વાલીએ રામને કહ્યું કે, “તમારી માર્ગદર્શન હેઠળ સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કરી શકાય છે, ધરતીનું રાજ પણ મેળવી શકાય છે; છતાં, તારા મને અટકાવતી હતી, છતાં પણ મેં મારી મરજીથી જ મારી ભાઈ સુગ્રીવ સાથે યુદ્ધ કર્યું અને અંતે તમારી હાથે મરણ સ્વીકાર્યું.” વાલી એ વાત કહીને શાંત થઈ ગયો. પછી રામે, જે ધર્મથી પરિપૂર્ણ અને સદ્ગુણથી યુક્ત શબ્દોમાં વાત કરતા હતા, વાલીનું મનોબળ વધાર્યું. રામે કહ્યું, “હે વાનર, આ વાતને લઈને દુઃખી ના થા; અમને દુઃખ આપવાનો તારો હક નથી, અને તું પણ તારા માટે શોક ના કર. અમે ધર્મ પ્રમાણે નિશ્ચયપૂર્વક આ કાર્ય કર્યું છે. જે દોષી પર દંડ કરે છે અને જેને દંડ મળે છે, બંનેએ પોતાના કર્મ અને તેના ફળને પૂરો કરી લીધા છે, તેથી દુઃખી થવાનો કોઈ કારણ નથી. તું દંડ પામી, પાપમુક્ત થયો છે અને ધર્મના માર્ગે તારી સાચી સ્વભાવ પ્રાપ્ત કરી છે. હવે દુઃખ, મોહ અને હૃદયમાં રહેલા ભયને ત્યજી દે, કેમ કે, હે શ્રેષ્ઠ વાનર, તું વિધિ વિરુદ્ધ કંઈ કરી શકતો નથી. જેમ અંગદ તારા પર સદા ભક્તિ રાખે છે, તેમ સુગ્રીવ પણ મારા પર ભક્તિ રાખે, એમાં કોઈ શંકા નથી.” રામના મધુર, વિચારપૂર્વક અને ધર્મયુક્ત શબ્દો સાંભળીને, યુદ્ધમાં નિપુણ વાલી બોલ્યો, “હે પ્રભુ, જ્યારે તારા બાણોથી વ્યથિત થઈ હું અજ્ઞાનવશ તારી સામે કઠોર શબ્દો બોલ્યો, ત્યારે પણ તમે, ઇન્દ્ર સમાન પરાક્રમી અને ભયંકર વીર, પ્રસન્ન થઈ ગયા છો; કૃપા કરીને મને ક્ષમા કરો, હે રાજા.” આ દરમિયાન, વાલી બાણોથી ઘાયલ થઈ જમીન પર પડ્યો હતો, છતાં પણ રામના સમજાવટભર્યા શબ્દો પર કોઈ જવાબ આપ્યો નહીં. પથ્થરો અને વૃક્ષોથી તેના અંગો ક્ષતિગ્રસ્ત થયા હતા, રામના બાણોથી ઘાયલ થઈ, મૃત્યુના અંતિમ ક્ષણે તેનું હોશ ગુમાઈ ગયું. ત્યારે તારા સુધી સમાચાર પહોંચ્યા કે વાનરોમાં વાઘ સમાન તેનો પતિ યુદ્ધમાં રામના બાણથી મર્યો છે. પોતાના પુત્ર સાથે, પતિના નિર્દયી મૃત્યુના સમાચાર સાંભળતાં જ, તારા ભારે દુઃખી થઈ પર્વતની ગુફામાંથી દોડી નીકળી. અંગદના સહયોગી શક્તિશાળી વાનરો, રામને ધનુષ સાથે જોઈ, ડરીને ચારે તરફ ભાગી ગયા. તારાએ જોયું કે ડરેલા વાનરો પોતાનાં જૂથમાંથી વિખેરાઈ ગયા છે, જેમ કે વાઘના નેતા વગર હરણો વિખેરાઈ જાય. દુઃખમાં ડૂબેલી તારા એ વાનરો પાસે પહોંચી, અને રામના ભયથી ભાગી રહેલા, બાણોથી વિખેરાયેલા વાનરોને કહ્યું, “હે વાનરો, તમે તો રાજાઓમાં સિંહ જેવા વાલીના શ્રેષ્ઠ અનુયાયી હતા—તો પછી આજે કેમ ડરીને અને દુઃખી થઈ તેને છોડીને ભાગી રહ્યા છો? જો રાજ્ય માટે ભાઈએ પોતાના જ ભાઈને, રામના દૂરથી આવતાં