તતસ્તુ નીલઃ પ્રતિલબ્ધસંજ્ઞઃ શૈલં સમુત્પાટ્ય સવૃક્ષખણ્ડમ્। તતઃ સમુત્પત્ય મહોગ્રવેગો મહોદરં તેન જઘાન મૂર્ધ્નિ
પછી નીલને ફરી સંજ્ઞાન આવ્યું, તેણે વૃક્ષો સહિત પર્વત ઉખાડી લીધો, અને જોરથી કૂદી મહોદરાના માથા પર એ પર્વત ફટકારી દીધો.
તતઃ સ શૈલાભિનિપાતભગ્નો મહોદરસ્તેન મહાદ્વિપેન। વ્યામોહિતો ભૂમિતલે ગતાસુઃ પપાત વજ્રાભિહતો યથાદ્રિઃ
પછી એ મહાન વાનર દ્વારા પર્વતના ઘા થી મહોદરાનું શરીર તૂટી ગયું, એ ચક્કર ખાઈ, જીવ ગુમાવી, વીજળી પડેલા પર્વત જેવો જમીન પર પડી ગયો.
પિતૃવ્યં નિહતં દૃષ્ટ્વા ત્રિશિરાશ્ચાપમાદદે। હનૂમન્તં ચ સંક્રુદ્ધો વિવ્યાધ નિશિતૈઃ શરૈઃ
પિતરાઈ ભાઈના મૃત્યુને જોઈને ત્રિશિરાએ ધનુષ્ય ઉપાડ્યું અને ગુસ્સામાં હનુમાનને તીખા બાણોથી ઘાયલ કર્યો.
સ વાયુસૂનુઃ કુપિતશ્ચિક્ષેપ શિખરં ગિરેઃ। ત્રિશિરાસ્તચ્છરૈસ્તીક્ષ્ણૈર્બિભેદ બહુધા બલી
પવનપુત્ર હનુમાન ગુસ્સામાં પર્વત શિખર ફેંક્યું, પણ શક્તિશાળી ત્રિશિરાએ તેને તીખા બાણોથી અનેક ભાગમાં તોડી નાખ્યું.
તદ્ વ્યર્થં શિખરં દૃષ્ટ્વા દ્રુમવર્ષં તદા કપિઃ। વિસસર્જ રણે તસ્મિન્ રાવણસ્ય સુતં પ્રતિ
પર્વત શિખર નિષ્ફળ થયું જોઈ વાનરે યુદ્ધમાં રાવણના દીકરાની સામે વૃક્ષોના વરસાદ વરસાવ્યો.
તમાપતન્તમાકાશે દ્રુમવર્ષં પ્રતાપવાન્। ત્રિશિરા નિશિતૈર્બાણૈશ્ચિચ્છેદ ચ નનાદ ચ
આકાશમાં ઉડતા વૃક્ષોના વરસાદને ત્રિશિરાએ તીખા બાણોથી કાપી નાખ્યો અને જોરથી ગર્જના કરી.
હનૂમાંસ્તુ સમુત્પત્ય હયં ત્રિશિરસસ્તદા। વિદદાર નખૈઃ ક્રુદ્ધો નાગેન્દ્રં મૃગરાડિવ
પછી હનુમાન ઉડીને ગુસ્સામાં ત્રિશિરાના ઘોડાને નખોથી ફાડી નાખ્યો, જેમ સિંહ સાપને ફાડી નાખે.
અથ શક્તિં સમાસાદ્ય કાલરાત્રિમિવાન્તકઃ। ચિક્ષેપાનિલપુત્રાય ત્રિશિરા રાવણાત્મજઃ
પછી રાવણના પુત્ર ત્રિશિરાએ શક્તિ ઉઠાવી, મૃત્યુદેવ કલરાત્રિ ફેંકે એમ, પવનપુત્ર હનુમાન પર ફેંકી.
દિવઃ ક્ષિપ્તામિવોલ્કાં તાં શક્તિં ક્ષિપ્તામસઙ્ગતામ્। ગૃહીત્વા હરિશાર્દૂલો બભઞ્જ ચ નનાદ ચ
આ શક્તિ આકાશમાંથી પડતી જ્યોત જેવી હતી, પણ વાનર સિંહે તેને પકડી તોડી નાખી અને જોરથી ગર્જના કરી.
તાં દૃષ્ટ્વા ઘોરસંકાશાં શક્તિં ભગ્નાં હનૂમતા। પ્રહૃષ્ટા વાનરગણા વિનેદુર્જલદા યથા
હનુમાન દ્વારા એ ભયાનક શક્તિ તૂટી ગઈ જોઈ વાનરોની ટોળકીઓ આનંદમાં આવી અને વાદળો જેવી ગર્જના કરી.
