સીતા, ગુમsum અને દુ:ખથી ઘેરાયેલી, તેના ચહેરા પર અશ્રુઓ છલકાતા હતા. તે દુ:ખના ભારથી દબાઈ, જાણે મહાસાગરમાં ડૂબતી નાવ, પવનના જોરમાં અસ્તવ્યસ્ત થઈ ગઈ હતી. રાક્ષસોના સ્વામી રાવણ, રાત્રે ફરતા, સીતા પાસે આવ્યો ત્યારે, તે પોતાના ઝુંડથી અલગ પડી ગયેલી હરણની જેમ, શ્વાનોથી ઘેરાયેલી, શોકમાં ડૂબેલી, ચહેરું નીચે કરેલું ઊભી રહી. રાવણ, સીતા પર દયા દર્શાવી, તેને પોતાના મહેલ દેખાડવા લાગ્યો, જે દેવોના નિવાસની જેમ ભવ્ય અને અદભૂત હતો. તેણે સીતા ને અઢળક સ્ત્રીઓથી ભરેલા ભવ્ય હોલ્સ અને મહેલ બતાવ્યા, જેમાં અનેક પ્રકારના પક્ષીઓ અને અનેક રત્નોથી સજેલા વિસ્તારો હતા. આ મહેલ દંત, સોનાં, ક્રિસ્ટલ અને ચાંદીના સ્તંભોથી સજાયેલો હતો, અને હીરા-વૈદૂર્યના અદભૂત નકશાંથી શોભતો હતો. મહેલમાં દિવ્ય ઢોલ-વાજાં વગાડાતા, Everywhere blazing gold, રાવણ સીતા સાથે સુવર્ણ સીડીઓ પરથી ચડ્યો. ત્યાં રાજમહેલોની પંક્તિઓમાં દંત અને ચાંદીની મનોહર ખિડકીઓ હતી, જે સુવર્ણ જાળથી ઢંકાયેલ હતી. પોતાના ઘરમાં, દશગ્રીવ રાવણે માઇથિલી ને ચૂનાના અને રત્નોથી અદભૂત સજાયેલા આંગણાં બતાવ્યા. તેણે સીતા ને વિવિધ ફૂલો થી ઢંકાયેલા તળાવ અને સરોવર દર્શાવ્યા, પણ સીતા તો દુ:ખમાં જ ડૂબેલી રહી. આ રીતે વૈદેહીને આખો ભવ્ય મહેલ બતાવી, રાવણ, જે દુષ્ટ હૃદય ધરાવતો હતો, તેને મોહિત કરવા માટે બોલવા લાગ્યો: "અહીં દસ કરોડ રાક્ષસો અને બાવીસ હજાર રથો છે, વૃદ્ધો, બાળ અને રાત્રે ફરતા સિવાય. હે સીતા, આ બધા શક્તિશાળી યોદ્ધાઓ પર હું સ્વામી છું; દરેક માટે, મારા પાસે હજાર માણસો છે, જે મારી આજ્ઞા પર તૈયાર છે." "આ આખું રાજ્ય, હે વિશાળ નેત્રવાળી, તારી પર આધારિત છે; અને મારું જીવન પણ—પ્રિય સીતા—તું મને શ્વાસ કરતાં વધુ પ્રિય છે. મારી ઘણી રાણીઓમાં, સીતા, તું તેમની સરતાજ છે; મારી પત્ની બની, પ્રિય." "તું કેમ મારે વિરુદ્ધ વિચાર રાખે છે? મારા શબ્દો સ્વીકાર, મને દયા આપ, હું તારી કૃપા માટે તરસ્યો છું." "આ લંકા, સમુદ્રથી ઘેરાયેલી અને સો યોજન પહોળી, ઈન્દ્ર સહિત દેવો કે દાનવો પણ તેને ભંગ કરી શકે નહીં." "દેવ, યક્ષ, ગંધર્વ કે ઋષિઓમાં, હું સમગ્ર જગતમાં કોઈને મારી શક્તિ સમો જોઈ શકતો નથી." "તું રામ સાથે શું કરશે—રાજ્યથી વંચિત, દુ:ખી, તપસ્વી, પગે ચાલતો, સામાન્ય માનવ, થોડા શક્તિ ધરાવતો?" "મને જ સ્વીકાર, સીતા, તારા સમાન પતિ તરીકે; યુવાની