પછી, ચંદ્ર જેવું તેજસ્વી મુખ ધરાવતી સીતાએ, રાવણની શક્તિથી ભૂમિ પર પડેલા અને હાર્યા પક્ષીને ફરીથી ઝકડીને રડી ઉઠી—જનકની દીકરીનું હૃદય દુ:ખથી ભરાઈ ગયું હતું. આરણ્યકાંડના મહાન વાલ્મીકી રામાયણમાં હવે બાવનમા સર્ગ સાંભળો. સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ, સીતાએ, રાવણ દ્વારા મારવામાં આવેલા ગૃધ્રરાજને જોઈ, ઊંડા શોકમાં વિલાપ કર્યો. મનુષ્યોના સુખ-દુ:ખમાં અશુભ શકુન, સ્વપ્ન, ચિહ્નો અને પક્ષીઓના રડવાની અવાજો અવશ્ય દેખાય છે. સીતાએ વિચારી, "રામ, તું તારા મહાન દુ:ખને જાણતો નથી; કકુત્સ્થ વંશજ, મારા માટે જંગલના પ્રાણી અને પક્ષીઓ ભાગી રહ્યા છે. આ પક્ષી, દયા કરીને મને બચાવવા આવ્યો હતો, પણ મારા દુ:ખના કારણે હવે જમીન પર મર્યો છે." ભયથી કાપતી, સીતાએ 'કકુત્સ્થ, લક્ષ્મણ, મને બચાવો!' કહીને આસપાસના કોઈ સાંભળે એવી આશા સાથે ઉડાડ કર્યો. માળાઓ અને આભૂષણોથી સજ્જ, પણ હવે વિખૂટા થયેલા, સીતા એમ રડી—as if she was left alone—રાવણ, રાક્ષસોના રાજા, વૈદેહી તરફ દોડ્યો. મોટા વૃક્ષોને વેલ જેવી ઝકડી, સીતા વારંવાર 'મને છોડો, મને છોડો!' કહી રડી, પણ રાક્ષસાધિપતિએ તેને પકડી લીધા. જંગલમાં 'રામ! રામ!' કહીને, રામ વિના, સીતાને રાવણે વાળથી પકડી, જાણે જીવનનો અંત આવી ગયો હોય, એ રીતે ખેંચી લીધી. વૈદેહીનું અપમાન થતા, ચાલતા અને અચલ સૃષ્ટિમાં અંધકાર છવાઈ ગયો, અને સર્વ જગત અધર્મી બની ગયું. તે સમયે પવન ચાલ્યો નહીં અને સૂર્યનું તેજ પણ ઓછી પડ્યું, કારણકે દેવતાઓએ તેમના દિવ્ય દ્રષ્ટિથી સીતાને પકડી લેતા જોઈ લીધું. પછી, મહાન પિતામહ બ્રહ્માએ કહ્યું, 'કાર્ય પૂર્ણ થયું,' અને બધા મહર્ષિઓ આનંદ અને દુ:ખમાં ભળી ગયા. દંડકવનના રહેવાસીઓએ, સીતાને પકડી લેતા જોઈ, અને સંજોગવશાત સમજ્યું કે હવે રાવણનો નાશ નિશ્ચિત છે. પરંતુ રાક્ષસાધિપતિ રાવણ, 'રામ!' અને 'લક્ષ્મણ!' ના રડવાનો અવાજ કરતી સીતાને લઈને આકાશમાં ઉડી ગયો. પીતાંવર્ણ રેશમી વસ્ત્ર અને તપેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી અંગો ધરાવતી રાજકુમારી, વાદળોમાં વીજળી જેવી ઝલકતી હતી. પીતાંવર્ણ વસ્ત્ર લહેરાતો, સીતાએ રાવણને વધુ તેજસ્વી બનાવી દીધો, જાણે અગ્નિથી જલતા પર્વત જેવો. સીતાની સુગંધિત લાલ કમળની પાંખડીઓ, એ સુશોભિત સ્ત્રીમાંથી રાવણ પર પડતી રહી. પીતાંવર્ણ વસ્ત્ર આકાશમાં લહેરાતો, સોનાની જેમ ઝલકતો, સૂર્યના પ્રકાશમાં લાલ વાદળ જેવો દેખાતો. પવિત્ર