તાવત્તે રાવણસ્યેદં કુલં જન્મ ચ રાઘવ । વરપ્રદાનં ચ તથા તસ્મૈ દત્તં બ્રવીમિ તે ।। ૭.૨.
હવે હું તને રાવણના કુળ અને જન્મની વાત, અને એને મળેલા વરદાન વિશે પણ કહું છું, હે રાઘવ.
પુરા કૃતયુગે રામ પ્રજાપતિસુતઃ પ્રભુઃ । પુલસ્ત્યો નામ બ્રહ્મર્ષિઃ સાક્ષાદિવ પિતામહઃ ।। ૭.૨.
ઘણા સમય પહેલા, કૃતયુગમાં, હે રામ, પ્રજાપતિના પુત્ર અને મહાન બ્રહ્મર્ષિ, પુલસ્ત્ય નામના ઋષિ હતા, જે પિતામહ જેવા જ મહાન હતા.
નાનુકીર્ત્યા ગુણાસ્તસ્ય ધર્મતઃ શીલતસ્તથા । પ્રજાપતેઃ પુત્ર ઇતિ વક્તું શક્યં હિ નામતઃ ।। ૭.૨.
એના ગુણો, ધર્મ અને સ્વભાવની વાત પૂરી રીતે કહી શકાય એવી નથી; એનું નામ અને એ પ્રજાપતિનો પુત્ર હતો એટલું જ કહેવું પૂરતું છે.
પ્રજાપતિસુતત્વેન દેવાનાં વલ્લભો હિ સઃ । હૃષ્ટઃ સર્વસ્ય લોકસ્ય ગુણૈઃ શુભ્રૈર્મહામતિઃ ।। ૭.૨.
પ્રજાપતિનો પુત્ર હોવાને કારણે એ દેવતાઓનો પ્રિય હતો. એના શુદ્ધ ગુણોથી આખું જગત ખુશ હતું અને એ મહાન બુદ્ધિવાળો હતો.
સ તુ ધર્મપ્રસઙ્ગેન મેરોઃ પાર્શ્વે મહાગિરેઃ । તૃણવિન્દ્વાશ્રમં ગત્વા ન્યવસન્મુનિપુઙ્ગવઃ ।। ૭.૨.
એ મહર્ષિ ધર્મમાં સ્થિર રહી, મહામેરુ પર્વતના કાંઠે તૃણવિંદ્યના આશ્રમમાં ગયો અને ત્યાં રહેવા લાગ્યો.
તપસ્તેપે સ ધર્માત્મા સ્વાધ્યાયનિયતેન્દ્રિયઃ । ગત્વાશ્રમપદં તસ્ય વિઘ્નં કુર્વન્તિ કન્યકાઃ ।। ૭.૨.
એ ધર્મનિષ્ઠ ઋષિ, સ્વાધ્યાય અને ઇન્દ્રિયજયમાં તત્પર રહી તપ કરતો હતો. પણ જ્યારે એ પોતાના આશ્રમમાં પહોંચ્યો, ત્યારે કન્યાઓએ એને તપમાં વિઘ્ન પાડવા લાગ્યાં.
દેવપન્નગકન્યાશ્ચ રાજર્ષિતનયાશ્ચ યાઃ । ક્રીડન્ત્યો ઽપ્સરસશ્ચૈવ તં દેશમુપપેદિરે ।। ૭.૨.
દેવતાઓ અને નાગોની પુત્રીઓ, રાજર્ષિની દીકરીઓ અને રમતી અપ્સરાઓ એ સ્થળે આવી પહોંચતી.
સર્વર્તુષૃપભોગ્યત્વાદ્રમ્યત્વાત્કાનનસ્ય ચ । નિત્યશસ્તાસ્તુ તં દેશં ગત્વા ક્રીડન્તિ કન્યકાઃ ।। ૭.૨.
એ જંગલ બધાં ઋતુઓમાં આનંદદાયક અને રમણિય હોવાથી, એ કન્યાઓ હંમેશા ત્યાં જઈને રમતી.
દેશસ્ય રમણીયત્વાત્પુલસ્ત્યો યત્ર સ દ્વિજઃ । ગાયન્ત્યો વાદયન્ત્યશ્ચ લાસયન્ત્યસ્તથૈવ ચ । મુનેસ્તપસ્વિનસ્તસ્ય વિઘ્નં ચક્રુરનિન્દિતાઃ ।। ૭.૨.
એ સ્થળની સુંદરતાને કારણે, પુલસ્ત્ય ઋષિ ત્યાં રહેતા. એ નિર્દોષ કન્યાઓ ગાતી, વાદ્ય વગાડતી અને નૃત્ય કરતી, અને એ રીતે તપસ્વી ઋષિને વિઘ્ન પહોંચાડતી.
