જિહ્વયા પરિલિહ્યન્તં સૃક્કિણી શોણિતોક્ષિતે। મૃદ્નન્તં વાનરાનીકં કાલાન્તકયમોપમમ્
તે પોતાની લોહીથી લથપથ જીભને ચાટી રહ્યો હતો અને વાનરોની સેના ને પીસી નાખતો હતો; એ અંતકાળના યમરાજ જેવો લાગતો હતો.
તં દૃષ્ટ્વા રાક્ષસશ્રેષ્ઠં પ્રદીપ્તાનલવર્ચસમ્। વિસ્ફારયામાસ તદા કાર્મુકં પુરુષર્ષભઃ
એ રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ, અગ્નિ જેવો તેજ ધરાવનાર કુંભકર્ણને જોઈને, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ એવા રામે પોતાનું ધનુષ્ય ખેંચ્યું.
સ તસ્ય ચાપનિર્ઘોષાત્ કુપિતો રાક્ષસર્ષભઃ। અમૃષ્યમાણસ્તં ઘોષમભિદુદ્રાવ રાઘવમ્
ધનુષ્યના ઘંઘાટથી ગુસ્સે થયેલા અને એ અવાજ સહન ન કરી શકનાર રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ એવા કુંભકર્ણે રાઘવ તરફ દોડી આવ્યો.
તતસ્તુ વાતોદ્ધતમેઘકલ્પં ભુજંગરાજોત્તમભોગબાહુઃ। તમાપતન્તં ધરણીધરાભ- મુવાચ રામો યુધિ કુમ્ભકર્ણમ્
પવનથી ઉડતા મેઘ જેવો, સર્પરાજની વળાંક જેવી ભુજાવાળો અને પર્વત જેવો દેખાતો કુંભકર્ણ યુદ્ધમાં આગળ વધતો હતો ત્યારે રામે તેને સંબોધન કર્યું.
આગચ્છ રક્ષોઽધિપ મા વિષાદ- મવસ્થિતોઽહં પ્રગૃહીતચાપઃ। અવેહિ માં રાક્ષસવંશનાશનં યસ્ત્વં મુહૂર્તાદ્ ભવિતા વિચેતાઃ
આ રાક્ષસાધિપતિ, આગળ આવો, નિરાશ ન થાવ! હું ધનુષ્ય હાથમાં લઈને અહીં ઊભો છું. મને રાક્ષસવંશનો નાશકર્તા જાણો—થોડી જ વારમાં તમે અચેત થઈ જશો.
રામોઽયમિતિ વિજ્ઞાય જહાસ વિકૃતસ્વનમ્। અભ્યધાવત સંક્રુદ્ધો હરીન્ વિદ્રાવયન્ રણે
રામ છે એ ઓળખીને, ભયાનક અવાજે હસ્યો અને ગુસ્સામાં ભરાઈને યુદ્ધમાં વાનરોને ભગાડતો દોડી આવ્યો.
દારયન્નિવ સર્વેષાં હૃદયાનિ વનૌકસામ્। પ્રહસ્ય વિકૃતં ભીમં સ મેઘસ્તનિતોપમમ્
તે ભયાનક રીતે, મેઘના ગર્જન જેવી હાસ્ય સાથે, બધા વનવાસીઓના દિલને будто ફાડી નાખે છે એમ લાગ્યું.
કુમ્ભકર્ણો મહાતેજા રાઘવં વાક્યમબ્રવીત્। નાહં વિરાધો વિજ્ઞેયો ન કબન્ધઃ ખરો ન ચ। ન વાલી ન ચ મારીચઃ કુમ્ભકર્ણઃ સમાગતઃ
મહાન તેજવાળા કુંભકર્ણે રાઘવને કહ્યું: 'હું વિરાધ નથી, ના કબંધ, ના ખર, ના વાલી, ના મારિચ — હું કુંભકર્ણ છું, આવ્યો છું.'
પશ્ય મે મુદ્ગરં ભીમં સર્વં કાલાયસં મહત્। અનેન નિર્જિતા દેવા દાનવાશ્ચ પુરા મયા
મારું આ ભયાનક, કાળલોહથી બનેલું મોટું ગદા જો; આથી મેં પહેલાં દેવો અને દાનવોને હરાવ્યા છે.
