જામ્બવાનપિ તૈઃ સર્વૈઃ સ્વયૂથ્યૈરભિસંવૃતઃ। તેઽશ્મભિસ્તાડયામાસુર્નખૈર્દન્તૈશ્ચ રાક્ષસાન્
જાંબવાન પણ પોતાના બધાં દળો સાથે ઘેરાઈને, પથ્થરો, નખ અને દાંત વડે રાક્ષસોને મારવા લાગ્યા.
નિઘ્નન્તમૃક્ષાધિપતિં રાક્ષસાસ્તે મહાબલાઃ। પરિવવ્રુર્ભયં ત્યક્ત્વા તમનેકવિધાયુધાઃ
મહાબલવાન રાક્ષસોએ ડર છોડીને, વિવિધ શસ્ત્રો લઈને, રીંછોના રાજા જાંબવાને ઘેરી લીધો, જ્યારે તે રાક્ષસોની પંક્તિઓને મારતો હતો.
શરૈઃ પરશુભિસ્તીક્ષ્ણૈઃ પટ્ટિશૈર્યષ્ટિતોમરૈઃ। જામ્બવન્તં મૃધે જઘ્નુર્નિઘ્નન્તં રાક્ષસીં ચમૂમ્
તીક્ષ્ણ બાણ, કુહાડા, ભાલા અને લોખંડની ગદીઓ વડે, રાક્ષસોએ યુદ્ધમાં જાંબવાન પર આક્રમણ કર્યું, જ્યારે તે રાક્ષસ સેનાને નષ્ટ કરતો હતો.
સ સમ્પ્રહારસ્તુમુલઃ સંજજ્ઞે કપિરક્ષસામ્। દેવાસુરાણાં ક્રુદ્ધાનાં યથા ભીમો મહાસ્વનઃ
વાનર અને રાક્ષસોની વચ્ચે ભયાનક અથડામણ શરૂ થઈ, જે ક્રોધિત દેવો અને અસુરોની ભયાનક ગર્જના જેવી ગુંજી ઉઠી.
હનૂમાનપિ સંક્રુદ્ધઃ સાલમુત્પાટ્ય પર્વતાત્। સ લક્ષ્મણં સ્વયં પૃષ્ઠાદવરોપ્ય મહામનાઃ
હનુમાન પણ ક્રોધિત થઈ, પર્વત પરથી એક શાલ વૃક્ષ ઉખાડી લીધો અને પોતાના પીઠ પરથી લક્ષ્મણને ઉતારીને ઊભો રહ્યો.
રક્ષસાં કદનં ચક્રે દુરાસાદઃ સહસ્રશઃ। સ દત્ત્વા તુમુલં યુદ્ધં પિતૃવ્યસ્યેન્દ્રજિદ્ બલી
તે દુર્જય હનુમાને હજારો રાક્ષસોનો સંહાર કર્યો; અને બલવાન હનુમાનએ પોતાના પિતૃવ્યના પુત્ર ઇન્દ્રજિત સાથે ભયાનક યુદ્ધ કર્યું.
લક્ષ્મણં પરવીરઘ્નઃ પુનરેવાભ્યધાવત। તૌ પ્રયુદ્ધૌ તદા વીરૌ મૃધે લક્ષ્મણરાક્ષસૌ
શત્રુવીર ઘાતક લક્ષ્મણ ફરી આગળ વધ્યો; અને પછી એ બંને વીર—લક્ષ્મણ અને રાક્ષસ—મહાયુદ્ધમાં સામસામે લડ્યા.
શરૌઘાનભિવર્ષન્તૌ જઘ્નતુસ્તૌ પરસ્પરમ્। અભીક્ષ્ણમન્તર્દધતુઃ શરજાલૈર્મહાબલૌ
બન્ને મહાવીરોએ સતત તીરોની વરસાદ કરતાં એકબીજાને વારંવાર ઘાયલ કર્યા; તીરોની ઘનઘોર ઝમાવટમાં તેઓ સતત એકબીજાની નજરે અદૃશ્ય બની જતા.
ચન્દ્રાદિત્યાવિવોષ્ણાન્તે યથા મેઘૈસ્તરસ્વિનૌ। નહ્યાદાનં ન સંધાનં ધનુષો વા પરિગ્રહઃ
જેમ સાંજના સમયે ચાંદ્ર અને સૂર્યને વાદળો ઢાંકી લે છે, તેમ બન્ને વીરોએ ધનુષ્ય ખેંચવું કે તાણવું કે પકડી રાખવું કંઈ દેખાતું નહોતું.