તતઃ ખડ્ગં સમુદ્યમ્ય ત્રિશિરા રાક્ષસોત્તમઃ। નિચખાન તદા ખડ્ગં વાનરેન્દ્રસ્ય વક્ષસિ
પછી શ્રેષ્ઠ રાક્ષસ ત્રિશિરાએ ખડગ ઉઠાવી વાનરરાજાના છાતીમાં ઘુંપાવી દીધો.
ખડ્ગપ્રહારાભિહતો હનૂમાન્ મારુતાત્મજઃ। આજઘાન ત્રિમૂર્ધાનં તલેનોરસિ વીર્યવાન્
ખડગના ઘા થી પવનપુત્ર હનુમાન ઘાયલ થયો, પણ તેણે બહાદુરીથી ત્રિમુખ ત્રિશિરાના છાતી પર તાડથી ઘા કર્યો.
સ તલાભિહતસ્તેન સ્રસ્તહસ્તાયુધો ભુવિ। નિપપાત મહાતેજાસ્ત્રિશિરાસ્ત્યક્તચેતનઃ
એ તાડના ઘા થી ત્રિશિરાના હાથમાંથી શસ્ત્ર છૂટી ગયું, એ મહાતેજસ્વી ત્રિશિરા ભૂમિ પર પડી ગયો અને અચેતન થઈ ગયો.
સ તસ્ય પતતઃ ખડ્ગં તમાચ્છિદ્ય મહાકપિઃ। નનાદ ગિરિસંકાશસ્ત્રાસયન્ સર્વરાક્ષસાન્
પછી મહાન વાનરએ, જ્યારે તે પડતો હતો, તેની તલવાર કાપી નાખી અને પર્વત જેવો ગર્જના કરી, જેથી બધા રાક્ષસો ડરી ગયા.
અમૃષ્યમાણસ્તં ઘોષમુત્પપાત નિશાચરઃ। ઉત્પત્ય ચ હનૂમન્તં તાડયામાસ મુષ્ટિના
તે ગર્જનાને સહન ન કરી શકી, રાત્રે ફરતો રાક્ષસ ઉછળી Hanumānને મુઠ્ઠીથી માર્યો.
તેન મુષ્ટિપ્રહારેણ સંચુકોપ મહાકપિઃ। કુપિતશ્ચ નિજગ્રાહ કિરીટે રાક્ષસર્ષભમ્
આ મુઠ્ઠીનો ઘા પડતાં મહાવાનર ગુસ્સે ભરાઈ ગયો અને ગુસ્સામાં તેણે રાક્ષસના મોખરાના, મકૂટવાળા માથું પકડી લીધું.
સ તસ્ય શીર્ષાણ્યસિના શિતેન કિરીટજુષ્ટાનિ સકુણ્ડલાનિ। ક્રુદ્ધઃ પ્રચિચ્છેદ સુતોઽનિલસ્ય ત્વષ્ટુઃ સુતસ્યેવ શિરાંસિ શક્રઃ
પવનપુત્રે ગુસ્સામાં તીક્ષ્ણ તલવારથી રાક્ષસના ત્રણ મકૂટવાળા અને કુંડળવાળા માથાં કાપી નાખ્યાં, જેમ ઇન્દ્રે કદી ત્વષ્ટ્રપુત્રના માથાં કાપ્યાં હતાં.
તાન્યાયતાક્ષાણ્યગસંનિભાનિ પ્રદીપ્તવૈશ્વાનરલોચનાનિ। પેતુઃ શિરાંસીન્દ્રરિપોઃ પૃથિવ્યાં જ્યોતીંષિ મુક્તાનિ યથાર્કમાર્ગાત્
આ વિશાળ આંખવાળા, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી આંખવાળા માથાં, ઇન્દ્રના દુશ્મનના શરીરથી જમીન પર પડ્યાં, જાણે સૂર્યમાર્ગમાંથી પ્રકાશના તારા છૂટી ગયા હોય.
તસ્મિન્ હતે દેવરિપૌ ત્રિશીર્ષે હનૂમતા શક્રપરાક્રમેણ। નેદુઃ પ્લવંગાઃ પ્રચચાલ ભૂમી રક્ષાંસ્યથો દુદ્રુવિરે સમન્તાત્
જ્યારે હનુમાને ઇન્દ્રની સમાન શક્તિથી ત્રિશિરા નામના દેવશત્રુને મારી નાખ્યો, ત્યારે વાનરો ગર્જના કરવા લાગ્યા, ધરતી ધ્રુજી ઉઠી અને રાક્ષસો ચારે બાજુ ભાગી ગયા.
