તથૈવાંશુમતા તાત લોકેઽપ્રતિમતેજસા । ગઙ્ગાં પ્રાર્થયતા નેતું પ્રતિજ્ઞા નાપવર્જિતા ॥૧-૪૪-
એ જ રીતે, હે પ્રિય, જગતમાં અપ્રતિમ તેજ ધરાવનાર અંશુમાને પણ ગંગાને લાવવાની ઇચ્છા રાખી, પણ પોતાની પ્રતિજ્ઞા પૂર્ણ કરી શક્યો નહોતો.
રાજર્ષિણા ગુણવતા મહર્ષિસમતેજસા । મત્તુલ્યતપસા ચૈવ ક્ષત્રધર્મસ્થિતેન ચ ॥૧-૪૪-
રાજર્ષિ દિલીપ, જે ગુણવાન અને મહર્ષિઓ જેટલું તેજ ધરાવતા, મારી જેટલી તપશ્ચર્યાવાળા અને ક્ષત્રિય ધર્મમાં સ્થિર હતા,
દિલીપેન મહાભાગ તવ પિત્રાતિતેજસા । પુનર્ન શકિતા નેતું ગઙ્ગાં પ્રાર્થયતાનઘ ॥૧-૪૪-
હે મહાભાગ્યશાળી, તારા પિતા દિલીપ, જેમનું તેજ તારા કરતાં વધારે હતું, તેઓ પણ ગંગાને લાવવા ઈચ્છતા છતાં શક્યા નહોતા, હે નિર્દોષ.
સા ત્વયા સમતિક્રાન્તા પ્રતિજ્ઞા પુરુષર્ષભ । પ્રાપ્તોઽસિ પરમં લોકે યશઃ પરમસમ્મતમ્ ॥૧-૪૪-
પણ હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, તું એ પ્રતિજ્ઞા પાર કરી છે; તું જગતમાં સર્વોચ્ચ અને સર્વે માન્ય યશ પ્રાપ્ત કર્યું છે.
તચ્ચ ગઙ્ગાવતરણં ત્વયા કૃતમરિંદમ । અનેન ચ ભવાન્ પ્રાપ્તો ધર્મસ્યાયતનં મહત્ ॥૧-૪૪-
અને ગંગાનું અવતરણ તારા દ્વારા થયું છે, હે શત્રુવિનાશક; આથી તું મહાન ધર્મના સ્થાનને પ્રાપ્ત થયો છે.
પ્લાવયસ્વ ત્વમાત્માનં નરોત્તમ સદોચિતે । સલિલે પુરુષશ્રેષ્ઠ શુચિઃ પુણ્યફલો ભવ ॥૧-૪૪-
હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, યોગ્ય રીતે તું પોતાને પાણીમાં વિલીન કર; શુદ્ધ થા અને પુણ્યફળ પ્રાપ્ત કર.
પિતામહાનાં સર્વેષાં કુરુષ્વ સલિલક્રિયામ્ । સ્વસ્તિ તેઽસ્તુ ગમિષ્યામિ સ્વં લોકં ગમ્યતાં નૃપ ॥૧-૪૪-
બધા પિતૃઓ માટે પાણીની વિધિ કર; તને શુભતા મળે. હવે હું મારા લોકમાં જઈશ, તું પણ જઈશ, હે રાજા.
ઇત્યેવમુક્ત્વા દેવેશઃ સર્વલોકપિતામહઃ યથાગતં તથાગચ્ચદ્ દેવલોકં મહાયશાઃ ॥૧-૪૪-
આ રીતે કહીને દેવતાઓના સ્વામી અને સર્વલોકના પિતામહ બ્રહ્માજી, જેમ આવ્યા તેમ દેવલોકમાં પાછા ગયા.
ભગીરથસ્તુ રાજર્ષિઃ કૃત્વા સલિલમુત્તમમ્ યથાક્રમં યથાન્યાયં સાગરાણાં મહાયશાઃ ॥૧-૪૪-
પછી રાજર્ષિ ભાગીરથએ યોગ્ય વિધિ અને નિયમ પ્રમાણે સગરના પુત્રો માટે શ્રેષ્ઠ પાણીની વિધિ કરી.
કૃતોદકઃ શુચી રાજા સ્વપુરં પ્રવિવેશ હ । સમૃદ્ધાર્થો નરશ્રેષ્ઠ સ્વરાજ્યં પ્રશશાસ હ ॥૧-૪૪-
પવિત્ર જળાંજલિ આપ્યા પછી, રાજા શુદ્ધ થઈ પોતાના શહેરમાં પ્રવેશ્યા. સંપત્તિથી ભરપૂર, એ શ્રેષ્ઠ પુરુષે પોતાના રાજ્ય પર સુખપૂર્વક રાજ કર્યું.
