એક વખતની વાત છે, જ્યારે વિદ્વાન વિશ્વામિત્ર અને રાજા દશરથ વચ્ચે એક ગંભીર ચર્ચા થઈ રહી હતી. રાજાએ કહ્યું કે, "મારીક અને સુબાહુ, જે યજ્ઞને વિક્ષેપ કરતા હોય છે, તે શક્તિશાળી અને કુશળ છે; હું મારા પુત્રને નથી આપતો." આ સંજોગોમાં, વિશ્વામિત્રનો ગુસ્સો જળતી અગ્નિની જેમ પ્રગટ થયો. તેમણે રાજાને જણાવ્યું, "મારા મિત્રો અને સાથીઓ સાથે, હું એકના વિરૂદ્ધ લડવા જઈશ; નહીંતર, હું તમારાં કુટુંબજનો સાથે આપને વિનંતી કરું છું." રાજાના શબ્દોને સાંભળતાં, કુશિકના પુત્રમાં ગુસ્સો ઉદભવ્યો, જેમ કે યજ્ઞમાં ઘી નાખવાથી અગ્નિ વધુ તેજીથી પ્રજ્વલિત થાય છે. રાજા દશરથને સમજાવતાં, વિશ્વામિત્રે કહ્યું, "તમે ઇક્ષ્વાકુ વંશમાં જન્મેલા છો, ધર્મના અવતાર સમાન છો; તમારે ધર્મનો ત્યાગ ન કરવો જોઈએ. રાઘવને મોકલવું જોઈએ, કારણ કે તે આ ત્રણ જગતમાં ધર્મના પાત્ર તરીકે પ્રસિદ્ધ છે." વિશ્વામિત્રે કહ્યું કે, "જેણે 'હું કરું છું' કહ્યુ અને પછી તે કાર્ય ન કર્યુ, તે પોતાના પુણ્યને નાશ કરે છે. રામને મોકલવા માટે તમારે વિચારવું જોઈએ. રામમાં અદ્વિતીય શક્તિ છે, અને તે ક્યારેય હારવા નથી." વિશ્વામિત્રના આ શબ્દોએ રાજાને શાંતિ આપી, અને તેમણે રામને મોકલવા માટે મનમાં નક્કી કર્યું. રાજા દશરથ, ખુશીથી ભરેલા, રામ અને લક્ષ્મણને બોલાવીને તેમને શુભકામનાઓ આપી. તેઓએ રામને વિશ્વામિત્રના સાથમાં મોકલવા માટે તૈયાર કર્યુ. જ્યારે રામ વિશ્વામિત્ર સાથે નીકળ્યા, ત્યારે આસપાસની હવા નમ્ર અને શુદ્ધ થઈ ગઈ. ફૂલોની અતિશય વરસી, દેવતાના ઢોલ અને શંકાઓનો અવાજ ગૂંજવા લાગ્યો. રામ, તેમના કાંઠે કાંઠે બાણ અને કવચ સાથે, વિશ્વામિત્રના પીછે ગયા. લક્ષ્મણ પણ તેમના પીછે હતા, બંને યુવાન અને શક્તિશાળી, જેમ કે અશ્વિન્સ પોતાના દાદાને અનુસરે છે. જ્યારે તેઓ સરયૂ નદીના દક્ષિણ કાંઠે પહોંચ્યા, ત્યારે વિશ્વામિત્રે રામને કહ્યું, "પાણી લો, મારા પુત્ર, જેથી સમય ગુમાવવો ન પડે." પછી તેમણે રામને બળ અને અતિબળના મંત્રો આપ્યા, જે તેમને કદી થાક, તાવ કે રૂપમાં ફેરફાર ન થવા દે. "આપણે જમીન પર કોઈને પણ તમારી તાકાતમાં બરાબર નથી," એમ વિશ્વામિત્રે કહ્યું. આ રીતે, રામ અને લક્ષ્મણ, વિશ્વામિત્રની સાથે, તેમના નવા યાત્રા પર નીકળ્યા, જેનાથી તેમને ભવિષ્યમાં અનેક સફળતાઓ અને પડકારોનો સામનો કરવો હતો.