વિકર્ણનાસ ઇતિ માં નાવજ્ઞાતું ત્વમર્હસિ। સ્વલ્પાપિ હિ ન મે પીડા કર્ણનાસાવિનાશનાત્
'કાન અને નાક વગરનો' કહીને તું મને હલકું ના માન. મારા કાન અને નાક કપાઈ ગયા છે એથી મને જરા પણ દુઃખ નથી.
દર્શયેક્ષ્વાકુશાર્દૂલ વીર્યં ગાત્રેષુ મેઽનઘ। તતસ્ત્વાં ભક્ષયિષ્યામિ દૃષ્ટપૌરુષવિક્રમમ્
ઇક્ષ્વાકુ વંશના વાઘ, નિર્દોષ રામ, તું તારી તાકાત મારા શરીર પર બતાવ. પછી તારી વીરતા જોઈને હું તને ભક્ષીશ.
સ કુમ્ભકર્ણસ્ય વચો નિશમ્ય રામઃ સુપુઙ્ખાન્ વિસસર્જ બાણાન્। તૈરાહતો વજ્રસમપ્રવેગૈ- ર્ન ચુક્ષુભે ન વ્યથતે સુરારિઃ
કુંભકર્ણના શબ્દો સાંભળી, રામે સુંદર પાંખવાળા તીરો છોડ્યા; વીજળી જેવી ઝડપથી વાગેલા એ તીરો છતાં દેવોના દુશ્મન ન તો ડગમગ્યો, ન તો ગભરાયો.
યૈઃ સાયકૈઃ સાલવરા નિકૃત્તા વાલી હતો વાનરપુઙ્ગવશ્ચ। તે કુમ્ભકર્ણસ્ય તદા શરીરં વજ્રોપમા ન વ્યથયામ્પ્રચક્રુઃ
જે તીરો વડે વાલી મારાયો અને મોટા વૃક્ષો કપાયા, એ જ તીરો કુંભકર્ણના શરીરે વાગ્યા, પણ એ વજ્ર જેવા શરીરે તેમને કોઈ અસર થઈ નહીં.
સ વારિધારા ઇવ સાયકાંસ્તાન્ પિબન્ શરીરેણ મહેન્દ્રશત્રુઃ। જઘાન રામસ્ય શરપ્રવેગં વ્યાવિધ્ય તં મુદ્ગરમુગ્રવેગમ્
ઈન્દ્રના દુશ્મન એ તીરોને પોતાના શરીરે પાણીની ધારો પીવે તેમ પી ગયો, અને ભયાનક ગદા હલાવીને રામના તીરો સામે પ્રહાર કર્યો.
તતસ્તુ રક્ષઃ ક્ષતજાનુલિપ્તં વિત્રાસનં દેવમહાચમૂનામ્। વ્યાવિધ્ય તં મુદ્ગરમુગ્રવેગં વિદ્રાવયામાસ ચમૂં હરીણામ્
પછી એ રાક્ષસ, લોહીથી લથપથ ઘૂંટણો લઈને, દેવોની મહાસેના ડરાવી, ભયાનક ગદા હલાવીને વાનરોની સેના ભગાડી દીધી.
વાયવ્યમાદાય તતોઽપરાસ્ત્રં રામઃ પ્રચિક્ષેપ નિશાચરાય। સમુદ્ગરં તેન જહાર બાહું સ કૃત્તબાહુસ્તુમુલં નનાદ
પછી રામે વાયુનું અસ્ત્ર લઈને બીજું શસ્ત્ર રાત્રિચર પર ફેંક્યું; એથી તેણે ગદા સાથે હાથ કાપી નાખ્યો, અને એક હાથવાળો દૈત્ય જોરથી ગર્જના કરવા લાગ્યો.
સ તસ્ય બાહુર્ગિરિશૃઙ્ગકલ્પઃ સમુદ્ગરો રાઘવબાણકૃત્તઃ। પપાત તસ્મિન્ હરિરાજસૈન્યે જઘાન તાં વાનરવાહિનીં ચ
કુંભકર્ણનો એ હાથ, પર્વતની ચોટી જેવો, ગદા સાથે રાઘવના તીરે કપાઈને વાનર સેના વચ્ચે પડ્યો અને વાનરોને માર્યો.
