વૈદેહીને લઈને હું અયોધ્યામાં પાછો આવ્યો.
અયં તુ મે મહાન્વાદઃ શોકશ્ચ હૃદિ વર્તતે । પૌરાપવાદઃ સુમહાંસ્તથા જનપદસ્ય ચ ।। ૭.૪૫.
પણ મારા હૃદયમાં આ મોટો અપવાદ અને દુઃખ વસે છે—શહેરમાં અને ગામડાંમાં ફેલાયેલો આ મોટો દુષ્પ્રચાર.
અકીર્તિર્યસ્ય ગીયેત લોકે ભૂતસ્ય કસ્યચિત્ । પતત્યેવાધમાઁલ્લોકાન્યાવચ્છબ્દઃ પ્રકીર્ત્યતે ।। ૭.૪૫.
જ્યારે કોઈના વિશે દુર્ભાષા ફેલાય છે, ત્યારે એ માણસ, જ્યાં સુધી એ વાત ફેલાય છે, ત્યાં સુધી નીચા લોકોમાં પડી જાય છે.
અકીર્તિર્નિન્દ્યતે દેવૈઃ કીર્તિર્લોકેષુ પૂજ્યતે । કીર્ત્યર્થં તુ સમારમ્ભઃ સર્વેષાં સુમહાત્મનામ્ ।। ૭.૪૫.
દેવતાઓ પણ બદનામીને નિંદે છે અને લોકોએ સન્માનને પૂજ્ય માન્યું છે; બધા મહાન લોકો સારા નામ માટે જ કાર્ય કરે છે.
અપ્યહં જીવિતં જહ્યાં યુષ્માન્વા પુરુષર્ષભાઃ । અપવાદભયાદ્ભીતઃ કિં પુનર્જનકાત્મજામ્ ।। ૭.૪૫.
હે પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠો, અપવાદના ભયથી હું પોતાનું જીવન કે તમને પણ ત્યજી શકું—તો જનકની દીકરીનું શું કહેવું!
તસ્માદ્ભવન્તઃ પશ્યન્તુ પતિતં શોકસાગરે । નહિ પશ્યામ્યહં ભૂતં કિઞ્ચિદ્દુઃખમતો ઽધિકમ્ ।। ૭.૪૫.
એથી, તમે બધા જોઈ લો કે હું દુઃખના મહાસાગરમાં ડૂબેલો છું; કેમ કે, આથી વધારે દુઃખ કોઈ જીવને થતું હોય એવું મને દેખાતું નથી.
શ્વસ્ત્વં પ્રભાતે સૌમિત્રે સુમન્ત્રાધિષ્ઠિતં રથમ્ । આરુહ્ય સીતામારોપ્ય વિષયાન્તે સમુત્સૃજ ।। ૭.૪૫.
હે સૌમિત્ર, આવતીકાલે સવારે સુમંત્રે તૈયાર કરેલું રથ લઈ, સીતાને બેસાડી, રાજ્યની સીમા પર છોડી દેજે.
ગઙ્ગાયાસ્તુ પરે પારે વાલ્મીકેસ્તુ મહાત્મનઃ । આશ્રમો દિવ્યસઙ્કાશસ્તમસાતીરમાશ્રિતઃ ।। ૭.૪૫.
ગંગાના પાર, મહાન વાલ્મીકિજીના આશ્રમ પાસે, તામસા નદીના કિનારે, એક દિવ્ય જેવું આશ્રમ છે.