ધરતે મારુતિસ્તાત મારુતપ્રતિમો યદિ। વૈશ્વાનરસમો વીર્યે જીવિતાશા તતો ભવેત્
પવન સમાન શક્તિશાળી અને અગ્નિ જેવી તેજવાળું હનુમાન જો હજી જીવતો હોય તો જીવનની આશા ટકી રહે છે.
તતો વૃદ્ધમુપાગમ્ય વિનયેનાભ્યવાદયત્। ગૃહ્ય જામ્બવતઃ પાદૌ હનૂમાન્ મારુતાત્મજઃ
પછી પવનપુત્ર હનુમાન વયસ્ક જાંબવન પાસે વિનમ્રતાથી ગયો અને તેમના પગ પકડી નમસ્કાર કર્યો.
શ્રુત્વા હનૂમતો વાક્યં તદા વિવ્યથિતેન્દ્રિયઃ। પુનર્જાતમિવાત્માનં મન્યતે સ્મર્ક્ષપુઙ્ગવઃ
હનુમાનના વચન સાંભળી, જાંબવનના ઇન્દ્રિયો ઉલ્લાસિત થયા અને તેને એવું લાગ્યું કે તે ફરીથી જન્મ્યો છે.
તતોઽબ્રવીન્મહાતેજા હનૂમન્તં સ જામ્બવાન્। આગચ્છ હરિશાર્દૂલ વાનરાંસ્ત્રાતુમર્હસિ
પછી તેજસ્વી જાંબવને હનુમાનને કહ્યું: 'વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ, આવો, વાનરોને બચાવવું હવે તમારો ધર્મ છે.'
નાન્યો વિક્રમપર્યાપ્તસ્ત્વમેષાં પરમઃ સખા। ત્વત્પરાક્રમકાલોઽયં નાન્યં પશ્યામિ કઞ્ચન
આ બધામાં તારી જ શક્તિ પૂરતી છે; તું તેમનો સૌથી મોટો મિત્ર છે. હવે તારા પરાક્રમનો સમય છે, હું બીજું કોઈ નથી જોતો.
ઋક્ષવાનરવીરાણામનીકાનિ પ્રહર્ષય। વિશલ્યૌ કુરુ ચાપ્યેતૌ સાદિતૌ રામલક્ષ્મણૌ
ભાલુ અને વાનર વીરોથી ભરેલા સૈન્યને ઉત્સાહ આપ અને રામ-લક્ષ્મણને પણ, જે ઘાયલ થયા છે, સ્વસ્થ કરી દે.
ગત્વા પરમમધ્વાનમુપર્યુપરિ સાગરમ્। હિમવન્તં નગશ્રેષ્ઠં હનૂમન્ ગન્તુમર્હસિ
હનુમાન, તારે વિશાળ સાગર પાર કરીને, પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ હિમવંત સુધી જવું છે.
તતઃ કાઞ્ચનમત્યુચ્ચમૃષભં પર્વતોત્તમમ્। કૈલાસશિખરં ચાત્ર દ્રક્ષ્યસ્યરિનિષૂદન
પછી, દુશ્મનોના વિનાશક, તું ત્યાં કાંચન જેવો ઊંચો અને શ્રેષ્ઠ પર્વત, તેમજ કૈલાસનું શિખર જોઈશ.
તયોઃ શિખરયોર્મધ્યે પ્રદીપ્તમતુલપ્રભમ્। સર્વૌષધિયુતં વીર દ્રક્ષ્યસ્યોષધિપર્વતમ્
એ બંને શિખરોની વચ્ચે, વીર, તું તેજથી ચમકતો અને સર્વ ઔષધિઓથી ભરેલો ઔષધિ પર્વત જોઈશ.
તસ્ય વાનરશાર્દૂલ ચતસ્રો મૂર્ધ્નિ સમ્ભવાઃ। દ્રક્ષ્યસ્યોષધયો દીપ્તા દીપયન્તીર્દિશો દશ
એ પર્વતના શિખરે, વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ, ચાર તેજસ્વી ઔષધિઓ ઉગેલી છે, જે દસ દિશાઓને પ્રકાશિત કરે છે.
મૃતસઞ્જીવનીં ચૈવ વિશલ્યકરણીમપિ। સુવર્ણકરણીં ચૈવ સંધાનીં ચ મહૌષધીમ્
એ છે મૃતસંજીવની, વિશલ્યકરણી, સુવર્ણકરણી અને મહાન સંધાનિ ઔષધિ.
