્વં હિ કસ્યચિત્પ્રાણિનો ભુવિ । અથાબ્રવીત્સ તત્રસ્થં મેઘનાદો મહાબલઃ । શ્રૂયતાં વા ભવેત્સિદ્ધિઃ શતક્રતુવિમોક્ષણે ।। ૭.૩૦.
પૃથ્વી પર કોઈ જીવને—પછી ત્યાં ઊભેલા મહાબલવાન મેઘનાદે કહ્યું: 'શતક્રતુ (ઇન્દ્ર)ને છોડવામાં કયો વર સિદ્ધિ લાવશે તે સાંભળો.'
મમેષ્ટં નિત્યશો હર્વ્યૈર્મન્ત્રૈઃ સમ્પૂજ્ય પાવકમ્ । સઙ્ગ્રામમવતર્ત્તું ચ શત્રુનિર્જયકાઙ્ક્ષિણઃ ।। ૭.૩૦.
મારે મનગમતા હવનદ્રવ્ય અને મંત્રોથી આગની હંમેશા પૂજા થતી રહે; અને હું શત્રુઓને જીતવાની ઈચ્છાથી યુદ્ધમાં ઉતરી શકું.
અશ્વયુક્તો રથો મહ્યમુત્તિષ્ઠેત્તુ વિભાવસોઃ । તત્સ્થસ્યામરતા સ્યાન્મે એષ મે નિશ્ચયો વરઃ ।। ૭.૩૦.
મારે માટે ઘોડાઓ જોડાયેલો રથ અગ્નિમાંથી ઊભો થાય; અને એ રથ પર ઊભો રહીને હું અમર બની જાઉં—આજ મારો નિશ્ચય છે.
તસ્મિન્યદ્યસમાપ્તે ચ જપ્યહોમે વિભાવસૌ । યુધ્યેયં દેવ સઙ્ગ્રામે તદા મે સ્યાદ્વિનાશનમ્ ।। ૭.૩૦.
જો હવન અને જપ પૂર્ણ થયા વિના હું યુદ્ધમાં જાઉં, તો દેવ, એ સમયે મારું વિનાશ થવું જોઈએ.
સર્વો હિ તપસા દેવ વૃણોત્યમરતાં પુમાન્ । વિક્રમેણ મયા ત્વેતદમરત્વં પ્રવર્તિતમ્ ।। ૭.૩૦.
દેવ, દરેક માણસ તપસ્યાથી અમરત્વ મેળવે છે; પણ મેં મારી શક્તિથી આ અમરત્વ મેળવ્યું છે.
એવમસ્ત્વિતિ તં ચાહ વાક્યં દેવઃ પિતામહઃ । મુક્તશ્ચેન્દ્રજિતા શક્રો ગતાશ્ચ ત્રિદિવં સુરાઃ ।। ૭.૩૦.
'એવું જ થાઓ' કહી દેવ પિતામહે તેને વચન આપ્યું; અને ઇન્દ્રજિતે ઇન્દ્રને છોડ્યો, દેવતાઓ સ્વર્ગે પાછા ગયા.
એતસ્મિન્નન્તરે રામ દીનો ભ્રષ્ટામ્બરદ્યુતિઃ । ઇન્દ્રશ્ચિન્તાપરીતાત્મા ધ્યાનતત્પરતાં ગતઃ ।। ૭.૩૦.
એ દરમિયાન, રામ, ઇન્દ્ર દુઃખી, તેજ અને વસ્ત્ર ગુમાવેલા, ચિંતાથી વ્યાકુળ મનથી ધ્યાનમાં તલીન થયો.
તં તુ દૃષ્ટ્વા તથાભૂતં પ્રાહ દેવઃ પ્રજાપતિઃ । શતક્રતો કિમુ પુરા કરોતિ સ્મ સુદુષ્કૃતમ્ ।। ૭.૩૦.
તેને એ રીતે જોઈને પ્રજાપતિ દેવએ કહ્યું: 'હે શતક્રતુ, તું અગાઉ એવું કયું ભારે પાપ કર્યું હતું?'
અમરેન્દ્ર મયા બહ્વ્યઃ પ્રજાઃ સૃષ્ટાસ્તથા પ્રભો । એકવર્ણાઃ સમાભાષા એકરૂપાશ્ચ સર્વશઃ ।। ૭.૩૦.
હે દેવોના રાજા, મેં અનેક જીવો પેદા કર્યા હતા; બધા એક જ રંગના, એક જ ભાષા બોલતા અને બધાં રીતે સરખા હતા.
તાસાં નાસ્તિ વિશેષો હિ દર્શને લક્ષણે ઽપિ વા । તતો ઽહમેકાગ્રમનાસ્તાઃ પ્રજાઃ પરિચિન્તયમ્ ।। ૭.૩૦.
એમાં દેખાવ કે લક્ષણમાં કોઈ ફરક ન હતો; એટલે હું એકાગ્ર ચિત્તથી એ જીવો વિશે વિચારી રહ્યો હતો.