અથ ક્રુદ્ધો મહાતેજા વ્યાજહાર મહામુનિઃ । યા મે દર્શનમાગચ્છેત્સા ગર્ભં ધારયિષ્યતિ ।। ૭.૨.
પછી એ મહાન તેજવાળા મહર્ષિ ગુસ્સે થઈને બોલ્યા: 'તમારામાંથી જે મારી નજરે પડશે, એ ગર્ભવતી થશે.'
તાસ્તુ સર્વાઃ પ્રતિશ્રુત્ય તસ્ય વાક્યં મહાત્મનઃ । બ્રહ્મશાપભયાદ્ભીતાસ્તં દેશં નોપચક્રમુઃ ।। ૭.૨.
એ બધાએ એ મહાન આત્માના વચન માનવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી અને બ્રાહ્મણના શાપના ડરથી એ સ્થળે જવાનું બંધ કરી દીધું.
તૃણબિન્દોસ્તુ રાજર્ષેસ્તનયા ન શૃણોતિ તત્ ।। ૭.૨.
પણ તૃણબિંદુ નામના રાજર્ષિની દીકરીએ આ વાત સાંભળી નહોતી.
ગત્વાશ્રમપદં તત્ર વિચચાર સુનિર્ભયા । ન સાપશ્યત્સ્થિતા તત્ર કાઞ્ચિદભ્યાગતાં સખીમ્ ।। ૭.૨.
એ નિર્ભય બની આશ્રમમાં ગઈ અને ત્યાં ફરવા લાગી; પણ ઊભી રહી, એને કોઈપણ સખી દેખાઈ નહીં.
તસ્મિન્કાલે મહાતેજાઃ પ્રાજાપત્યો મહાનૃષિઃ । સ્વાધ્યાયમકરોત્તત્ર તપસા ભાવિતઃ સ્વયમ્ ।। ૭.૨.
એ સમયે, પ્રજાપતિના વંશજ એવા મહાન ઋષિ, પોતે તપમાં લીન રહી, ત્યાં સ્વાધ્યાયમાં તત્પર હતા.
સા તુ વેદશ્રુતિં શ્રુત્વા દૃષ્ટ્વા વૈ તપસો નિધિમ્ । અભવત્પાણ્ડુદેહા સા સુવ્યઞ્જિતશરીરજા ।। ૭.૨.
એણે વેદમંત્રોની ધ્વનિ સાંભળી અને તપના મૂર્તિમાન રૂપને જોયો, તો એના શરીર પર સફેદાશ આવી ગઈ અને એનો રૂપ સ્પષ્ટ બદલાઈ ગયો.
વભૂવ ચ સમુદ્વિગ્ના દૃષ્ટ્વા તદ્દોષમાત્મનઃ । ઇદં મે કિન્ત્વિતિ જ્ઞાત્વા પિતુર્ગત્વા ઽ ઽશ્રમે સ્થિતા ।। ૭.૨.
પોતામાં ખોટ જોઈને તે બહુ ચિંતિત થઈ ગઈ; 'આ મને શું થયું?' એવું સમજીને, તે પિતાના આશ્રમમાં ગઈ અને ત્યાં રહી.
તાં તુ દૃષ્ટ્વા તથાભૂતાં તૃણવિન્દુરથાબ્રવીત્ । કિં ત્વમેતત્ત્વસદૃશં ધારયસ્યાત્મનો વપુઃ ।। ૭.૨.
તેણે આવી હાલતમાં તેને જોયા પછી તૃણવિંદુએ પૂછ્યું: 'તું કેમ તારા સ્વરૂપને અનુકૂળ ન હોય એવું રૂપ ધારણ કરી રહી છે?
સા તુ કૃત્વાઞ્જલિં દીના કન્યોવાચ તપોધનમ્ । ન જાને કારણં તાત યેન મે રૂપમીદૃશમ્ ।। ૭.૨.
દુઃખી કન્યાએ હાથ જોડીને તે તપસ્વીને કહ્યું: 'પિતા, મને ખબર નથી કે મારું રૂપ આવું કેમ થઈ ગયું છે.'
કિં તુ પૂર્વં ગતાસ્મ્યેકા મહર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ । પુલસ્ત્યસ્યાશ્રમં દિવ્યમન્વેષ્ટું સ્વસખીજનમ્ ।। ૭.૨.
'પણ પહેલાં હું એકલી મહર્ષિ પુલસ્ત્યના દિવ્ય આશ્રમમાં મારી સખીઓને શોધવા ગઈ હતી.'
ન ચ પશ્યામ્યહં તત્ર કાઞ્ચિદભ્યાગતાં સખીમ્ । રૂપસ્ય તુ વિપર્યાસં દૃષ્ટ્વા ત્રાસાદિહાગતા ।। ૭.૨.