પ્રમુમોદ ચ લોકસ્તં નૃપમાસાદ્ય રાઘવ । નષ્ટશોકઃ સમૃદ્ધાર્થો બભૂવ વિગતજ્વરઃ॥૧-૪૪-
એ રાજાને પામીને પ્રજાજનો આનંદિત થયા, રાઘવ. દુઃખ દૂર થઈ ગયું, સૌ સંપન્ન અને નિરોગી બની ખુશખુશાલ રહ્યા.
એષ તે રામ ગંગાયા વિસ્તરોઽભિહિતો મયા । સ્વસ્તિ પ્રાપ્નુહિ ભદ્રં તે સંધ્યાકાલોઽતિવર્તતે ॥૧-૪૪-
રામ, મેં તને ગંગાજીનું વિસ્તૃત વર્ણન કહી દીધું છે. તારો કલ્યાણ થાય, શુભ રહે, કારણ કે સાંજનો સમય પસાર થઈ રહ્યો છે.
ધન્યં યશસ્યમાયુષ્યં પુત્ર્યં સ્વર્ગ્યમથાપિ ચ। યઃ શ્રાવયતિ વિપ્રેષુ ક્ષત્રિયેષ્વિતરેષુ ચ ॥૧-૪૪-
જે આ કથા બ્રાહ્મણો, ક્ષત્રિયો અને બીજાઓને સંભળાવે છે, તે ધન્ય, પ્રસિદ્ધ, આયુષ્યદાયક, પુત્રપ્રદ અને સ્વર્ગદાયક બને છે.
પ્રીયન્તે પિતરસ્તસ્ય પ્રીયન્તે દૈવતાનિ ચ । ઇદમાખ્યાનમાયુષ્યં ગંગાવતરણં શુભમ્ ॥૧-૪૪-
એના પિતૃઓ પ્રસન્ન થાય છે અને દેવતાઓ પણ ખુશ થાય છે. આ ગંગાવતરણની પવિત્ર વાર્તા આયુષ્યદાયક અને શુભ છે.
યઃ શૃણોતિ ચ કાકુત્સ્થ સર્વાન્ કામાનવાપ્નુયાત્ । સર્વે પાપાઃ પ્રણશ્યન્તિ આયુઃ કીર્તિશ્ચ વર્ધતે ॥૧-૪૪-
કકુત્સ્થકુળના વંશજ, જે આ કથા સાંભળે છે, તે સર્વે ઇચ્છાઓ પામે છે, બધા પાપો નાશ પામે છે અને આયુષ્ય તથા કીર્તિ વધે છે.
ઇત્યાર્ષે શ્રીમદ્રામાયણે વાલ્મીકીયે આદિકાવ્યે બાલકાણ્ડે ચતુશ્ચત્વારિંશઃ સર્ગઃ ॥૧-
આ રીતે શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના બાલકાંડમાં ચૌવ્વીસમો સર્ગ પૂર્ણ થાય છે.
thumb|પઞ્ચચત્વારિંશઃ સર્ગઃ શ્રૂયતામ્|center શ્રીમદ્વાલ્મીકિયરામાયણે બાલકાણ્ડે પઞ્ચચત્વારિંશઃ સર્ગઃ ॥૧-
શ્રીમદ્વાલ્મીકિ રામાયણના બાલકાંડમાં હવે પાંસઠમો સર્ગ આરંભે છે, સાંભળો.
વિશ્વામિત્રવચઃ શ્રુત્વા રાઘવઃ સહલક્ષ્મણઃ। વિસ્મયં પરમં ગત્વા વિશ્વામિત્રમથાબ્રવીત્
વિશ્વામિત્રજીના વચન સાંભળીને, રાઘવ અને લક્ષ્મણ ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થયા અને પછી વિશ્વામિત્રને બોલ્યા.
અત્યદ્ભુતમિદં બ્રહ્મન્ કથિતં પરમં ત્વયા। ગઙ્ગાવતરણં પુણ્યં સાગરસ્યાપિ પૂરણમ્
હે બ્રાહ્મણ, તમે જે પવિત્ર ગંગાવતરણ અને સાગર ભરાવાની અદભુત કથા કહી, તે ખરેખર અતિ આશ્ચર્યજનક છે.
ક્ષણભૂતેવ નૌ રાત્રિઃ સંવૃત્તેયં પરંતપ। ઇમાં ચિન્તયતોઃ સર્વાં નિખિલેન કથાં તવ
હે પરંતપ, તમારી આખી વાર્તા વિચારતા વિચારતા, અમને આખી રાત પળમાં વીતી ગઈ.