ક્ષણભંગુર છે, ભયભીત, મારે સાથે અહીં આનંદ માણ." "હે સુંદર ચહેરાવાળી, રાઘવને જોવા માટે મન ન લગાવ; અહીં, સીતા, તારી પાસે વિચારથી પણ આવવાની શક્તિ કોઈમાં નથી." "જેમ આકાશમાં વહેતા પવનને દોરથી બાંધી શકાતો નથી, કે જલતી અગ્નિના શુદ્ધ જ્વાળાને પકડી શકાતી નથી—" "હે મનોહર, ત્રણેય લોકમાં હું કોઈને નહીં જોઈ શકું, જે મારી ભાંયમાં તને બળજબરીથી લઈ જઈ શકે." "આ વિશાળ લંકાનું રાજ્ય શાસન કર; મારા જેવા અને દેવો પણ, સ્થિર-અસ્થિર, તારા દાસ બની રહે." "અભિષેક પછી, આનંદ માણ; વનમાં રહેલી ભૂલ ભૂલી, હવે તું અહીં ખુશ રહો." "જે સારા કર્મો તું કર્યા છે, તેનો ફળ અહીં મેળવે; દિવ્ય સુગંધવાળી વણમાલાઓ અહીં છે, હે માઇથિલી." "અહીં શ્રેષ્ઠ આભૂષણો છે; મારે સાથે તેનો આનંદ માણ. પુષ્પક વિમાન, હે સુંદર કટિવાળી, મારા ભાઈ વૈશ્વરવણનું છે—" "સૂર્યની જેમ પ્રકાશમાન, યુદ્ધમાં બળથી મેળવેલું, વિશાળ અને આનંદદાયક, તે વિમાન વિચારોની ઝડપથી ચાલે છે." "અહીં, સીતા, મારે સાથે મનચાહું આનંદ માણ; તારો ચહેરો કમળની જેમ, શુદ્ધ અને સુંદર." "પરંતુ, હે સુંદર, તારો ચહેરો દુ:ખથી ઝાંખો છે; તેમ બોલતા, સીતા, મહાન સ્ત્રી, કપડાની ધારથી પોતાના અશ્રુ રોકી રહી." "ચાંદની જેમ ચહેરાવાળી સીતા, અશ્રુઓ રોકવા માટે પ્રયત્ન કરતી, વિચારોમાં ગુમ, શોકથી ઝાંખી દેખાઈ." પછી રાવણ, રાત્રે ફરતો, બોલ્યો: "Enough of this shame, વૈદેહી, તારા કર્તવ્યભંગથી લાવેલી." "હે સ્ત્રી, આ અચળતા, જે તને દબાવી રહી છે, એ ઋષિનો શાપ છે. મારા પગ, તારા માટે મૌલિક, મારા માથા દ્વારા દબાય છે." "મને જલદી દયા આપ; હું તારો આજ્ઞાકારી દાસ છું. જે શબ્દો હું બોલું છું, તે અંદરથી સુકા છે." "રાવણ કદી કોઈ સ્ત્રીને માથું નમાવતો નથી." આવું કહી, દશગ્રીવ રાવણે માઇથિલી, જનકની દિકરી, વિશે વિચાર્યું: 'તે હવે મારી છે.' પછી, દુ:ખથી પીડાયેલી વૈદેહી, પણ નિર્ભય બની, રાવણ સામે ઘાસનું તણ મૂકીને બોલી: "દશરથ નામે એક રાજા છે, સત્યમાં અડગ, ધર્મમાં પર્વત સમાન; તેમના પુત્ર એ રાઘવ છે." "તે ધર્મપરાયણ રામ, ત્રણેય લોકમાં પ્રસિદ્ધ, લાંબા હાથ અને વિશાળ આંખો ધરાવતો, મારા પતિ છે, દેવ સમાન." "ઈક્ષ્વાકુ વંશમાં જન્મેલા, સિંહ સમા ભજાં અને તેજસ્વી, તે પોતાના ભાઈ લક્ષ્મણ સાથે તારી જીવ લઈ લેશે." "જો તેના સામે, તું મને બળજબરીથી ભંગ કરશે, તો જનસ્થાનમાં યુદ્ધમાં તું ખરા જેવું મરશે.