મહેન્દ્રં મેઘસંકાશં નનાદ સ મહાકપિઃ। સ પૂરયામાસ કપિર્દિશો દશ સમન્તતઃ
મહાકપી હનુમાન મેઘ જેવા કાળા મહેન્દ્ર પર્વતને જોઈને ગર્જના કરી અને તેની ગર્જનાએ દસેય દિશાઓ ગુંજી ઉઠી.
નદન્ નાદેન મહતા મેઘસ્વનમહાસ્વનઃ। સ તં દેશમનુપ્રાપ્તઃ સુહૃદ્દર્શનલાલસઃ
મોટા વાદળના ગર્જનાની સમાન ગર્જના કરતો, તે ત્યાં પહોંચ્યો અને પોતાના મિત્રોને જોવા માટે આતુર હતો.
નનાદ સુમહાનાદં લાઙ્ગૂલં ચાપ્યકમ્પયત્। તસ્ય નાનદ્યમાનસ્ય સુપર્ણાચરિતે પથિ
હનુમાને ભયાનક ગર્જના કરી અને પોતાની પૂંછડી હલાવી; ગરૂડના માર્ગે ગર્જના કરતા તે આગળ વધ્યો.
ફલતીવાસ્ય ઘોષેણ ગગનં સાર્કમણ્ડલમ્। યે તુ તત્રોત્તરે કૂલે સમુદ્રસ્ય મહાબલાઃ
હનુમાનની ગર્જનાથી સૂર્યમંડળવાળું આકાશ પણ ધ્રુજી ઉઠ્યું; અને સમુદ્રના ઉત્તર કાંઠે રહેલા મહાબળીઓએ પણ સાંભળ્યું.
પૂર્વં સંવિષ્ઠિતાઃ શૂરા વાયુપુત્રદિદૃક્ષવઃ। મહતો વાયુનુન્નસ્ય તોયદસ્યેવ નિઃસ્વનમ્। શુશ્રુવુસ્તે તદા ઘોષમૂરુવેગં હનૂમતઃ
પહેલાંથી ત્યાં બેઠેલા, પવનપુત્રને જોવા ઇચ્છતા વીર વાનરોએ, પવનથી ચલાવાતા મોટા વાદળ જેવી ગર્જના, હનુમાનના ભયાનક અવાજને સાંભળ્યો.
તે દીનમનસઃ સર્વે શુશ્રુવુઃ કાનનૌકસઃ। વાનરેન્દ્રસ્ય નિર્ઘોષં પર્જન્યનિનદોપમમ્
દરેક દુઃખી હૃદયવાળા વનવાસી વાનરોએ વાનરરાજાની ગર્જના સાંભળી, જે વાદળના ગર્જનાની જેમ ગુંજી ઉઠી હતી.
નિશમ્ય નદતો નાદં વાનરાસ્તે સમન્તતઃ। બભૂવુરુત્સુકાઃ સર્વે સુહૃદ્દર્શનકાઙ્ક્ષિણઃ
આ અવાજ ચારે બાજુ ગુંજતો સાંભળી, બધા વાનરો ઉત્સુક બની ગયા અને પોતાના પ્રિય મિત્રને જોવા માટે આતુર થયા.
જામ્બવાન્ સ હરિશ્રેષ્ઠઃ પ્રીતિસંહૃષ્ટમાનસઃ। ઉપામન્ત્ર્ય હરીન્ સર્વાનિદં વચનમબ્રવીત્
જાંબવાન, શ્રેષ્ઠ વાનર, આનંદ અને હર્ષથી ભરેલા હૃદયથી, બધા વાનરોને બોલાવીને કહ્યું:
સર્વથા કૃતકાર્યોઽસૌ હનૂમાન્ નાત્ર સંશયઃ। ન હ્યસ્યાકૃતકાર્યસ્ય નાદ એવંવિધો ભવેત્
નિઃસંદેહ હનુમાને પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું છે; કારણ કે, કાર્ય અધૂરું હોય તો આવો અવાજ ક્યારેય ન થાય.
તસ્ય બાહૂરુવેગં ચ નિનાદં ચ મહાત્મનઃ। નિશમ્ય હરયો હૃષ્ટાઃ સમુત્પેતુર્યતસ્તતઃ
તે મહાન આત્માના બળ અને ગર્જના સાંભળી, વાનરો આનંદથી જ્યાં હતા ત્યાંથી ઉછળી પડ્યા.
