પુનસ્તાનિ ભવિષ્યન્તિ તથૈવ તવ રાક્ષસ । વિતરામીહ તે સૌમ્ય વરં ચાન્યં દુરાસદમ્ ।। ૭.૧૦.
'રાક્ષસ, એ જ માથાં ફરીથી તને મળશે, જેમ પહેલાં હતાં. અને, હે સૌમ્ય, હું તને બીજું દુર્લભ વર પણ આપું છું.'
છન્દતસ્તવ રૂપં ચ મનસા યદ્યથેપ્સિતમ્ । ભવિષ્યતિ ન સન્દેહો મદ્વરાત્તવરાક્ષસ ।। ૭.૧૦.
'મારા વરદાનથી, રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ, તારી ઇચ્છા પ્રમાણે તારો રૂપ નિશ્ચિતપણે જેવું તું ઈચ્છે એવુ બની જશે.'
એવં પિતામહોક્તસ્ય દશગ્રીવસ્ય રક્ષસઃ । અગ્નૌ હુતાનિ શીર્ષાણિ પુનસ્તાન્યુત્થિતાનિ વૈ ।। ૭.૧૦.
પિતામહે જે કહ્યું હતું એ પ્રમાણે, દશમુખ રાક્ષસના અગ્નિમાં અર્પણ કરેલા માથાં ફરીથી ઊભાં થયા.
એવમુક્ત્વા તુ તં રામ દશગ્રીવં પિતામહઃ । વિભીષણમથોવાચ વાક્યં લોકપિતામહઃ ।। ૭.૧૦.
હે રામ, દશમુખને આ રીતે સંબોધ્યા પછી, જગતપિતામહે વિભીષણને પણ આ રીતે કહ્યું:
વિભીષણ ત્વયા વત્સ ધર્મસંહિતબુદ્ધિના । પરિતુષ્ટો ઽસ્મિ ધર્માત્મન્વરં વરય સુવ્રત ।। ૭.૧૦.
'વિભીષણ, ધર્મમાં સ્થિર બુદ્ધિવાળા મારા વત્સ, હું તારા પર પ્રસન્ન છું; હે સુવ્રત, તું પણ વર માંગ.'
વિભીષણસ્તુ ધર્માત્મા વચનં પ્રાહ સાઞ્જલિઃ । વૃતઃ સર્વગુણૈર્નિત્યં ચન્દ્રમા રશ્મિભિર્યથા ।। ૭.૧૦.
વિભીષણ ધર્મપ્રવૃત્ત, બંને હાથ જોડીને બોલ્યા. તેઓ હંમેશા સર્વ ગુણોથી યુક્ત હતા, જેમ ચાંદ્રમા પોતાના કિરણોથી શોભે છે.
ભગવન્કૃતકૃત્યો ઽહં યન્મે લોકગુરુઃ સ્વયમ્ । પ્રીતેન યદિ દાતવ્યો વરો મે શૃણુ સુવ્રત ।। ૭.૧૦.
હે ભગવાન, હું તો પૂર્ણ છું, કારણ કે જગતના ગુરુએ પોતે મને સંબોધ્યા છે. પણ જો આપ સ્નેહવશ મને કોઈ વરદાન આપવું હોય, તો કૃપા કરીને સાંભળો, હે સદ્ગુણવાન.
પરમાપદ્ગતસ્યાપિ ધર્મે મમ મતિર્ભવેત્ । અશિક્ષિતં ચ બ્રહ્માસ્ત્રં ભગવન્પ્રતિભાતુ મે ।। ૭.૧૦.
મારે તો મહાન સંકટમાં પણ મન હંમેશા ધર્મમાં સ્થિર રહે, અને ભલે મને બ્રહ્માસ્ત્ર શીખ્યું ન હોય, પણ એનું જ્ઞાન આપમેળે મને પ્રાપ્ત થાય, હે ભગવાન.
યા યા મે જાયતે બુદ્ધિર્યેષુ યેષ્વાશ્રમેષુ ચ । સા સા ભવતુ ધર્મિષ્ઠા તં તુ ધર્મં ચ પાલયે ।। ૭.૧૦.
મારે જે-જે આશ્રમમાં, જે-જે સ્થિતિમાં, જે સમજ આવે, એ દરેક સમજ સદાય ધર્મમય રહે, અને હું એ ધર્મને પાળું.
એષ મે પરમોદાર વરઃ પરમકો મતઃ । નહિ ધર્માભિરક્તાનાં લોકે કિઞ્ચન દુર્લભમ્ ।। ૭.૧૦.
મારે માટે આ જ સર્વોચ્ચ અને ઉત્તમ વરદાન છે, કેમ કે જે લોકો ધર્મમાં સ્થિર રહે છે, તેમને જગતમાં કશું અપ્રાપ્ય નથી.
પુનઃ પ્રજાપતિઃ પ્રીતો વિભીષણમુવાચ હ । ધર્મિષ્ઠસ્ત્વં યથા વત્સ તથા ચૈતદ્ભવિષ્યતિ ।। ૭.૧૦.
