જાનસ્થાનમાંથી ખરા રાક્ષસોની ભયાનક સેના, ભયાનક બાંધછાંદ, શસ્ત્રો અને ધ્વજ સાથે, ગર્જના કરતા અને ઝડપી ગતિએ આગળ ધપતી હતી. તેમના હાથમાં ગદા, ભાલા, ત્રિશૂળ, તીક્ષ্ণ કુહાડા, તલવાર અને ચક્ર ઝળહળતા હતાં; mace અને javelinથી તેઓ ચમકતા હતાં. લાંસ, ભયાનક લોખંડના સળિયા, વિશાળ ધનુષ, pestle અને વીજળી જેવા શસ્ત્રો લઈને, તેઓ ભયજનક દેખાતા હતાં. ખરાની આજ્ઞા મુજબ, ચૌદ હજાર ભયાનક રાક્ષસો જાનસ્થાનમાંથી નીકળી પડ્યા. આ ભયાનક રાક્ષસો ઝડપથી આગળ વધતા, ખરા પોતાનો રથ થોડો પાછળ રાખીને તેમના પાછળ ચાલ્યો. ખરા, દુશ્મનોનો વિનાશક, તેના રથને ઉદ્યત કરી, તેના રથનો અવાજ સમગ્ર દિશાઓ અને મધ્ય દિશાઓમાં ફેલાઈ ગયો. ખરા, ગુસ્સાથી ભરેલો, તેની અવાજ કઠોર, દુશ્મનના વિનાશ માટે મૃત્યુ સમાન ઝડપથી આગળ વધ્યો; તે પોતાના રથચાલક પર ફરીથી ગર્જના કરી, જેમ કે પથ્થર ફેંકતો મેઘ. જ્યારે આ ભયાનક અને અશુભ સેના આગળ વધતી હતી, ત્યારે તેમના પર ગધેડા જેવી રંગની, ભયાનક અને ઉથલપાથલ કરતી લોહીની વરસાદ વરસી. ખરા રથના ઘોડા, રાજમાર્ગ પર, ફૂલોથી સજેલા પ્રદેશમાં, અચાનક પડી ગયા. સૂર્યની આસપાસ એક અંધારી, લાલ રંગની જ્વલંત ચક્ર જેવી વૃત્ત દેખાઈ. પછી, ઉંચા સોનાના ધ્વજ પાસે, એક વિશાળ અને ભયાનક ગૃધ્ધ perch થયો. જાનસ્થાન નજીક, માંસભક્ષી પશુઓ અને પક્ષીઓ, ખરા જેવી રાક્ષસોની અવાજો કરતા, ભયાનક અવાજો કરતા આવ્યા. blazing દિશામાં, ભયાનક અને ભયજનક, auspicious છતાં ભયાનક, રાતના વાસી રાક્ષસોની ઘાતકી અવાજો કરતા. વિશાળ વાદળો, ફાટેલા હાથી જેવા, લોહી અને પાણીની ધારા સાથે, આકાશને ઢાંકી દીધું, જાણે આકાશ જ ન હોય. ભયાનક, ઉથલપાથલ અંધકાર ફેલાયો, રોમાંચ ઉભું કરતો; દિશાઓ અને મધ્ય દિશાઓ સ્પષ્ટ દેખાતી ન હતી. સાંજ, દિવસના સમય વિના, તાજા લોહીની રંગમાં ચમકતી હતી; ત્યારે, ભયાનક પશુઓ અને પક્ષીઓ, ખરા તરફ મુખ કરીને, ભયજનક અવાજો કરતાં. બગલા, શિયાળ અને ગૃધ્ધ, યુદ્ધમાં અશુભ સંકેત આપતાં, ભયાનક શંકા દર્શાવતા અવાજો કરતા. બાલા સામે, મોઢામાંથી જ્વાળાઓ કાઢતો, લોખંડના સળિયાની જેમ દેખાતો કબંધા, સૂર્ય પાસે દેખાયો. મહાદાનવ સ્વર્ભાનુએ ખોટા અવસ્થામાં સૂર્યને પકડી લીધો; પવન તીવ્ર વેગે ફૂંકાયો અને સૂર્ય ચમકતો રહ્યો નહીં. તારાઓ, જેમ કે જલ્તી જલ્તી, રાત્રિ વિના દેખાયા; કમળ, તેની માછલીઓ અને પક્ષીઓ છુપાયેલા, સુકાઈ અને મરઝાઈ ગયા. એ સમયે, વૃક્ષો ફૂલો અને ફળ વિના થઈ ગયા; લાલ ધૂળ, વાદળ જેવી, પવન વિના ઉઠી. ત્યાં, સ્ટારલિંગ્સ 'ચીચી' અને 'કૂચી' અવાજો કરતાં; ભયાનક ધૂમકેતુઓ, ગર્જના કરતા, નીચે પડ્યા. ધરા, તેના પર્વતો, જંગલો અને વન સાથે, ખરા તેના રથમાંથી ગર્જના કરતા, કંપી ઉઠી. ખરાનું ડાબું હાથ કાંપ્યું, અવાજ ધીમો પડ્યો, અને આંખોમાં આંસુ આવી ગયા, તે四 તરફ જોઈ રહ્યો. તેના મથામાં દુઃખ ઊભું થયું, પણ ભયના કારણે પાછો ફર્યો નહીં; તે મોટા, રોમાંચક અશુભ સંકેતો જોઈ રહ્યો. પછી, ખરા હસતાં, તમામ રાક્ષસોને કહ્યું: "આ બધા મોટા અને ભયાનક અશુભ સંકેતો ઉદ્ભવ્યા છે." "મને એનો કોઈ ભય નથી; મારી શક્તિથી, મજબૂત અને નબળા બંને મારા માટે સમાન છે. હું તીક્ષ્ન બાણોથી તારા પણ આકાશમાંથી નીચે લાવી શકું." "ગુસ્સામાં, હું મૃત્યુના નિયમ મુજબ, તે રાઘવ અને તેના ભાઈ લક્ષ્મણના અહંકારનો અંત લાવીશ." "હું તેમને તીક્ષ્ન બાણોથી માર્યા વિના પાછો ફરી શકતો નથી; રામ અને લક્ષ્મણનો પતન જ મારો ઉદ્દેશ છે." "આ તમારાં સામે સ્પષ્ટ છે; હું ખોટું બોલતો નથી. ગુસ્સામાં, હું ઈન્દ્રને પણ મારિ શકું, જે એરાવત પર સવાર છે." "યુદ્ધમાં વીજળી ધારનારને પણ મારિ શકું; તો એ બે મનુષ્યો શું છે?" ખરા ની ગર્જના સાંભળીને, રાક્ષસોની મહાસેના, મૃત્યુના ફાંસામાં બંધાયેલી હોવા છતાં, અતુલ આનંદથી ભરાઈ ગઈ; અને મહાન આત્માઓ, યુદ્ધ જોવા ઉત્સુક, એકત્રિત થયા. ઋષિ, દેવો, ગંધર્વો, સિદ્ધો અને ચારણો એકત્ર થયા અને એકબીજામાં ધર્મકર્મી રાઘવ વિશે ચર્ચા કરવા લાગ્યા. "ગાય, બ્રાહ્મણ અને સર્વ લોકના માન્ય લોકો માટે કલ્યાણ રહે. રાઘવ યુદ્ધમાં પૌલસ્ત્ય, રાતના વાસી રાક્ષસો પર વિજય પ્રાપ્ત કરે." "વિષ્ણુ, ચક્રધારી, જેમણે સર્વ શ્રેષ્ઠ અસુરોનો વિનાશ કર્યો, તેમ રાઘવ પણ કરે." આવા અને અનેક રીતે, શ્રેષ્ઠ ઋષિઓ વાત કરતા. દેવતાઓ, જિજ્ઞાસાથી ભરેલા, તેમના વિમાનમાંથી રાક્ષસોની સેના, જેનું જીવન શક્તિ સમાપ્ત થઈ ગયું હતું, તેને જોઈ રહ્યા. પછી ખરા, બાજની જેમ ઝડપી, પોતાના રથમાં સેના અગ્રभागે ઝડપથી આગળ આવ્યો; પૃથુગ્રીવ, યજ્ઞશત્રુ, વિહંગમ, દુર્જય, કરવીરાક્ષ, પરુષ, કાલકર્મુક, હેમમાલી, મહામાલી, સર્પાસ્ય અને રુધિરાશન—આ બાર મહા વીર ખરા આસપાસ આગળ વધ્યા. મહાકપાલ, સ્થૂલાક્ષ, પ્રમાથ અને ત્રિશિર—આ ચાર મહાવીર, દુષણા પાછળ સેના પાછળ ચાલ્યા.