ચહેરું, રાવણના ખોળામાં, રામ વિના, કમળના ડાળ વિના કમળ જેવું, ઝલકતું નહોતું. સીતાનું额, સુંદર વાળની રેખા, spotless, કમળના હૃદય જેવું, જાણે નીલ વાદળમાંથી ચંદ્ર નીકળે, એ રીતે દેખાતું. સીતાનું ચહેરું, ચમકતા, spotless સફેદ દાંત અને સુંદર આંખોથી સજ્જ, રાવણના ખોળામાં આકાશમાં ઝલકતું હતું. રડતાં ચહેરે, આંસુ પુંછાયા પછી, ચાંદની જેવી સુંદરતા, નાજુક નાક અને લાલ હોઠ સાથે, સોનાની ઝલક લેતી, આકાશમાં પ્રકાશિત થઈ રહી હતી. મૈથિલીનું તે સુંદર ચહેરું, રાક્ષસોના રાજા દ્વારા હલાવવામાં આવ્યું, રામ વિના, દિવસે ચાંદની જેવી ઝલકતું નહોતું. સોનાની ઝલક ધરાવતી માઇથિલી, કાળી દેહ ધરાવતાં રાક્ષસાધિપતિને ઝકડી, જાણે વાદળી હાથી પર સોનાની કમરપટ્ટી. જનકની દીકરી, કમળ જેવી સોનાની ઝલક સાથે, રાવણમાં વીજળી જેવી પ્રવેશી, blazing ornaments થી સજ્જ. વૈદેહીના આભૂષણોની અવાજથી, રાક્ષસાધિપતિ શુદ્ધ અને કાળા વાદળ જેવી દેખાય છે, જાણે ગર્જન કરતા મેઘ. મસ્તક પરથી પડેલા ફૂલોની ઝાપટ, સીતાને લઈ જતાં, ચારે બાજુ વરસાદની જેમ જમીન પર પડી રહી હતી. રાવણની ઝડપથી ફૂલોની ઝાપટ پراગટાઈ, અને ફરીથી દસમુખ પાસે આવી ગઈ. વૈશ્રવણના ભાઈ પર, ફૂલોની ઝાપટ, જાણે ઉચ્ચ પર્વત મેરુ પર તારાઓની શુદ્ધ માળા. વૈદેહીના પગ પરથી, રત્નોથી શોભિત પાયલ, વીજળીના વર્તુળ જેવી, જમીન પર પડી ગઈ. વૈદેહી, વૃક્ષોના કૂમળા શાખાથી લાલ થયેલા અંગો સાથે, કાળી દેહ ધરાવતાં રાક્ષસાધિપતિની ભવ્યતા વધારતી, જાણે હાથી પર સોનાની કમરપટ્ટી. વૈશ્રવણના ભાઈ, આકાશમાં પ્રવેશી, સીતાને પકડી, પોતાની તેજસ્વી ઝલક સાથે, જાણે મહાન પતંગ આકાશમાં જલતું હોય. સીતાના glowing ornaments, અગ્નિ જેવી, જમીન પર પડતી, જાણે આકાશમાંથી ઝાંખા તારાઓ તૂટે. necklace, તારાઓના રાજા જેવી ઝલક ધરાવતી, સ્તન વચ્ચેથી સરકી, પડતી વખતે, આકાશમાંથી ગંગા ઉતરે તેવી ઝલક આપી. વૃક્ષો, ટોચે અશુભ પવનથી હલાયેલા, વિવિધ પક્ષીઓથી ભરેલા, 'ભય ન રાખો!' એવી રીતે બોલ્યા. કમળના ફૂલ, નાશ પામેલા, માછલી અને જળજીવો ભયભીત, માઇથિલી માટે શોક કરતા, જાણે આશા ગુમાવેલી મિત્ર. પછી, સિંહ, વાઘ, હરણ અને પક્ષીઓ, ચારે બાજુથી ભેગા થઈ, ગુસ્સામાં સીતાની છાયાનો પીછો કરવા લાગ્યા. પર્વતો, પ્રવાહો作为 મોઢા અને શિખરો作为 હાથ ઊંચા કરીને, સીતાને લઈ જતાં, જાણે રડ્યા. વૈદેહીને લઈ જતાં જોઈ, સૂર્ય, દુ:ખી અને તેજસ્વી, પોતાનું તેજ ગુમાવી, ઝાંખા ચક્ર સાથે દેખાયો.