સો ઽહં તાસાં વિશેષાર્થં સ્ત્રિયમેકાં વિનિર્મમે । યદ્યત્પ્રજાનાં પ્રત્યઙ્ગં વિશિષ્ટં તત્તદુદ્ધૃતમ્ ।। ૭.૩૦.
પછી, એમા ભિન્નતા લાવવા માટે, મેં એક સ્ત્રીની રચના કરી; દરેક જીવમાં જે શ્રેષ્ઠ ગુણ હતો, તે બધું મેં એકઠું કર્યું.
તતો મયા રૂપગુણૈરહલ્યા સ્ત્રી વિનિર્મિતા । હલં નામેહ વૈરૂપં હલ્યં તત્પ્રભવં ભવેત્ ।। ૭.૩૦.
એ રીતે રૂપ અને ગુણથી મેં અહલ્યા નામની સ્ત્રી બનાવેલી; 'હલ'નો અર્થ છે વિકૃતિ, અને 'હલ્ય' એનું મૂળ છે.
યસ્માન્ન વિદ્યતે હલ્યં તેનાહલ્યેતિ વિશ્રુતા । અહલ્યેતિ મયા શક્ર તસ્યા નામ પ્રવર્તિતમ્ ।। ૭.૩૦.
એમાં કોઈ વિકૃતિ નહોતી, એટલે એ અહલ્યા તરીકે પ્રસિદ્ધ થઈ; અને, હે શક્ર, એ નામ મેં જ આપ્યું.
નિર્મિતાયાં ચ દેવેન્દ્ર તસ્યાં નાર્યાં સુરર્ષભ । ભવિષ્યતીતિ કસ્યૈષા મમ ચિન્તા તતો ઽભવત્ ।। ૭.૩૦.
જ્યારે એ સ્ત્રીની રચના થઈ, ત્યારે, હે ઇન્દ્ર, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, મેં વિચાર્યું: 'આ કોના માટે હશે?' એવું મનમાં આવ્યું.
ત્વં તુ શક્ર તદા નારીં જાનીષે મનસા પ્રભો । સ્થાનાધિકતયા પત્ની મમૈષેતિ પુરન્દર ।। ૭.૩૦.
પણ તું, હે શક્ર, મનમાં એ સ્ત્રીને તારી પત્ની માની હતી; છતાં પદના અધિકારે એ મારી પત્ની બની, હે પુરંદર.
સા મયા ન્યાસભૂતા તુ ગૌતમસ્ય મહાત્મનઃ । ન્યસ્તા બહૂનિ વર્ષાણિ તેન નિર્યાતિતા ચ હ ।। ૭.૩૦.
એ સ્ત્રીને મેં મહાત્મા ગૌતમ પાસે જમા રાખી હતી; ઘણા વર્ષો સુધી એ મારા કહેવાથી એના પાસે રહી.
તતસ્તસ્ય પરિજ્ઞાય મહાસ્થૈર્યં મહામુનેઃ । જ્ઞાત્વા તપસિ સિદ્ધિં ચ પત્ન્યર્થં સ્પર્શિતા તદા ।। ૭.૩૦.
પછી, એ મહાન ઋષિનું અડગ વ્રત અને તપસ્યામાં સિદ્ધિ જાણી, તું એના પત્નીને સ્પર્શી.
સઙ્ક્રુદ્ધસ્ત્વં હિ ધર્માત્મન્ ગત્વા તસ્યાશ્રમં મુનેઃ । દૃષ્ટવાંશ્ચ તદા તાં સ્ત્રીં દીપ્તામગ્નિશિખામિવ ।। ૭.૩૦.
હે ધર્મનિષ્ઠ, તું ગુસ્સે થઈને એ ઋષિના આશ્રમમાં ગયો અને એ સ્ત્રીને તેજસ્વી અગ્નિશિખા જેવી જોઈ.
સા ત્વયા ધર્ષિતા શક્ર કામાર્તેન સમન્યુના । દૃષ્ટસ્ત્વં ચ તદા તેન હ્યાશ્રમે પરમર્ષિણા ।। ૭.૩૦.
હે શક્ર, કામ અને ક્રોધથી તું એ સ્ત્રીને બળાત્કાર કર્યો; અને એ સમયે તું એ મહાન ઋષિ દ્વારા આશ્રમમાં જોઈ પડ્યો.
તતઃ ક્રુદ્ધેન તેના ઽસિ શપ્તઃ પરમતેજસા । ગતો ઽસિ યેન દેવેન્દ્ર દશાભાગવિપર્યયમ્ ।। ૭.૩૦.
પછી, એ મહાતેજસ્વી ઋષિ ગુસ્સે થઈને તને શાપ આપ્યો; જેના કારણે, હે ઇન્દ્ર, તારા દસમા ભાગનું વલય બદલાઈ ગયું.