તસ્ય સા શર્વરી સર્વા મમ સૌમિત્રિણા સહ। જગામ ચિન્તયાનસ્ય વિશ્વામિત્ર કથાં શુભામ્
મારે અને સૌમિત્રિ સાથે, આખી રાત વિશ્વામિત્રજીની પવિત્ર કથા વિચારતા વીતી ગઈ.
તતઃ પ્રભાતે વિમલે વિશ્વામિત્રં તપોધનમ્। ઉવાચ રાઘવો વાક્યં કૃતાહ્નિકમરિન્દમઃ
પછી, પ્રભાતે જ્યારે આકાશ સ્વચ્છ હતું, દુશ્મનોને હરાવનાર રાઘવે, સવારની ક્રિયા પૂરી કરી, તપસ્વી વિશ્વામિત્રને કહ્યું.
ગતા ભગવતી રાત્રિઃ શ્રોતવ્યં પરમં શ્રુતમ્। તરામ સરિતાં શ્રેષ્ઠાં પુણ્યાં ત્રિપથગાં નદીમ્
ભગવતી રાત વીતી ગઈ છે અને શ્રેષ્ઠ કથા સાંભળી છે. હવે ચાલો, પવિત્ર અને ત્રણ માર્ગે વહેતી ગંગાજી નદી પાર કરીએ.
નૌરેષા હિ સુખાસ્તીર્ણા ઋષીણાં પુણ્યકર્મણામ્। ભગવન્તમિહ પ્રાપ્તં જ્ઞાત્વા ત્વરિતમાગતા
આ નૌકા તો પવિત્ર કર્મ કરનાર ઋષિઓ માટે સરળતાથી પાર થાય છે. ભગવાન અહીં આવ્યા છે જાણીને, એ તરત આવી ગઈ છે.
તસ્ય તદ્ વચનં શ્રુત્વા રાઘવસ્ય મહાત્મનઃ। સન્તારં કારયામાસ સર્ષિસઙ્ઘસ્ય કૌશિકઃ
મહાન આત્માવાન રાઘવના એ વચન સાંભળીને, કૌશિકે બધા ઋષિગણને નદી પાર કરાવવાની વ્યવસ્થા કરી.
ઉત્તરં તીરમાસાદ્ય સમ્પૂજ્યર્ષિગણં તતઃ। ગઙ્ગાકૂલે નિવિષ્ટાસ્તે વિશાલાં દદૃશુઃ પુરીમ્
ઉત્તર કાંઠે પહોંચી, ઋષિગણનું સન્માન કરીને, બધા ગંગાના કિનારે સ્થિર થયા અને વિશાલા નગરીને જોયી.
તતો મુનિવરસ્તૂર્ણં જગામ સહરાઘવઃ। વિશાલાં નગરીં રમ્યાં દિવ્યાં સ્વર્ગોપમાં તદા
પછી મહાન મુનિ, રાઘવ સાથે, ઝડપથી સ્વર્ગ સમાન સુંદર વિશાલા નગરી તરફ ગયા.
અથ રામો મહાપ્રાજ્ઞો વિશ્વામિત્રં મહામુનિમ્। પપ્રચ્છ પ્રાઞ્જલિર્ભૂત્વા વિશાલામુત્તમાં પુરીમ્
પછી રામે, જે બહુ જ બુદ્ધિશાળી હતો, હાથ જોડીને મહાન ઋષિ વિશ્વામિત્રજીને પૂછ્યું કે, 'આ વિશાળ અને ઉત્તમ નગર વિશે મને કહો.'
કતમો રાજવંશોઽયં વિશાલાયાં મહામુને। શ્રોતુમિચ્છામિ ભદ્રં તે પરં કૌતૂહલં હિ મે
હે મહાન મુનિ, આ વિશાળામાં કયો રાજવંશ સ્થાપિત થયો છે? મને સાંભળવા ઈચ્છા છે—તમારા માટે શુભ થાય—કારણ કે મને ખૂબ જ ઉત્સુકતા છે.
તસ્ય તદ્ વચનં શ્રુત્વા રામસ્ય મુનિપુઙ્ગવઃ। આખ્યાતું તત્સમારેભે વિશાલાયાઃ પુરાતનમ્
રામના આ શબ્દો સાંભળી, મુનિમાં શ્રેષ્ઠ એવા વિશ્વામિત્રજી વિશાળાનગરની પ્રાચીન વાર્તા કહેવા લાગ્યા.