રામચંદ્રજીનાં યુદ્ધના ક્ષેત્રે, જ્યારે ત્રિશિરાસ નામના રાક્ષસ સામે આવ્યા, રામે મેઘ જેવી ધારા સાથે તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યા, જે પાણીથી ભીંજાયેલા ઢોલની જેમ ગર્જના કરતા હતા. ત્રિશિરાસ આગળ વધતા, રામે પોતાના ધનુષ્ય તૈયાર કર્યું અને શત્રુનું સામન કર્યું, હાથમાં તેજસ્વી બાણો લહેરાવતા. પછી, રામ અને ત્રિશિરાસ વચ્ચે એક ભયંકર અથડામણ થઈ, બંને અતિ શક્તિશાળી, словно સિંહ અને હાથી વચ્ચેની ટક્કર. ત્રિશિરાસે ત્રણ બાણો રામના મથામાં મારી, જેના કારણે રામ ગુસ્સે અને દુઃખી થઈ, ક્રોધપૂર્વક બોલ્યા: “આ રાક્ષસમાં કેટલી શક્તિ છે! મારા મથામાં તેના બાણો વાગ્યા છે, જાણે ફૂલોથી સ્પર્શ કર્યો હોય.” પછી રામે કહ્યું, “હવે મારા બાણો પણ સ્વીકાર!” અને ગુસ્સામાં, મૃત્યુદાયી સાપ જેવા બાણો લઈને, ત્રિશિરાસના છાતીમાં ચૌદ બાણો માર્યા. ચાર વધુ તીક્ષ્ણ બાણો તેના ઘોડાઓમાં છોડ્યા. રામે બધા ચાર ઘોડાઓને ઢાળી નાખ્યા અને આઠ બાણોથી રથચાલકને રથના તળે પાડી દીધો. પછી, રામે એક બાણથી ત્રિશિરાસના ઊંચા ધ્વજને કાપી નાખ્યો; અને જ્યારે રાક્ષસ પોતાના નાશ પામેલા રથમાંથી કૂદી પડ્યો, રામે તેના હૃદયમાં બાણો મારી, તેને બેભાન કરી દીધો. રામે વધુ બાણો છોડીને, ત્રિશિરાસને વ્યાકુળ કરી દીધો. ત્રણ ઝડપી બાણોથી, રામે ત્રિશિરાસના ત્રણ માથા ઢાળી નાખ્યા; ધૂમ અને લોહી વહેતા, રાક્ષસ રામના બાણોથી પીડાઈ ગયો. આ રીતે, રાતમાં ત્રિશિરાસ ઘાયલ થઈ, યુદ્ધના મેદાનમાં પડી ગયો. બાકી રહેલા રાક્ષસો, પરાજય પામીને, ખરા પાસે ભાગી ગયા. તેઓ ડરાયેલા હરણની જેમ ઊભા રહી શક્યા નહીં; તેમને ભાગતા જોઈને, ખરા ગુસ્સે થયો અને તેમને પાછા વળાવી, રામ પર તીવ્ર હુમલો કરવા દોડ્યો, જાણે રાહુ ચંદ્ર પર તૂટી પડ્યો હોય. અત્યારે, વાલ્મીકિ રામાયણના અરણ્યકાંડના અઠ્ઠાવીસમા સર્ગા સાંભળો. ખરાએ, દુષણ અને ત્રિશિરાસના યુદ્ધમાં મૃત્યુ પછી, રામના પરાક્રમને જોઈ, ભય પામ્યો. તેણે જોયું કે રાક્ષસોની વિશાળ સેના, માત્ર રામના હાથથી, દુષણ અને ત્રિશિરાસ સહિત, નષ્ટ થઈ ગઈ છે. પોતાની સેના લગભગ નાશ પામેલી જોઈ, ખરા દુઃખી થઈ, રામ પર હુમલો કરવા આગળ વધ્યો, જેમ નામુચિ ઇન્દ્ર પર દોડે છે. ખરાએ પોતાનું શક્તિશાળી ધનુષ્ય તાણીને, કાંટાવાળાં, લોહી માટે તરસેલા બાણો રામ પર છોડ્યા, જેમ ગુસ્સે સાપ દોડે છે. રથમાં બેઠો ખરા, વારંવાર ધનુષ્ય તાણતો, પોતાની શસ્ત્રકૌશલ્ય બતાવતા, યુદ્ધમાં બાણો છોડી રહ્યો હતો. એ મહાન રથયોદ્ધાએ બધા દિશાઓમાં બાણોથી ભરાવી દીધી. આ જોઈ, રામે પોતાનું શક્તિશાળી ધનુષ્ય હાથમાં લીધું. રામે