ન વિપ્રમોક્ષો બાણાનાં ન વિકર્ષો ન વિગ્રહઃ। ન મુષ્ટિપ્રતિસંધાનં ન લક્ષ્યપ્રતિપાદનમ્
તીરો છોડવું, ખેંચવું, હલનચલન, મુઠી બદલવી કે નિશાન સાધવું—કશુંય દેખાતું નહોતું.
અદૃશ્યત તયોસ્તત્ર યુધ્યતોઃ પાણિલાઘવાત્। ચાપવેગપ્રયુક્તૈશ્ચ બાણજાલૈઃ સમન્તતઃ
ત્યાં બન્ને યુદ્ધ કરતાં હતા ત્યારે તેમના હાથની ઝડપી અને ધનુષ્યમાંથી ચારે બાજુ વરસતા તીરોના કારણે કશુંય દેખાતું નહોતું.
અન્તરિક્ષેઽભિસમ્પન્ને ન રૂપાણિ ચકાશિરે। લક્ષ્મણો રાવણિં પ્રાપ્ય રાવણિશ્ચાપિ લક્ષ્મણમ્
જ્યારે તેઓ આકાશમાં લડી રહ્યા હતા ત્યારે તેમની આકૃતિઓ દેખાતી નહોતી; લક્ષ્મણે રાવણીને અને રાવણે લક્ષ્મણને પહોંચી લીધા.
અવ્યવસ્થા ભવત્યુગ્રા તાભ્યામન્યોન્યવિગ્રહે। તાભ્યામુભાભ્યાં તરસા પ્રસૃષ્ટૈર્વિશિખૈઃ શિતૈઃ
બન્ને વચ્ચે ભયાનક ગૂંચવણ ઊભી થઈ; બંને તરફથી ઝડપથી છૂટેલા તીખા તીરો સાથે યુદ્ધ વધુ જોરદાર બન્યું.
નિરન્તરમિવાકાશં બભૂવ તમસા વૃતમ્। તૈઃ પતદ્ભિશ્ચ બહુભિસ્તયોઃ શરશતૈઃ શિતૈઃ
બન્ને તરફથી પડતા અનેક શતાબ્દી તીખા તીરોના કારણે આખું આકાશ અવિરત અંધકારથી ઢંકાઈ ગયું હતું.
દિશશ્ચ પ્રદિશશ્ચૈવ બભૂવુઃ શરસંકુલાઃ। તમસા પિહિતં સર્વમાસીત્ પ્રતિભયં મહત્
દિશાઓ અને ઉપદિશાઓ બધે તીરો છવાઈ ગયા; બધું અંધકારથી ઢંકાઈ ગયું અને ભયનો માહોલ છવાઈ ગયો.
અસ્તં ગતે સહસ્રાંશૌ સંવૃતે તમસા ચ વૈ। રુધિરૌઘા મહાનદ્યઃ પ્રાવર્તન્ત સહસ્રશઃ
જ્યારે સહસ્રકિરણ સૂર્ય અસ્ત પામ્યો અને અંધકાર ફેલાયો, ત્યારે હજારો લોહીની નદીઓ વહેવા લાગી.
ક્રવ્યાદા દારુણા વાગ્ભિશ્ચિક્ષિપુર્ભીમનિઃસ્વનાન્। ન તદાનીં વવૌ વાયુર્ન ચ જજ્વાલ પાવકઃ
ભયાનક માંસાહારી પ્રાણીઓ ભયજનક અવાજે ચીસો પાડી રહ્યા હતા; એ સમયે પવન પણ નહોતો ફૂંકાતો અને અગ્નિ પણ નહોતો પ્રગટતો.
સ્વસ્ત્યસ્તુ લોકેભ્ય ઇતિ જજલ્પુસ્તે મહર્ષયઃ। સમ્પેતુશ્ચાત્ર સંતપ્તા ગન્ધર્વાઃ સહ ચારણૈઃ
મહર્ષિઓએ 'લોકોમાં કલ્યાણ રહે' એમ ધીમી અવાજે પ્રાર્થના કરી; દુઃખી ગંધર્વો અને ચારણો પણ ત્યાં ભેગા થયા.
અથ રાક્ષસસિંહસ્ય કૃષ્ણાન્ કનકભૂષણાન્। શરૈશ્ચતુર્ભિઃ સૌમિત્રિર્વિવ્યાધ ચતુરો હયાન્
પછી સૌમિત્રિ લક્ષ્મણે રાક્ષસસિંહના કાળાં અને સોનાથી શોભતા ચારેય ઘોડાઓને ચાર તીરો મારી ઘાયલ કર્યા.
તતોઽપરેણ ભલ્લેન પીતેન નિશિતેન ચ। સમ્પૂર્ણાયતમુક્તેન સુપત્રેણ સુવર્ચસા
પછી એક બીજું પીળું અને તીખું, સંપૂર્ણ ખેંચીને છોડેલું, ઉત્તમ પાંખોવાળું અને તેજસ્વી તીર તેણે છોડ્યું.
