આ ધન્ય દંડકવનમાં, રાક્ષસોના વસવાટના સ્થળે, એક અજાણી સુંદર વદનવાળી સ્ત્રીને જોઈને મહાબલી રાવણે આશ્ચર્યથી પુછ્યું: “આ રાક્ષસોનું નિવાસ છે—તમે અહીં કેમ આવી? અહીં વૃક્ષોમાં રહેતા હરણ, સિંહ, ટાપુના વાઘ અને વરુ પણ છે.” પછી તેણે ઉમેર્યું, “અહીં રીંછ, હાયના, સાપો, બગલા અને ભયાનક, ઉગ્ર અને ઝડપી હાથીઓ પણ છે—તમે એમના ડરથી કેમ ચિંતિત નથી?” રાવણ આગળ પૂછે છે, “મહાન આ જંગલમાં, એકલી હોવા છતાં, હે સુંદરમુખી, તમને ડર કેમ નથી લાગતો? તમે કોણ છો, કોની દીકરી છો, ક્યાંથી આવી અને કયા હેતુથી દંડકવનમાં આવી છો?” તે કહે છે, “હે સુન્દરી, તમે એકલી અહીં ફરો છો, જ્યાં ભયાનક રાક્ષસો રહે છે.” આ રીતે મહાત્મા રાવણે વૈદેહીનું વખાણ કર્યું. ત્યારે, રાવણ બ્રાહ્મણના વેશમાં ત્યાં પહોંચ્યો. માઇથિલી સીતાએ, મહેમાન તરીકે આવ્યા એવા આ વેશધારીને, પૂરા આદરપૂર્વક સ્વાગત કર્યું. તેણે પ્રથમ બેઠાડું લાવીને, પગ ધોવા માટે પાણી આપ્યું અને કહ્યું, “બધું તૈયાર છે.” બ્રાહ્મણના વેશમાં પાત્ર અને કુશ ધરાવતા રાવણને, સીતાએ બ્રાહ્મણ સમાન જ માન આપ્યો, કારણ કે તેને મનમાં ઇનકાર કરવાની શકયતા જ રહી ન હતી. સીતાએ કહ્યું, “હે બ્રાહ્મણ, અહીં બેઠાડું છે, કૃપા કરીને બેસો; પગ ધોવા માટે આ પાણી સ્વીકારો. આ ઉત્તમ વનભોજન તમારા માટે તૈયાર કર્યું છે—નિર્ભયતાથી અહીં પધારો.” રાવણે જ્યારે માઇથિલી રાણી સીતાને આમ આમંત્રિત કરતા અને મીઠા વચનો બોલતા જોઈ, ત્યારે તેણે મનમાં દૃઢ સંકલ્પ કર્યો કે એણે તેને બળપૂર્વક અપહરણ કરવું જ છે. તે સમયે, સીતાએ પોતાના પતિની રાહ જોતી હતી—તે સુંદર વસ્ત્રો પહેરીને રામ અને લક્ષ્મણના વનમાં શિકારથી પાછા ફરવાની રાહ જોઈ રહી હતી. તેણે ચારેબાજુ વિશાળ હરિયાળું જંગલ જોયું, પણ રામ કે લક્ષ્મણને ક્યાંય જોઈ શકી નહીં. પછી, મહાન વાલ્મીકી રામાયણના અરણ્યકાંડના સત્તાવનમા અધ્યાયમાં વર્ણવાયું છે કે, રાવણે, જે સીતાનું અપહરણ કરવા ઈચ્છતો હતો, બ્રાહ્મણ તરીકે પોતાનું સ્વરૂપ બતાવ્યું અને સીતાને પ્રશ્ન કર્યો. સીતાએ મનમાં વિચારી લીધું: “જો આ બ્રાહ્મણ મહેમાનને યોગ્ય રીતે આદર નહિ આપું તો તે મને શાપ આપી શકે.” થોડું વિચાર્યા પછી તેણે નમ્રતાથી કહ્યું: “હું મિથિલાના મહારાજ જનકની દીકરી સીતા છું. તમારે કલ્યાણ થાય. હું રામની પ્રિય પત્ની છું.” તેણે આગળ કહ્યું: “હું બાર વર્ષ સુધી ઇક્ષ્વાકુઓના મહેલમાં રહી, માનવ સુખ ભોગવ્યાં અને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થઈ. તે પછી, તેરમા વર્ષે, રાજાએ અને મંત્રીઓએ રામના રાજ્યાભિષેકનો સંકલ્પ કર્યો.” “જ્યારે રાઘવના અભિષેકની તૈયારીઓ થઈ રહી હતી, ત્યારે મારી સાસુ કૈકેયીએ પતિ પાસે વરદાન માગ્યું. તેણે પતિનું મન જીત્યું અને મારા પતિને વનવાસ અને ભરતને રાજ્ય આપવાનું વરદાન મેળવ્યું.” “કૈકેયીએ રાજાને—જે સત્યનિષ્ઠ અને શ્રેષ્ઠ પુરુષ છે—બે વરદાન માગ્યા: ‘હું ના ખાઉં, ના ઊંઘું, ના પીऊં, જો રામનું અભિષેક થાય તો એ જ મારું અંત હશે.’ તેણે ધન કે અન્ય લાભ માગ્યા નહીં; મારા પતિ, મહાતેજસ્વી રામ, તે સમયે પચ્ચીસ વર્ષના હતા.” “મારે જન્મથી અઢાર વર્ષ વીતી ગયા; જગતમાં હું રામ તરીકે ઓળખાતી, સત્યનિષ્ઠ, ધર્મપરાયણ અને નિર્મળ છું. મારા પિતા દશરથ છે—વિશાળ નેત્રો, મજબૂત બાહુઓ ધરાવતા, સર્વ જીવોના કલ્યાણમાં તત્પર.” “કૈકેયીની પ્રિય ઈચ્છા પૂરી કરવા માટે, મારા પિતાએ મને—રામને—અભિષેક કર્યો નહીં. કૈકેયીએ ઝડપથી મારા પતિને કહ્યું: ‘પિતા તરફથી આ આજ્ઞા સાંભળો, રાઘવ. રાજ્ય ભરતને આપો અને નવ અને પાંચ વર્ષ વનમાં વાસ કરો.’” “‘કકુત્સ્થકુલના વંશજ, વનમાં જાઓ અને પિતાને અસત્યમાંથી મુક્ત કરો.’ રામે નિર્ભયતાથી કહ્યું: ‘જેમ કહ્યું તેમ જ થશે.’ મારા પતિએ આ આજ્ઞા સાંભળી, જે કહ્યું તે કર્યું; તે આપતો હતો, લેતો નહોતો, સત્ય બોલતો અને કદી અસત્ય નહીં.” “હે બ્રાહ્મણ, રામનું આ પરમ પ્રતિજ્ઞા છે; તેના ભાઈ, બીજી માતાથી જન્મેલા, લક્ષ્મણ છે—મહાન પરાક્રમી. લક્ષ્મણ, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, રામના સાથી અને યુદ્ધમાં દુશ્મનોના સંહારક છે; તે બ્રહ્મચારી અને પ્રતિજ્ઞા પર અડગ છે.” “તેણે ધનુષ ધારણ કર્યું, રામના સાથે હું અને તે બંને વનમાં ગયા; જટાધારી અને વનવાસી વેશ ધારણ કર્યો. ધર્મનિષ્ઠ અને પ્રતિજ્ઞા પર અડગ રહી, દંડકવનમાં પ્રવેશ કર્યો; આમ, અમે ત્રણેય કૈકેયીના કારણે રાજ્યમાંથી બહાર પડ્યા.” “હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, અમે ઉત્સાહથી આ ઘન જંગલમાં વિહાર કરીએ છીએ; તમે ઇચ્છો તો અહીં થોડો આરામ કરો. મારા પતિ જંગલમાંથી હરણ, ગોહ અને જંગલી સૂર માર્યા બાદ ઘણું માંસ લાવીને પરત ફરશે.” “હવે, મને સાચું કહો—તમારું નામ, વંશ અને કુળ શું છે? તમે કયા હેતુથી એકલા દંડકવનમાં વિહાર કરો છો?” જ્યારે રામપત્ની સીતા આમ બોલી રહી હતી, ત્યારે રાક્ષસોના સ્વામી રાવણે તેને કઠોર ઉત્તર આપ્યો: “હું એ રાવણ છું, જેના ભયથી દેવો, અસુરો અને મનુષ્યો પણ ડરે છે, હે સીતે!” “તમે નિર્દોષ અને સુવર્ણવર્ણી, રેશમી વસ્ત્ર પહેરીને અહીં દેખાવ છો—તમને જોઈને મને મારા પોતાના સ્ત્રીઓમાં આનંદ નથી મળતો.” રાવણે કહ્યું, “મારે અનેક શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓ વિવિધ સ્થળોથી લાવેલી છે, પણ હે સીતે, તમારો કલ્યાણ થાય—તમે મારી મુખ્ય રાણી બનો.” “મારી મહાન નગરીનું નામ લંકા છે, જે સમુદ્રના મધ્યમાં, સમુદ્રથી ઘેરાયેલી અને પર્વત પર સ્થિત છે.” આ રીતે, દંડકવનમાં રાવણ અને સીતાના આ દુર્લભ સંવાદમાં, સીતાએ પોતાનું શ્રેષ્ઠ આત્મસમર્પણ, પતિપ્રેમ અને ધર્મનિષ્ઠા દર્શાવી, જ્યારે રાવણે પોતાની અસલી ઓળખ આપી, દંભ અને લાલસા વ્યક્ત કરી.