તાઃ સર્વા હનુમન્ ગૃહ્ય ક્ષિપ્રમાગન્તુમર્હસિ। આશ્વાસય હરીન્ પ્રાણૈર્યોજ્ય ગન્ધવહાત્મજ
હનુમાન, તું આ બધી ઔષધિઓ ઝડપથી લઈ આવ અને પવનપુત્ર, વાનરોને ફરીથી જીવંત કરી દે.
શ્રુત્વા જામ્બવતો વાક્યં હનૂમાન્ મારુતાત્મજઃ। આપૂર્યત બલોદ્ધર્ષૈર્વાયુવેગૈરિવાર્ણવઃ
જાંબવનના વચન સાંભળી પવનપુત્ર હનુમાનમાં એવી શક્તિ અને ઉત્સાહ આવી ગયો કે જાણે પવનથી સમુદ્ર ઉછળી ઊઠે.
સ પર્વતતટાગ્રસ્થઃ પીડયન્ પર્વતોત્તમમ્। હનૂમાન્ દૃશ્યતે વીરો દ્વિતીય ઇવ પર્વતઃ
પર્વતની ટોચ પર ઊભેલો વીર હનુમાન એ મહાન પર્વતને દબાવી રહ્યો હતો અને પોતે પણ બીજો એક પર્વત જેવો દેખાતો હતો.
હરિપાદવિનિર્ભગ્નો નિષસાદ સ પર્વતઃ। ન શશાક તદાત્માનં વોઢું ભૃશનિપીડિતઃ
વાંદરાના પગથી પર્વત તૂટી પડ્યો અને ભારે દબાણને કારણે પોતાને સહન કરી શક્યો નહીં.
તસ્ય પેતુર્નગા ભૂમૌ હરિવેગાચ્ચ જજ્વલુઃ। શૃઙ્ગાણિ ચ વ્યકીર્યન્ત પીડિતસ્ય હનૂમતા
હનુમાનના જોરથી એ પર્વતના વૃક્ષો જમીન પર પડી ગયા અને સળગી ઉઠ્યા, તેની શિખરો પણ તૂટી છુટા પડ્યા.
તસ્મિન્ સમ્પીડ્યમાને તુ ભગ્નદ્રુમશિલાતલે। ન શેકુર્વાનરાઃ સ્થાતું ઘૂર્ણમાને નગોત્તમે
પર્વત દબાઈ રહ્યો હતો, વૃક્ષો અને પથ્થરો તૂટી ગયા હતા, એ સમયે વાનરો એ હલતા પર્વત પર ઊભા રહી શક્યા નહીં.
સા ઘૂર્ણિતમહાદ્વારા પ્રભગ્નગૃહગોપુરા। લઙ્કા ત્રાસાકુલા રાત્રૌ પ્રનૃત્તેવાભવત્ તદા
મોટા દરવાજા હલતા, ઘરો અને મિનારો તૂટી ગયા હતા, અને રાત્રે ડર અને ગભરાટથી ભરાયેલી લંકા જાણે નૃત્ય કરી રહી હોય એમ લાગી રહી હતી.
પૃથિવીધરસંકાશો નિપીડ્ય પૃથિવીધરમ્। પૃથિવીં ક્ષોભયામાસ સાર્ણવાં મારુતાત્મજઃ
પર્વતોમાં પર્વત જેવો પવનપુત્ર હનુમાન એ પર્વતને દબાવીને જમીન અને દરિયો બંનેને હલાવી દીધા.
આરુરોહ તદા તસ્માદ્ધરિર્મલયપર્વતમ્। મેરુમન્દરસંકાશં નાનાપ્રસ્રવણાકુલમ્
પછી વાનર એ મલય પર્વત પર ચઢ્યો, જે મેરુ અને મંદર જેવો હતો અને અનેક ઝરણાઓથી ભરેલો હતો.
નાનાદ્રુમલતાકીર્ણં વિકાસિકમલોત્પલમ્। સેવિતં દેવગન્ધર્વૈઃ ષષ્ટિયોજનમુચ્છ્રિતમ્
તે પર્વત色色ના વૃક્ષો અને વેલો વડે ઢંકાયેલો હતો, કમળ અને ઉટપલ ફૂલ્યા હતા, દેવતાઓ અને ગંધર્વો ત્યાં આવતાં અને એ પર્વત સાઠ યોજન ઊંચો હતો.
