વિજાતીય ધ્વનિ સાથે, મેઘ જેવો ગર્જનારો, યશસ્વી રાક્ષસાધિપતિ અને કુબેરના ભાઈ રાવણ નદીઓ અને વનરાજિઓના સ્વામી તરફ પ્રસ્થાન કરે છે. દસ માથાવાળો રાવણ, સફેદ ચામર અને છત્રથી શોભાયમાન, ચકાચક વજ્રમણિ જેવો તેજસ્વી દેખાય છે, અને ગરમ સોનાના આભૂષણોથી સજ્જ છે. દસ માથા અને વીસ હાથ ધરતો, દેવતાઓનો શત્રુ અને ઋષિમુનિઓનો સંહારક રાવણ, દશ શિખરો ધરાવતા પર્વત જેવો પ્રભાસભર દેખાય છે. રાવણ પોતાની મનોચલિત રથમાં આરૂઢ છે, અને તે રાક્ષસાધિપતિ આકાશમાં વીજળીયુક્ત મેઘ જેવો તેજસ્વી જણાય છે. પર્વતો, સમુદ્રો અને તટ પ્રદેશોની દિશાઓનું નિરીક્ષણ કરતા તે મહાબલી રાવણે હજારો વૃક્ષોને વિવિધ ફૂલો અને ફળોથી છવાયેલા જોયા. ચારે બાજુ ઠંડા અને શુભ જળવાળા કમળપુખરો અને વિશાળ યજ્ઞવેદિકાઓવાળી આશ્રમશાળાઓથી તે પ્રદેશ શોભાયમાન હતો. વાનાના બાગો, તેજસ્વી નાળિયેરીઓ, સાલ, તાળ અને તમાલ વૃક્ષોથી, તથા અન્ય ફૂલેલા વૃક્ષોથી તે પ્રદેશ અલંકૃત હતો. તેને ત્યાં મહાન ઋષિઓ, અનુકૂળ આહારવાળા, અને હજારો નાગ, સુપર્ણ, ગંધર્વ અને કિન્નરો જોવા મળ્યા. સિદ્ધો અને ચારણો, કામને જીતનારા, તેમજ આજ, વૈખાનસ, માષ, વાલખિલ્ય અને મરીચિપો પણ ત્યાં ઉપસ્થિત હતા. હજારો અપ્સરાઓ, દૈવી આભૂષણો અને હારોથી સજ્જ, રમણ અને વિધિમાં નિપુણ, ચારે બાજુ પ્રકાશિત કરતી હતી. દેવતાઓની પ્રતિષ્ઠિત પત્નીઓ પણ ત્યાં હાજર હતી, જે રાવણનું આદર કરતી અને અમૃત પાન કરનારા દેવ-અસુરો દ્વારા તે પ્રદેશ ગંજાઈ રહ્યો હતો. હંસ, બગલા, જળપંખીઓ અને સરસ પક્ષીઓથી વિસ્તાર આનંદિત હતો; ચકાચક વજ્રમણિ પથ્થરો અને સમુદ્રના તેજથી પ્રદેશ દૃઢ પ્રકાશિત હતો. ચારે બાજુ વિશાળ, ધોળા, દૈવી ફૂલોની માળાઓથી અલંકૃત વિમાનો, સંગીત અને ગાનથી ગુંજતા, આકાશમાં દેખાતા હતા. કુબેરના ભાઈ રાવણે ત્યાં ગંધર્વ અને અપ્સરાઓને મનમાની રીતે વિહાર કરતા જોયા, જેમણે તપસ્યા દ્વારા લોક જીત્યા હતા. તેણે સુગંધિત ચંદનના હજારો જંગલો જોયા, જેની મૂળમાંથી સુગંધિત રસ ટપકતો હતો. શ્રેષ્ઠ અગરુ, તક્કોલા, જાતિ અને અન્ય સુગંધિત ફળવાળા વૃક્ષોના જંગલો અને વન પણ તેણે નિહાળ્યા. તમાલના ફૂલો, મરીચના ઘન ઝાડ, અને નદીકાંઠે સુકાતા મુક્તાના ગુચ્છો તેણે જોયા. ઉત્તમ પર્વતો, મોતીના ઢગલા, અને સોનાના તથા ચાંદીના શિખરો પણ તેની નજરે પડ્યા. આકર્ષક, સ્વચ્છ ઝરણાં, અદ્ભુત