તે નગાગ્રાન્નગાગ્રાણિ શિખરાચ્છિખરાણિ ચ। પ્રહૃષ્ટાઃ સમપદ્યન્ત હનૂમન્તં દિદૃક્ષવઃ
તે ખુશખુશાલ વાનરો પર્વતોની ચોટી પરથી બીજી ચોટી પર, શિખર પરથી શિખર પર, હનુમાનને જોવા માટે દોડ્યા.
તે પ્રીતાઃ પાદપાગ્રેષુ ગૃહ્ય શાખામવસ્થિતાઃ। વાસાંસિ ચ પ્રકાશાનિ સમાવિધ્યન્ત વાનરાઃ
પ્રસન્ન વાનરો વૃક્ષની ડાળીઓ પકડીને ટોચે ઊભા રહ્યા અને પોતાના તેજસ્વી વસ્ત્રો લહેરાવ્યા.
ગિરિગહ્વરસંલીનો યથા ગર્જતિ મારુતઃ। એવં જગર્જ બલવાન્ હનૂમાન્ મારુતાત્મજઃ
જેમ પર્વતની ગુફામાં છુપાયેલો પવન ગર્જના કરે છે, તેમ પવનપુત્ર હનુમાને પણ જોરદાર ગર્જના કરી.
તમભ્રઘનસંકાશમાપતન્તં મહાકપિમ્। દૃષ્ટ્વા તે વાનરાઃ સર્વે તસ્થુઃ પ્રાઞ્જલયસ્તદા
એ મહાકપિ અંધકારમય વાદળના સમાન દેખાતો નીચે ઉતરતો જોઈ, બધા વાનરો હાથ જોડીને ઊભા રહ્યા.
તતસ્તુ વેગવાન્ વીરો ગિરેર્ગિરિનિભઃ કપિઃ। નિપપાત ગિરેસ્તસ્ય શિખરે પાદપાકુલે
પછી તેજસ્વી અને વીર હનુમાન, પર્વત જેવો દેખાતો, એ પર્વતના શિખરે વૃક્ષોના જૂથમાં ઉતરી આવ્યો.
હર્ષેણાપૂર્યમાણોઽસૌ રમ્યે પર્વતનિર્ઝરે। છિન્નપક્ષ ઇવાકાશાત્ પપાત ધરણીધરઃ
હર્ષથી ભરાઈને, એ સુંદર પર્વતની ઝરણામાં, આકાશમાંથી પાંખ કાપી પડેલા પર્વત જેવો, નીચે પડ્યો.
તતસ્તે પ્રીતમનસઃ સર્વે વાનરપુઙ્ગવાઃ। હનૂમન્તં મહાત્માનં પરિવાર્યોપતસ્થિરે
પછી બધા વાનરશ્રેષ્ઠો આનંદથી ભરાઈને, મહાત્મા હનુમાનને ઘેરીને તેની પાસે આવ્યા.
પરિવાર્ય ચ તે સર્વે પરાં પ્રીતિમુપાગતાઃ। પ્રહૃષ્ટવદનાઃ સર્વે તમાગતમુપાગમન્
બધાએ હનુમાનને ઘેરી લીધો અને અત્યંત આનંદ અનુભવ્યો; સૌના ચહેરા ખુશીથી ઝગમગતા હતા અને તેણે આવકાર્યો.
ઉપાયનાનિ ચાદાય મૂલાનિ ચ ફલાનિ ચ। પ્રત્યર્ચયન્ હરિશ્રેષ્ઠં હરયો મારુતાત્મજમ્
મૂળ અને ફળ લઈને, વાનરોએ પવનપુત્ર હનુમાન, વાનરશ્રેષ્ઠનું સન્માન કર્યું.
વિનેદુર્મુદિતાઃ કેચિત્ કેચિત્ કિલકિલાં તથા। હૃષ્ટાઃ પાદપશાખાશ્ચ આનિન્યુર્વાનરર્ષભાઃ
કેટલાંક આનંદથી ગાઈ ઉઠ્યા, કેટલાંક ખુશીથી અવાજો કર્યા, અને ઉત્સાહિત વાનરમુખ્યો વૃક્ષની ડાળીઓ લાવ્યા.