તે વાનરા ભગ્નહતાવશેષાઃ પર્યન્તમાશ્રિત્ય તદા વિષણ્ણાઃ। પ્રપીડિતાઙ્ગા દદૃશુઃ સુઘોરં નરેન્દ્રરક્ષોઽધિપસંનિપાતમ્
બાકી રહેલા વાનરો, તૂટી ગયેલા અને ઘાયલ, ત્યારે દુઃખી થઈને કિનારે જઈ છુપાયા; તેમના દબાયેલા શરીરે, તેમણે મનુષ્યરાજા અને રાક્ષસાધિપતિ વચ્ચેનું ભયાનક યુદ્ધ જોયું.
સ કુમ્ભકર્ણોઽસ્ત્રનિકૃત્તબાહુ- ર્મહાસિકૃત્તાગ્ર ઇવાચલેન્દ્રઃ। ઉત્પાટયામાસ કરેણ વૃક્ષં તતોઽભિદુદ્રાવ રણે નરેન્દ્રમ્
કુંભકર્ણ, જેનો હાથ અસ્ત્રથી કપાઈ ગયો હતો — જાણે મહા તલવારથી પર્વતની ચોટી કપાઈ હોય — તેણે હાથથી એક વૃક્ષ ઉખાડી અને પછી યુદ્ધમાં મનુષ્યરાજા પર તૂટી પડ્યો.
તં તસ્ય બાહું સહતાલવૃક્ષં સમુદ્યતં પન્નગભોગકલ્પમ્। ઐન્દ્રાસ્ત્રયુક્તેન જઘાન રામો બાણેન જામ્બૂનદચિત્રિતેન
તેના ઊંચકેલા હાથને, જેમાં તાડનું વૃક્ષ હતું અને સાપના ફણાં જેવો દેખાતો, રામે ઈન્દ્રના અસ્ત્રયુક્ત અને સોનાથી શોભિત તીરે ઘાયલ કર્યો.
સ કુમ્ભકર્ણસ્ય ભુજો નિકૃત્તઃ પપાત ભૂમૌ ગિરિસંનિકાશઃ। વિચેષ્ટમાનો નિજઘાન વૃક્ષાન્ શૈલાન્ શિલાવાનરરાક્ષસાંશ્ચ
કુંભકર્ણનો એ હાથ કપાઈને પર્વત જેવો જમીન પર પડ્યો; ફફડતો એ વૃક્ષો, પથ્થરો, વાનરો અને રાક્ષસોને પણ મારતો ગયો.
તં છિન્નબાહું સમવેક્ષ્ય રામઃ સમાપતન્તં સહસા નદન્તમ્। દ્વાવર્ધચન્દ્રૌ નિશિતૌ પ્રગૃહ્ય ચિચ્છેદ પાદૌ યુધિ રાક્ષસસ્ય
કાપેલો હાથ લઈને, અચાનક દોડી આવતો અને ગર્જના કરતો તેને જોઈ, રામે બે તીખા અર્ધચંદ્રાકાર તીરો લઈને યુદ્ધમાં રાક્ષસના પગ કપાઈ નાખ્યા.
તૌ તસ્ય પાદૌ પ્રદિશો દિશશ્ચ ગિરેર્ગુહાશ્ચૈવ મહાર્ણવં ચ। લઙ્કાં ચ સેનાં કપિરાક્ષસાનાં વિનાદયન્તૌ વિનિપેતતુશ્ચ
તેના એ બે પગ, પડતાં પડતાં ગર્જના કરતા, દિશાઓ, પર્વતની ગુફાઓ, મહાસાગર, લંકા અને વાનર-રાક્ષસોની સેનાઓ પર પડી ગયા.