પછી પ્રસન્ન થયેલા પ્રજાપતિએ વિભીષણને કહ્યું: 'બાળક, તું સાચે ધર્મનિષ્ઠ છે; તેથી એવું જ થશે.'
યસ્માદ્રાક્ષસયોનૌ તે જાતસ્યામિત્રનાશન । નાધર્મે જાયતે બુદ્ધિરમરત્વં દદામિ તે ।। ૭.૧૦.
હે શત્રુવિનાશક, તું રાક્ષસ કુળમાં જન્મ્યો હોવા છતાં તારો મન અધર્મ તરફ કદી વળતો નથી, તેથી હું તને અમરત્વનું વરદાન આપું છું.
ઇત્યુક્ત્વા કુમ્ભકર્ણાય વરં દાતુમુપસ્થિતમ્ । પ્રજાપતિં સુરાઃ સર્વે વાક્યં પ્રાઞ્જલયો ઽબ્રુવન્ ।। ૭.૧૦.
આ રીતે કહીને, જ્યારે તેઓ કુંભકર્ણને વરદાન આપવા જઈ રહ્યા હતા, ત્યારે બધા દેવતાઓએ હાથ જોડીને પ્રજાપતિને કહ્યું.
ન તાવત્કુમ્ભકર્ણાય પ્રદાતવ્યો વરસ્ત્વયા । જાનીષે હિ યથા લોકાંસ્ત્રાસયત્યેષ દુર્મતિઃ ।। ૭.૧૦.
કુંભકર્ણને આપ વરદાન આપવું નહીં, કેમ કે આપ જાણો છો કે આ દુષ્ટ બુદ્ધિવાળો જગતને કેવી રીતે ડરાવે છે.
નન્દને ઽપ્સરસઃ સપ્ત મહેન્દ્રાનુચરા દશ । અનેન ભક્ષિતા બ્રહ્મન્નૃષયો માનુષાસ્તથા ।। ૭.૧૦.
નંદનવનમાં, સાત અપ્સરાઓ અને મહેન્દ્રના દસ સેવકો, તેમજ ઋષિઓ અને મનુષ્યો—all આ રાક્ષસે ભક્ષ્યા છે, હે બ્રહ્મા.
અલબ્ધવરપૂર્વેણ યત્કૃતં રાક્ષસેન તુ । તદેષ વરલબ્ધઃ સ્યાદ્ભક્ષયેદ્ભુવનત્રયમ્ ।। ૭.૧૦.
આ રાક્ષસે તો વરદાન મળ્યા વગર જ જે કંઈ કર્યું છે, જો હવે એને વરદાન મળે તો એ ત્રણેય લોકને ભક્ષી જાય.
વરવ્યાજેન મોહો ઽસ્મૈ દીયતામમિતપ્રભ । લોકાનાં સ્વસ્તિ ચૈવં સ્યાદ્ભવેદસ્ય ચ સન્નતિઃ ।। ૭.૧૦.
હે અનંત તેજસ્વી, વરદાનના બહાને એને મોહ આપો, જેથી લોકકલ્યાણ થાય અને એનો અંકુશ પણ રહે.
એવમુક્તઃ સુરૈર્બ્રહ્મા ઽચિન્તયત્ પદ્મસમ્ભવઃ । ચિન્તિતા ચોપતસ્થે ઽસ્ય પાર્શ્વં દેવી સરસ્વતી ।। ૭.૧૦.
દેવતાઓએ આવું કહ્યે પછી, કમળમાંથી જન્મેલા બ્રહ્માએ વિચાર કર્યો; અને એમને વિચારતા દેવી સરસ્વતી એમના બાજુએ આવી.
પ્રાઞ્જલિઃ સા તુ પાર્શ્વસ્થા પ્રાહ વાક્યં સરસ્વતી । ઇયમસ્મ્યાગતા દેવ કિં કાર્યં કરવાણ્યહમ્ ।। ૭.૧૦.
હાથ જોડીને બાજુએ ઊભી રહીને સરસ્વતીએ કહ્યું: 'હે દેવ, હું આવી ગઈ છું—મારે શું કામ કરવું છે?'
પ્રજાપતિસ્તું તાં પ્રાપ્તાં પ્રાહ વાક્યં સરસ્વતીમ્ । વાણિ ત્વં રાક્ષસેન્દ્રસ્ય ભવ યા દેવતેપ્સિતા ।। ૭.૧૦.
પ્રજાપતિએ આવી પહોંચેલી સરસ્વતીને કહ્યું: 'હે વાણી, રાક્ષસોના રાજાને જે વાણી ઇચ્છિત છે, એ તું બની જા, હે દેવી.'
તથેત્યુક્ત્વા પ્રવિષ્ટા સા પ્રજાપતિરથાબ્રવીત્ । કુમ્ભકર્ણ મહાબાહો વરં વરય યો મતઃ ।। ૭.૧૦.
