દેવતાઓની તેજસ્વી સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલો અને તેમની ભક્તિ પ્રાપ્ત કરતો, અમૃતપાન કરનારા દેવ અને અસુરોની ટોળીઓથી સદા ગંજાયેલો એ પ્રદેશ અદભુત હતો. ત્યાં હંસાર, બગલા, જળપંખીઓ અને સરસ પક્ષીઓની કલરવથી આનંદિત વાતાવરણ હતું; પાણીમાં ચમકતા વેદુર્યમણિ જેવા પથ્થરો અને દરિયાની તેજસ્વિતા એ પ્રદેશને વિશેષ ભવ્યતા આપી રહી હતી. આ આસપાસના વિસ્તારમાં દિવ્ય પુષ્પમાળાઓથી સજેલા, વિશાળ અને સફેદ હવામહેલો હતા, જ્યાં સંગીત અને ગીતોની મધુર ધ્વનિ ગૂંજતી હતી. કુબેરના ભાઈએ ત્યાં ગંધર્વો અને અપ્સરાઓને જોયા, જે પોતાની ઇચ્છા મુજબ વિહાર કરતા અને તપશ્ચર્યાથી દુનિયાને જીતેલા હતા. ત્યાં સંખ્યાબંધ ચંદનના વૃક્ષોના સુમધુર જંગલો હતાં, જેમના મૂળમાંથી સુગંધિત રસ નીકળતો અને જે નાકને આનંદ આપતો. શ્રેષ્ઠ અગરૂ, તક્કોલા, જાતિ અને અન્ય સુગંધિત અને ફળદાયક વૃક્ષોના વન અને વન્ય પ્રદેશો પણ ત્યાં હતાં. તામાલા ના પુષ્પો, મરીચાના ઝાડ અને નદીના કિનારે સુકાતા મુક્તાના ગુચ્છો પણ જોવા મળ્યા. એમણે ઉત્તમ પર્વતો, મોતીના ઢગલા, અને સોનાની તથા ચાંદીની ચોટીઓ પણ જોયા. સ્પષ્ટ અને રમણીય ઝરણાં, સંપત્તિ અને અનાજથી ભરપૂર ભૂમિ અને દુર્લભ સૌંદર્યવાળી સ્ત્રીઓ એ પ્રદેશને વિશેષ સુંદરતા આપતી હતી. શહેરોમાં હાથી, ઘોડા અને રથોની ભીડ જોવા મળતી, અને આખો પ્રદેશ સમતળ, હરિયાળો અને સૌમ્ય પવનથી સુખદ અનુભવાતો હતો. સિંધુ રાજાના દલદલ પ્રદેશોમાં, એમણે સ્વર્ગ સમાન એક સ્થાન જોયું; ત્યાં એક ઘનઘોર વાદળ સમાન વટવૃક્ષ હતો, જેના આસપાસ મહર્ષિઓ એકત્રિત થયેલા. આ વૃક્ષની ડાળીઓ દરેક દિશામાં સો યોજન સુધી વિસ્તરેલી હતી; અને એમાંથી એક હાથી અને એક વિશાળ કાચબો ઉપાડવામાં આવ્યા હતા. ખોરાક માટે શક્તિશાળી ગરુડ એ ડાળ પર આવ્યો; તેની ભારે વજનથી એ શ્રેષ્ઠ પક્ષીએ એ ડાળ તોડી નાખી. એ પાંદડા ભરપૂર ડાળ તૂટી, અને ત્યાં વૈખાનસ, માસ, વાલખિલ્ય અને મરીચિ નામના મહર્ષિ એકત્રિત હતા. એ મહાન ઋષિઓ, વૃદ્ધ અને એકત્રિત, બકરાં જેવા દેખાતા હતા; એમના રક્ષણ માટે ગરુડ એ સો યોજન લાંબી ડાળ ઉપાડી. એ તૂટી ગયેલી ડાળ, હાથી અને કાચબાને લઈને, એ ધર્મનિષ્ઠ ગરુડ એક પગ પર ઊભો રહીને એ માંસ ભક્ષણ કર્યું. નિષાદોના પ્રદેશને એ ડાળથી વિનાશ કરીને, એ શ્રેષ્ઠ પક્ષીએ મહાન ઋષિઓને મુક્ત કરીને અસાધારણ આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો. આનંદથી ભરાઈને, એની શક્તિ દ્વિગુણી થઈ ગઈ; અને એ બુદ્ધિમાન ગરુડે મનમાં અમૃત લાવવાનો સંકલ્પ કર્યો. પછી કુબેરના ભાઈએ સુભદ્રા નામના વટવૃક્ષને જોયું, જે સુપર્ણના ચિહ્નથી ઓળખાતું અને મહાન ઋષિઓના સમૂહથી ઘેરાયેલું