યસ્માન્મે ધર્ષિતા પત્ની ત્વયા વાસવ નિર્ભયમ્ । તસ્માત્ત્વં સમરે રાજઞ્છત્રુહસ્તં ગમિષ્યસિ ।। ૭.૩૦.
કારણ કે તું, હે વાસવ, નિર્ભય થઈને મારી પત્નીનું અપમાન કર્યું, તેથી, હે રાજા, યુદ્ધમાં તું શત્રુના હાથમાં પડશે.
અયં તુ ભાવો દુર્બુદ્ધે યસ્ત્વયેહ પ્રવર્તિતઃ । માનુષેષ્વપિ લોકેષુ ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ।। ૭.૩૦.
હે દુર્વિવેકી, જે વર્તન તું અહીં કર્યું છે, એ માનવોમાં પણ દુનિયામાં નિશ્ચિતપણે દેખાશે.
તત્રાર્ધં તસ્ય યઃ કર્તા ત્વય્યર્ધં નિપતિષ્યતિ । ન ચ તે સ્થાવરં સ્થાનં ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ।। ૭.૩૦.
જે એ અધમ કાર્યમાં તારો અર્ધો ભાગ ભાગીદાર હશે, એ અર્ધો ભાગ તારા કારણે પતન પામશે; અને તને કયાંય સ્થિર સ્થાન નહીં મળે, એ નિશ્ચિત છે.
યશ્ચ યશ્ચ સુરેન્દ્રઃ સ્યાદ્ધ્રુવઃ સ ન ભવિષ્યતિ । એષ શાપો મયા મુક્ત ઇત્યસૌ ત્વાં તદા ઽબ્રવીત્ ।। ૭.૩૦.
અને જે કોઈ દેવોના રાજા હશે, તે સ્થિર નહીં રહે; એ શાપ મેં આપ્યો હતો, એ સમયે એણે તને આવું કહ્યું હતું.
તાં તુ ભાર્યાં સ નિર્ભર્ત્સ્ય સો ઽબ્રવીત્સુમહાતપાઃ । દુર્વિનીતે વિનિધ્વંસ મમાશ્રમસમીપતઃ ।। ૭.૩૦.
પછી, પોતાની પત્નીને ઠપકો આપી, એ મહાતપસ્વી ઋષિએ કહ્યું: 'હે દુર્વૃત્ત, મારા આશ્રમની નજીકથી દૂર થઈ જા!'
રૂપયૌવનસમ્પન્ના યસ્માત્ત્વમનવસ્થિતા । તસ્માદ્રૂપવતી લોકે ન ત્વમેકા ભવિષ્યતિ ।। ૭.૩૦.
જેમ તું સુંદરતા અને યુવાનીથી ભરપૂર હોવા છતાં અસ્થિર રહી, એ કારણે દુનિયામાં માત્ર તું જ સુંદર નહીં રહે, પણ અનેક સ્ત્રીઓ સુંદર હશે.
રૂપં ચ તે પ્રજાઃ સર્વા ગમિષ્યન્તિ ન સંશયઃ । યત્તદેકં સમાશ્રિત્ય વિભ્રમો ઽયમુપસ્થિતઃ ।। ૭.૩૦.
નિઃસંદેહ, તારી જે સુંદરતા છે, તે બધાં લોકોમાંથી દૂર થઈ જશે, કેમ કે એકલાં એ જ રૂપને આધાર બનાવીને આ ભ્રાંતિ ઊભી થઈ છે.
તદાપ્રભૃતિ ભૂયિષ્ઠં પ્રજા રૂપસમન્વિતાઃ । સા તં પ્રસાદયામાસ મહર્ષિં ગૌતમં તદા ।। ૭.૩૦.
ત્યાંથી આગળ, મોટા ભાગનાં લોકોમાં સુંદરતા જોવા મળી; ત્યારબાદ એ સ્ત્રીએ મહર્ષિ ગૌતમને મનાવવા પ્રયત્ન કર્યો.
અજ્ઞાનાદ્ધર્ષિતા વિપ્ર ત્વદ્રૂપેણ દિવૌકસા । ન કામકારાદ્વિપ્રર્ષે પ્રસાદં કર્તુમર્હસિ ।। ૭.૩૦.
હે બ્રાહ્મણ, હું અજ્ઞાનવશ તારા રૂપમાં આવેલા દેવ દ્વારા ભ્રષ્ટ કરવામાં આવી, ઇચ્છાવશ નહીં; હે મહર્ષિ, કૃપા કરીને મને માફ કર.
અહલ્યયા ત્વેવમુક્તઃ પ્રત્યુવાચ સ ગૌતમઃ । ઉત્પત્સ્યતિ મહાતેજા ઇક્ષ્વાકૂણાં મહારથઃ ।। ૭.૩૦.
અહલ્યા એ રીતે બોલતાં ગૌતમે જવાબ આપ્યો: ઇક્ષ્વાકુઓમાં એક મહાન તેજસ્વી અને શક્તિશાળી રથયોધ્ધા જન્મશે.