નિકૃત્તબાહુર્વિનિકૃત્તપાદો વિદાર્ય વક્ત્રં વડવામુખાભમ્। દુદ્રાવ રામં સહસાભિગર્જન્ રાહુર્યથા ચન્દ્રમિવાન્તરિક્ષે
હાથ અને પગ કપાઈ ગયેલા, મોં મરણના અગ્નિ જેવી ભયાનક રીતે ખુલ્લું, તે રાક્ષસ રામ તરફ અચાનક ગર્જના કરીને દોડી આવ્યો, જેમ કે રાહુ આકાશમાં ચાંદ્રમાને પકડવા દોડે છે.
અપૂરયત્ તસ્ય મુખં શિતાગ્રૈ રામઃ શરૈર્હેમપિનદ્ધપુઙ્ખૈઃ। સમ્પૂર્ણવક્ત્રો ન શશાક વક્તું ચુકૂજ કૃચ્છ્રેણ મુમૂર્ચ્છ ચાપિ
રામે તીક્ષ્ણ અને સોનાની પટ્ટીથી બંધાયેલા બાણો તેના મોંમાં ભર્યા; મોં પૂરેપૂરું ભરાઈ જતા, તે બોલી શક્યો નહીં, મુશ્કેલીથી કરચલ્યો અને પછી બેભાન થઈ ગયો.
અથાદદે સૂર્યમરીચિકલ્પં સ બ્રહ્મદણ્ડાન્તકકાલકલ્પમ્। અરિષ્ટમૈન્દ્રં નિશિતં સુપુઙ્ખં રામઃ શરં મારુતતુલ્યવેગમ્
પછી રામે સૂર્યકિરણ જેવો, બ્રહ્માનો દંડ, યમરાજ અને સમય જેવો ભયાનક, ઇન્દ્રના બાણ જેવો શક્તિશાળી, તીક્ષ્ણ અને પવન જેવી ઝડપ ધરાવતો બાણ હાથમાં લીધો.
તં વજ્રજામ્બૂનદચારુપુઙ્ખં પ્રદીપ્તસૂર્યજ્વલનપ્રકાશમ્। મહેન્દ્રવજ્રાશનિતુલ્યવેગં રામઃ પ્રચિક્ષેપ નિશાચરાય
તે બાણ, વીજળી જેવી ચમકદાર સોનાની ડાળ સાથે, સૂર્ય અને અગ્નિ જેવી તેજસ્વી જ્યોતિ ધરાવતો, ઇન્દ્રના વીજળી જેવી ઝડપથી, રામે રાત્રે ફરતા રાક્ષસ પર ફેંક્યો.
સ સાયકો રાઘવબાહુચોદિતો દિશઃસ્વભાસા દશ સમ્પ્રકાશયન્। વિધૂમવૈશ્વાનરભીમદર્શનો જગામ શક્રાશનિભીમવિક્રમઃ
રાઘવના હાથેથી છોડાયેલો તે બાણ, પોતાની તેજસ્વી પ્રકાશથી દસ દિશાઓ પ્રકાશિત કરી દીધા; ધૂમરહિત અગ્નિ જેવો દેખાતો, ઇન્દ્રના વીજળી જેવી ભયાનક ગતિથી આગળ વધ્યો.
સ તન્મહાપર્વતકૂટસંનિભં સુવૃત્તદંષ્ટ્રં ચલચારુકુણ્ડલમ્। ચકર્ત રક્ષોઽધિપતેઃ શિરસ્તદા યથૈવ વૃત્રસ્ય પુરા પુરંદરઃ
પછી એ બાણે, પર્વતની ટોચ જેટલું મોટું, સુંદર દાંત અને હલનારા સુંદર કુંડળોથી શોભિત એવા રાક્ષસાધિપતિનું માથું કાપી નાખ્યું, જેમ પુરંદરે પહેલા વૃત્રને માર્યો હતો.
કુમ્ભકર્ણશિરો ભાતિ કુણ્ડલાલંકૃતં મહત્। આદિત્યેઽભ્યુદિતે રાત્રૌ મધ્યસ્થ ઇવ ચન્દ્રમાઃ
કુંભકર્ણનું મોટું માથું, કુંડળોથી શોભિત, રાત્રે ઉગેલા સૂર્યની વચ્ચે ચાંદ્રમાની જેમ તેજસ્વી લાગતું હતું.