વિદ્યાધરૈર્મુનિગણૈરપ્સરોભિર્નિષેવિતમ્। નાનામૃગગણાકીર્ણં બહુકન્દરશોભિતમ્
વિદ્યાધરો, મુનિઓ અને અપ્સરાઓ ત્યાં આવતાં, અનેક પ્રકારના પ્રાણીઓથી ભરેલો અને અનેક ગુફાઓથી શોભતો હતો.
સર્વાનાકુલયંસ્તત્ર યક્ષગન્ધર્વકિન્નરાન્। હનૂમાન્ મેઘસંકાશો વવૃધે મારુતાત્મજઃ
ત્યાં પવનપુત્ર હનુમાન મેઘ જેવો દેખાતો મોટો થયો અને બધા યક્ષ, ગંધર્વ અને કિન્નરોમાં ગભરાટ ફેલાઈ ગયો.
પદ્ભ્યાં તુ શૈલમાપીડ્ય વડવામુખવન્મુખમ્। વિવૃત્યોગ્રં નનાદોચ્ચૈસ્ત્રાસયન્ રજનીચરાન્
પગથી પર્વતને દબાવીને, હનુમાને પોતાની ભયાનક મુખ વાડવાગ્નિ જેવી પહોળી ખોલી અને જોરથી દહાડ્યો, જેને સાંભળી રાત્રિમાં ફરતા દૈત્યો ડરી ગયા.
તસ્ય નાનદ્યમાનસ્ય શ્રુત્વા નિનદમુત્તમમ્। લઙ્કાસ્થા રાક્ષસવ્યાઘ્રા ન શેકુઃ સ્પન્દિતું ક્વચિત્
હનુમાનની ગર્જના સાંભળીને લંકામાં રહેલા વાઘ જેવા રાક્ષસો એક પણ હલનચલન કરી શક્યા નહીં.
નમસ્કૃત્વા સમુદ્રાય મારુતિર્ભીમવિક્રમઃ। રાઘવાર્થે પરં કર્મ સમીહત પરંતપઃ
પવનપુત્ર હનુમાને દરિયાને નમસ્કાર કરીને, રાઘવના કાર્ય માટે શ્રેષ્ઠ પરાક્રમનું કામ હાથ ધર્યું.
સ પુચ્છમુદ્યમ્ય ભુજઙ્ગકલ્પં વિનમ્ય પૃષ્ઠં શ્રવણે નિકુચ્ય। વિવૃત્ય વક્ત્રં વડવામુખાભ- માપુપ્લુવે વ્યોમ્નિ સ ચણ્ડવેગઃ
હનુમાને સર્પ જેવી પૂંછ ઊંચી કરી, પીઠ વાળી, કાન અંદર ખેંચી, વાડવાગ્નિ જેવી મુખ પહોળી ખોલી અને જોરદાર ઝડપથી આકાશમાં કૂદી પડ્યો.
સ વૃક્ષખણ્ડાંસ્તરસા જહાર શૈલાન્ શિલાઃ પ્રાકૃતવાનરાંશ્ચ। બાહૂરુવેગોદ્ગતસમ્પ્રણુન્ના- સ્તે ક્ષીણવેગાઃ સલિલે નિપેતુઃ
તે જોરથી વૃક્ષના થડ, પર્વતો, પથ્થરો અને સામાન્ય વાનરો ઉઠાવી લીધા; હાથ અને પગની તાકાતથી તેઓ જ્યારે થાકી ગયા ત્યારે પાણીમાં પડી ગયા.
સ તૌ પ્રસાર્યોરગભોગકલ્પૌ ભુજૌ ભુજંગારિનિકાશવીર્યઃ। જગામ શૈલં નગરાજમગ્ર્યં દિશઃ પ્રકર્ષન્નિવ વાયુસૂનુઃ
હનુમાને બંને હાથ સર્પના ફણ જેવા ફેલાવ્યા, અને પોતાના બળથી, પવનપુત્ર એ શ્રેષ્ઠ પર્વત તરફ જાણે દિશાઓને ખેંચતો જાય એમ દોડી ગયો.
સ સાગરં ઘૂર્ણિતવીચિમાલં તદમ્ભસા ભ્રામિતસર્વસત્ત્વમ્। સમીક્ષમાણઃ સહસા જગામ ચક્રં યથા વિષ્ણુકરાગ્રમુક્તમ્
હનુમાને ઘૂમતી લહેરોથી શોભતા અને તેના પાણીમાં બધા જીવ તણાતા દરિયાને જોયો અને પછી વીજળી જેવી ઝડપથી આગળ વધ્યો, જાણે વિષ્ણુના હાથમાંથી ચક્ર છૂટ્યું હોય એમ.