એવા બાણો છોડ્યા, જે સહન કરી શકાય એમ નહોતા, જાણે અગ્નિની ચિંગારી હોય; આથી આકાશમાં જગ્યા જ રહી નહીં, જેમ વરસાદી વાદળો બધું ઘેર લે છે. પછી, ખરા અને રામના તીક્ષ્ણ બાણોથી આખું આકાશ ભરાઈ ગયું, ક્યાંય ખાલી જગ્યા નહોતી. એ સમયે, સૂર્ય પણ બાણોની ઘેરાવમાં છુપાઈ ગયો, બંને યોદ્ધાઓ એકબીજા પરાક્રમપૂર્વક યુદ્ધ કરતા, એકબીજાના વિનાશ માટે તત્પર. પછી, ખરા નાલિકા, નરાચ અને તીક્ષ્ણ વિકર્ણી બાણોથી રામને ઘાયલ કર્યો, જેમ હાથીને અંકુશથી ઘાયલ કરવામાં આવે છે. બધા જીવોએ ખરા ને જોયો, રથમાં ઊભો, હાથમાં ધનુષ્ય, ચાર બાજુથી ઘેરાયેલો, જાણે યમરાજ ફાંસી લઈને ઊભો હોય. ખરાએ પછી રામને, જે સેના વિનાશક અને પરાક્રમમાં અડગ હતો, થાકેલો માન્યો. રામે ખરા ને જોયો, સિંહ જેવો ધીર અને સિંહની જેમ ચાલતો, પરંતુ રામે ડર અનુભવ્યો નહીં, જેમ સિંહ નાના પ્રાણીથી ડરતો નથી. પછી, ખરા પોતાનો તેજસ્વી રથ લઈને, સૂર્ય જેવો પ્રકાશિત, રામ તરફ આવ્યો, જાણે પતંગિયા અગ્નિ તરફ દોડે છે. ખરા એ પોતાની હાથની કૌશલ્ય બતાવી, યુદ્ધમાં ધનુષ્ય અને બાણને તેની પકડી પર કાપી નાખ્યું. પછી, રામે સાત વધુ બાણો લીધા, જે ઇન્દ્રના વજ્ર જેવો ઝળહળતા, અને ગુસ્સે થઈ, ખરા ને યુદ્ધમાં મહત્વના અંગોમાં ઘાયલ કર્યા. ખરા એ રામને હજાર બાણો માર્યા, જેથી રામ પીડાઈ ગયો, અને ખરા યુદ્ધમાં જોરથી દહાડ્યો. પછી, ખરા દ્વારા છોડાયેલા બાણોથી, રામના તેજસ્વી કવચ, સૂર્ય જેવો પ્રકાશિત, જમીન પર પડી ગયો. રામ, ગુસ્સે અને બાણોથી આખા શરીરે ઘાયલ, યુદ્ધમાં ધૂમ વગર અગ્નિ જેવો ઝળહળતો હતો. પછી, રામ, દુશ્મનોના વિનાશક, બીજું મહાન ધનુષ્ય તૈયાર કર્યું, દુશ્મનના અંત માટે તાણ્યું, અને તેનો અવાજ ઘેરો અને ગુંજતો હતો. તેણે મહાન વૈષ્ણવ ધનુષ્ય, મહાન ઋષિ દ્વારા આપવામાં આવેલું, હાથમાં લીધું અને ખરા તરફ આગળ વધ્યો. પછી, રામે ગુસ્સે થઈ, યુદ્ધમાં ખરા ના ધ્વજને સોનાની પાંખવાળાં, મજબૂત બાણોથી કાપી નાખ્યો. એ સુંદર સોનાનું ધ્વજ, ઘણી જગ્યાએ કાપાયેલું, જમીન પર પડી ગયું, જાણે દેવોના આજ્ઞાથી સૂર્ય અસ્ત થાય. ખરા ગુસ્સે થઈ, રામના અંગોમાં ચાર બાણો માર્યા, હૃદયમાં પણ બાણો મારી, જેમ હાથીને ભાલથી ઘાયલ કરવામાં આવે છે. રામે, ખરા ના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા અનેક બાણોથી ઘાયલ, લોહીથી તરબતર થઈ, ખૂબ ગુસ્સે થયો. પછી, રામ, શ્રેષ્ઠ ધનુર્ધર, એ મહાન યુદ્ધમાં પોતાનું ધનુષ્ય લઈને, છ સારી રીતે નિશાનવાળા બાણો છોડ્યા. આ રીતે, રામ અને ખરા વચ્ચેનું યુદ્ધ, પરાક્રમ, ક્રોધ અને ધૈર્ય સાથે, અતિ ભયંકર અને દિવ્ય બની રહ્યું.