હતું. દરિયાના પાર પહોંચીને, જે નદીઓનો સ્વામી છે, એણે જંગલના એક પવિત્ર અને સુંદર એકાંત પ્રદેશમાં એક આશ્રમ જોયો. ત્યાં એમણે મારીચા નામના રાક્ષસને જોયા, જે કાળાં મૃગચર્મ ધારણ કરતો, જટાધારી અને ભોજનમાં નિયંત્રણ રાખતો હતો. રાવણે યોગ્ય રીતે પહોંચી, ત્યારે મારીચાએ માન આપીને માનવસુખની વિવિધ વસ્તુઓથી તેની આત્મીય રીતે આવકાર કર્યો. પછી મારીચાએ પોતે જ પાણી અને ભોજનથી રાવણનું સ્વાગત કર્યું અને ઉદ્દેશપૂર્વક વાત કરી: "રાજા, લંકાના રાક્ષસાધિપતિ, તમારી બધી બારીકીઓ સારી છે ને? તમે ફરીથી આટલા ઝડપથી અહીં કયા હેતુથી આવ્યા છો?" મારીચા દ્વારા આ રીતે પૂછવામાં, તેજસ્વી અને વાક્ચાતુર્ય ધરાવતા રાવણે જવાબ આપ્યો. હવે મહાન વાલ્મીકી રામાયણના આરણ્યકાંડના છત્રીસમા સર્ગને સાંભળો. "મારીચા, હે પ્રિય, મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ; હું દુ:ખી છું અને દુ:ખી માટે તું શ્રેષ્ઠ આશ્રય છે. તને જાણ છે કે જનસ્થાનમાં મારા ભાઈ ખરા, શક્તિશાળી દુષણ અને મારી બહેન શૂર્પણખા રહે છે. ત્યાં ત્રિશિરા નામનો શક્તિશાળી, માંસાહારી રાક્ષસ અને અનેક અન્ય વીર રાત્રિચર પણ છે, જે નિશાનામાં પારંગત છે. મારા આદેશથી એ રાક્ષસો ત્યાં વસે છે અને મહાવનમાં ધર્મનિષ્ઠ ઋષિઓને ત્રાસ આપે છે. ચૌદ હજાર ભયંકર, વીર અને નિશાનામાં નિપુણ એવા રાક્ષસો ખરા ના અનુયાયી તરીકે ત્યાં રહે છે. અત્યારે એ બધા શક્તિશાળી રાક્ષસો જનસ્થાનમાં એકત્ર થયા અને સંપૂર્ણ રીતે આધાર રાખીને રામ સાથે યુદ્ધમાં જડપાયા. ખરા દ્વારા નેતૃત્વ પામતા એ રાક્ષસોએ વિવિધ શસ્ત્રો સાથે ક્રોધિત રામનો સામનો કર્યો. એક પણ કઠોર શબ્દ utter કર્યા વિના, પોતાના ધનુષ્ય અને તીરો વડે રામે એ ચૌદ હજાર ભયંકર અને શક્તિશાળી રાક્ષસોને સંહાર્યા. એ બધા માનવ યુદ્ધાએ પગે ચાલતાં જ અગ્નિસમા તીરો વડે સંહાર્યા; ખરા પણ યુદ્ધમાં મારાયો અને દુષણ પણ વિધીવશ પડ્યો. ત્રિશિરાનો પણ સંહાર કરીને, એણે દંડકવનને નિર્ભય બનાવી દીધું; પોતે પિતાનો ક્રોધ પામી વનમાં પત્ની સાથે નિવાસ કરે છે અને તેનું જીવન લગભગ પૂર્ણ થયું છે. એ રામ, જે એ સેના વિનાશક છે, એ ક્ષત્રિયોમાં કલંકરૂપ છે—અધર્મી, કઠોર, ક્રૂર, મૂર્ખ, લોભી અને આત્મસંયમ વિનાનો છે. એણે ધર્મ છોડી દીધો છે, મન અધર્મમાં રમી રહ્યું છે, જીવોને હાની પહોંચાડવામાં આનંદ પામે છે; કોઈ શત્રુતા વગર જ વનમાં હિંસા અપનાવી છે. મારી બહેનના કાન અને નાક કાપીને એને વિકાર કરી નાખી છે; હવે હું જનસ્થાનમાંથી તેની પત્ની સીતાને, જે દેવકન્યાને સમાન છે, હરી લઈ જઇશ. હું એને બળપૂર્વક લઈ જઈશ—તુ મારો સહયોગી બન; તું મારી સાથે ઊભો રહીશ તો, શક્તિશાળી, હું નિશ્ચિત સફળ થાઈશ.