મહેન્દ્રાશનિકલ્પેન સૂતસ્ય વિચરિષ્યતઃ। સ તેન બાણાશનિના તલશબ્દાનુનાદિના
મહેન્દ્રના વજ્ર જેવું તે તીર, જ્યારે રથચાલક દોડતો હતો, ત્યારે ઘાટક અવાજ સાથે વીજળી જેવું પડ્યું.
લાઘવાદ્ રાઘવઃ શ્રીમાન્ શિરઃ કાયાદપાહરત્। સ યન્તરિ મહાતેજા હતે મન્દોદરીસુતઃ
રાઘવ, તેજસ્વી અને ઝડપી, એ તીરથી તેનું માથું શરીરથી અલગ કરી દીધું. મંડોદરીપુત્ર મહાતેજસ્વી રથચાલક ત્યાં માર્યો ગયો.
સ્વયં સારથ્યમકરોત્ પુનશ્ચ ધનુરસ્પૃશત્। તદદ્ભુતમભૂત્ તત્ર સારથ્યં પશ્યતાં યુધિ
પછી તેણે પોતે જ રથની લગામ સંભાળી અને ફરી ધનુષ્ય હાથમાં લીધું. યુદ્ધ જોતા સૌને એ રથચાલક બનવું અદભુત લાગ્યું.
હયેષુ વ્યગ્રહસ્તં તં વિવ્યાધ નિશિતૈઃ શરૈઃ। ધનુષ્યથ પુનર્વ્યગ્રં હયેષુ મુમુચે શરાન્
લક્ષ્મણે, જે ઘોડાઓમાં વ્યસ્ત હતો, તેને તીખા તીરો મારી ઘાયલ કર્યો. પછી જ્યારે તે ફરી ધનુષ્યમાં વ્યસ્ત થયો, ત્યારે તેણે ઘોડાઓ પર તીરો છોડ્યા.
છિદ્રેષુ તેષુ બાણૌઘૈર્વિચરન્તમભીતવત્। અર્દયામાસ સમરે સૌમિત્રિઃ શીઘ્રકૃત્તમઃ
સૌમિત્રિ, ઝડપી અને કુશળ, તીરોની વરસાદથી યુદ્ધમાં, જ્યારે તે નિર્ભયપણે ખાલી જગ્યામાં ફરે છે, ત્યારે તેને સતત પીડતો રહ્યો.
નિહતં સારથિં દૃષ્ટ્વા સમરે રાવણાત્મજઃ। પ્રજહૌ સમરોદ્ધર્ષં વિષણ્ણઃ સ બભૂવ હ
યુદ્ધમાં પોતાના રથચાલકને મૃત્યુ પામેલો જોઈને રાવણપુત્રનો યુદ્ધનો ઉત્સાહ ઓસર્યો અને તે ખૂબ જ દુઃખી થઈ ગયો.
વિષણ્ણવદનં દૃષ્ટ્વા રાક્ષસં હરિયૂથપાઃ। તતઃ પરમસંહૃષ્ટા લક્ષ્મણં ચાભ્યપૂજયન્
તે રાક્ષસનું ઉદાસ ચહેરું જોઈ વાનરપ્રમુખો ખૂબ આનંદિત થયા અને લક્ષ્મણનું સન્માન કર્યું.
તતઃ પ્રમાથી રભસઃ શરભો ગન્ધમાદનઃ। અમૃષ્યમાણાશ્ચત્વારશ્ચક્રુર્વેગં હરીશ્વરાઃ
પછી પ્રમાથી, રભસ, શરભ અને ગંધમાદન—આ ચાર વાનરપ્રભુઓ—આપત્તિ સહન ન કરી શક્યા અને ઝડપથી આગળ વધ્યા.
તે ચાસ્ય હયમુખ્યેષુ તૂર્ણમુત્પત્ય વાનરાઃ। ચતુર્ષુ સુમહાવીર્યા નિપેતુર્ભીમવિક્રમાઃ
આ ભયાનક પરાક્રમી અને મહાબળવાન વાનરો ઝડપથી આગળ વધીને મુખ્ય ચાર ઘોડાઓ પર કૂદી પડ્યા.
તેષામધિષ્ઠિતાનાં તૈર્વાનરૈઃ પર્વતોપમૈઃ। મુખેભ્યો રુધિરં વ્યક્તં હયાનાં સમવર્તત
પર્વત જેવા એ વાનરો ઘોડાઓ પર ચડી બેઠા ત્યારે ઘોડાઓના મુખમાંથી લોહી સ્પષ્ટ રીતે વહેવા લાગ્યું.