પ્રદેશ, ધન-ધાન્યથી ભરપૂર ભૂમિ અને દુર્લભ સૌંદર્યવાળી સ્ત્રીઓથી તે પ્રદેશ શોભાયમાન હતો. શહેરોમાં હાથી, ઘોડા અને રથોથી ભીડ, સર્વત્ર સમતલ તથા હરિયાળી ધરતી, અને મંદ પવનથી સુશોભિત પ્રદેશ તેણે જોયો. સિંધુના રાજાના જળાશયોમાં સ્વર્ગ સમાન સ્થળ તેણે જોયું, જ્યાં મેઘ જેવો કાળો વટવૃક્ષ ઋષિઓથી ઘેરાયેલો હતો. આ વૃક્ષની ડાળીઓ દરેક દિશામાં સો યોજન વિસ્તરેલી હતી; ત્યાંથી એક હાથી અને વિશાળ કાચબો ઉપાડવામાં આવ્યા. ખોરાક માટે મહાબલી ગરુડ એક ડાળી પર આવ્યો; તેના વજનથી તે શ્રેષ્ઠ પક્ષીએ તત્કાળ ડાળી તોડી નાખી. પાંદડાવાળી ઘાટી ડાળી તૂટી હતી, જ્યાં વૈખાનસ, માષ, વાલખિલ્ય અને મરીચિ ઋષિઓ એકત્ર હતાં. ત્યાં એકત્ર થયેલા, ધૂસરી વયના મહાન ઋષિઓ, બકરાં જેવો દેખાતા, તેમના માટે ગરુડે એ ડાળી, સો યોજન લાંબી, ઉઠાવી. તૂટી પડેલી એ ડાળી, હાથી અને કાચબાને લઈને, ધર્મનિષ્ઠ ગરુડે એક પગે ઊભા રહી એ માંસ ભોજન કર્યું. નિષાદોની ભૂમિ એ ડાળીએ ધ્વંસ કરી, અને શ્રેષ્ઠ પંખીએ મહાન ઋષિઓને મુક્ત કરી અપ્રતિમ આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો. તે આનંદથી પરિપૂર્ણ થઈ, તેની શક્તિ દ્વિગણિત થઈ, અને તેણે મનમાં અમૃત લાવવાનો સંકલ્પ કર્યો. પછી, ધનના સ્વામીના ભાઈએ સુપર્ણ દ્વારા ચિહ્નિત અને મહાન ઋષિઓથી ગંજાતા સુભદ્ર નામના વટવૃક્ષને જોયું. સમુદ્રના પાર, નદીઓના સ્વામીના પ્રદેશમાં, તેણે એક એકાંત, પવિત્ર અને સુંદર વનમાં આશ્રમ જોયો. ત્યાં તેણે મારીચ નામના રાક્ષસને કાળાં કૃષ્ણમૃગચર્મ અને જટાઓ ધારણ કરેલા, અને નિયમિત આહારવાળા જોયા. રાવણ યોગ્ય રીતે આગળ વધ્યો અને મારીચે માનવ ભોગોથી તેનો સન્માન કર્યો. સ્વયં આવકાર, ભોજન અને જળ આપ્યા પછી, મારીચે તેને હેતુપૂર્ણ વચન કહ્યાં: "લંકાના રાક્ષસાધિપતિ રાજા, તમારી બધી કૂશલતા છે ને? તમે ફરીથી અહીં ઝડપથી કયા હેતુથી આવ્યા છો?" મારીચના આવા શબ્દો સાંભળી, તેજસ્વી અને વાક્પટુ રાવણ બોલ્યો: "મારીચ, મારા વચનો સાંભળ, હિતેશી! હું દુઃખી છું અને દુઃખી માટે તું શ્રેષ્ઠ આશ્રય છે. તને જાણીતું છે જનસ્થાન, જ્યાં મારા ભાઈ ખર, મહાબલી દુષણ અને મારી બહેન શૂર્પણખા રહે છે. ત્યાં ત્રિશિરા, મહાબલી, માંસાહારી રાક્ષસ અને અનેક પરાક્રમી રાત્રિચર પણ વસે છે. મારા આદેશથી એ રાક્ષસો મહાવનમાં ધર્મનિષ્ઠ ઋષિઓને ત્રાસ આપે છે.