'જેમ આપો તેમ,' એમ કહીને સરસ્વતીએ એમાં પ્રવેશ કર્યો; પછી પ્રજાપતિએ કહ્યું: 'કુંભકર્ણ, હે મહાબાહુ, તને જે વરદાન પસંદ હોય એ માંગ.'
કુમ્ભકર્ણસ્તુ તદ્વાક્યં શ્રુત્વા વચનમબ્રવીત્ । સ્વપ્તું વર્ષાણ્યનેકાનિ દેવદેવ મમેપ્સિતમ્ ।। ૭.૧૦.
કુંભકર્ણે એ વચન સાંભળી કહ્યું: 'હે દેવોના દેવ, મને તો બહુ વર્ષો સુધી ઊંઘવાનું વરદાન જોઈએ છે.'
એવમસ્ત્વિતિ તં ચોક્ત્વા પ્રાયાદ્બ્રહ્મા સુરૈઃ સમમ્ । દેવી સરસ્વતી ચૈવ રાક્ષસં તં જહૌ પુનઃ ।। ૭.૧૦.
'તેમ જ થાઓ' એમ કહીને બ્રહ્મા દેવતાઓ સાથે ચાલ્યા ગયા; અને દેવી સરસ્વતી પણ એ રાક્ષસમાંથી વિદાય થઈ.
બ્રહ્મણા સહ દેવેષુ ગતેષુ ચ નભઃસ્થલમ્ । વિમુક્તો ઽસૌ સરસ્વત્યા સ્વાં સઞ્જ્ઞાં ચ તતો ગતઃ ।। ૭.૧૦.
બ્રહ્મા અને દેવતાઓ આકાશમાં જતા, સરસ્વતીએ એને મુક્ત કર્યો અને એણે પોતાનું જ્ઞાન ફરી મેળવ્યું.
કુમ્ભકર્ણસ્તુ દુષ્ટાત્મા ચિન્તયામાસ દુઃખિતઃ । ઈદૃશં કિમિદં વાક્યં મમાદ્ય વદનાચ્ચ્યુતમ્ ।। ૭.૧૦.
પણ કુંભકર્ણ, દુષ્ટ મનવાળો, દુઃખી થઈ વિચારી રહ્યો: 'આવું અજાણ્યું વચન આજે મારા મોઢેથી કેમ નીકળી ગયું?''
અહં વ્યામોહિતો દેવૈરિતિ મન્યે તદા ઽ ઽગતૈઃ । એવં લબ્ધવરાઃ સર્વે ભ્રાતરો દીપ્તતેજસઃ । શ્લેષ્માતકવનં ગત્વા તત્ર તે ન્યવસન્સુખમ્ ।। ૭.૧૦.
'હું માનું છું કે ત્યારે હાજર દેવતાઓએ મને ભટકાવી દીધો હતો.' આમ, બધા ભાઈઓએ, તેજથી ઝગમગતા, પોતપોતાના વરદાન મળ્યા પછી, શ્લેષ્માતક વનમાં જઈ આનંદથી વસ્યા.
સુમાલી વરલબ્ધાંસ્તુ જ્ઞાત્વા ચૈતાન્નિશાચરાન્ । ઉદતિષ્ઠદ્ભયં ત્યક્ત્વા સાનુગઃ સ રસાતલાત્ ।। ૭.૧૧.
સુમાલી when these night-wanderers got boons, knew it, left fear પાછળ, અને પોતાના સાથીઓ સાથે પાતાળમાંથી બહાર આવ્યો.
મારીચશ્ચ પ્રહસ્તશ્ચ વિરૂપાક્ષો મહોદરઃ । ઉદતિષ્ઠન્સુસંરબ્ધાઃ સચિવાસ્તસ્ય રક્ષસઃ ।। ૭.૧૧.
મારીચ, પ્રહસ્ત, વિરૂપાક્ષ અને મહોદર—આ બધા રાક્ષસના મંત્રી પણ ખુબ ઉત્સાહથી બહાર આવ્યા.
સુમાલી સચિવૈઃ સાર્ધં વૃતો રાક્ષસપુઙ્ગવૈઃ । અભિગમ્ય દશગ્રીવં પરિષ્વજ્યેદમબ્રવીત્ ।। ૭.૧૧.
સુમાલી પોતાના મંત્રીઓ અને શ્રેષ્ઠ રાક્ષસો સાથે દશમુખ પાસે ગયો, એને ભેટીને ગળે મળ્યો અને કહ્યું:
દિષ્ટ્યા તે વત્સ સમ્પ્રાપ્તશ્ચિન્તિતો ઽયં મનોરથઃ । યસ્ત્વં ત્રિભુવનશ્રેષ્ઠાલ્લબ્ધવાન્વરમુત્તમમ્ ।। ૭.૧૧.
'વહાલા, સદભાગ્યે તારો આ ઇચ્છિત મનોરથ પુરો થયો છે; તું ત્રણેય લોકના સ્વામી પાસેથી શ્રેષ્ઠ વરદાન મેળવ્યું છે.'