'પણ ત્યાં મને કોઈ પણ સખી મળી નહીં; અને મારું રૂપ બદલાયું જોઈને ડરીને હું અહીં આવી છું.'
તૃણબિન્દુસ્તુ રાજર્ષિસ્તપસા દ્યોતિતપ્રભઃ । ધ્યાનં વિવેશ તચ્ચાપિ હ્યપશ્યદૃષિકર્મજમ્ ।। ૭.૨.
તપથી તેજસ્વી રાજર્ષિ તૃણવિંદુ ધ્યાનમાં બેસ્યા અને યોગબળે તેના દુઃખનું કારણ જોઈ લીધું.
સ તુ વિજ્ઞાય તં શાપં મહર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ । ગૃહીત્વા તનયાં ગત્વા પુલસ્ત્યમિદમબ્રવીત્ ।। ૭.૨.
મહર્ષિનું શાપ જાણીને તેણે પોતાની પુત્રીને લઈને પુલસ્ત્ય પાસે ગયો અને કહ્યું:
ભગવંસ્તનયાં મે ત્વં ગુણૈઃ સ્વૈરેવ ભૂષિતામ્ । ભિક્ષાં પ્રતિગૃહાણેમાં મહર્ષે સ્વયમુદ્યતામ્ ।। ૭.૨.
'ભગવાન, મારી પુત્રી સ્વભાવથી ગુણોથી યુક્ત છે; મહર્ષિ, એ પોતે તૈયાર છે, કૃપા કરીને તેને સ્વીકારો.'
તપશ્ચરણયુક્તસ્ય શ્રમ્યમાણેન્દ્રિયસ્ય તે । શુશ્રૂષણપરા નિત્યં ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ।। ૭.૨.
'તપથી ઇન્દ્રિયોને વશમાં રાખનાર, એ હંમેશા તારી સેવા કરવા તત્પર રહેશે, એમાં કોઈ શંકા નથી.'
તં બ્રુવાણં તુ તદ્વાક્યં રાજર્ષિં ધાર્મિકં તદા । જિઘૃક્ષુરબ્રવીત્કન્યાં બાઢમિત્યેવ સ દ્વિજઃ ।। ૭.૨.
ધાર્મિક રાજર્ષિના એ વચન સાંભળી, દ્વિજએ કન્યાને સ્વીકારવા ઇચ્છા દર્શાવીને કહ્યું: 'જેમ તું કહે તેમ જ થાઓ.'
દત્ત્વા સ તુ યથાન્યાયં સ્વમાશ્રમપદં ગતઃ । સાપિ તત્રાવસત્કન્યા તોષયન્તી પતિં ગુણૈઃ ।। ૭.૨.
પિતા યોગ્ય રીતે પુત્રી આપીને પોતાના આશ્રમમાં પરત ગયા; અને કન્યા ત્યાં રહી, પોતાના ગુણોથી પતિને પ્રસન્ન કરતી.
તસ્યાસ્તુ શીલવૃત્તાભ્યાં તુતોષ મુનિપુઙ્ગવઃ । પ્રીતઃ સ તુ મહાતેજા વાક્યમેતદુવાચ હ ।। ૭.૨.
તેના સારા સ્વભાવ અને વર્તનથી મહર્ષિ ખુબ ખુશ થયા; પ્રસન્ન થઈને તે તેજસ્વી મહાત્માએ કહ્યું:
પરિતુષ્ટો ઽસ્મિ સુશ્રોણિ ગુણાનાં સમ્પદા ભૃશમ્ । તસ્માદ્દેવિ દદામ્યદ્ય પુત્રમાત્મસમં તવ ।। ૭.૨.
'સુંદર કટિવાળી, તારા ગુણોની સમૃદ્ધિથી હું ખૂબ પ્રસન્ન છું; તેથી, દેવી, આજે હું તને મારા સમાન પુત્ર આપું છું.'
ઉભયોર્વંશકર્તારં પૌલસ્ત્ય ઇતિ વિશ્રુતમ્ । યસ્માત્તુ વિશ્રુતો વેદસ્ત્વયૈષો ઽધ્યયતો મમ ।। ૭.૨.
'એ બંને વંશનો સ્થાપક બનશે, અને પૌલસ્ત્ય તરીકે પ્રસિદ્ધ થશે; અને તું જે વેદ અભ્યાસ કર્યો છે, એ હવે તારો ગણાશે.'
તસ્માત્સ વિશ્રવા નામ ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ । એવમુક્તા તુ સા દેવી પ્રહૃષ્ટેનાન્તરાત્મના ।। ૭.૨.
'એથી તેનો નામ નિશ્ચિતપણે વિશ્રવા રહેશે.' આવું સાંભળી દેવી અંતરમાં ખૂબ આનંદિત થઈ.