બાણોથી, માર્યો હોય...” તારા એમ બોલી રહી હતી ત્યારે, રૂપ બદલવાની ક્ષમતા ધરાવતાં વાનરો એ યોગ્ય સમયે તેને કહ્યું, “તમે પાછા જાઓ, જ્યારે તમારો પુત્ર અજીવિત છે; અંગદને બચાવો. મૃત્યુ સ્વરૂપે રામે વાલીનો વધ કર્યો છે અને તેને લઈ જઈ રહ્યો છે. વાલીએ વૃક્ષો અને પર્વતો ફેંક્યા, છતાં પણ વજ્ર જેવી કઠોર બાણોથી ઘાયલ થયો, જાણે ઇન્દ્રના વજ્રથી જ પડ્યો હોય. હવે આખું વાનર સેના વિખેરાઈ ગઈ છે, કારણ કે વાનરોમાં વાઘ સમાન, ઇન્દ્ર સમાન તેજવાળો વાલી મરી ગયો છે. નગરની રક્ષા વીરોથી કરાવો, અને અંગદને યુવરાજ બનાવો; વાનરો હવે વાલીપુત્ર અંગદની સેવા કરશે. અથવા, જો તમને અન્ય કોઈ સ્થળ ગમતું હોય, તો વાનરો આજે જ કિલ્લામાં પ્રવેશી જાય. અહીં અનેક વનવાસી વસે છે, સ્ત્રીઓ સાથે અને વિના સ્ત્રીઓ સાથે; એ લોભી અને દગાબાજ લોકોથી અમને ભારે ભય છે.” તારા પાસે ઊભેલી સ્ત્રીના શબ્દો સાંભળીને, સુંદર સ્મિતવાળી તારાએ પોતાનાં સ્વભાવને અનુરૂપ ઉત્તર આપ્યો, “મને હવે પુત્ર કે રાજ્યનું શું કામ, જ્યારે મારા પતિ, વાનરોમાં સિંહ સમાન, મહાભાગ્યશાળી વાલી ગુમાઈ ગયો છે?” આ બોલી, તારા દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, માથું અને છાતી પીઠતી રડતી દોડી ગઈ. રસ્તામાં તેણે પોતાના પતિને જમીન પર પડેલો જોયો—એ વાલી, જે રાક્ષસોના રાજાઓનો સંહારક હતો અને યુદ્ધમાં કદી પીઠ ફેરવી નહોતો. જે વાલી એક સમયે પર્વતો ફેંકતો, જેમ ઇન્દ્ર વજ્ર ફેંકે છે, તે હવે જાણે મહાવાતથી પડ્યો હોય અને મેઘના સમૂહ જેવો ગર્જના કરતો હતો. ઇન્દ્ર સમાન વીર, હવે જાણે વરસાદથી ખાલી થયેલો મેઘ બની પડ્યો છે; એક વીર બીજા વીરના હાથે મારાયો છે, જેમ સિંહને માંસ માટે વાઘે મારી નાખ્યો હોય. જે વાલી દુનિયા દ્વારા સન્માનિત હતો, ધ્વજ અને મંચોથી શોભિત, તે જાણે ગરુડે સાપ માટે દેવાલય નષ્ટ કર્યું હોય એમ પડી રહ્યો હતો. તારાએ ત્યાં રામને, તેમનું મહાન ધનુષ પકડેલો, લક્ષ્મણને અને પતિના નાના ભાઈ સુગ્રીવને જોયા. એ બધાને પસાર કરીને, યુદ્ધમાં મારેલા પતિ પાસે પહોંચી, દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, ભાન ગુમાવી જમીન પર પડી ગઈ. પછી જાણે ઊંઘમાંથી જાગી હોય એમ ઊભી રહી, “હે મહારાજ!” કહીને રડવા લાગી, અને પતિને મૃત્યુના ફાંસામાં બંધાયેલો જોઈને વિલાપ કર્યો. તારાની આરતી જોઈને, સુગ્રીવને પણ ભારે દુઃખ થયો, ખાસ કરીને જ્યારે અંગદ ત્યાં આવી પહોંચ્યો ત્યારે. આ રીતે, રામાયણના કિશ્કિંધા કાંડના વિસમા સર્ગમાં વર્ણવાયું છે કે, તારા એ ચંદ્ર સમાન મુખવાળા વાલીને, રામના ઘાતક બાણથી જમીન પર પડેલો જોયો.