હતં ત્રિશિરસં દૃષ્ટ્વા તથૈવ ચ મહોદરમ્। હતૌ પ્રેક્ષ્ય દુરાધર્ષૌ દેવાન્તકનરાન્તકૌ
ત્રિશિરા અને મહોદર બંનેને મરેલા જોઈ, તેમજ દુર્દમ્ય દેવાંતક અને નરાંતકના મૃત્યુ નિહાળી,
ચુકોપ પરમામર્ષી મત્તો રાક્ષસપુઙ્ગવઃ। જગ્રાહાર્ચિષ્મતીં ચાપિ ગદાં સર્વાયસીં તદા
રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ અને અત્યંત ગુસ્સાવાળાએ, સહન ન કરી શકે તેવો ક્રોધથી, તેજસ્વી અને આખા લોખંડની ગદા ઉપાડી.
હેમપટ્ટપરિક્ષિપ્તાં માંસશોણિતફેનિલામ્। વિરાજમાનાં વિપુલાં શત્રુશોણિતતર્પિતામ્
સુવર્ણના પટ્ટા વડે શોભતી, માંસ, લોહી અને ફેનથી લથપથ, વિશાળ અને શત્રુના લોહીથી તૃપ્ત એવી ગદા તેજથી ચમકી.
તેજસા સમ્પ્રદીપ્તાગ્રાં રક્તમાલ્યવિભૂષિતામ્। ઐરાવતમહાપદ્મસાર્વભૌમભયાવહામ્
તે ગદાનું ટોચ તેજથી પ્રજ્વલિત, લાલ ફૂલોની માળાથી શોભાયમાન, અને એ ગદા એરસાવટ, મહાપદ્મ અને બધા રાજાઓમાં ભય પેદા કરતી હતી.
ગદામાદાય સંક્રુદ્ધો મત્તો રાક્ષસપુઙ્ગવઃ। હરીન્ સમભિદુદ્રાવ યુગાન્તાગ્નિરિવ જ્વલન્
પછી ગુસ્સામાં અને ઉન્મત્ત થયેલો રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ, ગદા લઈને, યુગના અંતની અગ્નિ જેવો જ્વલંત થઈ વાનરો પર તૂટી પડ્યો.
અથર્ષભઃ સમુત્પત્ય વાનરો રાવણાનુજમ્। મત્તાનીકમુપાગમ્ય તસ્થૌ તસ્યાગ્રતો બલી
ત્યારે વાનરોમાં વરિષ્ઠ અને પરાક્રમી વાનરે ઉછળી રાવણના નાના ભાઈના સામે જઈ, તે ઉન્મત્ત યોદ્ધાની સામે ઊભો રહ્યો.
તં પુરસ્તાત્ સ્થિતં દૃષ્ટ્વા વાનરં પર્વતોપમમ્। આજઘાનોરસિ ક્રુદ્ધો ગદયા વજ્રકલ્પયા
પર્વત જેવો વાનર સામે ઊભેલો જોઈ, ગુસ્સે ભરાયેલા રાક્ષસે વજ્ર જેવી ગદા વડે તેના છાતી પર ઘા કર્યો.
સ તયાભિહતસ્તેન ગદયા વાનરર્ષભઃ। ભિન્નવક્ષાઃ સમાધૂતઃ સુસ્રાવ રુધિરં બહુ
તે ગદાના ઘા થી વાનરશ્રેષ્ઠના છાતી ફાટી ગઈ, શરીર હલાઈ ગયું અને ઘણું લોહી વહી ગયું.
સ સમ્પ્રાપ્ય ચિરાત્ સંજ્ઞામૃષભો વાનરેશ્વરઃ। ક્રુદ્ધો વિસ્ફુરમાણૌષ્ઠો મહાપાર્શ્વમુદૈક્ષત
લાંબા સમય પછી સંજ્ઞાનમાં આવી, વાનરરાજા ગુસ્સે ભરાઈ, હોઠ કંપતા, મહાપાર્શ્વ તરફ જોયું.
સ વેગવાન્ વેગવદભ્યુપેત્ય તં રાક્ષસં વાનરવીરમુખ્યઃ। સંવર્ત્ય મુષ્ટિં સહસા જઘાન બાહ્વન્તરે શૈલનિકાશરૂપઃ
પછી પવન જેવો ઝડપી અને વાનરવીરોમાં શ્રેષ્ઠ એ રાક્ષસ પાસે ગયો અને પર્વતની ટોચ જેવો દેખાતો, મુઠ્ઠી ભેગી કરીને તેના હાથ વચ્ચે જોરથી માર્યો.
સ કૃત્તમૂલઃ સહસેવ વૃક્ષઃ ક્ષિતૌ પપાત ક્ષતજોક્ષિતાઙ્ગઃ। તાં ચાસ્ય ઘોરાં યમદણ્ડકલ્પાં ગદાં પ્રગૃહ્યાશુ તદા નનાદ
મૂળ કપાયેલા વૃક્ષ જેવો, લોહીથી લથપથ શરીર સાથે જમીન પર પડી ગયો; પછી યમદંડ જેવી ભયાનક ગદા પકડી જોરથી ગર્જના કરી.