હનૂમાંસ્તુ ગુરૂન્ વૃદ્ધાઞ્જામ્બવત્પ્રમુખાંસ્તદા। કુમારમઙ્ગદં ચૈવ સોઽવન્દત મહાકપિઃ
પછી મહાકપિ હનુમાને, જાંબવંત અને અન્ય વડીલ વાનરો તથા યુવાન અંગદને નમસ્કાર કર્યું.
સ તાભ્યાં પૂજિતઃ પૂજ્યઃ કપિભિશ્ચ પ્રસાદિતઃ। દૃષ્ટા દેવીતિ વિક્રાન્તઃ સંક્ષેપેણ ન્યવેદયત્
એ બંને અને વાનરો દ્વારા સન્માનિત અને પૂજિત થયેલા હનુમાને સંક્ષિપ્તમાં કહ્યું: 'સીતાજી મળી ગઈ.'
નિષસાદ ચ હસ્તેન ગૃહીત્વા વાલિનઃ સુતમ્। રમણીયે વનોદ્દેશે મહેન્દ્રસ્ય ગિરેસ્તદા
પછી હનુમાને વાલીપુત્ર અંગદનો હાથ પકડીને, મહેન્દ્ર પર્વતના સુંદર જંગલ વિસ્તારમાં બેઠો.
હનૂમાનબ્રવીત્ પૃષ્ટસ્તદા તાન્ વાનરર્ષભાન્। અશોકવનિકાસંસ્થા દૃષ્ટા સા જનકાત્મજા
પછી હનુમાનને પૂછતાં, તેણે વાનરમુખ્યોને કહ્યું: 'અશોકવટિકામાં બેઠેલી જનકનંદિનીને મેં જોઈ છે.'
રક્ષ્યમાણા સુઘોરાભી રાક્ષસીભિરનિન્દિતા। એકવેણીધરા બાલા રામદર્શનલાલસા
ભયાનક રાક્ષસ સ્ત્રીઓ દ્વારા રક્ષાતી, નિર્દોષ, એક જ વેણીવાળી, યુવાન અને રામજીના દર્શન માટે તરસતી હતી.
ઉપવાસપરિશ્રાન્તા મલિના જટિલા કૃશા। તતો દૃષ્ટેતિ વચનં મહાર્થમમૃતોપમમ્
ઉપવાસથી થાકી ગયેલી, મેલવાળી, જટાવાળી અને દુર્બળ બની ગઈ હતી—પછી 'હુંએને જોઈ છે' એ અમૃત સમાન મહત્વપૂર્ણ વાક્ય બોલાયું.
નિશમ્ય મારુતેઃ સર્વે મુદિતા વાનરાભવન્। ક્ષ્વેડન્ત્યન્યે નદન્ત્યન્યે ગર્જન્ત્યન્યે મહાબલાઃ
પવનપુત્ર હનુમાનની વાત સાંભળી બધા વાનરો આનંદિત થયા; કેટલાંક સીટી વગાડતા, કેટલાંક ગર્જના કરતા, કેટલાંક જોરથી ધ્વનિ કરતા.
ચક્રુઃ કિલકિલામન્યે પ્રતિગર્જન્તિ ચાપરે। કેચિદુચ્છ્રિતલાઙ્ગૂલાઃ પ્રહૃષ્ટાઃ કપિકુઞ્જરાઃ
કેટલાંક વાનરો કિલકિલ અવાજ કરતા, કેટલાંક જવાબમાં ગર્જના કરતા; કેટલાંક આનંદથી પોતાની લાંબી પૂંછ ઊંચી ઉઠાવતા.
આયતાઞ્ચિતદીર્ઘાણિ લાઙ્ગૂલાનિ પ્રવિવ્યધુઃ। અપરે તુ હનૂમન્તં શ્રીમન્તં વાનરોત્તમમ્
કેટલાંક વાનરો પોતાની લાંબી વક્ર પૂંછ ફેલાવતા; બીજા ખુશીથી વાનરશ્રેષ્ઠ, તેજસ્વી હનુમાનને સ્પર્શ કરતા.
આપ્લુત્ય ગિરિશૃઙ્ગેષુ સંસ્પૃશન્તિ સ્મ હર્ષિતાઃ। ઉક્તવાક્યં હનૂમન્તમઙ્ગદસ્તુ તદાબ્રવીત્
પર્વતની ટોચ પર કૂદી, તેઓ આનંદથી હનુમાનને અંકમાં લેતા; ત્યારે અંગદે હનુમાનને કહ્યું.